I C 20/23

Sygn. akt I C 20/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 kwietnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny Przewodniczący Sędzia Sądu Rejonowego Anna Ściepuro Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kordecka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. w T. na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w (...) przeciwko A. W. i B. W. przy udziale P. (...) w T. o zapłatę I. zasądza solidarnie od pozwanych A. W. i B. W. na rzecz powódki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w (...) kwotę 6.083,21 zł (sześć tysięcy osiemdziesiąt trzy złote i dwadzieścia jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 27 lipca 2022 r. do dnia zapłaty, II. zasądza solidarnie od pozwanych A. W. i B. W. na rzecz powódki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w (...) kwotę 3.012,80 zł (trzy tysiące dwanaście złotych i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1.800 zł (tysiąc osiemset złotych) kosztów zastępstwa procesowego w sprawie wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt I C 20/23 UZASADNIENIE W dniu 27 lipca 2022 r. powódka (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w (...) wniosła pozew przeciwko pozwanym B. W. i A. W. o zapłatę solidarnie kwoty 6.083,21 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczanymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że jest przedsiębiorcą, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi m.in. s. (...) . W dniu 29 marca 2022 r. pozwani zamówili u powódki w s. (...) w T. z. (...) , która to z. miała powstać pod indywidualne potrzeby pozwanych. Z tego tytułu wystawiona została faktura VAT zaliczkowa cząstkowa nr (...) z dnia 29 marca 2022 r. Całość zamówienia opiewała na łączną kwotę 33.700 zł brutto (i obejmowała m.in. koszt materiałów, robocizny oraz dokupionego przez pozwanych ubezpieczenia), przy czym pozwani zobowiązali się uiścić przelewem (do dnia 04 kwietnia 2022 r.) zaliczkę w kwocie 17.000 zł. Pozostała należność miała zostać uregulowana na podstawie faktury końcowej, po wykonaniu m. (...) . Powódka niezwłocznie przystąpiła do realizacji zamówienia i złożyła zamówienie (nr (...) ) — zgodnie ze specyfikacją ustaloną z pozwanymi — u p. (...) , tj. w firmie (...) S.A. ” Obsługę pozwanych (z ramienia powodowej spółki prowadziła świadek P. B. ). W dniu 04 kwietnia 2022 r. pozwani ponownie pojawili się w s. (...) powódki w T. i oświadczyli, że chcieliby dokonać zmian w złożonym zamówieniu. W odpowiedzi zostali poinformowani, że powyższe musiałoby wiązać się z anulowaniem całego złożonego uprzednio zamówienia, które zostało już przekazane do realizacji — w związku z czym postara się ustalić, czy anulowanie (na tym etapie) jest w ogóle możliwe. Po nawiązaniu kontaktu z p. (...) okazało się, że części zamówienia nie da się już anulować (...) . O powyższym świadek P. B. poinformowała pozwanych, prosząc ich o kontakt w celu polubownego zakończenia sprawy. Sprawa nie została jednakże rozwiązana polubownie. Pismem z dnia 04 maja 2022 r. strona powodowa wezwała pozwanych do zapłaty kwoty 17.000 zł- z tytułu nieuiszczonej przez nich kwoty zaliczki. Pozwani zostali poinformowani o tym, że brak zapłaty skutkować będzie anulowaniem zamówienia (które to zamówienie zostało już wcześniej anulowane u producenta), a pozwani będą musieli pokryć koszt zamówienia (szacunkowo określony wówczas na kwotę 6.613,99 zł), w zakresie w jakim jego anulowanie okazało się niemożliwe. Pod koniec czerwca 2022 r. do powódki dostarczone zostały elementy zamówione przez pozwanych, których wykonania nie dało się już anulować. W związku z powyższym producent ww. elementów wystawił powódce w dniu 22.06.2022 r. fakturę VAT krajową (...) nr (...) . Pozycje od nr 6 do nr 30 na ww. fakturze, dotyczą zamówienia pozwanych (nr (...) ) - na łączną kwotę 6.083,21 zł brutto. Kolejno powódka wystawiła pozwanym w dniu 04.07.2022 r. fakturę pro forma nr (...) — na w/w kwotę 6.083,21 zł, a pismem z dnia 07.07.2022 r. wezwała pozwanych do niezwłocznego odbioru zrealizowanej przez nią części zamówienia oraz wezwała do zapłaty kwoty dochodzonej niniejszym pozwem. Pozwani nie dokonali zapłaty na rzecz powódki ani nie odebrali wykonanych elementów zamówienia. Pisemnie odpowiedzieli, że termin zapłaty faktury cząstkowej stanowi termin ważności zamówienia, po upływie którego przestaje być wiążący co do przedmiotu, jak i jego wartości. Zakwestionowali zasadność roszczenia. Powódka podkreśliła, że strony wiązała umowa o dzieło, do zawarcia której doszło poprzez złożenie przez pozwanych zamówienia i jego przejęcie przez powódkę. W dniu 14.11.2022 r. w sprawie (...) wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego skutecznie wnieśli sprzeciw pozwani. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu. Pozwani podnieśli zarzuty: - braku legitymacji procesowej biernej po stronie pozwanych solidarnie; - braku kauzy roszczenia objętego kwestionowanym powództwem; - niewykazania roszczenia co do zasady i wysokości; - niewykazania uzgodnionych warunków umowy o dzieło; - nieudowodnienia roszczenia objętego pozwem. Przede wszystkim pozwani zaprzeczyli, aby zawarli z powódką umowę o dzieło, która mogłaby stanowić podstawę wystawienia faktury VAT z dnia 22.06.2022 r. o nr (...) . Wskazali, że zamierzali dokonać zmian funkcjonalnych w swojej kuchni i w tym celu udali się do punktu obsługi klientów prowadzonego przez powódkę, aby zorientować się co do możliwości technicznych realizacji tych planów oraz potencjalnych kosztów. Potwierdzili także, że przeprowadzone rozmowy skutkowały wyrażeniem gotowości zawarcia umowy na wykonanie zabudowy kuchennej. Niemniej stanowczo zaprzeczyli, aby złożyli deklarację niezwłocznego uruchomienia realizacji jakichkolwiek prac związanych z wykonaniem zabudowy. W celu uzyskania odpowiedniego czasu na przemyślenie i wizualizację projektu przyjęli fakturę cząstkową, której realizacja została uzależniona od wpłaty zaliczki w terminie odroczonym, potwierdzonym stosownym jej zapisem. W dniu 04.04.2022 r. pozwani udali się ponownie do punktu obsługi klienta w celu wprowadzenia koniecznych zmian, aby ostatecznie kuchnia spełniła wszystkie walory funkcjonalne i estetyczne, jakich oczekiwali. Tym samym- w ocenie pozwanych strona powodowa nie wykazała czynności prawnej zobowiązującej ich do uiszczenia żądanej przez powódkę kwoty. Pozwani zaprzeczyli złożeniu podpisów pod jakimkolwiek zamówieniem czy też specyfikacją, zaprzeczyli też, jakoby zostali zapoznani ze szczegółowym zakresem ilościowym i rodzajowym materiałów potrzebnych d. (...) . Pozwani podnieśli także, iż powódka swoje roszczenie opiera o rzekomo zawartą i mającą być niezwłocznie realizowaną umowę o dzieło, jednak nie przedstawiła żadnych dokumentów mających potwierdzać zawarcie umowy oraz kształt i wartość przedmiotu umowy, wobec czego powództwo jest niezasadne. W ocenie pozwanych w opisanej sytuacji uwzględnienie powództwa bez wykazania przez powódkę podstawy prawnej roszczenia, tj. obowiązującej i konkretnej umowy o dzieło, stanowić będzie niczym nieuzasadnione uprzywilejowanie powodowego przedsiębiorcy oraz naruszenie dyspozycji przepisu art. 6 kc. W toku postępowania do sprawy wstąpił P. (...) w T. wnosząc o oddalenie powództwa. Stanowiska stron nie uległy zmianie do czasu zamknięcia rozprawy. S ąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka (...) Sp. z o.o. Spółka komandytowa w (...) w dniu 29.03.2022 r. (wtorek) w T. zawarła z B. W. i A. W. umowę o dzieło, której przedmiotem było w. (...) . Do zawarcia umowy doszło podczas wizyty pozwanych w s. (...) . Wybranie konkretnego p. (...) oraz zawarcie umowy było poprzedzone wizytą p. (świadka P. B. , obecnie B. - K. ) w domu pozwanych, podczas której dokonano dokładnych obmiarów pomieszczenia oraz rozmów z pozwanymi, biorąc pod uwagę ich oczekiwania, potrzeby i upodobania. Po dokonaniu obmiarów p. przygotowała kilka p. (...) , z których ostatecznie pozwani wybrali jeden. Po uzgodnieniu wszystkich podstawowych elementów umowy, określeniu zakresu i przedmiotu zamówienia (...) i zaakceptowaniu przez oboje pozwanych zamówienia, powódka wystawiła za wykonanie dzieła – trwale umiejscowionej w. (...) - fakturę VAT zaliczkową cząstkową nr (...) na kwotę 17.000 zł. Pozwana B. W. podpisała wystawioną fakturę, przyjmując do wiadomości termin i kwotę zaliczki, o czym został poinformowany pozwany, gdyż będąc małżeństwem, meblowali wspólnie swój dom pod własne potrzeby i decyzje w tym zakresie podejmowali wspólnie. Termin płatności na fakturze wskazany został na dzień 04.04.2022 r. Załącznikiem do faktury było oświadczenie pozwanej w zakresie tego, że usługa dotyczy montażu w lokalu mieszczącym się w definicji społecznego budownictwa mieszkaniowego. Pozwani zostali poinformowani, iż standardowy czas realizacji zamówienia dotyczący k. (...) wynosi około 10-12 tygodni, jak też, że w terminie 3 dni mogą odstąpić od zawartej umowy o dzieło. Pozwani dokonując zamówienia skorzystali z obowiązującej do końca marca 2022 r. promocji. Warunkiem zakupu w ramach promocji było złożenie zamówienia przed 01.04.2022 r. W dniu 30.03.2022 r. powódka wydrukowała tzw. informację o zamówieniu pozwanych– druk wewnętrzny służący pracownikom powódki, na podstawie którego weryfikują oni, czy nadesłane przez producenta elementy danego zamówienia zostały wysłane w komplecie. (dow ód: faktura VAT zaliczkowa cząstkowa nr (...) - k. 12, 53, załącznik do faktury- k. 12v, 54, informacje o zamówieniu- k. 135-136, 139-141, 144-145, zeznania świadka P. K. z 27.10.2023 r.- k. 113-116 [00:02:14-00:53:13] i 13.12.2023 r.- k. 126-127 [00:01:41-00:30:11], zeznania pozwanej B. W. słuchanej w charakterze strony z 25.08.2023 r.- k. 103-105 [00:06:00-00:35:05], zeznania pozwanego A. W. słuchanego w charakterze strony z 25.08.2023 r.- k. 105- 106 [00:35:05- 00:59:04]) Za całe zamówienia powódka w dniu 29.03.2022 r. wystawiła na nazwisko pozwanej B. W. dokument o nazwie zamówienie nr (...) na kwotę 28.855 zł. (dow ód: zamówienie nr (...) - k. 13, 47) W dniu 04.04.2022 r. (poniedziałek) pozwani B. W. i A. W. ponownie stawili się w salonie powódki, ponieważ chcieli dokonać zmian w złożonym zamówieniu. Pracownik powódki- P. K. poinformowała ich, że koniecznym jest anulowanie całości zamówienia i utworzenie nowego z uwzględnieniem wszystkich zmian, które zamawiający chcieli wprowadzić w p. (...) . Jednocześnie w/w wskazała, że skontaktuje się z producentem e. (...) , czy wycofanie zamówienia jest jeszcze możliwe. W dniu 05.04.2022 r. u (...) zostały anulowane na prośbę zamawiającego powoda nastęujące pozycje zamówienia: - (...) - (...) _GR_19- (...) - (...) , (...) - (...) - (...) _GR_19- (...) - 1,6920 - (...) _ (...) /38_ (...) _595- (...) - 2,8200 - (...) _ (...) /38_ (...) _595- (...) - 3,0000 - (...) (...) - (...) (...) - (...) (...) - (...) , (...) . (...) Sp. z o. o. Sp.k. w dniu 7.04.2022 r. wnosił o anulowanie całości zamówienia. (...) w odpowiedzi poinformował, że część zamówienia już jest zrealizowana (...) i w tym zakresie niemożliwe jest anulowanie oraz że w związku z tym konieczne będzie pokrycie kosztów już wyprodukowanych elementów. F. (...) do zamówienia pozwanych zostały wyprodukowane w dniu 04.04.2022 r. podczas pierwszej zmiany pracy p. (...) . Produkcja poszczególnych elementów rozpoczyna się od w. (...) , następnie są one poddawane p. (...) . W dniu 13.04.2022 r. pozostałe elementy zamówienia zostały anulowane. Było to możliwe, bowiem proces ich produkcji nie został rozpoczęty. Za wyprodukowane elementy producent obciążył powódkę należnością w kwocie 6.083,21 zł. Pozwani nie dokonali żadnej wpłaty z tytułu umowy. Konsekwentnie zaprzeczali zawarciu z powódką umowy o realizację zamówienia, wskazując, że samo wystawienie faktury z odroczonym terminem płatności nie stanowi zawarcia umowy i nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty. (dow ód: korespondencja mail-owa prowadzona przez pracownika powódki z producentem mebli- k. 14-16v, 58-63, pismo z dnia 17.05.2022 r.- k. 18, 51-52, pismo z 7.08.2022 r.- k 50, pismo z 22.08.2022 r.- k. 67-68, pismo (...) S.A. z 3.01.2024 r. wraz z załącznikiem- k. 150-152, zeznania świadka P. K. z 27.10.2023 r.- k. 113-116 [00:02:14-00:53:13] i 13.12.2023 r.- k. 126-127 [00:01:41-00:30:11], zeznania pozwanej B. W. s łuchanej w charakterze strony z 25.08.2023 r.- k. 103-105 [00:06:00-00:35:05], zeznania pozwanego A. W. słuchanego w charakterze strony z 25.08.2023 r.- k. 105- 106 [00:35:05- 00:59:04]) W dniu 04.05.2022 r. powódka skierowała do B. W. wezwanie do zapłaty kwoty 17.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, z tytułu nieuregulowanej dotychczas faktury VAT zaliczkowej cząstkowej nr (...) z dnia 29.03.2022 r. (dowody: wezwanie do zap łaty- k. 17- 17v, 48-49) W dniu 22.06.2022 r. producent (...) S.A. wystawił względem powódki fakturę VAT krajową (...) na kwotę 16.864,65 zł brutto. (dow ód: faktura VAT krajową (...) - k. 19-20) W dniu 4.07.2022 r. powódka wystawiła względem pozwanej fakturę pro forma (...) na kwotę 6.083,21 zł tytułem zapłaty za f. (...) S. . Na wysokość kosztów do uregulowania przez pozwanych składały się elementy wyprodukowane w ramach umowy o dzieło, wymienione w w/w fakturze (która była fakturą zbiorczą, niemniej poszczególne elementy wykonane dla pozwanych zostały w niej wyszczególnione i na jej podstawie powódka wystawiła fakturę pozwanym na kwotę 6.083.21 zł). W dniu 07.07.2022 r. powódka wraz z dołączoną fakturą pro forma (...) skierowała do B. W. wezwanie do odbioru zamówienia wraz z przedsądowym wezwaniem do zapłaty kwoty 6.083,21 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Kwota nie została powódce zapłacona. (dow ód: faktura pro forma (...) - k. 21, 57, wezwanie do odbioru zamówienia wraz z przedsądowym wezwaniem do zapłaty- k. 22-22v, 55-56, potwierdzenie nadania przesyłki- k. 23-24v) S ąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim na podstawie dokumentów złożonych do akt niniejszej sprawy oraz zeznań pozwanych. Co do dokumentów – pozwani nie kwestionowali treści tych dokumentów, mimo iż pochodziły od strony przeciwnej, Sąd również nie miał podstaw do podważania ich prawdziwości ani zasadności, stąd zostały uznane za dowody wiarygodne. Dokonując oceny zeznań pozwanych B. W. i A. W. , Sąd dał im wiarę. Wskazać trzeba, że pozwani przedstawili przebieg zdarzeń chronologicznie, logicznie i konsekwentnie, a ich zeznania w pełni korespondowały z dokumentami złożonymi do sprawy i wersją przedstawioną przez powódkę. Chronologia i przebieg zdarzeń nie były sporne pomiędzy stronami. Kluczowe rozbieżności dotyczące kwestii istnienia wiążącej strony umowy dotyczą oceny prawnej zaistniałych zdarzeń, nie mogą więc być rozpatrywane w kategorii wiarygodności. Są stanowiskiem pozwanych, którzy uważają, że stan faktyczny sprawy nie pozwala na przyjęcie, że strony zostały związane umową o dzieło. Jest to zatem kwestia oceny prawnej stanu faktycznego, który nie jest sporny. Za wiarygodne należało uznać zeznania świadka P. K. , która w sposób szczegółowy opisała przebieg procesu przyjmowania i realizacji przez powodową firmę zamówienia od klientów w zakresie z. (...) . Świadek dokładnie opisała etapy transakcji sprzedażowej, która jest poprzedzona wizytą w lokalu inwestora służącej zdjęciu dokładnych pomiarów oraz omówienia potrzeb i upodobań klientów, s. (...) i określenia warunków zawieranej umowy. Świadek opisała przebieg sytuacji dot. anulowania zlecenia. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawdziwości zeznań świadka, były spontaniczne, logiczne, nadto świadek z uwagi na swoje doświadczenie zawodowe umiał przedstawić etapy p. (...) oraz logicznie uzasadnić, dlaczego natychmiast rozpoczęto realizacje zamówienia pozwanych. Zeznania te znalazły potwierdzenie w przedłożonej w sprawie dokumentacji. Przechodząc do oceny prawnej - powództwo należało uwzględnić w całości. Rozważania należy rozpocząć od uwag natury ogólnej co do treści art. 6 6 k.c. , zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przepis ten określa reguły dowodzenia, tj. przedmiot dowodu oraz osobę, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaznaczyć też trzeba, że przy rozpoznawaniu sprawy na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ( art. 232 k.p.c. ). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 17 grudnia 1996 r., sygn. akt I CKU 45/96, publ. OSNC 1997 nr 6-7 poz. 76). Jest to wyrazem zasady, że to strony powinny być zainteresowane wynikiem postępowania oraz że to one dysponują przedmiotem postępowania m. in. poprzez powoływanie i przedstawianie sądowi wybranych przez siebie dowodów. Zaprzeczenie dokonane przez stronę procesową powoduje, że istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności stają się sporne i muszą być udowodnione. W razie ich nieudowodnienia sąd oceni je na niekorzyść strony, na której spoczywał ciężar dowodu, chyba że miał możność przekonać się o prawdziwości tych twierdzeń na innej podstawie (tak m. in. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 kwietnia1975 r., sygn. akt III CRN 26/75, niepublikowanym – źródło Lexis.pl nr 318425). Spór w sprawie ogniskował się wokół stwierdzenia, czy doszło pomiędzy stronami do zawarcia umowy o dzieło, a co za tym idzie – czy na pozwanych spoczywa obowiązek pokrycia kosztów produkcji elementów, które zdążyły zostać wyprodukowane w ramach realizacji zamówienia, zanim pozwani podjęli i zgłosili powódce decyzję o anulowaniu zamówienia. Pozwani z uwagi na brak umowy zawartej w formie pisemnej kwestionowali okoliczność skutecznego zawarcia umowy z powódką. Wystawioną przez powódkę fakturę zaliczkową cząstkową traktowali tylko jako podstawę dokonania odroczonej płatności, nie łącząc jej z zawarciem umowy. W zakresie anulowania zamówienia, pozwani stali konsekwentnie na stanowisku, iż skoro rezygnowali z realizacji zamówienia, nie są zobowiązani do pokrywania jakichkolwiek kosztów z tym związanych. Przepis art. 3531 k.c. potwierdza zasadę wolności umów. Strony zawierające umowę mogą określić zasady i terminy płatności świadczenia pieniężnego, ustalając przykładowo, że wymagalność świadczenia nastąpi po wystawieniu i doręczeniu faktury. W myśl art. 354 § 1 k.c. dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel (§ 2). Art. 355 § 1 k.c. stanowi, że dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności (§ 2). W analizowanej sprawie doszło, w ocenie Sądu, do zawarcia pomiędzy stronami umowy o dzieło, polegającej na wykonaniu m. (...) na nieruchomości należącej do pozwanych (opisanych w dokumencie zamówienia z dnia 29.03.2022 r. jako „. (...) ). Zgodnie z treścią art. 627 k.c. przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. W ramach zawartej umowy strony miały możliwość określenia wynagrodzenia w sposób kosztorysowy bądź też ryczałtowy. Wskazać trzeba jednoznacznie, że umowa o dzieło może być zawarta nawet w sposób dorozumiany. Możliwe jest zawarcie takiej umowy w formie ustnej. Przepisy kodeksu cywilnego nie stawiają wymogu formy pisemnej zawarcia umowy o dzieło. Zauważyć jednak należy, że pośrednim potwierdzeniem na piśmie zawarcia przedmiotowej umowy jest i faktura zaliczkowa cząstkowa wraz z załącznikiem, i dokument zamówienia z dn. 29.03.2022r., i wreszcie p. (...) sporządzony na życzenie i wedle woli pozwanych ( (...) ten nie znajdowuje się w aktach sprawy, lecz zarówno pozwani, jak i świadek – pracownik powódki wskazali, że w domu pozwanych odbyły się pomiary, a następnie przygotowane zostały p. (...) pod potrzeby pozwanych – fakt ten należy więc uznać za niesporny i przyznany). Pozwani sami zeznali, że pomiędzy stronami doszło do szeregu różnych czynności, które w konsekwencji miały doprowadzić do wykonania przez powódkę na rzecz pozwanych z. (...) Potwierdzili fakt odbioru i zaakceptowania przez pozwaną B. W. faktury zaliczkowej cząstkowej z 29.03.2022 r. na kwotę 17.000 zł. W odniesieniu do zarzutu, że umowa o dzieło nie została zawarta, ponieważ nie została sporządzona na piśmie, należy ponownie podkreślić, że przepisy kodeksu cywilnego dla zawarcia umowy o dzieło nie stawiają wymogu pisemności umowy. Umowa tego rodzaju może przybrać także formę ustną. W omawianej sprawie niesporny jest stan faktyczny, z którego wynika, że doszło do s. (...) pod potrzeby pozwanych, uzgodnienia ceny i terminu wykonania dzieła, ,uzgodnienie cech, jakie dzieło ma spełniać ( k. (...) ich konkretnie na życzenie pozwanych). Powyższe dowodzi, iż umowa o dzieło pomiędzy stronami została zawarta. Strony zgodnie przyznały, iż przed stworzeniem p. (...) p. (...) pracująca w powodowej spółce udała się do domu pozwanych celem wykonania pomiarów pomieszczenia i ustalenia potrzeb i upodobań pozwanych. Następnie pozwani wraz z p. w salonie powódki dokonywali szczegółowych ustaleń w zakresie formy, koloru i materiałów z których ma być w. (...) . Dopiero po ustaleniu wszystkich elementów dotyczących kwestii technicznych, estetycznych, a także istotnych elementów umowy (w tym ceny i terminu realizacji umowy) powódka dokonała wystawienia faktury zaliczkowej cząstkowej oraz przyjęto zamówienia od klientów. Strony ustaliły wynagrodzenie za wykonanie dzieła oraz terminy płatności. Zwrot "płacąc umówione wynagrodzenie" należy rozumieć jako nałożenie na zamawiającego, który odstępuje od umowy, obowiązku jednoczesnego zapłacenia przyjmującemu zamówienie stosownego wynagrodzenia. Nieuiszczenie tego wynagrodzenia wraz ze złożeniem oświadczenia o odstąpieniu powoduje, że przyjmujący zamówienie może go dochodzić od zamawiającego na drodze sądowej. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. akt IV CK 294/02) Artykuł 639 k.c. przewiduje dla przyjmującego zamówienie szczególną ochronę przez zachowanie prawa do umówionego wynagrodzenia w sytuacji, gdy pozostawał on w gotowości do wykonania dzieła, a nie wykonał go z przyczyn dotyczących zamawiającego. Dla zastosowania tej normy podstawowe znaczenie ma stwierdzenie, że niewykonanie dzieła (mimo gotowości po stronie przyjmującego zamówienie) nastąpiło "z przyczyn dotyczących zamawiającego". Przyczyną taką może być brak należytego współdziałania z drugą stroną, do czego wierzyciela obliguje art. 354 § 2 k.c. , a także umowy. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt I ACa 359/15) Do zawarcia umowy doszło we wtorek 29.03.2022 r. Podczas jej zawierania pozwani zostali poinformowali o możliwości odstąpienia od umowy w terminie 3 dni. P. (...) P. B. celem objęcia zamówienia pozwanych promocją obowiązującą do końca marca 2022 r., przesłała zamówienie do (...) S.A. przed 01.04.2022 r. Producent realizację zamówienia rozpoczął na pierwszej zmianie pracy zakładu w dniu 04.04.2022 r. Wówczas doszło do wycięcia części elementów m. in. zamówionych n. (...) . Pozwani w poniedziałek- 4.04.2022 r. stawili się w salonie powódki podając, iż chcieliby dokonać zmian w projekcie kuchni. Wobec istotności i zakresu tych modyfikacji, zostali poinformowani, że należy anulować złożone zamówienie i stworzyć nowe- zgodne ze wskazywanymi przez pozwanych zmianami. Pracownik powódki P. B. informowała pozwanych, iż skontaktuje się z producentem celem ustalenia, czy wycofanie zamówienia jest jeszcze możliwe. Przedstawiona w aktach sprawy dokumentacja wyraźnie wskazuje, że wycofanie zamówienia w zakresie n. (...) nie było już możliwe z uwagi na ich wyprodukowanie. Należy podkreślić, iż zamówiona przez pozwanych z. (...) była tworzona na w. (...) , było to zamówienie na indywidualne potrzeby klienta, nie była to kuchnia modułowa. W związku z powyższym niemożliwe jest wykorzystanie przyciętych elementów w innym zamówieniu. W pozostałym zakresie zamówienie zostało wycofane. Powódka wskazała, że pozwani zobowiązani są do pokrycia kosztów tylko wyprodukowanych elementów (pomimo tego, iż pozwani oświadczenie o odstąpieniu od umowy złożyli po upływie 3 dni) oraz podjęła działania, by wycofać złożone zamówienie- w całości. Jednakże z uwagi na wyprodukowanie jego części, anulowanie zamówienia w tym zakresie nie było możliwe. Powódka obciążyła pozwanych kosztem wyprodukowanych elementów i w ocenie Sądu, pozwani z uwagi na powyższe okoliczności są zobowiązani do pokrycia tego kosztu. Zgodnie z art. 639 kc zamawiający nie może odmówić zapłaty wynagrodzenia mimo niewykonania dzieła, jeżeli przyjmujący zamówienie był gotów je wykonać, lecz doznał przeszkody z przyczyn dotyczących zamawiającego. W wypadku takim zamawiający może odliczyć to, co przyjmujący zamówienie oszczędził z powodu niewykonania dzieła. Zdaniem Sądu całokształt materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że pozwani błędnie przyjęli, że nie są związani umową o dzieło tylko dlatego, że faktura przewidywała odroczony okres płatności zaliczki, a powódka w sposób wystarczający wykazała zasadność i wysokość dochodzonego roszczenia, na które składają się poniesione przez nią koszty. Zgodnie z art. 481 § 1 k.p.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Powódka wniosła o zasądzenie na swoją rzecz odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu (27.07.2022 r.), roszczenie było wymagalne wcześniej – po upływie terminu wyznaczonego w wezwaniu do zapłaty skierowanego do pozwanych. W tej sytuacji żądanie pozwu należało uwzględnić w całości. Wobec powyższego, na podstawie wszystkich przytoczonych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w pkt I. wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu nastąpiło w myśl ogólnej reguły odpowiedzialności za wynik postępowania. Zasada ta została wprost wyrażona w art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca jest zobowiązana do zwrotu przeciwnikowi, na jego żądanie, kosztów procesu. W związku z powyższym w pkt II. wyroku zasądzono solidarnie od pozwanych na rzecz powódki koszty procesu w łącznej kwocie 3.012,80 zł, na co złożyły się: opłata od pozwu w wysokości 400 zł, koszty zastępstwa procesowego- 1.800 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa wynosząca 17 zł oraz koszty dojazdu pełnomocnika na termin rozprawy w łącznej wysokości 795,80 zł. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił w oparciu o treść rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. z 2023 r. poz. 1935).