I C 2657/23

Strona powodowa, (...) Bank (...) S.A., pozwem z dnia 14 grudnia 2023 r. domagała się od pozwanych M. P. i G. P. zasądzenia kwoty 234.876,79 zł wraz z odsetkami, tytułem zwrotu kapitału kredytu wypłaconego jako świadczenie nienależne. Bank wniósł również o waloryzację tego roszczenia o kwotę 73.326,12 zł. Uzasadniając swoje żądanie, bank wskazał na nieważność umowy kredytu z dnia 25.05.2006 r. z powodu abuzywnych klauzul denominacyjnych, co zostało potwierdzone prawomocnymi wyrokami sądów niższych instancji. Bank powołał się na teorię dwóch kondykcji i przepisy o świadczeniu nienależnym (art. 405 kc w zw. z art. 410 kc), argumentując, że pozwani nie zwrócili wypłaconego kapitału. Bank podniósł również, że jego roszczenia nie są przedawnione, wskazując na specyficzny bieg terminu przedawnienia w sprawach kredytów frankowych. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc zarzuty przedawnienia, zawyżenia żądanej kwoty oraz potrącenia. Pozwani wskazali, że wcześniejsze orzeczenia sądowe (Sądu Okręgowego w (...) i Sądu Apelacyjnego we (...)) ustaliły nieistnienie umowy kredytu i zasądziły od banku na ich rzecz określone kwoty. Pozwani złożyli również oświadczenie o potrąceniu swojej wierzytelności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń z wierzytelnością banku o zwrot kapitału. Sąd Okręgowy w Świdnicy, opierając się na art. 365 § 1 k.p.c., stwierdził stan związania ustaleniami faktycznymi i oceną prawną dokonaną w prawomocnie zakończonym postępowaniu. Sąd uznał, że zarzut przedawnienia roszczenia banku nie jest zasadny, jednakże uznał za zasadny zarzut potrącenia zgłoszony przez pozwanych. Wobec skutecznego potrącenia, sąd oddalił główne żądanie banku. Postępowanie w części dotyczącej waloryzacji zostało umorzone na skutek cofnięcia pozwu przez bank. Sąd zasądził od banku na rzecz pozwanych zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający