I C 2345/17

Sąd Rejonowy w Olsztynie rozpoznał sprawę z powództwa funduszu sekurytyzacyjnego P. (...) przeciwko M. K. o zapłatę kwoty 32 988,53 zł wraz z odsetkami. Powód dochodził należności, która miała wynikać z umowy zawartej przez pozwanego z poprzednim wierzycielem, a następnie przelanej na rzecz powoda. Pozwany, mimo prawidłowego zawiadomienia, nie stawił się na rozprawę ani nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd, działając w trybie wyroku zaocznego (art. 339 kpc), przyjął za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie. Jednakże, mimo tego domniemania, sąd uznał, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Kluczowym powodem oddalenia powództwa było niewykazanie przez powoda skutecznego nabycia wierzytelności wobec pozwanego. Sąd wskazał na brak dowodów potwierdzających, że pierwotnemu wierzycielowi przysługiwała dochodzona wierzytelność, a także na brak dowodów na należyte umocowanie osób podpisujących umowę cesji. Ponadto, sąd stwierdził, że z przedłożonych umów cesji nie wynikało jednoznacznie, iż przedmiotem obrotu była wierzytelność wobec pozwanego, a wskazujący na to „Wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji” nie został uznany za wystarczający dowód. Sąd podkreślił, że ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która z nich wywodzi skutki prawne (art. 6 kc, art. 232 kpc), a domniemanie z art. 339 kpc nie zwalnia powoda z obowiązku przedstawienia faktów niezbędnych do subsumpcji materialnoprawnej ani nie nakazuje sądowi z urzędu uzupełniać dowodów.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający