I C 202/13

Powódka J. J. (1) dochodziła od swojego brata, A. S., zapłaty 300 000 zł tytułem zachowku po zmarłej matce, H. S. Argumentowała, że matka przekazała całe swoje gospodarstwo rolne najmłodszemu synowi, pomijając pozostałe dzieci, a ona sama nie otrzymała żadnych darowizn ani wsparcia finansowego. Pozwany A. S. wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że gospodarstwo zostało mu przekazane na mocy umowy z 14 listopada 1983 r., zawartej w trybie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych, w zamian za emeryturę dla matki. Podkreślił, że taka umowa nie jest darowizną i zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, jej wartość nie jest wliczana do podstawy ustalenia zachowku. Sąd Okręgowy w Słupsku, po analizie materiału dowodowego, w tym postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku oraz aktu notarialnego umowy przekazania gospodarstwa, uznał argumentację pozwanego za zasadną. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2012 r. (III CZP 29/12), która jednoznacznie stwierdza, że wartość gospodarstwa rolnego przekazanego następcy na podstawie art. 59 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych nie jest wliczana do substratu zachowku, ponieważ taka umowa nie jest darowizną. W związku z tym, że przekazane gospodarstwo stanowiło jedyny majątek, od którego powódka domagała się zachowku, sąd oddalił powództwo jako bezzasadne. Dowód z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego oraz dokumentacja medyczna powódki zostały pominięte jako zbędne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający