I C 2328/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Słupsku nakazał eksmisję pozwanych z lokalu socjalnego, ale wstrzymał wykonanie wyroku do czasu zapewnienia im lokalu socjalnego i nie obciążył ich kosztami postępowania ze względu na ich trudną sytuację życiową i materialną.
Miasto S. wniosło o eksmisję Z. S. i małoletniego W. S. z lokalu socjalnego, ponieważ wygasła umowa najmu. Pozwana wskazała na swoją trudną sytuację zdrowotną i materialną, prosząc o przyznanie prawa do innego lokalu socjalnego. Sąd uwzględnił powództwo w zakresie eksmisji, ale nakazał wstrzymanie jej wykonania do czasu złożenia oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, uznając, że pozwanym, w tym małoletniemu, przysługuje prawo do takiego lokalu. Ze względu na trudną sytuację życiową i materialną pozwanych, sąd nie obciążył ich kosztami postępowania.
Powód, Miasto S., wystąpił z żądaniem eksmisji pozwanych, Z. S. i małoletniego W. S., z zajmowanego lokalu socjalnego, argumentując wygaśnięciem umowy najmu zawartej na czas oznaczony. Pozwana Z. S. nie kwestionowała wygaśnięcia umowy, ale podniosła okoliczności dotyczące jej stanu zdrowia po operacji oraz trudnej sytuacji materialnej, wskazując na niskie dochody z alimentów, pomocy społecznej i prac w centrum integracji. Wnioskowała o przyznanie jej i dziecku prawa do innego lokalu socjalnego. Sąd Rejonowy w Słupsku, po analizie zebranego materiału dowodowego, ustalił, że umowa najmu lokalu socjalnego wygasła z dniem 30.06.2015 r. Sąd uznał, że roszczenie powoda o zwrot lokalu jest uzasadnione. Jednocześnie, zgodnie z art. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów, sąd miał obowiązek orzec o uprawnieniu do lokalu socjalnego. Z uwagi na fakt, że pozwana Z. S. sprawuje opiekę nad małoletnim synem i wspólnie z nim zamieszkuje, a także ze względu na jej stan zdrowia i niskie dochody, sąd uznał, że pozwanym przysługuje prawo do otrzymania lokalu socjalnego. W związku z tym, sąd nakazał wstrzymanie wykonania wyroku eksmisyjnego do czasu złożenia przez Gminę Miejską S. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Rozstrzygając o kosztach postępowania, sąd zastosował art. 102 k.p.c., odstępując od obciążania pozwanych kosztami ze względu na ich szczególnie uzasadnioną sytuację życiową i materialną, w tym ubóstwo i stan zdrowia pozwanej oraz wiek małoletniego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd powinien nakazać eksmisję, jeśli umowa najmu wygasła i nie ma innego tytułu prawnego do lokalu.
Uzasadnienie
Umowa najmu lokalu socjalnego zawarta na czas oznaczony wygasła, co skutkuje obowiązkiem zwrotu lokalu przez najemcę na podstawie art. 675 k.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nakaz eksmisji z wstrzymaniem wykonania i przyznaniem prawa do lokalu socjalnego
Strona wygrywająca
Miasto S. (w zakresie eksmisji, ale z zastrzeżeniem)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Miasto S. | organ_państwowy | powód |
| Z. S. | osoba_fizyczna | pozwana |
| W. S. | osoba_fizyczna | pozwany (małoletni) |
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 675
Kodeks cywilny
Po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie nie pogorszonym.
u.o.p.l. art. 14 § ust. 4
Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
Katalog osób, wobec których sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego (m.in. małoletni, niepełnosprawni, sprawujący nad nimi opiekę).
u.o.p.l. art. 14 § ust. 6
Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
Sąd, orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wygasnięcie umowy najmu lokalu socjalnego. Brak innego tytułu prawnego do zajmowanego lokalu.
Godne uwagi sformułowania
nie kwestionowała i strona powodowa, przyznając okoliczności faktyczne opisywane przez pozwaną w zakresie aktualnej sytuacji majątkowej stron obciążenie pozwanych kosztami procesu byłoby nadmiernie uciążliwe z uwagi na pozaprocesową sytuację życiową pozwanych w niniejszej sprawie sprzecznym z zasadami współżycia społecznego pozostawałoby obciążanie małoletniego kosztami postępowania
Skład orzekający
Barbara Nowicka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących eksmisji z lokali socjalnych, prawa do lokalu socjalnego dla osób małoletnich i ich opiekunów, a także stosowania art. 102 k.p.c. w sprawach o eksmisję."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z lokalami socjalnymi w zasobie gminy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność sytuacji osób eksmitowanych z lokali socjalnych, gdzie prawo do lokalu socjalnego i ochrona praw lokatorów kolidują z prawem własności gminy. Pokazuje również, jak sąd bierze pod uwagę trudną sytuację życiową i materialną stron.
“Eksmisja z lokalu socjalnego: Sąd chroni matkę z dzieckiem, ale nakazuje wstrzymanie do czasu zapewnienia dachu nad głową.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I C 2328/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 08 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący: SSR Barbara Nowicka Protokolant: st.sekr.sąd. E. B. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 grudnia 2017 r. w S. sprawy z powództwa Miasta S. przeciwko Z. S. i małoletniemu W. S. reprezentowanemu przez przedstawicielkę ustawową Z. S. o eksmisję I. nakazuje pozwanym Z. S. i małoletniemu W. S. reprezentowanemu przez przedstawicielkę ustawową Z. S. aby opróżnili, opuścili i wydali powodowi Miastu S. lokal socjalny położony w S. przy ul. (...) ; II. orzeka, że pozwanym Z. S. i małoletniemu W. S. reprezentowanemu przez przedstawicielkę ustawową Z. S. , przysługuje prawo do otrzymania lokalu socjalnego; III. nakazuje wstrzymanie wykonania punktu I wyroku do czasu złożenia pozwanym przez Gminę M. S. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego; IV. nie obciąża pozwanych kosztami postępowania. Sygn. akt I C 2328/17 UZASADNIENIE Powód Miasto S. wniósł o nakazanie pozwanym Z. S. i małoletniemu W. S. (reprezentowanemu przez matkę Z. S. ), aby opróżnili, opuścili i wydali powodowi lokal socjalny położony w S. przy ulicy (...) oraz zasądzenie od pozwanych kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że zawarta z pozwaną na czas oznaczony do dnia 30.06.2015r. umowa najmu lokalu socjalnego wygasła. Wniosek pozwanej o ponowne zawarcie stosunku najmu nie został uwzględniony z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego określonego uchwałą Rady Miejskiej. Na rozprawie w dniu 13.10.2017 roku pozwana Z. S. wniosła o orzeczenie eksmisji i przyznanie pozwanym prawa do innego lokalu socjalnego wskazując m.in., że jest po skomplikowanej operacji i potrzebnym jest jej lokal posiadający toaletę. Wyjaśniła, że utrzymuje się wraz z dzieckiem z alimentów w wysokości 300,- zł oraz pomocy społecznej i dochodów z centrum integracji społecznej. Strona powodowa wskazała, iż nie kwestionuje przedstawionych przez pozwaną okoliczności faktycznych, które mogą wskazywać na uprawnienie do lokalu socjalnego pozwanych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30.07.2010 roku została zawarta umowa o najem lokalu socjalnego, położonego w S. , przy ul. (...) , pomiędzy Z. U. (obecnie S. ) a Gminą Miejską S. na czas oznaczony do dnia 30.06.2015r. W § 9 strony postanowiły, iż w sprawach nieuregulowanych umową mają zastosowanie przepisy Ustawy z dnia 23.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz. 266, z późn. zm.) oraz przepisy Kodeksu cywilnego . dowód: umowa z dnia 30.07.2010 r. / w aktach lokalowych/. Wniosek Z. S. o przedłużenie umowy najmu lokalu socjalnego nie został uwzględniony z uwagi na niespełnienie kryterium dochodowego. dowód: pismo z 18.03.2016r. /w aktach lokalowych/. W czerwcu 2016r. mąż pozwanej Z. S. wyprowadził się z lokalu, zaś wyrokiem Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 14.07.2016r. wydanym w sprawie I RC 356/16 orzeczono o rozwiązaniu przez rozwód małżeństwa pozwanej z K. S. . Ustalono, że miejscem pobytu dziecka stron W. S. , urodzonym (...) w U. jest każdorazowe miejsce zamieszkania matki. dowód: wyrok z 14.07.2016r. /k. 34 akt/. Obecnie w lokalu położonym w S. przy ulicy (...) będącym własnością Gminy Miejskiej S. zamieszkują: Z. S. i siedmioletni W. S. . We wrześniu 2017r. pozwana przebyła zabieg operacyjny. Pozwani korzystają z pomocy (...) w S. na podstawie ustawy o pomocy społecznej z 12.03.2004r. w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności, zasiłku celowego oraz zasiłku okresowego. Małoletni pozwany otrzymuje alimenty w wysokości 300,- zł miesięcznie. Pozwani korzystają ze świadczenia w programie 500+. Pozwana uczestniczy w programie integracyjnym wykonując prace w Centrum (...) , osiągając wynagrodzenie ok. 700 zł. Pozwani nie posiadają prawa do innego lokalu mieszkalnego. (bezsporne) a nadto dowód: pismo (...) z 24.08.2017r. k. 14 akt/, karta informacyjna leczenia szpitalnego /k. 35 akt/. Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd zważył, że nie było w niniejszej sprawie wątpliwym, że pozwane nie mają obecnie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. Strona pozwana nie kwestionowała bowiem w niniejszej sprawie wygaśnięcia zawartej na czas oznaczony umowy najmu lokalu. Okoliczność ta nie była również wątpliwa na tle dokumentów zgromadzonych w aktach lokalowych. Wzgląd na powyższe uzasadniał stwierdzenie, iż na skutek upływu czasu umowy najem spornego lokalu wygasł, wskutek czego zaktualizowało się roszczenie powoda o zwrot przedmiotu najmu ( art. 675 k.c. ). Wygaśnięcie najmu skutkowało także wygaśnięciem prawa do zamieszkiwania w lokalu małoletniej pozwanego, wywodzonego z prawa najemcy. Zgodnie bowiem z treścią art. 675 § 1 zd. 1 kc po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie nie pogorszonym. Następnie Sąd zważył, że art. 14 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733 z późn. zm.) nakłada na sąd obowiązek orzeczenia o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź braku takiego uprawnienia, czyli rozstrzygnięcia w tej kwestii – w sposób pozytywny lub negatywny. Katalog osób, wobec których sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego określony jest w ust. 4 wyżej wymienionego artykułu. Osobami tymi są m.in. małoletni, niepełnosprawni w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 20, poz. 170, Nr 79, poz. 885 i Nr 90, poz. 1001 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 19, poz. 238) lub ubezwłasnowolnieni oraz sprawujący nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkali, chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Okoliczność, iż jedna z osób pozwanych jest osobą małoletnią, druga ( Z. S. – matka małoletniego pozwanego) sprawuje opiekę nad małoletnim i wspólnie z nim zamieszkuje, prowadziła do konieczności przyjęcia, że wymienionym pozwanym przysługuje ustalone w wyroku prawo do otrzymania lokalu socjalnego. Sąd zważył nadto, iż uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego przez pozwanych nie kwestionowała i strona powodowa, przyznając okoliczności faktyczne opisywane przez pozwaną w zakresie aktualnej sytuacji majątkowej stron. Zgodnie zaś z regułami określonymi w art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733 z późn. zm.) Sąd, orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł, jak w pkt I, II i III sentencji wyroku. O kosztach jak w pkt IV wyroku orzeczono w oparciu o art. 102 k.p.c. , zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwaliła się wykładnia, zgodnie z którą zastosowanie przez sąd art. 102 k.p.c. powinno być oceniane z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego w całokształcie okoliczności, które uzasadniają odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie procesu. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, do okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 102 k.p.c. należą zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu, jak i fakty leżące „na zewnątrz” procesu – w tym stan majątkowy (ubóstwo) strony oraz jej sytuacja życiowa (postanowienie SN z 14 stycznia 1974 r., sygn.. akt II CZ 223/73, Lex nr 7379). W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż obciążenie pozwanych kosztami procesu byłoby nadmiernie uciążliwe z uwagi na pozaprocesową sytuację życiową pozwanych. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację osobistą pozwanej Z. S. , jej stan zdrowia, a także sytuację finansową, Sąd stwierdził, iż nie pozwala ona na poniesienie przez pozwaną kosztów procesu. Pozwana jest obecnie po operacji ginekologicznej i osiąga dochód w wysokości ok.. 700 zł miesięcznie. Pozwani korzystają z pomocy opieki społecznej w formie zasiłków m.in. na zakup żywności. Sąd zważył nadto, iż pozwany W. S. jest 7 – letnim uczniem, nie posiadającym możliwości zarobkowych. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie sprzecznym z zasadami współżycia społecznego pozostawałoby obciążanie małoletniego kosztami postępowania, w sytuacji, za którą odpowiedzialności nie można przypisać tej pozwanemu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI