VII C 1723/13

Sygn. akt: VII C 1723/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w L. VII Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Renata Mierzwicka Protokolant: sekr. sądowy Andrzej Janas po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 r. na rozprawie sprawy z powództwa J. F. przeciwko (...) S.A. w S. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. w S. na rzecz powoda J. F. kwotę 8.272,82 zł (osiem tysięcy dwieście siedemdziesiąt dwa złote 82/100) z odsetkami ustawowymi od dnia 05.04.2013 r. do dnia zapłaty, a dalej idące powództwo oddala; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.982,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. nakazuje stronie pozwanej, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w L. ) kwotę 354,05 zł tytułem nieuiszczonych w sprawie kosztów postępowania. Sygn akt VII C 1723/13 UZASADNIENIE Powód J. F. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od strony pozwanej (...) S.A. w S. kwoty 8.288,80 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 05.04.2013 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podał , że w następstwie kolizji w dniu 05.03.2013 r. uległ uszkodzeniu samochód L. G. marki P. nr rej. (...) a odpowiedzialność odszkodowawczą za skutki tego zdarzenia ponosi strona pozwana , u którego był ubezpieczony w zakresie OC pojazd sprawcy szkody. Nadto podał , że strona pozwana wypłaciła poszkodowanemu kwotę 5.229,96 zł. Jednak poszkodowany sporządził kalkulację naprawy pojazdu w systemie E. ”s, na podstawie której ustalił koszt naprawy auta na kwotę 13.518,76 zł. Powód nabył w/w wierzytelność od poszkodowanego i wezwał stronę pozwaną do zapłaty. Sąd Rejonowy w Legnicy dnia 05.09.2013 r. wydał nakaz zapłaty w postepowaniu upominawczym , sygn. akt V GNc 2309/13. Strona pozwana (...) S.A. w S. wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty i zarzuciła , iż auto poszkodowanego jako auto 8 letnie można przywrócić do stanu poprzedniego przy zastosowaniu części nowych zamiennych i wniosła o oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 05.03.2013 r. doszło do kolizji drogowej samochodu marki P. nr rej. (...) należącego do L. G. z innym samochodem , który był sprawcą kolizji i był ubezpieczony z tytułu odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej. Strona pozwana ustaliła wysokość szkody na kwotę 5.229,96 zł, o czym poinformowała poszkodowanego decyzją z dnia 03.04.2013 r. i taką kwotę mu wypłaciła. Poszkodowany L. G. dokonał cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania za w/w zdarzenie na rzecz powoda (bezsporne). Całkowity koszt naprawy uszkodzeń powstałych na skutek zdarzenia z dnia 05.03.2013 r. w samochodzie marki P. nr rej. (...) , wynosi 13.983,29 zł brutto-według kalkulacji w systemie A. , przy zastosowaniu cen nowych , oryginalnych części zamiennych i przy przyjęciu przeciętnych stawek za roboczogodzinę , w regionie zamieszkania poszkodowanego. dowód: opinia biegłego K. G. K-97-100 Sąd zważył, co następuje : Powództwo zasługuje na uwzględnienie w znacznej części. Istota ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wynikająca z art. 822 KC i nast. sprowadza się do tego , że zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim , względem których odpowiedzialność za te szkody ponosi ubezpieczający albo osoba , na rzecz której zawarta została umowa ubezpieczenia. Szczegóły tej odpowiedzialności są unormowana w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz.1152). Według art. 36 ust. 1 tej ustawy odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, najwyżej jednak do ustalonej w umowie sumy gwarancyjnej. Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 1 tej ustawy z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani - na podstawie przepisów prawa cywilnego - do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę , której następstwem jest śmierć , uszkodzenie ciała , rozstrój zdrowia bądź też utrata , zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Odpowiedzialność tą reguluje również ustawa z dnia 22 maja 2003 r. działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 124, poz. 1151). Zgodnie z treścią art. 436 KC w zw. z art. 435 KC samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu , wyrządzoną komukolwiek chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej , za którą nie ponosi odpowiedzialności. Według zaś art. 361 § 1 KC zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła. W myśl natomiast art. 361 § 2 KC naprawienie szkody obejmuje straty , które poszkodowany poniósł oraz korzyści , które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Szkoda majątkowa jest to różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po nastąpieniu zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem, jaki by istniał gdyby to zdarzenie nie nastąpiło. Chodzi o utratę lub zmniejszenie aktywów bądź powstanie lub zwiększenie pasywów osoby poszkodowanej. Z przepisu art. 361 § 2 KC wynika obowiązek pełnej kompensacji szkody. Bezspornym jest, iż W dniu 05.03.2013 r. doszło do kolizji drogowej samochodu marki P. nr rej. (...) należącego do L. G. z innym samochodem , który był sprawcą kolizji i był ubezpieczony z tytułu odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej. Nie jest też sporne , że strona pozwana ustaliła wysokość szkody na kwotę 5.229,96 zł, o czym poinformowała poszkodowanego decyzją z dnia 03.04.2013 r. i taką kwotę mu wypłaciła. Nie był negowany fakt , iż poszkodowany L. G. dokonał cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania za w/w zdarzenie na rzecz powoda Sporna między stronami była wysokość należnego odszkodowania ponad kwotę 5.229,96 zł. Strona pozwana uważała , że kwota ta wyczerpuje w całości roszczenie powoda , powód natomiast twierdził , że jest ona mocno zaniżona i na tą okoliczność przedłożył kosztorys własny. W ocenie Sądu otrzymana przez poszkodowanego kwota tytułem odszkodowania nie rekompensuje w pełni doznanej przez niego szkody. Powołany w toku sprawy biegły sądowy z zakresu techniki samochodowej i wyceny wartości pojazdów S. G. ustalił , że całkowity koszt naprawy uszkodzeń powstałych na skutek zdarzenia z dnia 05.03.2013 r. w samochodzie marki P. nr rej. (...) , wynosi 13.983,29 zł brutto-według kalkulacji w systemie A. , przy zastosowaniu cen nowych , oryginalnych części zamiennych i przy przyjęciu przeciętnych stawek za roboczogodzinę , w regionie zamieszkania poszkodowanego. Wskazać nadto należy , że roszczenie o świadczenie należne od zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego czy naprawa została dokonana (wyrok SN z dnia 16 maja 2002 r., V CKN 1273/00, LEX nr 55515) oraz czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza tą rzecz naprawić (wyrok SN z dnia 7 sierpnia 2003 r., IV CKN 387/01, LEX nr 141410). Poszkodowany nie musi zatem naprawiać pojazdu , może sprzedać go zachowując wypłacone odszkodowanie , może go naprawić tylko częściowo , dokonać naprawy własnoręcznie bądź użyć do naprawy części używanych lub podróbek. Mając na względzie wartość szkody 13.983,29 zł i kwotę wypłaconą poszkodowanemu 5.229,96 zł Sąd uznał , że strona pozwana winna spełnić na rzecz powoda jeszcze kwotę 8.272,82 zł a dalej idące powództwo należało oddalić. Powodowi od dochodzonego świadczenia należą się również odsetki ustawowe. Zgodnie z art. 817 § 1 KC ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie 30 dni licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. 30-dniowy termin do przeprowadzenia pełnej likwidacji szkody upłynął w dniu 04.04.2013 r., stąd od dnia 05.04.2013 r. powód może domagać się zasądzenia odsetek ustawowych. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art.100 KPC (powództwo zostało oddalone w nieznacznej części) i art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.