I C 2340/13

Sygn. akt IC 2340/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący SSO Elżbieta Jęczmień Protokolant Agnieszka Borejko po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 roku w Świdnicy sprawy z powództwa G. C. i R. C. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Nadzorczej nr (...) z10 września 2013 roku powództwo oddala. Sygn. akt I C 2340/13 UZASADNIENIE Powodowie: G. C. i R. C. w pozwie przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. wnieśli o uznanie uchwały Rady Nadzorczej nr (...) z 10 września 2013 roku w sprawie zmiany stawek opłat eksploatacyjnych za nieważną z mocy prawa, zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powodów kosztów procesu według obowiązujących norm. Powodowie swoje roszczenie opierali między innymi na przepisach ustawy z 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego . W uzasadnieniu powodowie podnieśli, iż otrzymali pismo z 12 września 2013 roku informujące ich o ustaleniu nowych, znacząco wyższych stawek czynszu i tym samym wyższym miesięcznym wymiarze czynszu przypadającym na lokal powodów wynoszącym 448,67 zł. Powodowie będący członkami pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej złożyli do pozwanej Spółdzielni wniosek o przedłożenie szczegółowych składników kosztów, czyli kalkulacji, które powinny uzasadniać wyliczone i zatwierdzone podwyższone stawki, oraz przedłożenie planu gospodarczego. Strona pozwana, jednakże nie przedłożyła żądanych dokumentów. Wobec tego, że pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) nie doręczyła powodom w terminie czternastu dni kalkulacji to skutkuje to nieważnością podwyżki czynszu z mocy prawa. Ponadto strona pozwana, w sytuacji gdy nie posiada planu gospodarczego narusza bezwzględne przepisy ustawy i nie respektuje uregulowań wewnętrznych pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej. Dopiero na jego podstawie ustala się stawki zaliczek czynszu, które powinny odpowiadać rzeczywistym kosztom ponoszonym przez lokatorów. Strona pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości. Strona pozwana podniosła, iż powodowie mają możliwość ochrony swego interesu poprzez wszczęcie postępowania sądowego w oparciu o art. 4 ust. 8 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – na podstawie tego przepisu członek spółdzielni może kwestionować nie tylko wysokość opłat, ale i samą zasadę zobowiązania. Wobec tego brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, którego podstawę prawną stanowi art. 189 kpc . Powodowie nie wykazali, kwestionując ważność zaskarżonej uchwały, że jest ona sprzeczna z ustawą, bowiem przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie przewidują rygoru nieważności uchwały o zmianie wysokości opłat w razie nie przedstawienia kalkulacji wysokości opłat. Strona pozwana podniosła, iż w zakresie opłat zależnych od pozwanej Spółdzielni faktycznie nastąpiła ich obniżka. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W piśmie z 12 września 2013 roku pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) zawiadomiła powódkę, iż od 1 stycznia 2014 roku na podstawie uchwały nr (...) Rady Nadzorczej z 10 września 2013 roku, została wprowadzona zmiana stawki opłaty eksploatacyjnej oraz wymiar zaliczek na pokrycie kosztów dostawy wody zimnej i odprowadzania ścieków, centralnego ogrzewania i wywozu nieczystości. Dowód: pismo Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z 12 września 2013 roku skierowane do powódki k. 5. Sąd zważył: Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu. Powodowe domagając się stwierdzenia nieważności uchwały podnosili, że aby mogło dojść do zmiany stawek opłat eksploatacyjnych, oraz wymiaru zaliczek musi zostać przedstawiona kalkulacja, czyli poszczególne składniki kosztów, a czego strona pozwana nie przedstawiła. W pierwszej kolejności należy podnieść, iż bezspornym jest, iż powodowie są członkami pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej, a art. 8 a ust. 4 ustawy z 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego na który powodowie się powołują uzasadniając zasadność swego roszczenia o stwierdzenie nieważności uchwały, dotyczy możliwości wystąpienia o taką kalkulację przez lokatorów, gdyż jak stanowi zdanie drugie tego przepisu na pisemne żądanie lokatora właściciel, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego żądania, pod rygorem nieważności podwyżki, przedstawi na piśmie przyczynę podwyżki i jej kalkulację. Przepis ten dotyczy więc jedynie lokatorów, najemców, a takowymi nie są powodowie. Należy jeszcze podnieść, że powodowie w żaden sposób nie udowodnili, aby uchwała nr (...) z 10 września 2013 roku Rady Nadzorczej pozwanej Spółdzielni była sprzeczna z ustawą, a tylko uchwała sprzeczna z ustawą jest nieważna ( art. 42§2 ustawy z 16 września 1982 roku Prawo spółdzielcze ), a takiej nieważności o czym była już mowa wyżej nie implikuje art. 8 a ust. 4 ustawy z 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego . Należy jeszcze powołać art. 4 ustęp 1 ustawy z 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych stanowiący, iż członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Na temat nałożenia przez przepisy art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych obowiązków w zakresie ponoszenia kosztów utrzymania i eksploatacji nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni mieszkaniowej wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 kwietnia 2006 roku, V CSK 191/05, M. S. . 2007, nr 1, poz. 19, w którym stwierdził, że: "Artykuł 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych jest ustawową podstawą m.in. obowiązku ponoszenia przez członków spółdzielni kosztów utrzymania nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni. Estakada jest mieniem spółdzielni, a więc koszty jej utrzymania i remontu obciążają członków spółdzielni. Artykuł 4 u.s.m. nie wskazuje, na jakich członkach obowiązek ten spoczywa. Pozostawia to statutowi". Jednocześnie ustęp 8 tego artykułu stanowi, iż członkowie spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, oraz właściciele niebędący członkami spółdzielni mogą kwestionować zasadność zmiany wysokości opłat bezpośrednio na drodze sądowej. W przypadku wystąpienia na drogę sądową ponoszą oni opłaty w dotychczasowej wysokości. Ciężar udowodnienia zasadności zmiany wysokości opłat spoczywa na spółdzielni. Powodowe więc nie mogą kwestionować zmiany stawek opłat eksploatacyjnych, oraz wymiaru zaliczek powołując się na nieważność uchwały, która takowe podwyżki wprowadziła, bowiem nie może zostać stwierdzona nieważność takiej uchwały, a jedynie istnieje możliwość kwestionowania zasadności zmiany wysokości opłat bezpośrednio na drodze sądowej. Wobec powyższego Sąd oddalił powództwo jako niezasadne.