I C 2470/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy oddalił powództwo spółdzielni mieszkaniowej o zapłatę zaległego czynszu od pozwanego, uznając, że pozwany nie zamieszkiwał w lokalu objętym zadłużeniem i nie był stroną umowy najmu.
Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła o zasądzenie od pozwanych M. S. i R. S. zaległości czynszowych w kwocie 1506,17 zł. Pozwany M. S. sprzeciwił się powództwu, zarzucając, że dowiedział się o nakazie zapłaty dopiero z egzekucji komorniczej i że wyprowadził się z lokalu w 2002 roku, nigdy tam nie wracając. Sąd ustalił, że pozwany nie zamieszkiwał w lokalu od 2002 roku, a umowę najmu zawarł jego ojciec przed jego urodzeniem. Sąd oddalił powództwo wobec M. S., uznając je za bezzasadne.
Powódka Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w R. domagała się zasądzenia od pozwanych M. S. i R. S. kwoty 1506,17 zł z odsetkami i kosztami procesu, tytułem zaległości czynszowych za lokal mieszkalny. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 17.05.2005r. VI Nc 488/05 Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim uwzględnił powództwo. Pozwany M. S. wniósł sprzeciw, twierdząc, że dowiedział się o nakazie dopiero z chwilą wszczęcia egzekucji w 2016 roku. Zarzucił, że wyprowadził się z lokalu w 2002 roku i nigdy tam nie powrócił, a od 2003 roku mieszkał z obecną żoną, a w latach 2004-2008 pracował i mieszkał w Warszawie. Sąd ustalił, że pozwany R. S. (ojciec) był najemcą lokalu od 1981 roku. Pozwany M. S. wyprowadził się z lokalu na początku 2002 roku wraz z matką i bratem, a od 2003 roku mieszkał w R. u rodziców żony, a następnie w latach 2004-2008 w Warszawie. Pozwany nigdy nie otrzymał informacji o toczących się postępowaniach. Sąd ustalił również, że pozwany M. S. nie był stroną umowy najmu, która została zawarta przed jego urodzeniem. Z uwagi na fakt, że pozwany nie zamieszkiwał w lokalu w okresie objętym zadłużeniem i nie był stroną umowy najmu, sąd oddalił powództwo wobec niego jako bezzasadne. Sąd zasądził od powódki na rzecz pozwanego koszty procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pozwany nie odpowiada za zaległości czynszowe, ponieważ nie zamieszkiwał w lokalu w okresie objętym zadłużeniem i nie był stroną umowy najmu.
Uzasadnienie
Sąd ustalił, że pozwany wyprowadził się z lokalu w 2002 roku, a umowa najmu została zawarta przez jego ojca przed jego urodzeniem. Pozwany nie zamieszkiwał w lokalu w okresie, za który dochodzono zapłaty, co czyniło powództwo wobec niego bezzasadnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
M. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w R. | spółka | powódka |
| M. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
| R. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (2)
Pomocnicze
k.c. art. 659 § § 1
Kodeks cywilny
Do obowiązków najemcy należy m.in. zapłata umówionego czynszu.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwany nie zamieszkiwał w lokalu w okresie objętym zadłużeniem. Pozwany nie był stroną umowy najmu. Pozwany nie otrzymał nakazu zapłaty i nie miał wiedzy o postępowaniu.
Godne uwagi sformułowania
Pozwany w istocie w wystarczający sposób wykazał, że żądanie zapłaty w sprawie jest w stosunku do niego bezzasadne. Oznacza to, że korespondencje powódka prowadziła z inną osoba niż pozwany. Słuszny jest też zarzut, że pozwany M. S. nie był nawet strona umowy najmu zawartej z poprzednikiem prawnym powódki, gdyż tę zawarł jego ojciec w roku 1981, tj. przed urodzeniem się pozwanego.
Skład orzekający
Joanna Heda - Adamczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Kwestie związane z odpowiedzialnością za zaległości czynszowe najemcy, który nie zamieszkuje w lokalu, a także problematykę skuteczności doręczeń w przypadku braku faktycznego zamieszkiwania pod wskazanym adresem."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i nie stanowi przełomowej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zaległości czynszowych, ale rozstrzygnięcie opiera się na konkretnych ustaleniach faktycznych dotyczących miejsca zamieszkania i statusu strony umowy najmu, co czyni ją mniej uniwersalną dla szerszej publiczności.
Dane finansowe
WPS: 1506,17 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: I C 2470/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lipca 2017r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Joanna Heda - Adamczyk Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Fornal po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017r. w Wodzisławiu Śląskim na rozprawie sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w R. przeciwko M. S. o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego 617 ( sześćset siedemnaście) złotych tytułem kosztów procesu. SSR Joanna Heda-Adamczyk I C 2470/16 UZASADNIENIE Powódka Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w R. wniosła o zasądzenie od pozwanych M. S. i R. S. 1506, 17 zł z odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu podała, że pozwani zamieszkują lokal mieszkalny będący własnością powódki a położony w R. przy ulicy (...) . W związku z zaistniałymi zaległościami czynszowymi powódka wezwała pozwanych do zapłaty zaległości. Na zadłużenie pozwanych według stanu na 22.04.2005r. składały się: 1427, 64 zł – zaległość czynszowa, 73,53 zł – odsetki, 5,-zł – koszty doręczenia wezwania. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 17.05.2005r. VI Nc 488/05 sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim uwzględnił powództwo. Odpis nakazu doręczono powódce, pozwanemu R. S. w dniu 28.06.2005r./awizo/, M. S. – analogicznie poprzez awizo. Doręczyciel korespondencji nie uzyskał informacji o fakcie niezamieszkiwania pozwanego M. S. w lokalu jw. W sprzeciwie od ww. nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki kosztów procesu. Zarzucił pozwany, że o wydanym nakazie dowiedział się dopiero z chwilą zawiadomienia go przez komornika o wszczęciu egzekucji tj. 11.08.2016r. Zarzucił też, że latem roku 2002 wraz ze swym bratem i matką wyprowadzili się z R. do Rybika z uwagi na separację rodziców. Od wiosny 2003r, zamieszkiwała z K. obecnie S. u jej rodziców w R. , zaś w sierpnie 2005r. wzięli ślub. W okresie od 2004r. do 2008r. zamieszkiwali i pracowali w W. , ostatecznie zamieszkali w C. . Z uwagi na konflikt pozwany miał sporadyczny kontakt ze swym ojcem – R. S. . Pod adresem na Ś. w R. pozwany zamieszkiwał do początków 2002r. ,zaś później nigdy pod ten adres nie powrócił. Najemca lokalu jest nadto R. S. , co wynika z umowy najmu oraz zestawienia zadłużenia. Na potwierdzenie zasadności swych zarzutów wniósł o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków. W toku rozprawy dnia 7.07.2017r. pełnomocnik powódki, po przeprowadzeniu całości postepowania dowodowego oświadczył, że żądanie pozwu nadal podtrzymuje. Sąd ustalił: Pozwany R. S. zajmował /i zajmuje do nadal/ lokal mieszkalny położony w R. przy ulicy (...) na podstawie umowy najmu z dnia 28.05.1981r. zawartej z KWK (...) w R. . Wraz z nim w lokalu zamieszkiwała żona oraz dwóch synów M. i D. . W latach 2001/2002 doszło do konfliktu pomiędzy R. S. i jego żoną, czego konsekwencja była ich separacja, a następnie, na początku roku 2002 – opuszczenie lokalu w R. przez zonę R. S. wraz z synami i zamieszkanie R. . Od tego czasu pozwany nigdy ponownie nie zamieszkał w R. przy ulicy ściegiennego. Od roku 1999r. M. S. pozostawał w związku z K. S. , z którą zamieszkał w roku 2003 w R. pod adresem rodziców K. S. przy ulicy (...) . W okresie od roku 2004=-09do roku 2008 wraz z K. S. /z którą zawarł w roku 2005 związek małżeński/ zamieszkiwał i pracował w W. , nie będąc tam zameldowanym. Nigdy nie dotarła do niego informacja o jakichkolwiek toczących się przeciwko niemu postępowaniach sadowych. Od czasu opuszczenia mieszkania w R. jego kontakty z ojcem były sporadyczne, a to z uwagi na istniejący konflikt rodzinny. Obecnie w lokalu jw. zamieszkuje ojciec pozwanego i ponownie brat D. ze swym synem. W lokalu jw. pozwany zameldowany był na pobyt stały do 27.12.2005r. Od 18.07.2014r. pozwany jest zameldowany w C. , gdzie zamieszkuje do nadal. Na podstawie danych z systemu NOE-SAD ustalono, że M. S. syn K. i R. nigdy nie przebywał w żadnym zakładzie karnym ani areszcie śledczym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W systemie ww. widnieje osoba o danych M. S. syn K. , lecz imię ojca oraz numer pesel są inne. Bezspornym jest, że powódka jest następcą prawnym poprzedniego właściciela – KWK (...) w R. . Bezspornym jest, że w roku 2005r na lokalu jw. ciążyło zadłużenie 1506, 17 zł. Dowód: notatka służbowa z dnia 6.07.2017r. wraz z wydrukiem z systemu NOE-SAD, zeznania świadków K. S. , B. K. , H. K. , A. K. Sąd zważył: Powództwo jest nieuzasadnione. Powódka dochodziła zapłaty zaległości z tytułu czynszu w stosunku do pozwanych R. S. i M. S. , a to na podstawie przepisów kodeksu cywilnego o najmie, z których wynika, że do obowiązków najemcy należy m.in. zapłata umówionego czynszu / art. 659§1 kc /. Pozwany zarzucał, po pierwsze, że nigdy z powódką umowy najmu nie zawierał, po drugie, że w okresie objętym pozwem już w lokalu przy Ś. w R. nie zamieszkiwał, gdyż w roku 2002 wyprowadził się wraz ze swą matka i bratem do R. . Nigdy ponownie nie zamieszkał w R. . Pozwany istnienia i wartości zadłużenia nie kwestionował, kwestionował natomiast wywodzony przez powódkę obowiązek zapłaty zaległości za lokal akurat przez niego. Pozwany w istocie w wystarczający sposób wykazał, że żądanie zapłaty w sprawie jest w stosunku do niego bezzasadne. Pozwany wykazał, ze od roku 2002r. nie zamieszkiwał już w lokalu; lokal ten zajmował wyłącznie ojciec R. S. . Pozwany zamieszkał w R. najpierw wraz ze swą matką, a następnie u rodziców swej obecnej małżonki K. S. /też w R. /. W okresie objętym postępowaniem i wydaniem oraz doręczeniem nakazu zapłaty pozwany mieszkał w W. wraz z K. S. . Tam też oboje pracowali. Powyższe pozwany wykazał stosownymi dowodami w postaci zeznań świadków: swych teściów, żony i siostry żony – A. K. . Nadto z danych w systemie NOE-SAD wynika, że pozowany nie przebywał w żadnym zakładzie karnym ani areszcie śledczym na terenie RP, jak wywodziła to powódka, do której wpłynęła korespondencja od osoby o danych jak pozwany, przebywającej w ZK w Z. . Oznacza to, że korespondencje powódka prowadziła z inną osoba niż pozwany. Słuszny jest też zarzut, że pozwany M. S. nie był nawet strona umowy najmu zawartej z poprzednikiem prawnym powódki, gdyż tę zawarł jego ojciec w roku 1981, tj. przed urodzeniem się pozwanego. Z uwagi na powyższe, jak i przede wszystkim z uwagi na fakt niezamieszkiwania w ww. lokalu pozwany nie może odpowiadać względem powódki za ciążące na lokalu zobowiązania finansowe z tytułu czynszu. Dlatego powództwo należało oddalić. Orzeczenie o kosztach procesu – art. 98 kpc . SSR Joanna Heda – Adamczyk z. 1. odnotować zwrot akt 2. odpisy wyroku z uzasadnieniem dor. pełn. stron 3. kal. 14 dni lub z wpływem apelacji Sędzia 25.07.2017r.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI