I C 1973/14

Sąd Rejonowy w KłodzkuKłodzko2014-12-04
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
kredytodstąpienie od umowywypowiedzenie umowyterminyuznanie długukoszty procesupostępowanie upominawcze

Sąd Rejonowy w Kłodzku zasądził od pozwanego na rzecz banku kwotę 7.521,85 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu z tytułu niespłaconego kredytu, oddalając argumentację pozwanego o odstąpieniu od umowy.

Bank pozwał T.K. o zapłatę 7.521,85 zł tytułem niespłaconego kredytu na zakup odkurzacza. Pozwany twierdził, że odstąpił od umowy kupna i wypowiedział umowę kredytu w ustawowym terminie, a także dokonał częściowych spłat. Sąd ustalił, że pozwany nie zachował 14-dniowego terminu na odstąpienie od umowy kredytu, a jego późniejsze spłaty i korespondencja świadczyły o uznaniu długu. W konsekwencji sąd zasądził całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami.

Powód (...) Bank S.A. wniósł pozew o zapłatę 7.521,85 zł przeciwko T. K., wskazując na zawarcie umowy kredytu w dniu 29 marca 2012 r. i jej niespłacenie przez pozwanego pomimo wezwań. Bank wypowiedział umowę, a całe zadłużenie stało się wymagalne. W elektronicznym postępowaniu upominawczym wydano nakaz zapłaty, od którego pozwany wniósł sprzeciw. Pozwany przyznał zawarcie umowy, ale twierdził, że odstąpił od umowy kupna odkurzacza i wypowiedział umowę kredytu, a także dokonał częściowych spłat. Sąd ustalił, że pozwany zamówił odkurzacz i finansowanie kredytem w kwocie 8000 zł. Umowa kredytu przewidywała 14-dniowy termin na odstąpienie od niej. Pozwany nadał pisma dotyczące odstąpienia i wypowiedzenia umowy dopiero 18 kwietnia 2012 r., co przekroczyło 14-dniowy termin od daty zawarcia umowy (29 marca 2012 r.). Sąd uznał, że pozwany nie zachował terminu na odstąpienie od umowy. Dodatkowo, późniejsza korespondencja pozwanego z bankiem i dokonywane spłaty świadczyły o uznaniu istnienia długu. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące uznania długu. W związku z tym, sąd uwzględnił powództwo w całości, zasądzając od pozwanego na rzecz banku kwotę 7.521,85 zł z odsetkami oraz zwrot kosztów procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, pozwany nie zachował 14-dniowego terminu na odstąpienie od umowy kredytu.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że pozwany nadał pisma z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy kredytu i wypowiedzeniu umowy dopiero 18 kwietnia 2012 r., co przekroczyło 14-dniowy termin od daty zawarcia umowy (29 marca 2012 r.), który upłynął 12 kwietnia 2012 r. Zgodnie z umową, dla zachowania terminu wystarczające jest wysłanie oświadczenia przed jego upływem, co w tym przypadku nie nastąpiło.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

(...) Bank S.A.

Strony

NazwaTypRola
(...) Bank S.A.spółkapowód
T. K.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (1)

Pomocnicze

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwany nie zachował 14-dniowego terminu na odstąpienie od umowy kredytu. Późniejsze spłaty i korespondencja pozwanego świadczą o uznaniu długu.

Odrzucone argumenty

Pozwany odstąpił od umowy kupna odkurzacza. Pozwany wypowiedział umowę kredytu w ustawowym terminie. Pozwany dokonał częściowych spłat zadłużenia.

Godne uwagi sformułowania

dla zachowania terminu , o którym mowa w ust. 1 / 14 dni/, wystarczające jest wysłanie oświadczenia przed upływem tego terminu. Uznanie długu może występować w formie tzw. uznania właściwego i uznania niewłaściwego. Pierwsza forma uznania stanowi nieuregulowaną odrębną umowę ustalającą co do zasady i zakresu istnienie albo nieistnienie jakiegoś stosunku prawnego. Uznanie niewłaściwe jest natomiast określane jako przyznanie przez dłużnika wobec wierzyciela istnienia długu.

Skład orzekający

Ewa Karp

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminów odstąpienia od umowy kredytu konsumenckiego oraz skutków prawnych przekroczenia tych terminów, a także znaczenie uznania długu."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych zapisów umowy kredytowej i stanu faktycznego sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem z terminami odstąpienia od umowy kredytu konsumenckiego i znaczenie formalnych wymogów. Jest to pouczające dla konsumentów i prawników zajmujących się prawem bankowym.

Czy 6 dni spóźnienia z odstąpieniem od umowy kredytu może kosztować tysiące złotych? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 7521,85 PLN

zapłata: 7521,85 PLN

zwrot kosztów procesu: 2496,71 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 1973/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: Ewelina Świrta po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. w Kłodzku sprawy z powództwa (...) Banku S.A. z/s w W. przeciwko T. K. o zapłatę 7.521,85 zł zasądza od pozwanego T. K. na rzecz strony powodowej (...) Banku S.A. z/s w W. kwotę 7.521,85 zł (siedem tysięcy pięćset dwadzieścia jeden złotych 85/100) z odsetkami umownymi od kwoty 7.367,94 zł w wysokości 4-krotności stopy lombardowej NBP od dnia 23 października 2013 r. oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 2.496,71 zł (dwa tysiące czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych 71/100). Sygn. akt I C 1973/14 UZASADNIENIE (...) Bank S.A. w W. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew przeciwko T. K. o zapłatę kwoty 7.521,85 zł wraz z odsetkami i kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, że strony zawarły umowę kredytu w dniu 29 marca 2012 r., na podstawie której strona powodowa oddała do dyspozycji pozwanemu określoną w umowie kwotę pieniędzy i zobowiązała pozwanego do przestrzegania warunków określonych w umowie oraz regulaminie i w związku z powyższym pozwany był zobowiązany do co miesięcznego dokonywania wpłat na właściwy rachunek bankowy wskazany w umowie, w ratach, terminach i w wysokości określonej zgodną wolą stron. Powód podał, ze pomimo ciążącego na pozwanym obowiązku nie dokonywał on płatności w ustalonych kwotach i terminach mimo licznych monitów i wezwań do zapłaty, a strona powodowa wypowiedziała umowę, wzywając jednocześnie pozwanego do zapłaty wymagalnego zadłużenia, ze wskazaniem, iż w przypadku braku wpłaty sprawa zostanie skierowania na drogę postępowania sądowego, a z chwilą wypowiedzenia całe roszczenie stało się wymagalne. Referendarz Sądowy przy Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie w dniu 24 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 2456085/13, wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwany złożył sprzeciw od opisanego powyżej nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu przyznał, ze zawarł ze strona powodową umowę kredytową w dniu 29 marca 2012 r. celem sfinansowania zakupu odkurzacza marki K. (...) . Wskazał, że odkurzacz nabył od T. F. , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w Ś. . Pozwany podał, że pismem z dnia 7 kwietnia 2012 r. odstąpił od umowy kupna i w dniu 16 kwietnia 2012 r. wypowiedział umowę kredytu, a zatem sfinansowanie zapłaty ceny stało się bezcelowe. Pozwany przyznał ponadto, że częściowo dokonał spłaty zadłużenia dokonując wpłat w marcu, kwietniu, maju i wrześniu 2013 roku. Sąd ustalił: W dniu 28 marca 2012 roku pozwany T. K. zamówił odkurzacz (...) w firmie (...) ustalając finansowanie ceny zakupu w kwocie 8000 zł kredytem. Dowód: Zamówienie K- 9 W dniu 29 marca 2012 roku zawarta została umowa kredytu- planu ratalnego pomiędzy pozwanym a G. (...) Bank . Umowa przewidywała odstąpienie od niej w terminie 14 dni od daty zawarcia umowy przez złożenie bankowi albo sprzedawcy pisemnego oświadczenia na adres wskazany we wzorze odstąpienia wręczanym kredytobiorcy. Obowiązkiem kredytobiorcy w przypadku odstąpienia od umowy jest zwrot kwoty wykorzystanego kredytu, nie później niż w terminie 30 dni od dnia złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Umowa przewidywała także wypowiedzenie umowy z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia. Po upływie okresu wypowiedzenia umowy kredytobiorca miał obowiązek niezwłocznego zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami należnymi bankowi za okres korzystania z kredytu. Dowód: - umowa K- 27/ powiększenie okładka/ W dniu 1 kwietnia 2012 roku wystawiona została faktura VAT na kwotę 8 000 złotych. Dowód: Faktura K- 9 W dniu 18 kwietnia 2012 roku pozwany T. K. nadał listem poleconym dwa pisma. Pierwsze z datą 16.04 na adres G. (...) Banku pismo zwane wypowiedzeniem umowy wskazujące na utracenie przez pozwanego zdolności kredytowej, drugie na adres C. z nieczytelną datą 7 lub 17 kwietnia 2012 roku, bez tytułu. Dowód: pisma i dowody nadania -K- 10 Po złożeniu pism dotyczących umowy, T. K. nie dokonał zwrotu sprzętu ani nie zwrócił nie wykorzystanego kredytu. W dniu 21 sierpnia 2012 roku bank wypowiedział pozwanemu umowę kredytu w związku z powstaniem zaległości w jego spłacie i wezwał pozwanego do zapłaty. Dowód: pisma k- 54-59, - pisma K- 10, dowód nadania wypowiedzenia K- 10, wypowiedzenie K- 31, pismo k- 32, wezwanie k- 38 Pismami z lutego i czerwca 2013 roku pozwany składał prośby o nie kierowanie do egzekucji zobowiązania i wydłużenie okresu spłaty oraz dokonał wpłaty 1000 zł i kolejnych spłat w kwotach odpowiadających możliwościom finansowym pozwanego, przy uwzględnieniu innych zobowiązań. W dniu 23 października 2013 roku G. (...) Bank wystawił tytuł na kwotę 7367, 94 zł stanowiącą wysokość nie spłaconego kredytu. Dowód: - pisma –K - 54-59, wyciąg K- 26, W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje; Roszczenie zasługuje na uwzględnienie w oparciu o ustalenia stanu faktycznego oraz zgromadzone dowody - treść umowy kredytowej, wezwanie do zapłaty, wypowiedzenie złożone przez stronę powodową i pisma pozwanego. Nie jest w sprawie sporne, ze strony zawarły umowę, a pozwany nie wywiązał się z jej warunków i pozostaje dłużnikiem strony powodowej. Nie jest też sporne, że pozwany dokonał częściowej spłaty zadłużenia i nadał 18 kwietnia 2012 roku pisma do strony powodowej i firmy (...) .. Pozwany w złożonym sprzeciwie podniósł okoliczność odstąpienia od umowy w dniu 7 kwietnia 2012 roku oraz częściową spłatę zadłużenia. Istotne w sprawie są warunki zawartej przez strony umowy, jej postanowienia w zakresie terminów odstąpienia od umowy i obowiązków kredytobiorcy. Pismo pozwanego z kwietnia 2012 roku / z nieczytelna datą – 7 lub 17 kwietnia/ skierowane do C. oraz pismo pozwanego z dnia 16 kwietnia skierowane do (...) Banku , dopiero w dniu 18 kwietnia 2012 roku pozwany T. K. nadał listem poleconym na adres G. (...) Banku (...) . Nadanie przez pozwanego obu pism w dniu 18 kwietnia 2012 roku uniemożliwia przyjęcie, że pozwany zachował 14 dniowy termin przewidziany w paragrafie 10 umowy z dnia 29 marca 2012 roku, na odstąpienie od umowy i nie pozwala na uwzględnienie twierdzeń sprzeciwu. Cytując powołany przepis umowy :” dla zachowania terminu , o którym mowa w ust. 1 / 14 dni/, wystarczające jest wysłanie oświadczenia przed upływem tego terminu.” Pozwany wysyłając pismo w dniu 18 kwietnia 2012 roku, przekroczył ustalony umową termin o 6 dni albowiem upłynął on 12 kwietnia 2012 roku Pozwany prowadził korespondencję ze strona powodową także po wypowiedzeniu umowy przez Bank i po wysłaniu pisma wskazanego w sprzeciwie oraz dokonywał spłat zadłużenia, co wskazuje na zasadne przyjęcie przez stronę powodową, że takim zachowaniem i działaniem wykazał się świadomością istnienia długu, który spłacał. Tak też stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 marca 2004 r. V CK 346/03, wskazując: „Uznanie długu może występować w formie tzw. uznania właściwego i uznania niewłaściwego. Pierwsza forma uznania stanowi nieuregulowaną odrębną umowę ustalającą co do zasady i zakresu istnienie albo nieistnienie jakiegoś stosunku prawnego. Uznanie niewłaściwe jest natomiast określane jako przyznanie przez dłużnika wobec wierzyciela istnienia długu.” Mając na względzie opisane przepisy i ustalenia Sąd uwzględnił powództwo , o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 98 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI