I C 243/24

Sąd Rejonowy w GrudziądzuGrudziądz2024-04-19
SAOSCywilnezobowiązaniarejonowy
rekompensatakoszty odzyskiwania należnościtransakcje handloweustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniomkonsumentprzedsiębiorcadostawa wodyścieki

Sąd Rejonowy oddalił powództwo o zapłatę rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, uznając, że ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych nie ma zastosowania do umowy o dostawę wody zawartej z osobą fizyczną.

Powódka dochodziła zapłaty 738,41 zł tytułem rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, naliczonej na podstawie czterech not księgowych wystawionych w latach 2022-2023. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, stwierdzając, że ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych ma zastosowanie wyłącznie do transakcji między przedsiębiorcami lub między przedsiębiorcą a jednostką sektora finansów publicznych. Ponieważ powódka nie wykazała, że pozwany jest przedsiębiorcą zawierającym umowę w ramach działalności gospodarczej, ustawa ta nie miała zastosowania, a tym samym roszczenie było bezzasadne.

Powódka (...) G. wniosła pozew o zapłatę 738,41 zł od pozwanego I. K., tytułem rekompensaty za koszty odzyskiwania należności, zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Roszczenie wynikało z czterech not księgowych wystawionych w latach 2022-2023. Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, a sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym jako wyrok zaoczny. Sąd Rejonowy w Grudziądzu ustalił, że strony zawarły umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, a pozwany nie uiszczał należności. Powódka wystawiła noty księgowe obejmujące rekompensatę za koszty odzyskiwania należności. Sąd oddalił powództwo, wskazując, że zgodnie z art. 2 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, przepisy te stosuje się do transakcji, których wyłącznymi stronami są przedsiębiorcy i jednostki sektora finansów publicznych. Umowa dostawy wody i odprowadzania ścieków, której stroną jest osoba fizyczna jako konsument, nie podlega tej ustawie. Powódka nie wykazała, że pozwany jest przedsiębiorcą zawierającym umowę w ramach działalności gospodarczej, ani że pozwany figuruje w CEIDG. Wobec braku podstaw do zastosowania ustawy, powództwo uznano za bezzasadne. Sąd oddalił również wniosek powódki o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ustawa ta ma zastosowanie wyłącznie do transakcji, których wyłącznymi stronami są przedsiębiorcy i jednostki sektora finansów publicznych.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych dotyczy umów zawieranych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą przez przedsiębiorców lub jednostki sektora finansów publicznych. Umowa o dostawę wody zawarta z osobą fizyczną jako konsumentem nie spełnia tych kryteriów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strony

NazwaTypRola
(...) G.innepowódka
I. K.innepozwany

Przepisy (3)

Główne

u.p.n.o.t.h. art. 10

Ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych

Roszczenie o rekompensatę za koszty odzyskiwania należności na podstawie tej ustawy.

u.p.n.o.t.h. art. 2

Ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych

Zakres zastosowania ustawy - transakcje handlowe między przedsiębiorcami lub z jednostkami sektora finansów publicznych.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada obciążenia strony przegrywającej kosztami postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych nie ma zastosowania do umów z konsumentami. Powódka nie wykazała, że pozwany jest przedsiębiorcą działającym w ramach działalności gospodarczej.

Godne uwagi sformułowania

nie stosuje się jej do umowy dostawy wody i odprowadzania ścieków, której stroną jest osoba fizyczna jako konsument. nie zostało wykazane, aby wobec pozwanego miała zastosowanie ustawa z 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Skład orzekający

Andrzej Antkiewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowego zastosowania przepisów o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych i ich wyłączenia w stosunku do konsumentów. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.

Dane finansowe

WPS: 738,41 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: I C 243/24 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Andrzej Antkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2024 r. w Grudziądzu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) G. przeciwko I. K. o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. oddala wniosek powódki o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 243/24 UZASADNIENIE wyroku zaocznego W pozwie z 16 stycznia 2024 r. (...) G. wniosła o zasądzenie od I. K. 738,41 zł tytułem rekompensaty za koszty odzyskiwania należności zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 403). Koszty te wynikały z czterech not księgowych wystawionych w latach 2022 – 2023 (k. 4-10 akt). Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew. Sprawę rozpoznano w postępowaniu uproszczonym (k. 1 akt). Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: B. w sprawie jest to, że strony zawarły umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. Na mocy tej umowy pozwany jako odbiorca wody zobowiązany był do uiszczania należności za dostarczoną przez powódkę wodę i odprowadzone ścieki. Powódka wystawiała faktury na pozwanego, których pozwany nie płacił. W związku z tym powódka wystawiła na pozwanego cztery nowe księgowe: - nota nr (...) na kwotę 187,60 zł z terminem wymagalności 29.04.2022 r., - nota nr (...) na kwotę 183,20 zł z terminem wymagalności 29.07.2022 r., - nota nr (...) na kwotę 189,60 zł z terminem wymagalności 11.10.2022 r.. - nota nr (...) na kwotę 178,01 zł z terminem wymagalności 29.09.2023 r. Noty te obejmowały rekompensatę za koszty odzyskiwania należności zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Pozwany nie zapłacił kwot wynikających z tych not. Okoliczności niesporne: pozew i dokumenty dołączone do pozwu - k. 4-10 akt sprawy Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 8 marca 2003 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r. poz. 1790) przepisy tej ustawy stosuje się do transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są przedsiębiorcy i jednostki sektora finansów publicznych. Transakcja handlowa w rozumieniu tej ustawy do umowa, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. Z przepisów powołanej ustawy wynika zatem, że nie stosuje się jej do umowy dostawy wody i odprowadzania ścieków, której stroną jest osoba fizyczna jako konsument. Powódka nie wykazała żadnym dokumentem, że pozwany jest przedsiębiorcą i że zawierał umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków w ramach działalności gospodarczej. Nie wynika to z pozwu i dokumentów dołączonych do pozwu. Powódka nie powołała się zresztą na tę okoliczność w pozwie. Pozwany nie figuruje w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W tych okolicznościach powództwo należało oddalić jako bezzasadne, gdyż nie zostało wykazane, aby wobec pozwanego miała zastosowanie ustawa z 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Powódka przegrała sprawę w całości, dlatego ponosi koszty związane z wniesieniem pozwu, tj. opłatę od pozwu w kwocie 100 zł ( art. 98 § 1 k.p.c. ).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI