I C 2029/17

Sygn. akt I C 2029/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Zaporowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r., w O. , na rozprawie, sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w O. przeciwko M. G. , J. G. o zapłatę postanawia 1) umorzyć postępowanie w sprawie; 2) zasądzić od pozwanego M. G. na rzecz powoda Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w O. kwotę 2 106 dwa tysiące sto sześć) zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 1 800 zł tytułem zastępstwa procesowego; 3) zasądzić od pozwanej J. G. na rzecz powoda Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) w O. kwotę 1 005 (tysiąc pięć) zł tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 900 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, przy czym zapłatę powyższej kwoty ograniczyć w przypadku zapłaty kosztów procesu przez pozwanego M. G. zgodnie z pkt 2 niniejszego postanowienia. SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz Sygn.. akt I C 2029/17 UZASADNIENIE P. . powód Wspólnoty Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) pozwem z dnia 20 stycznia 2017 r. wniósł o zapłatę przez pozwanych solidarnie kwoty 5772,76 zł oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W sprawie został wydany nakaz zapłaty, który na skutek sprzeciwu obojga pozwanych stracił moc. Pozwani odrębnie złożyli sprzeciwy, przy czym pozwana reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, który między innymi wskazał, że pozwana nie była zawiadamiana na właściwy adres o wysokości należności za mieszkanie mimo uprzedzenia powódki o zmianie adresu. Bezspornym w sprawie był brak uiszczania należności za lokal mieszkalny i fakt, że pozwani między sobą uzgodnili, że za mieszkanie płacił będzie pozwany, albowiem pozostaje ono w jego posiadaniu, co następnie znalazło odzwierciedlenie w podziale majątku małżeńskiego – ugoda z dnia 7 stycznia 2016 r. Pozwana uznała roszczenie do kwoty 2096,66 zł, w pozostałym zakresie wnosząc o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, w tym także pełnomocnika, od powoda. Pozwany w toku procesu zapłacił należność główną wraz z odsetkami, co spowodowało, że pełn. powoda cofnął pozew ze zrzeczeniem się roszczenia, przy czym w dalszym ciągu domagał się zapłaty kosztów procesu. Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. Sąd umorzył postępowanie i zasądził całe koszty procesu od pozwanego oraz proporcjonalnie do uznanej kwoty roszczenia głównego i solidarnie z pozwanym od pozwanej. Sąd w pkt I umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 203§1 k.p.c. w zw. z art. 355§1 k.p.c. Orzekając jak w pkt II i III Sąd oparł podstawę rozstrzygnięcia na art. 98§1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z 380 §2 k.c. W przedmiotowej sprawie bowiem dłużnicy do 7 stycznia 2016 r. byli odpowiedzialni za długi solidarnie jako właściciele na prawach współwłasności łącznej. W ocenie Sądu w tym przypadku nie jest istotne, że strony między sobą uzgodniły, że to pozwany będzie płacił za mieszkanie całą należność. Nie ma też istotnego znaczenia w świetle kosztów procesu w przedmiotowej sprawie fakt, że pozwana nie otrzymywała na nowy wskazany Wspólnocie adres informacji o wysokości należności. Bezspornym w sprawie jest, że o wysokościach należności wiedział pozwany. Jakiekolwiek wewnętrzne umowy pomiędzy współwłaścicielami nie znajdują w przypadku współwłasności łącznej odzwierciedlenia na zewnątrz, zaś pozwana jako współwłaścicielka powinna zdawać sobie sprawę z odpowiedzialności z tytułu posiadania lokalu mieszkalnego i interesować się brakiem informacji o wysokości ciążących na niej należności. Mając to na uwadze Sąd uznał, że mimo uznania powództwa w pierwszej czynności przed sądem pozwana winna ponieść proporcjonalnie do tegoż uznania koszty procesu. SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz