I C 205/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd oddalił powództwo wspólnoty mieszkaniowej o zapłatę za nielegalny pobór wody, uznając brak wykazania wysokości roszczenia i odpowiedzialności pozwanego za okres sprzed jego własności.
Powódka, wspólnota mieszkaniowa, domagała się od pozwanego zapłaty za nielegalny pobór wody z instalacji budynku, szacując zużycie na podstawie podlicznika znalezionego w lokalu pozwanego. Pozwany kwestionował odpowiedzialność za okres sprzed zakupu lokalu oraz wysokość roszczenia. Sąd oddalił powództwo, wskazując na brak wykazania przez powódkę konkretnego zużycia wody przez pozwanego w okresie objętym fakturą oraz na odpowiedzialność pozwanego jedynie za okres jego własności.
Powódka, wspólnota mieszkaniowa przy ul. (...) w G., wniosła o zasądzenie od pozwanego K. S. kwoty 2.116,42 zł za nielegalny pobór wody z instalacji budynku. Pozwany, właściciel lokalu użytkowego przylegającego do budynku wspólnoty, miał korzystać z instalacji wodno-kanalizacyjnej bez wiedzy i zgody wspólnoty, podłączając się do niej przez piwnicę. W lokalu pozwanego znaleziono nielegalnie podłączony wodomierz (podlicznik), który wskazywał zużycie 256,601 m3. Powódka obciążyła pozwanego fakturą za okres od lipca 2018 r. do maja 2021 r., rozliczając całe zużycie z licznika proporcjonalnie na ostatnie 36 miesięcy. Pozwany zaprzeczył nielegalnemu poborowi wody, zarzucił brak wykazania wysokości roszczenia, odpowiedzialności za okres sprzed zakupu lokalu (od 28 stycznia 2016 r.) oraz za okres, gdy lokal stał pusty (styczeń 2020 - grudzień 2021 r.). Sąd Rejonowy w Grudziądzu oddalił powództwo. Sąd uznał, że pozwany nie może odpowiadać za całe zużycie wody wskazane na liczniku, który prawdopodobnie był zamontowany w 2007 r., podczas gdy pozwany stał się właścicielem lokalu w 2016 r. Powódka nie wykazała również konkretnego zużycia wody przez pozwanego w okresie objętym fakturą, a sposób jej wystawienia (rozliczenie starego zużycia nowymi stawkami) był nieprawidłowy. Sąd odrzucił zarzuty pozwanego dotyczące legitymacji czynnej powódki i przedawnienia roszczenia, uznając je za nieuzasadnione. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, właściciel nie może być obciążony za zużycie wody przez poprzednich właścicieli lokalu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pozwany, który stał się właścicielem lokalu w 2016 r., nie może odpowiadać za zużycie wody wskazane na liczniku zamontowanym prawdopodobnie w 2007 r., gdyż nie był właścicielem w całym okresie naliczania zużycia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
pozwany
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) | inne | powódka |
| K. S. | inne | pozwany |
Przepisy (3)
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu przy orzekaniu o kosztach.
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik procesu przy orzekaniu o kosztach.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 2 pkt 3
Podstawa ustalenia opłat radcowskich w kosztach procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwany nie może odpowiadać za zużycie wody przez poprzednich właścicieli lokalu. Powódka nie wykazała konkretnego zużycia wody przez pozwanego w okresie objętym fakturą. Faktura za wodę została wystawiona nieprawidłowo (rozliczenie starego zużycia nowymi stawkami). Pozwany nie powinien być obciążony za wodę w okresie, gdy lokal stał pusty.
Odrzucone argumenty
Zarzut braku legitymacji czynnej powódki. Zarzut przedawnienia roszczenia.
Godne uwagi sformułowania
nie posiada własnego, legalnego punktu poboru wody i odprowadzania ścieków lokal ten nie posiada toalety, a jedynie nieczynną umywalkę pozwany nie może odpowiadać za całe zużycie wody wskazane na liczniku i ze względu na wskazaną podstawę odpowiedzialności – z deliktu, nie odpowiada za zużycie wody przez poprzednich właścicieli lokalu. nie można tymczasem stosować nowych stawek do starego zużycia.
Skład orzekający
Andrzej Antkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie odpowiedzialności za nielegalny pobór wody w budynkach wielolokalowych, prawidłowość rozliczania zużycia wody, odpowiedzialność właściciela za działania poprzedników prawnych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie kluczowe było ustalenie okresu własności i prawidłowości wystawienia faktury. Interpretacja przepisów o odpowiedzialności deliktowej i rozliczeniach w budynkach wielolokalowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne problemy związane z rozliczeniami w budynkach wielolokalowych i odpowiedzialnością za szkody wyrządzone przez poprzednich właścicieli, co może być ciekawe dla zarządców nieruchomości i prawników specjalizujących się w prawie rzeczowym.
“Kradzież wody w bloku: Czy zapłacisz za sąsiada, który mieszkał tam przed Tobą?”
Dane finansowe
WPS: 2116,42 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: I C 205/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Andrzej Antkiewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Kopczyńska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. w Grudziądzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) przy ulicy (...) w G. przeciwko K. S. o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 205/22 UZASADNIENIE wyroku (...) nieruchomości położonej w G. przy ul. (...) (dalej także: (...) ) wniosła o zasądzenie od K. S. kwoty 2.116,42 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 lipca 2021 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że pozwany jest właścicielem lokalu użytkowego ,,przyklejonego” do szczytu budynku (...) . Lokal ten nie posiada własnego, legalnego punktu poboru wody i odprowadzania ścieków. Bez wiedzy i zgody (...) pozwany korzystał z instalacji wodno-kanalizacyjnej w budynku przy ul. (...) i podłączony był ścianą szczytową przez strop w podłodze lokalu. Na instalacji pod podłogą lokalu zamontowany był wodomierz, który nie był zarejestrowany ani rozliczany w (...) (dalej: (...) ). Pierwsze podejrzenie nielegalnego poboru wody przez wskazany lokal użytkowy miało miejsce w 2017 r., kiedy administrator budynku wspólnotowego wystąpił z pismem do pozwanego o wskazanie miejsca poboru wody dla ww. lokalu i okazania umowy z (...) na dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków. Pozwany pozostawił to pismo bez odpowiedzi. Po kolejnym stwierdzeniu znacznych uchybów wody w budynku przy ul. (...) administrator ponownie i skutecznie przeprowadził postępowanie wyjaśniające i ustalił, iż lokal użytkowy stanowiący własność pozwanego czerpie wodę z instalacji budynku (...) przez ganek piwniczny oraz piwnicę przynależną do lokalu nr (...) . W maju 2021 r. lokal użytkowy pozwanego został odcięty od instalacji wodno – kanalizacyjnej (...) . Powódka obciążyła pozwanego fakturą w kwocie 2.116,42 zł za pobór wody z instalacji budynku przy ul. (...) za okres od lipca 2018 r. do maja 2021 r. zgodnie z odczytem podlicznika znajdującego się w lokalu pozwanego. Pozwany został bezskutecznie wezwany do zapłaty tej kwoty. W dniu 30 grudnia 2011 r. referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zasądzając od pozwanego kwotę żądaną pozwem (k. 32 akt). Pozwany wniósł sprzeciw od tego nakazu, zaskarżając go w całości. Wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów procesu wg norm przepisanych. Zaprzeczył, aby dokonywał nielegalnego poboru wody z instalacji powodowej (...) . Zarzucił, że powódka nie wykazała, by rzeczywiście woda ze wspólnoty mieszkaniowej była odbierana przez pozwanego lub inne osoby korzystające z jego lokalu. Nie wykazano, by instalacje były rzeczywiście czynne i ze sobą połączone. Pozwany zaznaczył, że nie jest w stanie odpowiedzieć, skąd się wziął wskazany w pozwie licznik pod posadzką jego lokalu. Pozwany zaprzeczył, aby otrzymał pismo powódki z 20 lutego 2017 r. i fakturę opisaną w pozwie. Zarzucił, że powódka nie wykazała roszczenia co do wysokości, a rozliczenie stałego zużycia wody w okresie od czerwca 2018 r. do maja 2021 r. na poziomie 44,28 m3 na pół roku i 7,38 m3 na miesiąc jest błędne. Zaprzeczył, by dokonywał takiego poboru wody. Zaznaczył, iż powód nie wykazał, na jakiej podstawie taki pobór ustalił, Jest to o tyle ważne, że w okresie od stycznia 2020 r. do grudnia 2021 r. lokal pozwanego stał pusty. Pozwany wyjaśnił, że jego lokal nie ma toalety, a jedynie nieczynną umywalkę. Pozwany podniósł również zarzut przedawnienia roszczenia (k. 34-36 akt). W piśmie z dnia 12 kwietnia 2022 r. powódka odniosła się do zarzutów pozwanego. Wskazała m.in., że zużycie wody na wodomierzu znajdującym się w piwnicy lokalu pozwanego wykazało 256,601 m3. Z uwagi na brak informacji, w jakim okresie nastąpił pobór wody, administrator wspólnoty wystawił fakturę w ten sposób, że wartość zużycia podzielono proporcjonalnie na ostatnich 36 miesięcy wg obowiązujących cen wody i ścieków w danym okresie rozliczeniowym (k. 46-50 akt). W piśmie z dnia 29 lipca 2022 r. (k. 73-73v akt) powódka przedstawiła sposób rozliczenia pozwanego za wodę wskazaną na wodomierzu znajdującego się pod podłogą jego lokalu oraz wielkość tzw. uchybów wody w budynku (...) w latach 2015 -2021. Na rozprawie w dniu 23 września 2022 r. pełnomocnik pozwanego zarzucił, że ewentualnymi poszkodowanymi w tej sprawie są lokatorzy kamienicy przy ul. (...) , którzy za wodę zapłacili, a nie (...) , dlatego zachodzi wątpliwość co do legitymacji czynnej powódki (k. 80 akt). Na rozprawie w dniu 26 października 2022 r. pełnomocnik powódki wskazał, że roszczenie (...) oparte jest na przepisach o czynach niedozwolonych. Pełnomocnik pozwanego zarzucił, iż strona powodowa nie wykazała, że za nadmiarową wodę zapłaciła oraz żeby wskazane przez powódkę uchyby wody rzeczywiście istniały. Zarzucił, że nie wykazano, aby pozwany pobrał wodę wskazaną w pozwie w ciągu ostatnich trzech lat, a licznik na wodę został zamontowany w 2007 r., co wynika z roku wskazanego na liczniku (k. 98-98v akt). Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: Okoliczności niesporną jest to, że w dniu 25 maja 2021 r. pracownicy administratora powodowej (...) sp. z o.o. w G. zlokalizowali ujęcie wody w lokalu pozwanego przy ul. (...) , przylegającym do budynku (...) przy ul. (...) . W lokalu użytkowym znajdowała się umywalka i rura kanalizacyjna. Pracownicy administratora (...) zlokalizowali również oplombowany wodomierz (podlicznik) w schowku piwnicznym tego lokalu. Licznik ten był podłączony do instalacji, która była połączona z instalacją wodno-kanalizacyjną w budynku (...) poprzez piwnicę przynależną do lokalu nr (...) – piwnica ta ścianą szczytową jest połączona z lokalem użytkowym pozwanego. Na dzień 25 maja 2021 roku licznik pod posadzką lokalu pozwanego wskazywał zużycie 265,601 m3. Stan ten wskazywał na pobór wody od momentu zamontowania licznika, a więc prawdopodobnie 2007 r. – roku produkcji licznika. W dniu 27 maja 2021 r. odłączono instalację w lokalu użytkowym pozwanego od instalacji wodno-kanalizacyjnej powodowej (...) (zeznania świadków: M. B. , S. W. – k. 67-68v akt, M. T. – 78-79 akt, J. K. – k. 79-80 akt, zdjęcia: licznika i piwnicy przypisanej do lokalu nr (...) w budynku (...) oraz lokalu pozwanego – k. 13-17, 38-40, w piśmie procesowym powódki z 12 kwietnia 2022 r. – k. 46v-48v, 50v-51 akt). Niesporne było również to, że pozwany jest właścicielem lokalu użytkowego przy ul. (...) w G. od 28 stycznia 2016 r. Wcześniej właścicielami tego lokalu byli rodzice powoda. W latach 1995-2000 w lokalu tym był prowadzony kiosk, a od grudnia 2021 r. do marca 2002 r. warzywniak. W okresie od stycznia 2020 r. do grudnia 2021 r. lokal pozwanego stał pusty. Dowody: przesłuchanie powoda – k. -7v akt informacja o treści księgi wieczystej – k. 10-1 akt a nadto sprzeciw pozwanego – k. 35 akt W dniu 21 czerwca 2021 r. powodowa (...) wystawiła na pozwanego fakturę za nielegalny pobór wody z jej instalacji. Faktura opiewała na kwotę 2.116,42 zł. Z uwagi na brak informacji, w jakim okresie nastąpił pobór wody, administrator wspólnoty wystawił fakturę w ten sposób, że wartość zużycia wody na wodomierzu znajdującym się w piwnicy lokalu pozwanego w wysokości 256,601 m3 podziel proporcjonalnie na ostatnie 36 miesięcy wg obowiązujących cen wody i ścieków w danym okresie rozliczeniowym. W fakturze wskazano termin płatności na 5 lipca 2021 r. (dowód: faktura – k. 18 akt). Faktura ta nie została zapłacona przez pozwanego. W latach 2015 – 2021 r. w budynku przy ul. (...) w G. stwierdzono następujące uchyby wody, tj. różnicę między wskazaniem licznika głównego w budynku a sumą podliczników w poszczególnych lokalach: 2015 r. – uchyb za 852,47 zł, 2016 – brak uchybu, 2017 r. – za 658,31 zł, 2018 r. – za 1.872,77 zł, 2019 r. – brak uchybu, 2020 r. – za 2.950,52 zł i 2021 r. – za 419,63 zł (pismo powódki z 29 lipca 2022 r. – k. 73-73v akt). W ocenie Sądu powództwo nie mogło być uwzględnione, gdyż niektóre z zarzutów pozwanego okazały się uzasadnione. Pozwany trafnie zarzucił, że nie może być obciążony za całe zużycie wody wskazane na liczniku pod podłogą jego lokalu, gdyż licznik został prawdopodobnie zamontowany w 2007 r. i od tego czasu naliczał zużycie, tymczasem pozwany jest właścicielem lokalu użytkowego przylegającego do budynku (...) dopiero od 28 stycznia 2016 r. Jest oczywiste, że pozwany nie może odpowiadać za całe zużycie wody wskazane na liczniku i ze względu na wskazaną podstawę odpowiedzialności – z deliktu, nie odpowiada za zużycie wody przez poprzednich właścicieli lokalu. Strona powodowa nie wykazała również, ile konkretnie metrów sześciennych wody ze wskazania ww. licznika pozwany zużył faktycznie. Nadto, zdaniem Sądu powódka nie jest w stanie tego wykazać, gdyż nie posiada odczytów licznika za poszczególne okresy rozliczeniowe wskazane na fakturze z dnia 21 czerwca 2021 r. Faktura ta nie została wystawiona prawidłowo, albowiem całe zużycie wody z odczytu licznika – a więc za okres 14 lat - rozliczono w niej w okresie trzech lat od czerwca 2018 r. do maja 2021 r., stosując przy tym stawki opłat za wodę i odprowadzanie ścieków obowiązujące w ww. okresie. Nie można tymczasem stosować nowych stawek do starego zużycia. Skoro powódka nie jest w stanie wykazać konkretnego zużycia wody przez pozwanego w okresie objętym fakturą nr (...) , to znaczy, że nie jest również w stanie wykazać wysokości roszczenia. Już z tego tylko powodu żądanie pozwu nie mogło zostać uwzględnione. Rację miał nadto pozwany zarzucając, że nie powinien być obciążony za wodę w okresie, kiedy jego lokal nie był użytkowany, tj. od stycznia 2020 do grudnia 2021 r. Nie mógł również być obciążony za pobór wody w 2019 r., kiedy nie stwierdzono uchybu w budynku (...) . Tymczasem w fakturze obciążono pozwanego za pobór wody i odprowadzanie ścieków za lata 2019-maj 2021 r. Niesłuszne okazały się natomiast zarzuty pozwanego, że powódka nie posiada legitymacji czynnej i zarzut przedawnienia roszczenia. Skoro powódka może we własnym imieniu dochodzić roszczeń odszkodowawczych związanych z nieruchomością wspólną i rozlicza się za wodę z (...) , to może w ramach zwykłego zarządu dochodzić roszczeń deliktowych przeciwko osobom, które wyrządzają szkodę Wspólnocie poprzez kradzież wody. O wysokości roszczenia powódka dowiedziała się dopiero w maju 2021 r., kiedy odczytała stan licznika w piwniczce pod lokalem pozwanego. Od tego czasu można mówić o wymagalności roszczenia o zapłatę. W dniu wniesienia pozwu, tj. w grudniu 2021 r. roszczenie dochodzone w pozwie nie było więc przedawnione. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. – zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu - oraz w oparciu o § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na koszty pozwanego składały się: opłata radcowska w kwocie 900 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI