I C 2133/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd umorzył postępowanie w części dotyczącej przedawnionych należności czynszowych i oddalił dalsze powództwo wobec synów najemczyni, uznając, że nie zamieszkiwali oni stale w lokalu.
Gmina W. pozwała G. S. oraz jej pełnoletnich synów, A. S. i M. S., o zapłatę zaległego czynszu najmu i mediów. Pozwani synowie podnieśli zarzut przedawnienia części roszczeń oraz zaprzeczyli, by stale zamieszkiwali w lokalu w spornym okresie. Powód cofnął pozew w części dotyczącej przedawnionych należności, uznając zarzut za zasadny. Sąd, opierając się na zeznaniach świadków i pozwanych, ustalił, że A. S. i M. S. nie zamieszkiwali stale w lokalu, w związku z czym oddalił wobec nich dalsze powództwo. Koszty postępowania zostały wzajemnie zniesione wobec G. S., a zasądzone od strony powodowej na rzecz A. S. i M. S.
Sprawa dotyczyła pozwu Gminy W. przeciwko G. S. oraz jej pełnoletnim synom, A. S. i M. S., o zapłatę zaległego czynszu najmu i opłat niezależnych od właściciela za lokal mieszkalny. Powódka domagała się zasądzenia znacznych kwot wraz z odsetkami. Pozwani synowie podnieśli zarzut przedawnienia części roszczeń, wskazując na trzyletni termin przedawnienia dla świadczeń okresowych, oraz zaprzeczyli, by stale zamieszkiwali w lokalu w okresie objętym pozwem, przedstawiając dowody na swoje odrębne miejsca zamieszkania i założenie własnych rodzin. W odpowiedzi na sprzeciw pozwanych, powódka cofnęła pozew w części dotyczącej kwot, których przedawnienie uznała za zasadne. Sąd, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym przesłuchaniu świadków i pozwanych, uznał za wiarygodne zeznania pozwanych i świadków, które potwierdziły, że A. S. i M. S. nie zamieszkiwali stale w lokalu przy pl. (...) w spornym okresie. W związku z tym, sąd oddalił dalsze powództwo wobec synów najemczyni. Postępowanie w części dotyczącej przedawnionych należności zostało umorzone na skutek cofnięcia pozwu. Sąd umorzył również postępowanie wobec G. S. w części obejmującej przedawnione należności. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło poprzez wzajemne zniesienie kosztów między stroną powodową a G. S., a zasądzenie od strony powodowej na rzecz A. S. i M. S. zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, na podstawie art. 688(1) k.c. pełnoletnie osoby stale zamieszkujące z najemcą odpowiadają solidarnie z najemcą za zapłatę czynszu i innych należnych opłat.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepis art. 688(1) k.c., który stanowi podstawę odpowiedzialności solidarnej osób zamieszkujących z najemcą. Jednakże, kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy pozwani faktycznie stale zamieszkiwali w lokalu w spornym okresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe umorzenie postępowania, częściowe oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
A. S., M. S. (w części oddalonego powództwa), G. S. (w części umorzonego postępowania)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Gmina W. | organ_państwowy | powód |
| G. S. | osoba_fizyczna | pozwana |
| A. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
| M. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.c. art. 118
Kodeks cywilny
Określa trzyletni termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe.
k.c. art. 688(1)
Kodeks cywilny
Stanowi podstawę odpowiedzialności solidarnej pełnoletnich osób stale zamieszkujących z najemcą za zapłatę czynszu i innych należności.
Pomocnicze
k.p.c. art. 355 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje umorzenie postępowania w przypadku cofnięcia pozwu.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasądzenie kosztów procesu na rzecz wygrywającego strony.
k.p.c. art. 100 § zd. 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje wzajemne zniesienie kosztów postępowania.
k.p.c. art. 505
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje skutki braku sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut przedawnienia roszczenia o zapłatę czynszu najmu i opłat niezależnych od właściciela. Brak stałego zamieszkiwania pozwanych A. S. i M. S. w lokalu mieszkalnym w spornym okresie, co wyłącza ich odpowiedzialność solidarną.
Godne uwagi sformułowania
za zapłatę czynszu solidarnie z najemcą odpowiadają stale mieszkające z nim osoby pełnoletnie powierzchnia lokalu wynosi nieco ponad 24 m kw. w sytuacji w której obaj pozwani założyli własne rodziny za wręcz nieprawdopodobne należałoby uznać wspólne zamieszkiwanie tychże pozwanych (i ich partnerek wraz ze wspólnymi dziećmi) z matką
Skład orzekający
Sławomir Urbaniak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności solidarnej za czynsz najmu, zastosowanie zarzutu przedawnienia do roszczeń czynszowych, dowodzenie miejsca zamieszkania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście dowodów przedstawionych przez strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o odpowiedzialności solidarnej najemców oraz zarzutu przedawnienia, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego i nieruchomości.
“Czy synowie płacą za czynsz matki? Sąd rozstrzyga o przedawnieniu i faktycznym zamieszkaniu.”
Dane finansowe
WPS: 96 398,71 PLN
zaległy czynsz i opłaty: 14 636,45 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I C 2133/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2014 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Sławomir Urbaniak Protokolant: Marcin Guzik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa Gminy W. przeciwko A. S. , G. S. i M. S. o zapłatę I. umarza postępowanie w stosunku do pozwanej G. S. w części obejmującej żądanie zapłaty kwoty 81 762,26 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od tej kwoty od dnia 21 października 2013 roku; II. umarza postępowanie w stosunku do pozwanego A. S. w części obejmującej żądanie zapłaty kwoty 46 952,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od tej kwoty od dnia 21 października 2013 roku; III. umarza postępowanie w stosunku do pozwanego M. S. w części obejmującej żądanie zapłaty kwoty 24 664,74 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od tej kwoty od dnia 21 października 2013 roku; IV. dalej idące powództwo w stosunku do pozwanych A. S. i M. S. oddala; V. znosi wzajemnie koszty postępowania pomiędzy stroną powodową a pozwaną G. S. ; VI. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanych A. S. i M. S. kwoty po 1 206 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. I C 2133/13 UZASADNIENIE Strona powodowa Gmina W. działająca przez Zarząd Zasobu Komunalnego domagała się w pozwie: -zasądzenia od pozwanej G. S. na rzecz strony powodowej kwoty 96.398,71 wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, -zasądzenia od pozwanego A. S. solidarnie z G. S. na rzecz strony powodowej kwoty 61.589,03 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, -zasądzenia od pozwanego M. S. solidarnie z pozwanymi G. S. i A. S. kwoty 39.301,19 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu żądania podano, że w dniu 20.03.2001 r. strona powodowa zawarła z pozwaną G. S. umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy pl. (...) . Na podstawie postanowień tej umowy pozwana zobowiązana była do uiszczania na rzecz strony powodowej czynszu najmu oraz opłat niezależnych od właściciela (tzw. mediów) w wysokościach i terminach zgodnych z umową. W myśl par. 6 ust. 6 umowy najmu za zapłatę powyższych należności solidarnie z najemcą odpowiadały stale mieszkające z nim osoby pełnoletnie, tj. od sierpnia 2004 r. pozwany A. S. , a od marca 2006 r. pozwany M. S. . Pozwani nie wywiązywali się jednak z ciążącego na nich obowiązku. Na dzień 31.03.2012 r. zaległość pozwanych z tego tytułu wynosiła bez odsetek 52.694,35 zł. Pismami z 18.04.2013 r. oraz 13.05.2013 r. pozwani zostali wezwani do spłaty zadłużenia (wezwanie obejmowało również należności nieobjęte roszczeniem niniejszego pozwu) – z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę sądową w razie bezskuteczności wezwania. Wezwania te jednak do chwili obecnej pozostały bezskuteczne – stąd wniesienie pozwu strona powodowa uznała za w pełni zasadne. Zgodnie z dyspozycją art. 481 par. 1 kodeksu cywilnego strona powodowa dokonała naliczenia odsetek za czas opóźnienia w zapłacie na dzień 31.07.2013 r., ich sumę doliczyła do kwoty należności głównej – i na podstawie art. 482 par. 1 kc wniosła o zasądzenie odsetek również od zaległych odsetek, od chwili wytoczenia o nie powództwa (tj. od dnia wniesienia pozwu). Wskazano, że Gminę W. w tym postępowaniu reprezentuje Zarząd Zasobu Komunalnego jako statio municipi jednostki samorządu terytorialnego – co potwierdzać miała dołączona do pozwu uwierzytelniona kopia pełnomocnictwa nr (...) z dnia 9.11.2010 r. udzielonego Dyrektorowi Zarządu Zasobu Komunalnego we W. przez Prezydenta W. . Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 28.10.2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu uwzględnił w całości żądanie zawarte w pozwie. Pozwani G. S. , A. S. i M. S. wnieśli sprzeciw od w/w nakazu. Pozwani A. S. i M. S. zaskarżyli nakaz w całości i wnieśli o oddalenie w stosunku do nich powództwa w całości. Pozwana G. S. zaskarżyła nakaz jedynie w części obejmującej żądanie zapłaty kwoty 81.762,26 zł i w tym zakresie wniosła o oddalenie powództwa w stosunku do siebie. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwani zaprzeczyli wszystkim faktom zgłoszonym przez stronę powodową poza tymi, których wyraźnie nie przyznali. W pierwszym rzędzie pozwani podnieśli zarzut przedawnienia roszczenia strony powodowej w zakresie kwoty 81.762,26 zł żądanej od pozwanej G. S. , w zakresie kwoty 46.952,58 zł żądanej od pozwanego A. S. i w zakresie kwoty 24.664,74 zł żądanej od pozwanego M. S. tytułem czynszu najmu oraz opłat niezależnych. Wskazali, że zgodnie z art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. W przypadku zapłaty czynszu najmu mamy do czynienia ze świadczeniami okresowymi, zatem dla tego typu świadczeń okres przedawnienia wynosi 3 lata. Z uwagi na fakt, iż pozew został złożony do tutejszego Sądu w dniu 21.10.2013 r. nieprzedawnione roszczenie o zapłatę czynszu wynosi 14.636,45 zł (czynsz za okres od dnia 10.11.2010 r. do dnia 10.03.2013 r.). Bezspornym było więc, w ocenie pozwanych, że należności czynszowe wskazane w pozwie za okres do dnia 10.11.2010 r. są przedawnione względem każdego z pozwanych. Tym samym roszczenie strony powodowej winno być we wskazanym zakresie (ponad kwotę 14.636,45 zł) oddalone. Po drugie, w ocenie pozwanych, żądanie zapłaty skierowane w stosunku do A. S. i M. S. wynikało najprawdopodobniej z braku wszelkiej wiedzy o tym, kto mieszka w lokalu mieszkalnym położonym we W. przy pl. (...) . A. S. od 2002 r. zamieszkiwał z ojcem W. S. w R. (Gmina Ś. ) przy ul. (...) . Tam też zarejestrował i prowadził działalność gospodarczą. Od 2010 r. pozwany A. S. zamieszkuje z narzeczoną, B. S. przy ul. (...) we W. . A. S. ma dwoje dzieci: syna M. i córkę N. . Pozwany M. S. od 2004 r. do 2009 r. zamieszkiwał (podobnie jak jego brat A. ) z ojcem W. S. w R. (Gmina Ś. ) przy ul. (...) . Od 2009 r. M. S. mieszkał we W. przy ul. (...) . W 2010 r. M. S. zamieszkał ze swoją narzeczoną A. W. przy ul. (...) we W. . M. S. ma jedno dziecko-syna F. . O powyższych powiązaniach rodzinnych i liczbie dzieci pozwani informowali, jak stwierdzili, jedynie w celu wykazania oczywistej bezzasadności roszczenia strony powodowej, która nie podjęła najmniejszej próby by ustalić ile osób i jakie konkretnie mieszka pod adresem pl. (...) w lokalu o powierzchni 24,74 m kw. Strona powodowa poprzestała jedynie na tym, że pozwała osoby wskazane w par. 3 umowy. Brak było w załącznikach pozwu potwierdzenia, że strona powodowa w ogóle wezwała pozwanych A. S. i M. S. do zapłaty. W odpowiedzi na sprzeciw strona powodowa cofnęła powództwo: -w stosunku do pozwanej G. S. co do kwoty 81.762,26 zł, -w stosunku do pozwanego A. S. co do kwoty 46.952,58 zł, -w stosunku do pozwanego M. S. co do kwoty 24.664,74 zł, a także co do odsetek żądanych od powyższych kwot. Jednocześnie wniosła o zasądzenie solidarnie od pozwanych na swoją rzecz kwoty 14.636,45 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi: -od kwoty 11.585,13 zł od dnia 1.08.2013 r. do dnia 20.10.2013 r., -od kwoty 14.363,45 zł od dnia 21.10.2013 r. do dnia zapłaty. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez pozwanych w treści wniesionego sprzeciwu, strona powodowa uznała je za zasadne jedynie w zakresie, w jakim pozwani zgłosili zarzut przedawnienia roszczeń, których termin wymagalności przypadał wcześniej aniżeli trzy lata wstecz liczone od dnia wniesienia pozwu w niniejszej sprawie, tj. przed dniem 21.10.2010 r. Wobec powyższego roszczenie powoda uległo stosownemu obniżeniu wobec pozwanej G. S. o kwotę 81.762,26 zł, wobec pozwanego A. S. o kwotę 46.952,58 zł, a wobec pozwanego M. S. o kwotę 24.664,74 zł w stosunku do pierwotnej wysokości roszczeń zgłoszonych w pozwie z dnia 19.08.2013 r. W pozostałym zakresie, zdaniem strony powodowej, sprzeciw pozwanych nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie strony powodowej pozwani A. S. i M. S. nie wykazali w sposób należyty, że w okresie w którym powstało zadłużenie, za które odpowiadają w myśl umowy najmu wspólnie z najemcą, nie zamieszkiwali w lokalu położonym we W. przy pl. (...) . Za niewystarczające należy bowiem uznać dowody w postaci zeznań zawnioskowanych świadków, będących w większości osobami związanymi więzami rodzinnymi z pozwanymi. Strona powodowa zauważyła, że pozwani mimo, że od dłuższego czasu – jak wynika z treści sprzeciwu – rzekomo nie zamieszkują w przedmiotowym lokalu, nie dołożyli żadnych starań celem zgłoszenia tego faktu zarówno ZZK, jak i w Urzędzie Miejskim W. , czego najlepszym dowodem są dane widniejące w systemie ewidencji ludności Urzędu Miejskiego W. , według których obaj pozwani stale zamieszkują wraz z pozwaną G. S. we W. przy pl. (...) . Strona powodowa kierując się właśnie informacjami pozyskanymi z powyższego systemu skierowała do pozwanych – A. S. i M. S. w dniu 14.05.2013 r., załączone już do pozwu, wbrew twierdzeniom zawartym w sprzeciwie, przesądowe wezwania do zapłaty, odebrane 21.05.2013 r. w ich imieniu przez pozwaną G. S. (która do tej pory również nie zgłosiła, że pozwani nie zamieszkują już pod wskazanym adresem), a następnie, z uwagi na brak jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony pozwanych na skutecznie doręczone wezwania, zdecydowała się na wytoczenie powództwa przed tutejszym Sądem. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20.03.2001 r. strona powodowa Gmina W. zawarła z pozwaną G. S. umowę najmu lokalu mieszkalnego o powierzchni 24,74 m kw. położonego we W. przy pl. (...) . Na podstawie postanowień tej umowy pozwana zobowiązana była do uiszczania na rzecz strony powodowej czynszu najmu oraz opłat niezależnych od właściciela (tzw. mediów) w wysokościach i terminach zgodnych z umową. (dowód: umowa najmu z 20.03.2001 r., k.13-16 akt) Najemca G. S. nie wywiązywała się z obowiązków wynikających z w/w umowy najmu. Na dzień 31.03.2012 r. zaległość pozwanej z tego tytułu wynosiła bez odsetek 52.694,35 zł. Pismami z 18.04.2013 r. oraz 13.05.2013 r. pozwani zostali wezwani (na adres lokalu będącego przedmiotem najmu) do spłaty zadłużenia (wezwanie obejmowało również należności nieobjęte roszczeniem niniejszego pozwu) – z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę sądową w razie bezskuteczności wezwania. Na dzień wniesienia pozwu zaległości czynszowe wraz z odsetkami wyniosły 96.398,71 zł, w tym przypadające na okres po 21.10.2010 r. – 14.636,45 zł. (okoliczności bezsporne) A. S. –syn pozwanej od 2002 r. zamieszkiwał z ojcem W. S. w R. (Gmina Ś. ) przy ul. (...) . Tam też zarejestrował i prowadził działalność gospodarczą. Od 2010 r. pozwany A. S. zamieszkuje z narzeczoną, B. S. przy ul. (...) we W. . A. S. ma dwoje dzieci: syna M. i córkę N. . Drugi z synów pozwanej - M. S. od 2004 r. do 2009 r. zamieszkiwał (podobnie jak jego brat A. ) z ojcem W. S. w R. (Gmina Ś. ) przy ul. (...) . Od 2009 r. M. S. mieszkał we W. przy ul. (...) . W 2010 r. M. S. zamieszkał ze swoją narzeczoną A. W. przy ul. (...) we W. . M. S. ma jedno dziecko-syna F. . (dowód: zeznania świadków W. S. , M. A. , P. K. , D. B. , A. W. i B. S. oraz przesłuchanie pozwanych, e-protokół z dnia 13.03.2014 r.,k.74) Sąd zważył co następuje: 1. W odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym w tej sprawie w dniu 28.10.2013 r. strona powodowa cofnęła powództwo: -w stosunku do pozwanej G. S. co do kwoty 81.762,26 zł, -w stosunku do pozwanego A. S. co do kwoty 46.952,58 zł, -w stosunku do pozwanego M. S. co do kwoty 24.664,74 zł, a także co do odsetek żądanych od powyższych kwot. Wobec cofnięcia pozwu dokonanego przed rozprawą zgoda pozwanych na skuteczne cofnięcie nie była wymagana. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 355 par. 1 kpc postępowanie w zakresie w którym strona powodowa cofnęła pozew umorzył o czym orzeczono w punktach I, II i III wyroku. 2. W tejże odpowiedzi na sprzeciw strona powodowa podtrzymała, zgłoszone w pozwie, żądanie zasądzenia od pozwanych A. S. i M. S. solidarnie kwoty 14.636,45 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi: -od kwoty 11.585,13 zł od dnia 1.08.2013 r. do dnia 20.10.2013 r., -od kwoty 14.363,45 zł od dnia 21.10.2013 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu żądania podano, że w dniu 20.03.2001 r. strona powodowa zawarła z pozwaną G. S. umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego we W. przy pl. (...) . Na podstawie postanowień tej umowy pozwana miała być zobowiązana do uiszczania na rzecz strony powodowej czynszu najmu oraz opłat niezależnych od właściciela (tzw. mediów) w wysokościach i terminach zgodnych z umową. W myśl par. 6 ust. 6 umowy najmu za zapłatę powyższych należności solidarnie z najemcą, zdaniem powoda, odpowiadały stale mieszkające z nim osoby pełnoletnie, tj. od sierpnia 2004 r. pozwany A. S. , a od marca 2006 r. pozwany M. S. . Odnosząc się do tej części żądania skierowanej w stosunku do pozwanych A. S. i M. S. należy na wstępie zauważyć, że podstawą odpowiedzialności tych osób jako pełnoletnich osób zamieszkujących z najemcą nie może być postanowienie umowy, której te osoby nie były stronami. Taką odpowiedzialność statuuje przepis art. 688(1) k.c. Zgodnie z jego treścią za zapłatę czynszu i innych należnych opłat istotnie odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. W analizowanej sprawie Sąd na wniosek pozwanych przeprowadził dowody na okoliczność ustalenia czy w okresie lat 2010-2013 (co do wcześniejszego okresu zaległości czynszowych strona powodowa cofnęła pozew) pozwani A. S. i M. S. zamieszkiwali wraz z pozwaną jako osoby pełnoletnie w lokalu przy pl. (...) . Z zeznań słuchanych przed Sądem świadków W. S. , M. A. , P. K. , D. B. , A. W. i B. S. oraz z przesłuchania pozwanych wynika, że A. S. –syn pozwanej od 2002 r. zamieszkiwał z ojcem W. S. w R. (Gmina Ś. ) przy ul. (...) . Tam też zarejestrował i prowadził działalność gospodarczą. Od 2010 r. pozwany A. S. zamieszkuje z narzeczoną, B. S. przy ul. (...) we W. . A. S. ma dwoje dzieci: syna M. i córkę N. . Drugi z synów pozwanej - M. S. od 2004 r. do 2009 r. zamieszkiwał (podobnie jak jego brat A. ) z ojcem W. S. w R. (Gmina Ś. ) przy ul. (...) . Od 2009 r. M. S. mieszkał we W. przy ul. (...) . W 2010 r. M. S. zamieszkał ze swoją narzeczoną A. W. przy ul. (...) we W. . M. S. ma jedno dziecko-syna F. . W zeznaniach świadków i pozwanych Sąd nie dostrzegł żadnych rozbieżności, sprzeczności. Zeznania te były spójne, spontaniczne. Wśród świadków znajdowały się przy tym zarówno osoby bliskie pozwanych jak i zupełnie dla nich obce (sąsiedzi pozwanej). Dodać należy, że w sytuacji w której obaj pozwani założyli własne rodziny za wręcz nieprawdopodobne należałoby uznać wspólne zamieszkiwanie tychże pozwanych (i ich partnerek wraz ze wspólnymi dziećmi) z matką, w sytuacji w której powierzchnia lokalu przy pl. (...) wynosi nieco ponad 24 m kw. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że żądanie skierowane względem pozwanych A. S. i M. S. jest niezasadne i dlatego też żądanie to oddalił, o czym orzeczono w punkcie IV wyroku. 3. Jeśli chodzi o żądanie zasądzenia kwoty 14.636,45 zł od pozwanej G. S. to w tym zakresie Sąd w wyroku nie orzekał albowiem w tej części nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym nie został zaskarżony sprzeciwem przez pozwaną i uprawomocnił się ( art. 505 kpc ). 4. O kosztach procesu w przypadku pozwanych A. S. i M. S. Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc albowiem pozwani ci wygrali proces w całości (w szczególności dotyczy to tej części żądania co do którego cofnięto pozew-albowiem w istocie cofnięcie pozwu było konsekwencją skutecznego podniesienia przez pozwanych zarzutu przedawnienia). Ponieważ poniesione przez pozwanych koszty sprowadzały się do kosztów zastępstwa procesowego -3.617 zł na trzy osoby, Sąd zasądził na rzecz każdego z dwóch pozwanych A. S. i M. S. po 1/3 tychże łącznych kosztów poniesionych na wynagrodzenie dla pełnomocnika. W przypadku pozwanej G. S. mając na uwadze wynik procesu oraz koszty poniesione przez stronę powodową i pozwaną Sąd stwierdził, że zachodzą podstawy do wzajemnego zniesienia kosztów postępowania ( art. 100 zd. 1 kpc ).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI