I C 229/14

Sygn. akt I C 229/14-upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 sierpnia 2014 r. SĄD REJONOWY W ZAMBROWIE I WYDZIAŁ CYWILNY w składzie: Przewodniczący –SSR Paweł Płoński Protokolant – Jadwiga Styła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014 r. w Zambrowie sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w S. przeciwko M. D. o zapłatę 516,00 zł I. umarza postępowanie w zakresie roszczenia w kwocie 516,00 (pięćset szesnaście i 00/100) złotych; II. w pozostałym zakresie powództwo co do żądanych odsetek oddala. Sygn. akt I C 229/14-upr. UZASADNIENIE wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 26 sierpnia 2014 r. Powód (...) S.A. z siedzibą w S. wystąpił w dniu 25 lutego 2014 r. z pozwem przeciwko M. D. , w którym wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 516,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany nie opłacił składki ubezpieczeniowej w terminie wynikającej z umowy ubezpieczenia zawartej z powodem (k. 2-5). Nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 11 marca 2014 r. (sygn. akt VI Nc-e (...) ) Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazał pozwanemu M. D. zapłacić powodowi kwotę 516,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 210,78 zł tytułem zwrotu kosztów procesu – w terminie dwóch tygodni od doręczenia niniejszego nakazu zapłaty albo w tym terminie wnieść sprzeciw (k. 6). W sprzeciwie od powyższego nakazu zapłaty pozwany M. D. wniósł o oddalenie powództwa wskazując, że dochodzona przez Ubezpieczyciela składka została opłacona w dniu 6 lutego 2013 r. i przedstawił na tę okoliczność dokumenty potwierdzające tę okoliczność (k. 7-18). Z uwagi na skuteczne wniesienie sprzeciwu od nakazu Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. na podstawie art. 505 36 § 1 k.p.c. przekazał rozpoznanie niniejszej sprawy do Sądu Rejonowego w Zambrowie po stwierdzeniu utraty mocy nakazu zapłaty w całości (k. 22-24). W toku postępowania przed Sądem Rejonowym w Zambrowie powód ograniczył roszczenie o kwotę 516,00 zł dochodzonej tytułem należności głównej i cofnął powództwo w tej części, wnosząc o umorzenie postępowania w tym zakresie, a jednocześnie wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz dochodzonych odsetek ustawowych naliczonych od kwoty 516,00 zł od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 23 maja 2014 r. oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że powód dokonał uiszczenia należności głównej dopiero po wytoczeniu powództwa (k. 30 i 31-32). Sąd Rejonowy w Zambrowie ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 6 lutego 2013 r. pomiędzy (...) S.A. z siedzibą w S. doszło do zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, którą został objęty samochód osobowy marki R. (...) (prod. 1998 r., nr VIN: (...) ) o nr rej. (...) w okresie od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 6 lutego 2013 r., potwierdzeniem czego było wydanie polisy nr (...) . Do zawarcia przedmiotowej umowy doszło w siedzibie R. . (...) s.c. w Z. z (...) , który reprezentował Ubezpieczyciela, zaś w imieniu właściciela pojazdu umowę podpisał jego syn Ł. D. , który w tym samym czasie dokonał opłaty składki ubezpieczeniowej w pełnej kwocie 516,00 zł za pomocą karty płatniczej i otrzymał druk potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia. Pomimo powyższego pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. (...) S.A. z siedzibą w S. wezwało M. D. do zapłaty zaległej składki ubezpieczeniowej. W odpowiedzi na powyższe M. D. poinformował, że składka została opłacona kartą płatnicza w dniu zawarcia umowy ubezpieczenia i dołączył zeskanowane dokumenty potwierdzające powyższą okoliczność. W dniu 14 grudnia 2013 r. M. D. zbył na rzecz M. M. swój samochód marki R. (...) o nr rej. (...) , o czym poinformował ubezpieczyciela. W piśmie z dnia 21 maja 2014 r. (...) S.A. poinformowało M. D. , że dokonało rozliczenia zainkasowanej składki w kwocie 516,00 zł z tytułu ubezpieczenia powyższego pojazdu ( polisa nr (...) ), które okres ochrony zakończył się w dniu 14 grudnia 2013 r. (tj. w dacie zbycia pojazdu). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody: wniosek ubezpieczeniowy (k. 8-11, 38-41 i 47), potwierdzenie transakcji kartą płatniczą (k. 12), potwierdzenie zawarcia ubezpieczenia (k. 13-14), rachunek z transakcji kartą płatniczą (k. 15 i 47), zestawienie operacji na rachunku bankowym (k. 16 i 47), wezwanie do zapłaty (k. 42), pismo (...) S.A. dotyczące rozliczenia składki (k. 47) i umowa kupna-sprzedaży (k. 47). Sąd Rejonowy w Zambrowie zważył, co następuje: Z uwagi na skuteczne cofnięcie pozwu przez stronę powodową w części dotyczącej kwoty 516,00 zł, której dochodziła tytułem należności głównej – Sąd umorzył postępowanie w tej części zgodnie z jej wnioskiem ( art. 203 k.p.c. ), o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. Jednocześnie powództwo w pozostałym zakresie nadal popieranym przez stronę, tj. co do zasądzenia odsetek ustawowych naliczonych od należności głównej (w kwocie 516,00 zł) za okres od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 23 maja 2014 r. – było całkowicie niezasadne i w związku z tym podlegało oddaleniu. Roszczenie strony powodowej należało rozpatrywać w kontekście art. 805 i nast. kodeksu cywilnego oraz zasad wynikających z ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152, dalej w skrócie: „umowa o ubezp. obow.”). Z treści art. 805 § 1 k.c. wynika, że przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, zaś ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Jednocześnie art. 481 § 1 k.c. przewiduje, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia (chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi) – przy czym jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, wierzycielowi należą się wówczas odsetki ustawowe (§ 2). Bezspornym w niniejszej sprawie było, że w okresie od dnia 7 lutego 2013 r. do dnia 6 lutego 2013 r. samochód osobowy marki R. (...) (prod. 1998 r., nr VIN: (...) ) o nr rej. (...) , należący do M. D. objęty był (...) S.A. z siedzibą w S. obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, czego potwierdzeniem było wydanie polisy nr (...) . W kontekście zatem przepisu art. 805 § 1 k.c. nie budziło wątpliwości, że ubezpieczony zobowiązany był z tego tytułu do uiszczenia składki, która została ustalona w wysokości 516,00 zł. Wbrew jednak dalszym twierdzeniom strony powodowej materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie bezsprzecznie wykazał, że syn pozwanego – Ł. D. dokonał opłaceniu składki należnej z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia jednorazowo i w pełnej wysokości 516,00 zł już w dniu 6 lutego 2013 r., czyli w dacie zawarcia umowy. Z dostarczonych przez pozwanego dowodów jednoznacznie bowiem wynika, że w chwili zawarcia przedmiotowej umowy w siedzibie R. . (...) s.c. w Z. (za pośrednictwem (...) , który reprezentował Ubezpieczyciela) Ł. D. dokonał opłaty składki ubezpieczeniowej za pomocą karty płatniczej i otrzymał druk potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia (zob. potwierdzenie transakcji kartą płatniczą – k. 12, rachunek z transakcji kartą płatniczą – k. 15 i 47 oraz zestawienie operacji na rachunku bankowym – k. 16 i 47). Powyższe dokumenty nie były kwestionowane przez stronę powodową, a ich wiarygodność w ocenie Sądu nie budziła żadnych wątpliwości (por. art. 245 w zw. z art. 253 k.p.c. ). W świetle przytoczonych okoliczności twierdzenia strony powodowej, że pozwany nie opłacił dochodzonej pozwem składki ubezpieczeniowej, zostały skutecznie i całkowicie podważone. Jednocześnie dodatkowym dowodem uiszczenia składki przez pozwanego była treść pisma (...) S.A. z dnia 21 maja 2014 r., w którym Ubezpieczyciel poinformował M. D. , że dokonał rozliczenia zainkasowanej składki ubezpieczeniowej w kwocie 516,00 zł z tytułu ubezpieczenia pojazdu R. (...) nr rej. (...) ( polisa nr (...) ), które to ubezpieczenie zakończyło się w dniu 14 grudnia 2013 r., tj. w dacie zbycia tego pojazdu przez pozwanego (k. 47). Z pisma tego jednoznacznie wynika, że składka z tytułu przedmiotowego ubezpieczenia została uiszczona w pełnej wysokości, zaś pozwany nie posiada żadnych zaległości z tego tytułu. W świetle omówionych dowodów powództwo strony powodowej o zapłatę zaległej składki należałoby uznać za nieudowodnione i niezasadne – gdyby nie fakt, że doszło do skutecznego cofnięcia pozwu w tej części i postępowanie zostało umorzone w tym zakresie. Jednakże w konsekwencji tego nie mogło budzić wątpliwości, że roszczenie powoda w pozostałej części co do zaległych odsetek również było całkowicie bezpodstawne i nieuzasadnione. Wprawdzie powód w uzasadnieniu tego żądania powoływał się, że do rozliczenia polisy nr (...) doszło dopiero w dniu 22 maja 2014 r., jednakże jak już wskazano to powyższej nie miało to związku z opłaceniem składki (do czego bezsprzecznie doszło w dniu 6 lutego 2013 r.), a jedynie ze sprzedażą pojazdu przez pozwanego, do której doszło znacznie wcześniej, tj. w dniu 14 grudnia 2013 r.. Abstrakcyjnie przyjmując nawet, że dopiero z tą datą wpłynęła na rachunek Ubezpieczyciela wpłata pozwanego z tytułu składki ubezpieczeniowej, to nie budzi wątpliwości, iż ewentualne negatywne konsekwencje tego opóźnienia powinien ponieść agent ubezpieczeniowy, a nie Ubezpieczający. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Rejonowy na mocy art. 805 § 1 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i 2 k.c. ( a contrario ) uznał roszczenie powoda za niezasadne i orzekł o jego oddaleniu, jak w pkt II sentencji wyroku.