I C 2134/17

Powód (...) we W. wniósł pozew o zasądzenie od pozwanego P.B. kwoty 454,03 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, powołując się na umowę cesji wierzytelności. Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie pojawił się na rozprawie. Sąd Rejonowy w Olsztynie, rozpoznając sprawę w trybie wyroku zaocznego, oddalił powództwo. Sąd oparł ustalenia faktyczne na przedłożonych przez powoda dokumentach, które uznał za wiarygodne. Jednakże, mimo przyjęcia twierdzeń powoda za prawdziwe na podstawie art. 339 kpc, sąd uznał, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ powód nie wykazał w sposób należyty istnienia dochodzonego roszczenia. Sąd wskazał, że powód nie przedstawił wystarczających dowodów na istnienie wierzytelności pierwotnego wierzyciela wobec pozwanego ani na fakt skutecznego nabycia tej wierzytelności przez powoda w drodze cesji. Podkreślono, że zgodnie z art. 6 kc i 232 kpc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z niego wywodzi skutki prawne. Sąd zwrócił uwagę na przepis art. 194 § 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, który stanowi, że wyciągi z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nie mają mocy dokumentów urzędowych w postępowaniu cywilnym. Ponadto, sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Białymstoku i Sądu Najwyższego, wskazując, że nabycie wierzytelności w drodze cesji nie może być domniemane i musi wynikać wprost z dokumentów, a także wymaga udowodnienia, że prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Sąd zaznaczył, że nie jest jego rolą zarządzanie dochodzeń w celu uzupełnienia twierdzeń stron.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający