I C 2042/13

Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. domagał się zasądzenia od pozwanego K. K. kwoty 340 674,95 zł wraz z odsetkami, kwoty 296 559,29 zł tytułem odsetek umownych oraz 364,71 zł tytułem kosztów dochodzenia należności, z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do wartości nieruchomości obciążonej hipotekami na rzecz powoda. Pozwany nabył nieruchomość od pierwotnych kredytobiorców, T. S. i M. S., którzy nie spłacili kredytu mieszkaniowego udzielonego przez bank. Bank wypowiedział umowę kredytową, a następnie uzyskał bankowy tytuł egzekucyjny przeciwko dłużnikom osobistym. Postępowanie egzekucyjne okazało się bezskuteczne, ponieważ dłużnicy przenieśli własność nieruchomości na zabezpieczenie na pozwanego. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia wobec dłużników osobistych, argumentując, że termin przedawnienia minął w 2011 roku, a bankowy tytuł egzekucyjny uzyskano dopiero w 2013 roku. Sąd Okręgowy we Wrocławiu uznał powództwo za zasadne. Sąd podkreślił, że hipoteka jest prawem akcesoryjnym, ale przedawnienie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką nie narusza uprawnienia wierzyciela hipotecznego do zaspokojenia z nieruchomości obciążonej, zgodnie z art. 77 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Ponadto, sąd uznał, że ugoda zawarta przez dłużników osobistych z bankiem w dniu 8 lutego 2012 r. zawierała elementy zrzeczenia się zarzutu przedawnienia, co spowodowało rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia na nowo od tej daty. W związku z tym, roszczenia wobec dłużników osobistych nie były przedawnione. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz banku dochodzone kwoty, ograniczając odpowiedzialność pozwanego do wartości nieruchomości obciążonej hipotekami, zgodnie z art. 319 kpc. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 kpc.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający