VI GC 297/15

Sygn. akt VI GC 297/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Rybniku Wydział VI Gospodarczy w składzie : Przewodniczący SSR Ireneusz Wiliczkiewicz Protokolant Alicja Majorowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na rozprawie, w R. sprawy z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowo – Handlowemu (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż. przeciwko pozwanej M. G. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej na rzecz powódki odsetki ustawowe liczone od kwot: a) 5.903,46 zł od 22 kwietnia 2014 r. do 03 grudnia 2014 r., b) 3.694,72 zł od 23 kwietnia 2014 r. do 03 grudnia 2014 r., c) 590,51 zł od 23 kwietnia 2014 r. do 15 stycznia 2015 r.; 2. umarza postępowanie w zakresie ograniczonego powództwa; 3. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.672,00 zł (dwa tysiące sześćset siedemdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dnia 09 czerwca 2016 r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Rybniku stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji w zakresie punktów 1 i 3 oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy. Orzeczenie podlega wykonaniu jako prawomocne. Koszty postępowania klauzulowego należne wierzycielowi od dłużnika wynoszą 126,00 zł (sto dwadzieścia sześć złotych). Tytuł wykonawczy wydano pełnomocnikowi powoda – r. pr. M. K. Wierzyciel KRS – (...) Dłużnik NIP – (...) Sygn. akt VI GC 297/15 UZASADNIENIE Powódka Przedsiębiorstwo Produkcyjno- Usługowo- Handlowe (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż. wniosła w dniu 6 listopada 2014 roku pozew przeciwko M. G. , domagając się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 10.188,69 zł wraz ustawowymi odsetkami od kwoty5.903,46 zł od dnia 22 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty i od kwoty 4.285,23 zł od dnia 23 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powódka wskazała, iż pozwana nie zapłaciła ceny za zakupione od niej towary. Sąd Rejonowy w Rybniku uznał żądanie powódki nakazem zapłaty z dnia 4 grudnia 2014 roku. Od wydanego na tej podstawie nakazu zapłaty pozwana wniosła sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Wskazuje, iż sprzedała powódce towar elektryczny na łączną sumę 14.819,81 zł, czym wzajemne żądania się skompensowały. Pismem z 18 maja 2015 roku powódka cofnęła pozew w zakresie należności głównej, domagając się jedynie zasądzenia odsetek ustawowych od kwoty 5.903,46 zło do dnia 22 kwietnia 2014 roku do 3 grudnia 2014 roku, od kwoty 3.694,72 zł od dnia 23 kwietnia 2014 roku do 3 grudnia 2014 roku oraz od kwoty 590,51 zł od dnia 23 kwietnia 2014 roku do 15 stycznia 2015 roku. Nadto powódka podtrzymała żądanie zasądzenia kosztów procesu. Sąd ustalił: Powódka w ramach prowadzonej przez siebie działalności dokonała sprzedaży na rzecz pozwanej towarów. Za zbyte towary powódka wystawiła w dniu 5 lutego 2014 roku fakturę VAT nr (...) opiewającą na kwotę 23.403,46 zł, której termin płatności przypadał do dnia 21 kwietnia 2014 roku. Faktura ta została uregulowana kwotą 17.500zł. Nieuregulowana zatem pozostała kwota 5.903,46zł. Dowód: faktura VAT nr (...) (k.15-18), rozliczenie (k.19), potwierdzenie zapłaty (k.20). Nadto powódka wystawiła w dniu 6 lutego 2014 roku fakturę VAT (...) na kwotę 4.285,23 zł z terminem płatności na dzień 22 kwietnia 2014 roku. Dowód: faktura VAT nr (...) (k.21-23). Powódka skierowała do pozwanej w dniu 10 października 2014 roku ostateczne wezwanie do zapłaty. Dowód: wezwanie do zapłaty wraz z dowodem nadania (k.24-15). Pozwana przedstawiła, iż w dniu 3 grudnia 2014 roku sprzedała powódce sprzęt elektryczny na kwotę 9.598,18zł, natomiast w dniu 15 stycznia 2015 roku sprzedała powódce sprzęt elektryczny na kwotę 5.221,63 zł, czym wzajemne wierzytelności miały się skompensować. Dowód: faktura VAT (...) (k.33-34), faktura VAT (...) (k.35). Sąd zważył: Zgodnie z art. 535 k.c. powódka zobowiązała się do przeniesienia własności rzeczy na pozwaną i do wydania rzeczy, pozwana – do odebrania rzeczy i zapłaty ceny. Powódka wykonała ciążące na niej świadczenia wystawiając faktury VAT, których termin płatności przypadał kolejno na dzień 21 kwietnia 2014 roku oraz 22 kwietnia 2014 roku. Pozwana zaspokoiła roszczenie powódki w drodze potrącenia wierzytelności wynikającej ze sprzedaży na jej rzecz sprzętu elektrycznego w łącznej wartości 14819,81 zł. Miało to miejsce w dniu 3 grudnia 2014 roku oraz 15 stycznia 2015 roku, czym pozwana zwolniła się z długu w zakresie należności głównej, zgodnie bowiem z art. 498 § 1 k.c. , gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. § 2 . Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Powódka przyznała, iż potrącenie wierzytelności miało miejsce i pismem z 19 maja 2015 roku ograniczyła swoje żądanie jedynie do zasądzenia odsetek ustawowych, dlatego mają na uwadze ustalony stan faktyczny i przytoczone przepisy Sąd umorzył postępowanie co do należności głównej na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. W tej sytuacji osią sporu pomiędzy stronami pozostały jedynie odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia po stronie pozwanej. O odsetkach orzeczono na postawie art. 481 § 1 i 2 k.c. stanowiącego, iż jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe (od dnia 01.01.2016 r. odsetki ustawowe za opóźninienie). Odsetki zasądzono od terminu wymagalności wynikającego z dokumentu rozliczeniowego umowy sprzedaży zawartej przez strony. O kosztach postępowania postanowiono w oparciu o przepis 98 § 1,3 i 4 k.p.c. nakładając na pozwanego jako stronę przegrywającą obowiązek zwrotu wszystkich kosztów poniesionych przez powódkę w celu dochodzeni swoich praw. Na koszty postępowania w wysokości 2.672 zł złożyły się: połowa opłaty sądowej 255 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 2.400 zł i opłata skarbowa od dwóch pełnomocnictw 17 zł. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powódki, który jest radcą prawnym ustalono zgodnie z § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcowskie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w wysokość stawki minimalnej. SSR Ireneusz Wiliczkiewicz