I C 270/15

Powódka B. C. pozwała spółkę (...) Sp. z o.o. o zapłatę 128.430,45 zł tytułem czynszu dzierżawnego, wynikającego z umowy z dnia 28 sierpnia 2008 r. Pozwana spółka wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, podnosząc, że żądanie zapłaty czynszu jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i stanowi nadużycie prawa, ponieważ spółka nie rozpoczęła jeszcze działalności związanej z wytwarzaniem energii elektrycznej z farmy wiatrowej, na której dzierżawionych gruntach miała powstać. Pozwana argumentowała, że umowa straciła ekwiwalentność świadczeń, gdyż ona ponosi koszty, a nie osiąga dochodów, podczas gdy powódka nadal uprawia ziemię i pobiera dopłaty unijne. Sąd Okręgowy w Słupsku uznał powództwo za zasadne. Sąd ustalił, że strony zawarły umowę dzierżawy (lub umowę nienazwaną) na okres 29 lat, której przedmiotem były grunty rolne przeznaczone pod budowę farmy wiatrowej. Strony ustaliły harmonogram płatności czynszu, który był wysoki nawet w okresie poprzedzającym uruchomienie farmy. Sąd podkreślił, że obie strony były świadome tego, że czynsz jest należny przed rozpoczęciem działalności przez pozwaną i że powódka będzie nadal prowadzić działalność rolniczą. Sąd oddalił zarzut braku ekwiwalentności świadczeń, wskazując, że strony świadomie ustaliły takie warunki, a ryzyko związane z długotrwałym procesem administracyjnym i inwestycyjnym spoczywa na pozwanej spółce. Sąd uznał również, że powódka nie nadużywa prawa, żądając zapłaty umówionego czynszu. W konsekwencji, sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 128.430,45 zł wraz z odsetkami oraz koszty procesu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający