I C 2332/15

Sygn. akt I C 2332/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Eliza Skotnicka Protokolant Magda Biernat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 roku w Kłodzku sprawy z powództwa U. z siedzibą w L. przeciwko H. K. o zapłatę kwoty 1.748,83 zł oddala powództwo. Strona powodowa U. z siedzibą w L. domagała się zasądzenia od pozwanej kwoty 1.748 złotych i 83 grosze wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wytoczenia powództwa to jest od dnia 20 lipca 2015 roku. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że strona powodowa na podstawie umowy cesji nabyła od wierzyciela pierwotnego (...) S.A. wierzytelność powstałą w stosunku do pozwanego z tytułu świadczonych przez zbywcę usług o abonament telewizyjny na podstawie umowy numer (...) z dnia 3 września 2011 roku. Wraz z zawartą umową pozwany otrzymał od wierzyciela pierwotnego do użytkowania kartę dekodującą umożliwiający odbiór sygnału telewizyjnego, który zgodnie z zawartą umową i regulaminem stanowiącym jego integralną część zobowiązany był zwrócić po rozwiązaniu przedmiotowej umowy. W przypadku braku zwrotu przedmiotowego urządzenia dostępowego po upływie określonego w umowie terminu oraz rozwiązania zawartej umowy przed upływem okresu, na jaki została zawarta z przyczyn leżących po stronie abonenta wierzyciel pierwotny miał prawo obciążyć abonenta opłatami specjalnymi w wysokości określonej w umowie i regulaminie świadczonych usług. W przypadku sprzedaży dekodera strona pozwana nie była zobowiązana do jego zwrotu niezależnie od umowy, która regulowała fakt sprzedaży lub najmu dekodera pozwany nie był zwolniony z obowiązku zwrotu karty dekodującej. Powód ponadto wskazał, że w dniu 15 maja 2014 roku doszło do połączenia spółek (...) S.A. i (...) S.A. Przekształcenie doszło do skutku poprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmującej przez spółkę... majątku spółki przejmowanej przez spółkę przejmującą. W dniu 31 sierpnia 2012 roku wierzyciel pierwotny rozwiązał umowę abonencką z przyczyn leżących po stronie pozwanego. Według oświadczenia wierzyciela pierwotnego zawartego w umowie cesji wierzytelność istnieje i jest nieobciążona prawem osób trzecich. W dniu 22 grudnia 2014 roku wierzytelność objęta niniejszym pozwem została zbyta na rzecz powoda. Kwota zadłużenia na dzień wytoczenia powództwa wynosi 1.748 złotych i 83 grosze w tym niezapłacona należność wynikająca z nieuregulowanego abonamentu 300 złotych i 61 groszy, odsetki od tego składnika naliczane od 31 sierpnia 2012 roku do dnia wniesienia pozwu, opłata specjalna z tytułu braku zwrotu karty służącej do dekodowania sygnału 300 złotych, odsetki od tego składnika naliczane od 31 października 2012 roku do dnia wniesienia pozwu, opłata specjalna za rozwiązanie umowy przed upływem okresu, na jaki została zawarta z przyczyn leżących po stronie abonenta 299 złotych i odsetki od tego składnika naliczone od 9 września 2012 roku do dnia wniesienia pozwu oraz odsetki naliczone od dnia cesji przez wierzyciela pierwotnego 596 złotych i 35 groszy, odsetki ustawowe naliczone przez powoda po dniu cesji do wytoczenia powództwa 52 złote i 87 groszy, opłata specjalna o wartości sprzętu przekazanego abonentowi w ramach umowy najmu lub do bezpłatnego korzystania i niezwróconego po zakończenia obowiązywania umowy 200 złotych, odsetki od tego składnika naliczone od dnia 31 sierpnia 2012 roku do dnia wniesienia pozwu. Powód podjął próby polubownego odzyskania należnej mu od pozwanej kwoty kierując do niego wezwania do zapłaty, jednakże próby te okazały się bezskuteczne. Sąd Rejonowy w Kłodzku w dniu 12 października 2015 roku w sprawie (...) wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty zaskarżyła nakaz w całości i zarzuciła między innymi, że roszczenie strony powodowej uległo przedawnieniu, gdyż wynika z umowy zlecenia bądź umowy sprzedaży, gdzie termin przedawnienia wynosi 2 lata. Pomiędzy stronami bezspornym było, że pozwaną łączyła z poprzednikiem prawnym powoda (...) S.A. umowa o świadczenie usług telewizyjnych, była to umowa o abonament zawarta w dniu 3 września 2011 roku. Bezspornym między stronami było również, że umowa ta została wypowiedziana przez dostawcę usług w dniu 31 sierpnia 2012 roku. Zgodnie z podniesionym przez pozwaną zarzutem przedawnienia zarzut ten wymagał rozważenia w pierwszej kolejności, gdyż jego uwzględnienie czyniło nieuzasadnionym żądanie pozwu. W ocenie Sądu podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia okazał się uzasadniony i skuteczny. Zauważyć bowiem należy, że umowa o abonament, która łączyła pozwaną z poprzednikiem prawnym strony powodowej jest umową o świadczenie usług, do której zastosowanie na podstawie artykułu 750 Kodeksu cywilnego znajdują przepisy regulujące umowę zlecenia. Zgodnie natomiast z artykułem 751 punkt 1 Kodeksu cywilnego z upływem lat dwóch przedawniają się roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków przysługujące osobom, które stale lub w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że umowa o abonament łącząca strony niniejszego procesu stanowi umowę, do której znajdują bezpośrednio zastosowanie przepisy regulujące umowę zlecenia, umowa ta bowiem nie została uregulowana w innych szczególnych przepisach dotyczących umów tego rodzaju. Z tego też względu należało przyjąć, że termin przedawnienia roszczeń z tejże umowy ulegają przedawnieniu z upływem lat dwóch. Zgodnie natomiast z artykułem 117 Kodeksu cywilnego , a przede wszystkim paragrafem drugim tego artykułu po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. W przedmiotowej sprawie pozwana podniosła zarzut przedawnienia i należy przychylić się do tego zarzutu i uznać go za zasadny, albowiem wymagalność roszczeń nastąpiła najpóźniej w dniu wypowiedzenia umowy, to jest w dniu 31 sierpnia 2012 roku, a zatem roszczenia z tej umowy uległy przedawnieniu najpóźniej w dniu 31 sierpnia 2014 roku. Tym czasem powództwo w niniejszej sprawie zostało wytoczone w dniu 20 lipca 2015 roku, a więc już po upływie terminu przedawnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo w całości.