I C 259/13

Sygn. akt I C 259/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Anna Włodarczak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2014 roku w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa D. P. (1) przeciwko A. S. (1) i S. S. (1) o zapłatę I zasądza od pozwanych A. S. (1) i S. S. (1) solidarnie na rzecz powódki D. P. (1) kwotę 4.353,44 zł (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt trzy złote 44/100) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot: - 4253,44 zł od dnia 12.09.2012 r. do dnia zapłaty, - 50 zł od dnia 24.05.2013 r. do dnia zapłaty, - 30 zł od dnia 02.10.2013 r. do dnia zapłaty, - 20 zł od dnia 18.12.2013 r. do dnia zapłaty; II dalej idące powództwo oddala; III zasądza od pozwanych A. S. (1) i S. S. (1) solidarnie na rzecz powódki D. P. (1) kwotę 750 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; IV zasądza od pozwanych A. S. (1) i S. S. (1) solidarnie na rzecz Skarbu Państwa kasy Sądu Rejonowego w Świdnicy kwotę 218 zł tytułem części opłaty od uiszczenia której powódka była zwolniona. UZASADNIENIE Powódka D. P. (1) wniosła pozew przeciwko A. i S. S. (1) domagając się zasądzenia od nich solidarnie na jej rzecz kwoty 14.011,46 zł. Z ustawowymi odsetkami od dnia 12 września 2012 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, iż na rzecz pozwanych zaciągała pożyczki w bankach i innych instytucjach. Pozwani zobowiązali się do ich regularnej spłaty, z czego się nie wywiązali doprowadzając do egzekucji komorniczej oraz do tego, że część zaległości spłaciła powódka. Ponadto powódka wielokrotnie pożyczała pozwanym kwoty pieniężne w różnych wysokościach, aby mogli spłacać raty, inne zobowiązania. W odpowiedzi na pozew pozwani nie zaprzeczyli, iż powódka na ich rzecz zaciągała pożyczki i że zobowiązali się do ich spłaty. Wskazali jednak na swoją trudną sytuację materialną. Wskazali także, iż drobne udzielane przez powódkę pożyczki spłacali, także w naturze poprzez wykonywanie różnych prac, jakich potrzebę wykonania zgłaszała powódka. (k.47) Po pierwszej rozprawie pełnomocnik powódki sprecyzował podstawy prawne roszczeń co do drobnych pożyczek pozostawiając jako podstawę art. 720 kc a w zakresie kwot zaciąganych dla pozwanych w bankach - art. 392 kc. ( k. 88) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 28 listopada 2008 roku powódka zawarła z (...) Bank (...) SA we W. ( obecnie S. C. Bank) umowę o kredyt gotówkowy na kwotę 7.705,83 zł ( do dyspozycji kredytobiorcy 6.100 zł. ). Wcześniej, w lutym 2008 roku, zawarła też umowę z Bankiem (...) SA z/s we W. na kwotę 10.500 zł. Uzyskane środki przekazała pozwanym, oni zaś zobowiązali się do spłaty tychże zobowiązań na określonych w umowach z bankami warunkach. Po przejęciu zobowiązania Banku (...) do egzekucji przez firmę (...) pozwany S. S. (1) podpisał z powódką porozumienie zobowiązując się do spłaty zadłużenia do firmy (...) . Powódka zaciągnęła także pożyczki w firmie (...) SA z/s w W. przekazując środki pozwanym, którzy zobowiązali się spłacać za powódkę raty. Dowód: umowa k. 6 Porozumienie k. 9 (...) SA k. 69 Zeznania W. C. k. 121v.-122 Zeznania świadka K. J. k. 123 Zeznania świadka A. C. k. 123 Umowa k. 138 Zeznania świadka I. C. k. 150 Zeznania powódki D. P. k. 150v-151 Zeznania pozwanej A. S. k. 151v-152 Zeznania pozwanego S. S. k. 152v.-153 Zeznania świadka W. T. k. 227v. Z uwagi na fakt, iż pozwani nie spłacali zadłużenia powódka wpłaciła do firmy (...) dnia 31 sierpnia 2012 roku kwotę 180 zł. Z tytułu pożyczki w (...) powódka wpłaciła łącznie 304 zł. Z tytułu pożyczki do (...) Bank SA powódka wpłaciła łącznie 1.489,08 zł. Wpłat dokonywali także pozwani. Zobowiązania w stosunku do (...) SA i (...) S. nadal nie zostały uregulowane. Na dzień 2 kwietnia 2013 roku do spłaty w (...) pozostała kwota 584 zł. W dniach 24 maja 2013 roku, 2 października 2013 roku, 18 grudnia 2013 roku powódka dokonała spłat na rzecz S. C. bank w łącznej kwocie 100 zł. Dowód: dowody wpłaty k. 10-16,89 (...) SA k. 69 Harmonogram spłat k. 70-72 Dowody wpłat pozwanych k. 97,148 Pisma k. 120 Zeznania powódki D. P. k. 150v-151 Zeznania pozwanej A. S. k. 151v-152 Zeznania pozwanego S. S. k. 152v.-153 Zeznania świadka W. T. k. 227v. Zestawienie spłat k. 229 Na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na rzecz wierzyciela Banku (...) SA z/s we W. Komornik Sądowy wyegzekwował od powódki łączną kwotę 2.473,02 zł., z czego powódce zwrócono kwotę 192,66 zł. Dowód: pismo komornika k. 5 Dnia 6 października 2009 roku powódka zawarła z (...) Bank SA z/s w K. umowę rachunku oszczędnościowo- rozliczeniowego wraz z usługami dodatkowymi. Dowód: umowa k. 7 Celem zamknięcia konta rozliczeniowo- oszczędnościowego powódki w (...) Bank pozwana uiściła kwotę 210 zł, zaś córka powódki W. C. kwotę 130,37 zł. Dowód: dowody wpłaty k. 17,18 Zeznania W. C. k. 121v.-122 Od wielu lat powódka pożyczała pozwanym drobne kwoty, część z nich była zwracana w gotówce po tym jak pozwany otrzymywał wynagrodzenie z wypłaty, część poprzez wykonywanie prac na rzecz powódki, szczególnie w okresie, gdy tej pomocy nie mogły świadczyć córki powódki. Dowód: Zapiski powódki k. 19-25 Dnia 28 sierpnia 2012 roku powódka wezwała pozwanych do zapłaty . Dowód: wezwanie k. 8 Zeznania powódki D. P. k. 150v-151 Zeznania pozwanej A. S. k. 151v-152 Zeznania pozwanego S. S. k. 152v.-153 Zeznania świadka W. T. k. 227v. Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody. Właściwie niesporne pomiędzy stronami było, iż powódka zaciągała na rzecz pozwanych kredyty, oni zaś zobowiązali się je spłacać w terminach w umowach zawieranych przez powódkę określonych. Nie było też sporu, która ze stron w jakim zakresie dokonała wpłat na poczet tych zobowiązań. Co zaś się tyczy drobnych kwot, sąd uznał powództwo za nieudowodnione co do kwoty dochodzonej łącznie z tego tytułu oraz , czy rzeczywiście pożyczki miały być zwracane w naturze czy w gotówce. Oprócz mało jasnych zapisków dokonywanych przez powódkę nie ma dowodu określającego czas powstania poszczególnych zobowiązań, dat ich wymagalności i rodzaju świadczenia wzajemnego. Nie wiadomo, które z nich zostały zwrócone w gotówce, które zaspokojone w inny sposób. Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Powództwo podlegało częściowemu uwzględnieniu. Zgodnie z art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie, jak wskazano powyżej, powódka nie wykazała ani zakresu ani warunków umowy, jaka miała połączyć strony, w zakresie drobnych kwot przekazywanych pozwanym. Dlatego też powództwo w tym zakresie zostało oddalone. W zakresie kredytów udzielanych powódce przez banki i inne instytucje sąd zważył: Powództwo w tym zakresie należało uwzględnić jedynie w zakresie rzeczywiście poczynionych przez powódkę wydatków na spłatę zaciągniętych przez nią zobowiązań. Zgodnie z art. 392 kc j eżeli osoba trzecia zobowiązała się przez umowę z dłużnikiem zwolnić go od obowiązku świadczenia, jest ona odpowiedzialna względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia. Podkreślenia wymaga fakt, iż w skutek umowy powódki i pozwanych nie został wykreowany trójstronny stosunek zobowiązaniowy, tzn. pomiędzy pozwanymi a kredytodawcami nie powstało żadne zobowiązanie. Były zatem dwa odrębne stosunki zobowiązaniowe: powódka- kredytodawcy i powódka – pozwani. Pozwanym, wobec umowy opartej o art. 392 kc ,powódka może zarzucić, iż nie wywiązali się z umowy albowiem wierzyciele zwrócili się do powódki o zapłatę, co poprzez zawartą z pozwanymi umowę miało być wykluczone. Skoro zaś pozwani umowy nie dotrzymali powódka może się od nich domagać odszkodowania. Szkodę zaś stanowi uszczuplenie majątku powódki przez konieczność dokonywania spłat. Wysokość szkody zaś to kwota, jaką powódka wydatkowała na pokrycie zobowiązań, które mieli regulować pozwani. Skoro zaś powódka wydatkowała kwotę 4.353,44 zł. zasądzono ja w punkcie I wyroku. Z kwot, które powódka wymieniła w piśmie k.88, sąd nie uwzględnił kwoty 192,66 zł. która choć wyegzekwowana przez komornika została powódce zwrócona(vide pismo k. 5). Nie ujęto także kwoty 340,37 zł. albowiem z kwoty tej 210 zł. uiściła pozwana, a resztę nie powódka, a jej córka. Co do pozostałej kwoty, która stanowi zadłużenie nie spełnione jeszcze przez powódkę na rzecz wierzyciela powództwo należy uznać za przedwczesne (vide choćby wyrok SN z dnia 17 czerwca 1993 roku wydany w sprawie I C RN 8/93 ) O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 kc uwzględniając w tym zakresie stanowisko pozwu w zestawieniu z datą dokonanych płatności i wezwaniem pozwanych do zapłaty. Jedynie co do ostatnio dokonanych przez powódkę płatności odsetki zasądzono od dat powstania w tym zakresie szkody. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 kpc w uznaniu, iż powódka wygrała sprawę jedynie w 31%. Na koszty te złożyły się : - 31% opłaty od złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa - w żądanej przez pełnomocnika strony powodowej kwocie 17,00 zł ( Ustawa z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej – Dz. U. z dnia 08 grudnia 2006 roku, Nr 225, (...) ), - 31% kosztów zastępstwa procesowego obliczona na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z dnia 03 października 2002 roku, Nr Nr 163, poz. 1348 z późn. zm). W takiej też części (31%) , na podstawie art. 113 Ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – Dz. U. z dnia 01 września 2005 roku, Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.) na rzecz Skarbu Państwa zasądzono opłatę od pozwu, od uiszczenia której powódka została zwolniona.