I C 2104/12

Sygn. akt I C 2104/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący SSR Marek Gajdecki Protokolant Paulina Gordziejonok po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta J. przeciwko Zakładowi (...) z/s w J. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej Zakładu (...) z/s w J. na rzecz strony powodowej Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta J. kwotę 11.962,39 zł (jedenaście tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt dwa złote i trzydzieści dziewięć groszy) z ustawowymi odsetkami od kwot : - 7.348,86 zł od dnia 03.04.2012 r. do dnia zapłaty, - 4.613,53 zł od dnia 03.04.2013 r. do dnia zapłaty, II. dalej idące powództwo oddala; III. koszty zastępstwa procesowego znosi między stronami i nie obciąża strony pozwanej obowiązkiem ponoszenia kosztów postępowania przypadającymi Skarbowi Państwa. Sygn. akt I C 2104/12 UZASADNIENIE Strona powodowa Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta J. w pozwie wniesionym w dniu 25 lipca 2012 r. domagała się zasądzenia od strony pozwanej Zakładu (...) Spółka z o.o. w likwidacji w J. kwoty 16.581,58 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 16.575,93 zł od dnia 03.04.2012 r. do dnia zapłaty i od kwoty 5,65 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podniosła, iż strona pozwana jest użytkownikiem wieczystym gruntu położonego w J. przy ul. (...) / K. i z tego tytułu zobowiązana była do uiszczania opłat rocznych. Strona powodowa wskazała, że strona pozwana zalega z zapłatą kwoty 16.575,93 zł za rok 2012, zaś wezwanie do zapłaty zadłużenia pozostało bezskuteczne. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 17 września 2012 r. w sprawie sygn. akt I Nc 2857/12 Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze uwzględnił roszczenie strony powodowej w całości (k. 32). W sprzeciwie od nakazu zapłaty (k. 36-37) strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości przyznając, iż jest użytkownikiem wieczystym gruntu położonego w J. przy ul. (...) / K. i z tego tytułu zobowiązany był do uiszczania opłat, jednakże podniosła, że ustalenie opłaty w żądanej wysokości jest nieuzasadnione, jak również sprzeczne z art. 77 ust. 2 Ustawy o gospodarce nieruchomościami . Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Strona pozwana jest użytkownikiem wieczystym gruntu położonego w J. przy ul. (...) / K. i z tego tytułu zobowiązana była do uiszczania opłat rocznych. W 2011 r. opłata ta wynosiła 3.674,43 zł. Decyzją Prezydenta Miasta J. z dnia 11.09.2011 r. wysokość opłaty za rok 2012 ustalono na kwotę 16.575,93 zł. Strona pozwana nie uiściła opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu za rok 2012. okoliczności bezsporne Sąd zważył co następuje : Powództwo należało uznać za zasadne w części. Stan faktyczny nie budził wątpliwości Sądu. Natomiast sporna była wysokość, jak i sposób rozliczenia opłaty. Przechodząc zatem do oceny zasadności żądania strony powodowej Sąd zważył, że w myśl art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strona pozwana nie zaskarżyła decyzji Prezydenta Miasta J. dokonującej wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty i ustalającej nową w wysokości 16.575,93 zł. Nie może zatem, w ocenie Sądu, powoływać się obecnie na okoliczności mogące mieć wpływ na aktualizacje wysokości opłaty albowiem te zarzuty winna podnieść w postępowaniu administracyjno – sądowym w trybie art. 78 – 80 Ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami , natomiast niewątpliwie należało mieć na uwadze zaktualizowaną treść art. 77 powołanej Ustawy, w którym w ust. 2a określono sposób płatności opłaty. Zgodnie z art. 77 ust. 2a Ustawy w przypadku gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty rocznej, użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej, zaś pozostałą kwotę ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (nadwyżka) rozkłada się na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach. Nie budziło wątpliwości, że zaktualizowana opłata przewyższa dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty. Wbrew twierdzeniom strony powodowej zasada określona w ust. 2a art. 77 Ustawy o gospodarce nieruchomościami znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie albowiem przepis ten wszedł w życie w dniu 09 października 2011 r., a w dacie tej decyzja Prezydenta Miasta J. z dnia 11.09.2011 r. nie była jeszcze prawomocna i ostateczna. Dowodom z dokumentów Sąd przydał walor wiarygodności, przy czym – wobec bezsporności stanu faktycznego - nie miały one istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Reasumując zatem, powództwo należało uwzględnić w takim zakresie i kwotach jakie wynikały z zastosowania reguły określonej w ust. 2a art. 77 Ustawy o gospodarce nieruchomościami , zaś w pozostałym zakresie powództwo oddalić albowiem pozostała część opłaty nie była jeszcze wymagalna. Wobec uwzględnienia powództwa w części, o kosztach orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. , natomiast wobec postawienia w stan likwidacji strony pozwanej Sąd odstąpił od obciążania strony pozwanej kosztami należnymi Skarbowi Państwa.