I C 2127/16

Sygn. akt I C 2127/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2017r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w I Wydziale Cywilnym , w składzie: Przewodniczący: SSR Michał Włodarek Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2017r. sprawy z powództwa B. B. ( PESEL (...) ) przeciwko pozwanej Aptece OFICYNA (...) techn. farm. E. D. , mgr farm. T. K. sp. j. z/s w K. (KRS (...) ) o zapłatę 1. zasądza od pozwanej Apteki OFICYNA (...) techn. farm. E. D. , mg farm. T. K. sp. j. z/s w K. na rzecz powódki B. B. kwotę 2.540,00zł (dwa tysiące pięćset czterdzieści złotych 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, z tym zastrzeżeniem, że odsetki nie mogą przekraczać w stosunku rocznym odsetek maksymalnych za opóźnienie, liczonymi od dnia 11 marca 2016r. do dnia zapłaty, 2. zasądza od pozwanej Apteki OFICYNA (...) techn. farm. E. D. , mg farm. T. K. sp. j. z/s w K. na rzecz powódki B. B. kwotę 1.317,00zł (jeden tysiąc trzysta siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.200,00zł (jeden tysiąc dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 2127/16 UZASADNIENIE W dniu 20 maja 2016r. powódka B. B. skierowała do tut. Sądu żądanie zasądzenia od pozwanej Apteki OFICYNA (...) techn. farm. E. D. , mgr farm. T. K. sp. j. z/s w K. kwoty 2.540,00zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 marca 2016r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, iż jest posiadaczem nieruchomości, w której znajduje się lokal wynajmowany przez pozwaną spółkę. Umowa najmu wiążąca strony została zawarta przez poprzedniczkę prawną powódki – jej matkę M. K. i określała ona elementy przedmiotowo i podmiotowo istotne. Powódka podała, że jest spadkobierczynią swojej matki i w drodze dziedziczenia weszła w jej wszelkie prawa i obowiązki, w tym obligacyjne wynikające z przedmiotowej umowy najmu. Ponadto powódka wskazała, iż pozwana zapłaciła czynsz na podstawie faktury z dnia 1 lutego 2016r., natomiast odmawia uregulowania opłaty za korzystanie z nieruchomości za kolejne wymagalne okresy. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 6 czerwca 2016r. w sprawie o sygn. akt I Nc 2325/16 uwzględniono w całości roszczenia powództwa i orzeczono o kosztach postępowania. W ustawowym terminie pozwana wniosła sprzeciw od opisanego wyżej orzeczenia, zaskarżyła je w całości, podniosła zarzuty braku legitymacji czynnej po stronie powódki, braku uprawnień do zawierania umowy najmu przez powódkę oraz nie wykazania przez powódkę uprawnień do lokalu i wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu tego środka zaskarżenia pozwana przyznała, iż zawierała z poprzedniczką prawną powódki umowę najmu, która była wykonywana do końca grudnia 2015r. Pozwana wskazała również, że po śmierci M. K. zgłaszały się do niej osoby trzecie, które żądały zapłaty czynszu, że posiada wątpliwości co do tytułu prawnego powódki do nieruchomości oraz że powódka nie jest uprawniona do wystawiania faktur określających wymiar czynszu. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny . Powódka B. B. jest posiadaczem nieruchomości stanowiącej lokal użytkowy znajdujący się w K. przy ul. (...) o pow. 126m 2 . Powódka reguluje obciążenia publicznoprawne dotyczące nieruchomości budynkowej, w której znajduje się wynajmowany lokal użytkowy. Pozwana spółka prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Apteka (...) tech. farm. E. D. , mgr farm. T. K. Sp. J. z/s w K. . W dniu 1 kwietnia 2011r. poprzedniczka prawna powódki M. K. zawarła z pozwaną umowę najmu przedmiotowego lokalu. Była to kolejna umowa albowiem strony już wcześniej były związane stosunkiem obligacyjnym. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Strony tego kontraktu ustaliły warunki umowy i treść zobowiązania oraz prawa i obowiązki podmiotów umowy, w szczególności elementy przedmiotowo i podmiotowo istotne, w tym odnoszące się do wysokości czynszu oraz terminu i sposobu jego uiszczania. Wysokość czynszu została ukształtowana w wysokości 2.160,00zł netto miesięcznie. Płatność czynszu powiększonego o wartość podatku od towarów i usług następuje z góry, a datę płatności czynszu określono na dziesiąty dzień każdego miesiąca począwszy od dnia zawarcia umowy. Umowa ta po jej zawarciu była aneksowana w zakresie zmiany oznaczenia strony najemcy. Powódka B. B. jest spadkobierczynią M. K. . Dziedziczenie nastąpiło na podstawie ustawy. Powódka odziedziczyła spadek w całości. ( odpis KRS k. 7-9, umowa najmu k. 10-18, aneks k. 19, oświadczenie k. 20, 25, akt poświadczenia dziedziczenia k. 21-24, kopia decyzji k. 47-48, kopia zawiadomienia k. 49-50, przesłuchanie powódki B. B. k. 65-65v 00:02:47-00:21:42, przesłuchanie przedstawiciela ustawowego pozwanej E. D. k. 62v, 65v-66 00:21:42-00:30:07 ) Pozwana zaprzestała regulowania płatności czynszu. Ostatnia wpłata została dokonana za miesiąc styczeń 2016r. Powódka była beneficjentem płatności z tytułu czynszu za miesiąc styczeń 2016r. Przed wytoczeniem powództwa pozwana została bezskutecznie wezwana do przedsądowego wykonania zobowiązania. ( wezwanie do zapłaty k. 26, pismo pozwanej k. 27, 28, kopia faktury k. 29, przesłuchanie powódki B. B. k. 65-65v 00:02:47-00:21:42, przesłuchanie przedstawiciela ustawowego pozwanej E. D. k. 62v, 65v-66 00:21:42-00:30:07 ) Od momentu zwarcia przedmiotowego kontraktu pozwana nieprzerwanie posiada i korzysta z nieruchomości. Pozwana jest nadal najemcą przedmiotowej nieruchomości. Do chwili obecnej nie doszło do zmiany umowy najmu, do wypowiedzenia stosunku najmu ani do zwrotu przedmiotu najmu. ( przesłuchanie powódki B. B. k. 65-65v 00:02:47-00:21:42, przesłuchanie przedstawiciela ustawowego pozwanej E. D. k. 62v, 65v-66 00:21:42-00:30:07 ) Sąd Rejonowy zważył, co następuje . Pozew jest pismem procesowym, które zawiera powództwo, tj. skierowany do sądu wniosek o udzielenie sądowej ochrony prawnej dokładnie określonemu żądaniu, uzasadnionemu i skonkretyzowanemu przytoczonymi okolicznościami faktycznymi. Żądanie pozwu jest tzw. roszczeniem formalnym (procesowym), którego treścią jest twierdzenie powoda o przysługującym mu i podlegającym ochronie prawnomaterialnym interesie. Legitymacja procesowa wskazuje kwalifikację materialną podmiotów prowadzących spór, w tym znaczeniu, że powód jest uprawniony do występowania z żądaniem udzielenia mu ochrony prawnej w stosunku do pozwanego, a ten zobowiązany do określonego zachowania się. W niniejszym postępowaniu powódka wykazała, że spełnia materialnoprawną przesłankę procesu, która decyduje o dopuszczalności badania i ustalania prawdziwości jej twierdzeń, że wymieniony w powództwie stosunek prawny istnieje i co jest jego przedmiotem. W przedmiotowym postępowaniu istnieje możliwości określenia, że w procesie występują w charakterze stron te podmioty, które są jednocześnie podmiotami stosunku prawnego będącego przedmiotem procesu. W tym miejscu należy wskazać, iż wynajmujący nie musi być właścicielem przedmiotu najmu, nie rozporządza bowiem prawem własności i dla spełnienia przez niego świadczenia w wykonaniu umowy najmu istotna jest faktyczna możliwość zapewnienia najemcy używania rzeczy tzn. oddania rzeczy do używania w uzgodnionym okresie trwania najmu. Jeżeli wynajmujący niebędący właścicielem przedmiotu najmu spełnił swoje świadczenie, najemca nie może uchylić się od wzajemnego świadczenia na tej podstawie, że wynajmujący nie był uprawniony do dysponowania tym przedmiotem (por. orz. SN z 14.4.1961r., III CR 806/60, OSN 1962, Nr 3, poz. 101). Brak po stronie wynajmującego tytułu prawnego do wynajmowanej rzeczy nie powoduje nieważności umowy najmu (por. wyr. SN z 11.3.1999 r., III CKN 198/98, OSN 1999, Nr 10, poz. 175; wyr. SA w Warszawie z 13.5.2015 r., VI ACA 885/14, L. ). Niezależnie od powyższego umowa najmu nie wygasa w razie śmierci wynajmującego. Wówczas w miejsce zmarłego wstępuje w stosunek najmu spadkobierca. Prawo najmu jest bowiem prawem majątkowym, a tym samym zgodnie z art. 922 § 1 kc jest dziedziczne (por. postanow. SN z dnia 7 października 1997r. w sprawie o sygn. akt I CKN 224/97, opubl. LEX nr 737240, art. 678 kc ). Stosownie do treści art. 353 § 1 kc , podstawowym obowiązkiem dłużnika jest spełnienie świadczenia. Prowadzi ono do zaspokojenia interesu wierzyciela, wskutek czego zobowiązanie wygasa. Artykuł 354 kc określa obowiązki dłużnika w ten sposób, że oprócz treści zobowiązania rozumianej jako nakazy wyrażone w czynności prawnej stanowiącej źródło zobowiązania oraz odnoszących się do tego zobowiązania normach prawnych jego zachowanie powinno odpowiadać trzem dalszym wzorcom postępowania - celowi społeczno-gospodarczemu, zasadom współżycia społecznego, a także ewentualnie ustalonym zwyczajom, natomiast art. 355 kc określa sposób, w jaki dłużnik powinien wykonywać zobowiązanie i w tym znaczeniu stanowi swoistą kontynuację uregulowań zawartych w art. 354 kc i jednocześnie przepis ten definiuje pojęcie należytej staranności oraz ustanawia obowiązek dokładania owej staranności. Niedostosowanie się przez dłużnika do opisanych wyżej wymagań sprawia, że dojdzie do nienależytego wykonania zobowiązania lub niewykonania całkowitego ( art. 471 kc , art. 556 i n. kc ). Każda bowiem rozbieżność pomiędzy prawidłowym spełnieniem świadczenia a rzeczywistym zachowaniem się dłużnika rodzi odpowiedzialność kontraktową. Nienależyte wykonanie zobowiązania ma bowiem miejsce wtedy, gdy zachowanie dłużnika zmierzało do spełnienia świadczenia, jednak osiągnięty przez niego wynik nie spełnia wymogów świadczenia, do którego dłużnik był zobowiązany. Wskazać jednak należy, że dłużnik zawsze, bez względu na rodzaj winy, odpowiada wobec wierzyciela za uchybienia obowiązkowi dołożenia należytej staranności ( art. 355 kc ). Powódkę oraz pozwaną wiąże ważna i skuteczna umowa najmu w rozumieniu art. 659 i n. kc. Najem jest tego rodzaju stosunkiem zobowiązaniowym, mocą którego jedna jej strona udostępnia korzystanie z jej rzeczy drugiej stronie, przy czym konieczną cechą najmu jest jego odpłatność. W wyniku umowy najmu najemca staje się posiadaczem zależnym rzeczy oddanej mu przez wynajmującego. Jego posiadanie wyraża się faktycznym władztwem nad rzeczą oraz wolą sprawowania władztwa dla siebie w ramach stosunku zależności wynikającego z umowy ( art. 336 kc in fine ). Przez wynagrodzenie za używanie rzeczy należy rozumieć nie tylko uiszczenie opłaty za efektywne korzystanie z nieruchomości, lecz także pokrywanie wszelkich wydatków i ciężarów, do których zaliczyć trzeba między innymi podatki i daniny publiczne. Podatki i inne daniny publiczne są elementem wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy (por. art. 659 § 2 kc , art. 669 § 1 kc ). Strony w ramach istniejącego kontraktu uzgodniły elementy przedmiotowo i podmiotowe istotne oraz w sposób jednoznaczny i indywidualny określiły prawa i obowiązki podmiotów zobowiązania. Powódka w sposób właściwy przekazała pozwanej przedmiot najmu, natomiast pozwana w sposób nienależyty wykonała zobowiązanie zachowując się wbrew treści umowy poprzez zaniechanie kontynuowania uiszczania należności czynszowych wynikających z istniejącego stosunku obligacyjnego. Zaniechanie pozwanej było zawinione albowiem po jej stronie nie ujawniły się żadne okoliczności ekskulpacyjne i egzoneracyjne. Powyższe spowodowało odpowiedzialność kontraktową po stronie pozwanej i obowiązek naprawienia powstałej z tego tytułu szkody. Uchybiania obowiązkom pozwanej, która nie spełniła świadczenia spowodowało zasadność zachowania wierzyciela polegającego poszukiwaniu ochrony prawnej w postępowaniu przed sądem i na przymusowej realizacji świadczenia (por. art. 471 kc i art. 361 § 1 i 2 kc ). Szkoda powódki obejmuje zarówno nieuiszczone przez pozwaną umówione należności czynszowe, ale również należności uboczne związane z powstaniem zwłoki po stronie pozwanej oraz z koniecznością przymusowego dochodzenia zwrotu świadczenia. O roszczeniu ubocznym orzeczono w oparciu o znowelizowaną na podstawie art. 2 pkt 1 lit. a i art. 2 pkt 2 lit. a i b ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015.1830) treść art. 481 § 1 i 2 - 2 4 kc i art. 359 § 1 i 2 – 2 3 kc. O kosztach procesu, w tym kosztach zastępstwa procesowego, orzeczono na podstawie art. 108 § 1 kpc w z art. 98 § 1 - 3 kpc oraz § 2 pkt 3 w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015.1804 ze zm.) oraz w oparciu o treść art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2016.623 – j.t. ze zm.) i art. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U. 2016.1827 – j.t. ze zm.). Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji wyroku.