VIII C 720/20

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w ŁodziŁódź2020-10-08
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
powaga rzeczy osądzonejodrzucenie pozwuumowa pożyczkibezpodstawne wzbogaceniekoszty postępowania

Sąd odrzucił pozew o zapłatę z powodu powagi rzeczy osądzonej, gdyż sprawa o to samo roszczenie została już prawomocnie rozstrzygnięta.

Powódka wniosła o zasądzenie kwoty 2.314,20 zł z tytułu umowy pożyczki, powołując się na bezpodstawne wzbogacenie. Sąd odrzucił pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., stwierdzając, że sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona w innej sprawie (sygn. I C 658/16). Sąd uznał, że mimo odmiennej podstawy prawnej wskazanej przez powoda, podstawa faktyczna i żądanie są identyczne z poprzednim postępowaniem.

Powódka (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w B. wniosła pozew o zapłatę kwoty 2.314,20 zł wraz z odsetkami i kosztami postępowania, powołując się na umowę pożyczki z dnia 24 lipca 2012 roku oraz przesłanki bezpodstawnego wzbogacenia. W uzasadnieniu wskazała, że pozwana otrzymała 3.974 zł, a wpłaciła jedynie 1659,80 zł, co pozostawia do spłaty 2.314,20 zł. Do pozwu załączono dokumenty dotyczące umowy pożyczki i wezwania do zapłaty. Sąd Rejonowy odrzucił pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., stwierdzając powagę rzeczy osądzonej. Uzasadnienie opierało się na tym, że w postępowaniu o sygn. akt I C 658/16 strona powodowa dochodziła już roszczenia z tej samej umowy pożyczki, a sprawa została prawomocnie zakończona oddaleniem powództwa. Sąd uznał, że podstawa faktyczna i prawna obu roszczeń są tożsame, mimo że w obecnym pozwie powódka powołała się na bezpodstawne wzbogacenie. Sąd podkreślił, że tożsamość roszczeń zachodzi, gdy sąd ma orzec o tym samym, dysponując tymi samymi faktami, a rozstrzygnięcie jednej sprawy oznacza rozstrzygnięcie drugiej. W ocenie sądu, obecne żądanie opiera się na tych samych okolicznościach niespłacenia umowy pożyczki, co w poprzedniej sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sprawa jest tożsama, gdyż podstawa faktyczna i żądanie są identyczne.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mimo odmiennej podstawy prawnej wskazanej przez powoda (bezpodstawne wzbogacenie), faktyczne żądanie oparte jest na tej samej umowie pożyczki i jej niespłaceniu, co w poprzedniej, prawomocnie osądzonej sprawie. Kluczowe jest to, że sąd określa podstawę prawną na podstawie faktów powołanych przez powoda.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie pozwu

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w B.spółkapowód
B. P.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (1)

Główne

k.p.c. art. 199 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd odrzuca pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Tożsamość roszczenia i podstawy faktycznej z poprzednią, prawomocnie osądzoną sprawą.

Godne uwagi sformułowania

o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona Tożsamość przedmiotu uprzedniego orzeczenia oraz kolejnego powództwa, wykluczająca możliwość jego merytorycznej oceny i uzasadniająca odrzucenie pozwu, zachodzi w przypadku jednakowej podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia oraz ponownego żądania powoda, przy czym przesłanki te muszą wystąpić kumulatywnie. o tym, czy w nowym procesie chodzi o tę samą, czy też o inną podstawą faktyczną sporu decyduje stan faktyczny, jaki istniał w chwili zamknięcia rozprawy w poprzednim procesie.

Skład orzekający

Justyna Stelmach

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w kontekście tożsamości roszczeń, zwłaszcza gdy powód zmienia podstawę prawną, ale podstawa faktyczna pozostaje ta sama."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku powtórnego dochodzenia roszczenia z umowy pożyczki.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia procesowego powagi rzeczy osądzonej, ale jej praktyczne zastosowanie jest rutynowe dla prawników procesowych.

Czy można dochodzić zapłaty z tej samej umowy pożyczki, powołując się na inne przepisy? Sąd odpowiada: nie, jeśli sprawa była już prawomocnie osądzona.

Dane finansowe

WPS: 2314,2 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VIII C 720/20 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Justyna Stelmach po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020 roku w Łodzi na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w B. przeciwko B. P. o zapłatę w przedmiocie odrzucenia pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. postanawia: odrzucić pozew. Sygn. akt VIII C 720/20 Uzasadnienie postanowienia z dnia 8 października 2020 roku Pozwem datowanym na dzień 15 czerwca 2020 roku (...) S.A. z siedzibą w B. wniósł o zasądzenie od B. P. kwoty 2.314,20 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty, a także o zasądzenie od pozwanej na rzecz strony powodowej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż na podstawie umowy pożyczki z dnia 24 lipca 2012 roku (...)- (...) powód wypłacił pozwanej kwotę 3.974 zł, zaś pozwana wpłaciła na rzecz powoda jedynie 1659,80 zł. Wobec braku wpłaty na rzecz pożyczkodawcy całości ww. kwoty, do zapłaty w dalszym ciągu pozostaje kwota 2.314 zł. W dalszej części uzasadnienia, powód powołał się na fakt, iż zobowiązanie do zwrotu nienależnego świadczenia ma charakter bezterminowy, a także wskazał na przesłanki bezpodstawnego wzbogacenia, podając, iż wszystkie przesłanki bezpodstawnego wzbogacenia zachodzą w niniejszej sprawie, zatem żądanie pozwu winno zostać uwzględnione. Do pozwu załączono zestawienie wpłat dokonanych przez pozwaną na poczet uregulowania należności wynikających z umowy o nr (...) , potwierdzenie wykonanej operacji na kwotę 3.974,00 zł, a także ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 29 maja 2020 roku, w której podano: (...) S.A. w dniu 26 lipca 2012 roku wypłacił Pani kwotę 3974,00 zł. Wobec faktu, iż nie doszło do spłaty ww. pożyczki w całości winna Pani zwrócić memu Mocodawcy faktycznie wypłaconą kwotę, zatem aktualnie kosztem tej Spółki pozostaje Pani bezpodstawnie wzbogacona wypłaconą a niezwróconą kwotą ( (...) – 1659,80 zł) ”. (pozew z załącznikami k. 2-6). W postępowaniu tut. Sądu o sygn. akt I C 658/16 strona powodowa (...) S.A. z siedzibą w B. wniosła o zasądzenie od pozwanej B. P. kwoty 16.080,32 zł z umownymi odsetkami za opóźnienie od dnia 30 maja 2015 roku do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu według norm przepisanych, w tym kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu tego pozwu wskazano, iż dnia 24 lipca 2012 roku poprzednik prawny powoda zawarł ze stroną pozwaną umowę pożyczki nr (...) na kwotę 9.380,00 zł wraz z wynagrodzeniem umownym w kwocie 3.868 zł. W związku z niewywiązywaniem się strony pozwanej z płatności rat według ustalonych w umowie warunków, pożyczkodawca pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. wezwał ją do zapłaty zaległych rat, a następnie pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. wypowiedział jej umowę i postawił pożyczkę w stan wymagalności wzywając stronę pozwaną do natychmiastowej spłaty całości zadłużenia. Do tego pozwu załączono umowę pożyczki z dnia 24 lipca 2012 roku (...)- (...) wraz z załącznikami m. in. kalendarzem spłat, kartą klienta, wezwaniem do zapłaty, wypowiedzeniem umowy pożyczki. Postępowanie to – w sprawie o sygn. I C 658/16 – zostało prawomocnie zakończone wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r. oddalającym powództwo, prawomocnym od dnia 16 marca 2018 r. (pozew wraz z załącznikami k. 2-31 z akt o sygn. I C 658/16, wyrok z dnia 22 lutego 2018 r. k. 88 z akt o sygn. I C 658/16) Sąd Rejonowy zważył, co następuje. Stosownie do art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c. sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Tożsamość przedmiotu uprzedniego orzeczenia oraz kolejnego powództwa, wykluczająca możliwość jego merytorycznej oceny i uzasadniająca odrzucenie pozwu, zachodzi w przypadku jednakowej podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia oraz ponownego żądania powoda, przy czym przesłanki te muszą wystąpić kumulatywnie. Wskazuje się, że tożsamość roszczeń zachodzi wówczas, kiedy sąd ma w obu sprawach orzec o tym samym, dysponując tymi samymi faktami, które mają spowodować ocenę tego samego żądania i kiedy rozstrzygnięcie jednej ze spraw oznacza rozstrzygnięcie także drugiej. Podkreśla się, że o tym, czy w nowym procesie chodzi o tę samą, czy też o inną podstawą faktyczną sporu decyduje stan faktyczny, jaki istniał w chwili zamknięcia rozprawy w poprzednim procesie. Test mający na celu zbadanie zasadności zarzutu powagi rzeczy osądzonej przeprowadza się w oparciu o kryterium tożsamości (identyczności) żądania zgłoszonego w nowym pozwie z żądaniem, które w związku z daną podstawą sporu było już przedmiotem rozstrzygnięcia. (Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2018 r., V CNP 20/18). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, doszło już do prawomocnego osądzenia sprawy o to samo roszczenie zgłoszone w sprawie o sygn. I C 658/16. Należy wskazać, iż strona powodowa, w uzasadnieniu pozwu powołała się na fakt zawarcia umowy pożyczki z dnia 24 lipca 2012 roku o numerze (...)- (...) , tj. tej samej umowy, z której strona powodowa dochodziła roszczenia w sprawie I C 658/16. W uzasadnieniu pozwu w niniejszej sprawie, podano również, że pozwana wpłaciła jedynie kwotę 1659,80 zł, przy czym do zapłaty w dalszym ciągu pozostaje kwota 2.314,20 zł. W dalszej części uzasadnienia wskazano na przesłanki bezpodstawnego wzbogacenia. Tak sformułowane uzasadnienie pozwu wraz z załącznikami, w tym wezwaniem do zapłaty z dnia 29 maja 2020 r. na k. 5, zdaniem Sądu, przesądza o fakcie, iż mimo formalnego wspomnienia o przesłankach przyjęcia bezpodstawnego wzbogacenia w sprawie, strona powodowa w rzeczywistości dochodzi roszczenia z tytułu niespłacenia umowy pożyczki numer (...) . Przede wszystkim powód podaje, iż w dalszym ciągu pozostaje do spłaty kwota 2.314 zł na rzecz pożyczkodawcy z tytułu umowy pożyczki. Sformułowanie pozwu w ten właśnie sposób wraz z załączeniem do niego materiału dowodowego odnoszącego się do umowy o numerze (...) wyznacza podstawę faktyczną identyczną z podstawą faktyczną wskazaną w pozwie złożonym w sprawie I C 658/16. Zdaniem Sądu podstawa prawna dochodzonego roszczenia również jest ta sama, bowiem Sąd nie jest związany podstawą prawną wskazaną przez stronę powodową, co więcej podstawę prawną określa się na podstawie faktów powołanych przez powoda w pozwie tj. w tym przypadku - na podstawie faktu zawarcia umowy pożyczki numer (...) oraz okoliczności jej niespłacenia. Należy również wskazać, iż inna interpretacja tak zakreślonej przez powoda podstawy faktycznej, prowadziłaby do wniosku, iż w niniejszej sprawie doszło do niedopuszczalnego skumulowania roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia z roszczeniami z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie doszło do stanu powagi rzeczy osądzonej, zatem należało pozew odrzucić.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI