I C 2201/14

Sąd Rejonowy w ZgorzelcuZgorzelec2015-05-13
SAOSnieruchomościszkody łowieckieWysokarejonowy
prawo łowieckieszkody łowieckiedzikiobwód łowieckigranice administracyjnerozporządzenie wojewodyniejasność przepisuodpowiedzialność cywilnaSkarb Państwa

Sąd oddalił powództwo o zapłatę odszkodowania za szkody łowieckie, uznając, że sporne nieruchomości nie wchodzą w skład obwodu łowieckiego pozwanego ze względu na niejasność przepisów rozporządzenia wojewody.

Powód dochodził od Koła Łowieckiego zapłaty za szkody w uprawach spowodowane przez dziki, twierdząc, że nieruchomości znajdują się w granicach dzierżawionego przez pozwanego obwodu łowieckiego. Pozwany zaprzeczył, argumentując, że nieruchomości te, położone w granicach administracyjnych miasta, nie wchodzą w skład obwodu. Sąd oddalił powództwo, uznając, że rozporządzenie wojewody w sprawie granic obwodów łowieckich było nieprecyzyjne i niezgodne z prawem, co skutkowało wyłączeniem nieruchomości z obwodu pozwanego.

Powód B. W. wniósł o zasądzenie od Koła Łowieckiego (...) w Z. kwoty 26.421,30 zł tytułem wynagrodzenia za szkody łowieckie wyrządzone przez dziki w jego uprawach pszenicy i kukurydzy w marcu i kwietniu 2014 r. Pozwany Koło Łowieckie wniosło o oddalenie powództwa, podnosząc, że szkody powstały na nieruchomościach znajdujących się w granicach administracyjnych miasta Z., które z mocy prawa nie wchodzą w skład dzierżawionego przez pozwanego obwodu łowieckiego nr 202. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu oddalił powództwo. Uzasadniając, sąd wskazał, że zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 Prawa łowieckiego, za szkody w uprawach odpowiada dzierżawca obwodu łowieckiego. Jednakże, zgodnie z art. 26 pkt 2 Prawa łowieckiego, do obwodów łowieckich nie włączano terenów w granicach administracyjnych miast, chyba że obejmują one większe obszary leśne lub rolne. Sąd uznał, że rozporządzenie Wojewody (...) z 22 grudnia 2005 r. w sprawie podziału województwa na obwody łowieckie, które objęło całe miasto Z. obwodem nr 202, było nieprecyzyjne i nie pozwalało na jednoznaczne ustalenie, czy sporne nieruchomości wchodzą w skład obwodu. W związku z tym, sąd uznał ten fragment rozporządzenia za niezgodny z art. 2 Konstytucji RP (zasada przyzwoitej legislacji) oraz z ustawą Prawo łowieckie i art. 94 Konstytucji RP. W konsekwencji, sąd przyjął, że nieruchomości w granicach administracyjnych miasta Z. nie wchodzą w skład obwodu łowieckiego nr 202, a odpowiedzialność za szkody łowieckie spoczywa na Skarbie Państwa. Powództwo przeciwko Kołu Łowieckiemu zostało oddalone. Sąd nie obciążył powoda kosztami procesu, biorąc pod uwagę, że działał on w zaufaniu do informacji udzielonych mu przez Marszałka Województwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, zgodnie z art. 26 pkt 2 Prawa łowieckiego, do obwodów łowieckich mogą być włączone jedynie większe obszary leśne lub rolne znajdujące się w granicach administracyjnych miast.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że rozporządzenie wojewody włączające całe miasto do obwodu łowieckiego było nieprecyzyjne i wykraczało poza delegację ustawową, co skutkowało wyłączeniem nieruchomości z obwodu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie_powodztwa

Strona wygrywająca

pozwany

Strony

NazwaTypRola
B. W.osoba_fizycznapowód
Koło (...) w Z.innepozwany

Przepisy (11)

Główne

u.pr.ł. art. 46 § 1

Prawo łowieckie

Za szkody w uprawach i płodach rolnych wyrządzone przez zwierzęta łowne co do zasady odpowiada dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego.

u.pr.ł. art. 26 § 2

Prawo łowieckie

Do składu obwodów łowieckich nie wchodzą tereny w granicach administracyjnych miast; jeżeli jednak granice te obejmują większe obszary leśne lub rolne, z obszarów tych może być utworzony obwód łowiecki lub mogą być one włączone do innych obwodów łowieckich.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada państwa prawnego nakłada na prawodawcę obowiązek przestrzegania zasad prawidłowej legislacji, w tym precyzyjnego stanowienia norm prawnych.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej wcale kosztami.

u.pr.ł. art. 50 § 1b

Prawo łowieckie

Wskazuje, kto powinien wypłacić wynagrodzenie za szkody łowieckie w określonych sytuacjach (tutaj: Skarb Państwa).

Pomocnicze

u.pr.ł. art. 28 § 1 i 1a

Prawo łowieckie

Obwody łowieckie wydzierżawiane są kołom łowieckim albo Polskiemu Związkowi Łowieckiemu.

Ustawa o administracji rządowej w województwie art. 39

Konstytucja RP art. 87 § 2 i 94

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

k.p.c. art. 229

Kodeks postępowania cywilnego

Okoliczności przyznane przez strony nie wymagają dowodu.

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 217 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieruchomości, na których powstały szkody, znajdują się w granicach administracyjnych miasta Z., które z mocy prawa nie wchodzą w skład dzierżawionego przez pozwanego obwodu łowieckiego. Rozporządzenie Wojewody (...) z 22 grudnia 2005 r. w sprawie podziału województwa na obwody łowieckie jest nieprecyzyjne i niezgodne z art. 2 Konstytucji RP oraz ustawą Prawo łowieckie, co uniemożliwia przypisanie odpowiedzialności pozwanemu.

Odrzucone argumenty

Powód dochodził odszkodowania od Koła Łowieckiego, podczas gdy odpowiedzialność powinna spoczywać na Skarbie Państwa.

Godne uwagi sformułowania

Postanowienia rozporządzenia Wojewody (...) z 22 grudnia 2005 r. są w tym zakresie nieprecyzyjne – nie pozwalają na kategoryczne ustalenie, czy na nieruchomościach, na których powstały szkody łowieckie, pozwany może realizować zadania z zakresu gospodarowania zasobami przyrodniczymi i – konsekwentnie – czy jest zobowiązany do naprawienia wyrządzonych tam szkód łowieckich. W efekcie, w tym fragmencie – ze względu na ich niejasność – zostały uznane za niezgodne z art. 2 Konstytucji RP (z wyrażoną w tym przepisie zasadą przyzwoitej legislacji), a równolegle – ze względu na to, że przepisy u.pr.ł. (art. 26 ust. 2) nie dawały upoważnienia do włączania do obwodu łowieckiego całego obszaru administracyjnego miasta – za sprzeczne z tą ustawą (wykraczające poza delegację ustawową) oraz art. 94 Konstytucji RP.

Skład orzekający

Krzysztof Skowron

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa łowieckiego dotyczących granic obwodów łowieckich, zasada państwa prawnego i prawidłowej legislacji w kontekście aktów wykonawczych, odpowiedzialność za szkody łowieckie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy szkody powstały na terenie miasta, a rozporządzenie wojewody było nieprecyzyjne. Może mieć zastosowanie w innych przypadkach niejasnych lub wadliwych rozporządzeń.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy nietypowej sytuacji, gdzie wadliwe rozporządzenie wojewody doprowadziło do sytuacji, w której żadna instytucja nie ponosiła odpowiedzialności za szkody łowieckie. Pokazuje to, jak ważne są precyzja legislacyjna i zasada państwa prawnego.

Wadliwe rozporządzenie wojewody uwolniło koło łowieckie od odpowiedzialności za szkody. Kto zapłaci za dziki?

Dane finansowe

WPS: 26 421,3 PLN

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 2201/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Krzysztof Skowron Protokolant: Dagmara Nieścierowicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. w Z. sprawy z powództwa B. W. przeciwko Kołu (...) w Z. o zapłatę 1. powództwo oddala, 2. nie obciąża powoda B. W. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu, które poniósł pozwany – Koło (...) w Z. . Sygn. akt I C 2201/14 UZASADNIENIE I. Stanowiska stron. 1. Powód, B. W. , wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego Koła (...) w Z. kwoty 26.421,30 zł (tytułem wynagrodzenia za szkody łowieckie) z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu (15 października 2014 r.) do dnia zapłaty. 2. Pozwany – Koło (...) w Z. wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powoda kosztami procesu. Zarzucił, że nieruchomości, na których powstały szkody w uprawach rolnych, znajdują się w granicach administracyjnych miasta Z. , a tym samym – z mocy prawa – nie wchodzą w skład dzierżawionego przez pozwanego obwodu łowieckiego. Niezależnie od tego zakwestionował wartość dowodową dołączonej do pozwu opinii rzeczoznawcy z zakresu rolnictwa. II. Stan faktyczny. W marcu i kwietniu 2014 r. zostały częściowo zniszczone uprawy pszenicy i kukurydzy wysiane na polach należących do B. W. – działki zostały zbuchtowane (zryte w poszukiwaniu pożywienia) przez dziki; nieruchomości, na których powstały szkody łowieckie znajdują się w granicach administracyjnych miasta Z. , które z kolei mieści się w obrębie dzierżawionego przez Koło (...) w Z. obwodu łowieckiego nr 202. III. Dowody i ich ocena. 1. Ustalenia faktyczne zostały dokonane na podstawie dokumentów i zdjęć określonych w postanowieniu dowodowym z 13 maja 2015 r. (k 118). 2. Przeprowadzone w sprawie dowody potwierdzały, że powód przed wszczęciem postępowania dochował staranności w ustaleniu osoby zobowiązanej do naprawienia szkody i zweryfikowaniu wysokości zgłaszanego żądania (tj. nie wystąpił z powództwem w sposób lekkomyślny) – miało to znaczenie dla rozstrzygnięcia o kosztach procesu. 3. Wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne były niesporne – zostały przyznane przez strony i nie wymagały dowodu ( art. 229 k.p.c. [chodziło tu o położenie działek, na których powstała szkoda, sam fakt zaistnienia szkody i osobę poszkodowanego]). W tej sytuacji wnioski o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, o przesłuchanie świadków i stron, o zobowiązanie pozwanego do przedłożenia umowy dzierżawy obwodu łowieckiego nr 202 i o wystąpienie przez Sąd do Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) o dodatkowe dokumenty, zostały oddalone ( art. 227 k.p.c. i art. 217 § 3 k.p.c. ). IV. Podstawa prawna rozstrzygnięcia; podsumowanie. 1. Za szkody w uprawach i płodach rolnych wyrządzone przez zwierzęta łowne (m.in. dziki) co do zasady odpowiada dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego ( art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie [dalej: u.pr.ł.]). Obwody łowieckie wydzierżawiane są kołom łowieckim albo Polskiemu Związkowi Łowieckiemu ( art. 28 ust. 1 i 1a u .pr.ł.). W skład obwodów łowieckich nie wchodzą tereny w granicach administracyjnych miast; jeżeli jednak granice te obejmują większe obszary leśne lub rolne, z obszarów tych może być utworzony obwód łowiecki lub mogą być one włączone do innych obwodów łowieckich ( art. 26 pkt 2 u .pr.ł.). 2. Do 31 grudnia 2005 r. granice obwodów łowieckich ustalał wojewoda w drodze rozporządzenia (art. 27 ust. 1 u.pr.ł. w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z 29 lipca 2005 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami zadań i kompetencji administracji terenowej); rozporządzenie takie było aktem prawa miejscowego ( art. 39 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie i art. 87 ust. 2 i 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. [dalej: Konstytucja RP ]). 3. Ustanowiona w art. 2 Konstytucji RP zasada państwa prawnego nakłada na prawodawcę obowiązek przestrzegania zasad prawidłowej legislacji, tj. m.in. precyzyjnego stanowienia norm prawnych, tak, żeby ich treść była oczywista, a ich adresaci nie mieli wątpliwości co do swoich praw i obowiązków (por. Opracowanie Biura Trybunału Konstytucyjnego – Proces prawotwórczy w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zagadnień związanych z procesem legislacyjnym, str. 30 i nst. [publikacja dostępna na stronie internetowej: trybunal.gov.pl/fileadmin/content/dokumenty/proces_prawotworczy.pdf] oraz np. wyrok TK z 21 marca 2001 r., K24/00 i wyrok TK z 7 listopada 2006 r., SK 42/05); przekroczenie pewnego poziomu niejasności przepisów prawnych może stanowić przesłankę do stwierdzenia ich niezgodności z art. 2 Konstytucji RP (por. Opracowanie Biura Trybunału Konstytucyjnego – Proces prawotwórczy w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zagadnień związanych z procesem legislacyjnym, str. 35) i skutkować odmową ich zastosowania przez sąd (por. wyrok SN z 12 lipca 2000 r., III RN 208/99, wyrok SN z 7 marca 2003 r., III RN 33/02 i J. Niczyporuk, Kontrola sądowa aktów prawa miejscowego, Teka Komisji Prawniczej – Oddz. Lublin PAN, 2010, s. 143-144 [publikacja dostępna na stronie internetowej: www.pan-ol.lublin.pl/wydawnictwa/TPraw3/ Niczyporuk.pdf]). 4. Rozporządzeniem z 22 grudnia 2005 r. w sprawie podziału województwa (...) na obwody łowieckie (Dz. Urz. Woj. D. . z 2005 r., nr 265, poz. 4714) Wojewoda (...) zatwierdził dotychczasowe granice obwodów łowieckich. Granicami obwodu łowieckiego nr 202 zostało objęte całe miasto Z. (przebiegały one m.in. od m. Zielona i granicy Państwa, granicą do zachodniego skraju m. Z. , skąd torem kolejowym na północny zachód i dalej na północny wschód […] do m. S. ) – bez wyszczególnienia, jakie tereny mieszczące się w granicach administracyjnych tego miasta zostały włączone do dzierżawionego przez pozwanego obwodu łowieckiego. Do obwodu (...) nie mógł zostać włączony cały obszar miasta, a jedynie jego większe obszary leśne lub rolne (art. 26 pkt 2 u.pr.ł.); obszary te powinny zostać opisane w sposób pozwalający na ich jednoznaczną identyfikację. Postanowienia rozporządzenia Wojewody (...) z 22 grudnia 2005 r. są w tym zakresie nieprecyzyjne – nie pozwalają na kategoryczne ustalenie, czy na nieruchomościach, na których powstały szkody łowieckie, pozwany może realizować zadania z zakresu gospodarowania zasobami przyrodniczymi (por. wyrok SN z 4 lipca 2002 r., I CKN 795/00) i – konsekwentnie – czy jest zobowiązany do naprawienia wyrządzonych tam szkód łowieckich. W efekcie, w tym fragmencie – ze względu na ich niejasność – zostały uznane za niezgodne z art. 2 Konstytucji RP (z wyrażoną w tym przepisie zasadą przyzwoitej legislacji), a równolegle – ze względu na to, że przepisy u.pr.ł. ( art. 26 ust. 2 ) nie dawały upoważnienia do włączania do obwodu łowieckiego całego obszaru administracyjnego miasta – za sprzeczne z tą ustawą (wykraczające poza delegację ustawową) oraz art. 94 Konstytucji RP . W takiej sytuacji zostało przyjęte, że nieruchomości znajdujące się w granicach administracyjnych miasta Z. nie wchodzą w skład obwodu łowieckiego nr 202, w związku z czym to nie pozwany, ale Skarb Państwa (art. 50 ust. 1b u.pr.ł.) powinien wypłacić powodowi wynagrodzenie za powstałe szkody łowieckie. Przy takich ustaleniach powództwo zostało oddalone. V. Koszty. Przed wszczęciem postępowania powód został poinstruowany przez Marszałka Województwa (...) o tym, że odpowiedzialność za wyrządzone szkody łowieckie ponosi pozwany. W sytuacji, gdy powód działał w zaufaniu do informacji udzielonych mu przez organ władzy publicznej, istniały podstawy do odstąpienia od obciążania go poniesionymi przez pozwanego kosztami procesu ( art. 102 k.p.c. ; por. też wyrok SN z dnia 20 grudnia 1979 r., III PR 78/79).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI