I C 1934/13

Sygn. akt I C 1934 / 13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dorota Witek po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa A. B. przeciwko (...) w W. Oddział (...) we W. o pozbawienie wykonalności tytułów wykonawczych 1. pozbawia tytuł wykonawczy w postaci wyroku zaocznego wydanego w dniu 10 czerwca 1998 r. przez Sąd Wojewódzki w J. w sprawie (...) , wykonalności w całości ; 2. pozbawia tytuł wykonawczy w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanego w dniu 11 maja 1998 r. przez Sąd Rejonowy w Z. w sprawie (...) wykonalności w części ponad kwotę 50.000 zł. ; 3. w pozostałej części powództwo oddala ; 4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego P. P. kwotę 7.200 złotych plus VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu ; 5. zasadza od strony pozwanej (...) w W. Oddział (...) we W. na rzecz Skarbu Państwa ( kasa Sądu Okręgowego w J. ) kwotę 34.283 złote tytułem stosunkowo rozdzielonych kosztów postepowania , w pozostałej części kosztami od ponoszenie których powód był zwolniony obciąża Skarb Państwa . Sygn. akt I C 1934/13 UZASADNIENIE Powód A. B. po ostatecznym sprecyzowaniu roszczenia wniósł powództwo opozycyjne przeciwko (...) w W. Oddziałowi (...) we W. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w J. z dnia 10 czerwca 1998 r., sygn. akt (...) oraz w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r., sygn. akt (...) , a także zasądzenia na rzecz powoda kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że na wniosek pozwanego dnia 31 sierpnia 1998 r. została wszczęta przeciwko powodowi egzekucja komornicza o sygn. akt (...) z tytułu (...) , która została umorzona dnia 22 czerwca 2001 r. Pozwany złożył ponownie wniosek egzekucyjny dnia 12 października 2009 r. ograniczając kwotę egzekwowanego roszczenia do 50 000 zł. Dopiero wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2012 r. pozwany rozszerzył postępowanie do całej wierzytelności objętej nakazem zapłaty Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r., sygn. akt (...) oraz zainicjował postępowanie egzekucyjne na mocy wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w J. z dnia 10 czerwca 1998 r., sygn. akt (...) . W konsekwencji postępowanie egzekucyjne ponad kwotę 50 000 zł zostało wszczęte po upływie 10-letniego okresu przedawnienia. Co więcej przedawnienie objęło również część roszczenia do kwoty 50 000 zł, gdyż – jak podkreślał powód – egzekucja wszczęta dnia 31 sierpnia 1998 r. została w rzeczywistości umorzona z mocy samego prawa, co wywołało skutek z art. 182 § 2 k.p.c. , a nie z art. 126 k.p.c. W odpowiedzi na pozew pozwana (...) w W. Oddział (...) we W. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwana potwierdziła istnienie i treść tytułów wykonawczych, podnosząc, że co do części wierzytelności objętej nakazem zapłaty (sygn. akt (...) ) zarzut przedawnienia roszczenia jest bezpodstawny. Zaznaczyła bowiem, że wobec A. B. i R. B. prowadzone było postępowanie egzekucyjne, które zostało umorzone dnia 22 czerwca 2001 r. Następnie w oparciu o tytuł wykonawczy w sprawie sygn. akt (...) pozwana (...) złożyła dnia 12 października 2009 r. wniosek egzekucyjny, a pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. złożyła wniosek o prowadzenie egzekucji obejmujący tytuł wykonawczy w sprawie o sygn. akt (...) . W konsekwencji postępowanie egzekucyjne wynikające z tytułu wykonawczego w sprawie o sygn. akt (...) zostało zainicjowane przed upływem 10-letniego okresu przedawnienia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 11 maja 1998 r. Sąd Rejonowy w Z. w sprawie o sygn. akt (...) nakazał A. B. i K. B. (1) , aby solidarnie zapłacili na rzecz (...) w W. Oddziałowi (...) we W. kwotę 103 153,53 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 listopada 1997 r. oraz koszty zastępstwa procesowego. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 1998 r. powyższemu nakazowi zapłaty nadano klauzulę wykonalności. (dowód: kserokopia nakazu zapłaty z dnia 11 maja 1998 r. k. 16-17). Wyrokiem zaocznym z dnia 10 czerwca 1998 r. Sąd Okręgowy w J. w sprawie o sygn. akt (...) zasądził solidarnie od A. B. i K. B. (1) na rzecz (...) w W. Oddziałowi (...) we W. kwotę 52 629,68 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 1998 r. (pkt. I. wyroku), zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 2 000 zł tytułem kosztów procesu (pkt. II wyroku) oraz nakazał pozwanym solidarnie uiścić na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3 757,80 zł tytułem kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 1998 r. powyższemu wyrokowi zaocznemu nadano klauzulę wykonalności. (dowód: kserokopia wyroku zaocznego z dnia 10 czerwca 1998 r. k. 18). Bezsporne w sprawie było, że (...) pozostaje następcą prawnym (...) Skarbu Państwa. Na wniosek (...) w W. Oddziałowi (...) we W. z dnia 31 sierpnia 1998 r. Komornik Sądowy Rewiru (...) przy Sądzie Rejonowym w Z. w sprawie o sygn. akt (...) wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko A. B. i R. B. na postawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r. w sprawie o sygn. akt (...) , zaopatrzonego klauzulą wykonalności z dnia 22 czerwca 1998 r. Następnie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2001 r. Komornik Sądowy Rewiru (...) przy Sądzie Rejonowym w Z. umorzył postępowanie w sprawie o sygn. akt (...) z uwagi, iż egzekucja okazała się bezskuteczna ( art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. ). (dowód: wniosek z dnia 31 sierpnia 1998 r. k.1, postanowienie z dnia 22 czerwca 2001 r. k. 198 - akta Komornika Sądowego Rewiru (...) przy Sądzie Rejonowym w Z. o sygn. akt (...) ). (...) w W. Oddział (...) we W. , wnioskiem doręczonym dnia 12 października 2009 r. Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Z. K. B. (2) (sygn. akt (...) ), domagała się wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko A. B. i R. B. na postawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r. w sprawie o sygn. akt (...) , zaopatrzonego klauzulą wykonalności z dnia 22 czerwca 1998 r., ograniczając kwotę egzekwowanego roszczenia do wysokości 50 000 zł. Z kolei pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. strona pozwana rozszerzyła wniosek egzekucyjny do całej wierzytelności objętej nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r. w sprawie o sygn. akt (...) oraz wniosła o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko A. B. i R. B. na postawie tytułu wykonawczego Sądu Okręgowego w J. z dnia 10 czerwca 1998 r., sygn. akt (...) . (dowód: wniosek z dnia 12 października 2009 r. k.1, wniosek z dnia 24 kwietnia 2012 r. k. 132 - akta Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. K. B. (2) o sygn. akt (...) ). Na dzień 5 grudnia 2014 r. z tytułu nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 11 maja 1998 r. Sąd Rejonowy w Z. w sprawie o sygn. akt (...) w dalszym ciągu do rozliczenia pozostaje należność główna w kwocie 103 153,53 zł, odsetki ustawowe w kwocie 278 081,43 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3 000 zł. Natomiast uzyskane w toku postępowania egzekucyjnego należności zostały zaliczone na koszty komornicze oraz na odsetki ustawowe. Na dzień 5 grudnia 2014 r. z tytułu wyroku zaocznego z dnia 10 czerwca 1998 r. Sąd Okręgowy w J. w sprawie o sygn. akt (...) do rozliczenia pozostaje należność główna w kwocie 52 629,68 zł, odsetki ustawowe w kwocie 145 714,64 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2 000 zł. (dowód: zestawienie zadłużenia k. 115-116, zestawienie k. 117, wykazy środków trwałych k. 118-120, protokoły k. 121-126). Sąd zważył, co następuje: W myśl art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie. Powołany przepis stwarza podstawę do zwalczania tytułu wykonawczego we wskazanym przypadku. Na podstawie regulacji materialnoprawnych w literaturze rozróżnia się zdarzenia zależne od woli stron (np. spełnienie świadczenia, potrącenie) oraz niezależne od woli stron (m.in. przedawnienie roszczenia, niemożność świadczenia wskutek okoliczności, za które dłużnik nie odpowiada). W niniejszej sprawie powódka oparła swoje powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego na zarzucie przedawnienia roszczenia jako dochodzonego po upływie 10-letniego okresu przedawnienia, z tym że w części roszczenia do kwoty 50 000 zł stwierdzonego nakazem zapłaty Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r. w sprawie o sygn. akt (...) roszczenie również uległo przedawnieniu, gdyż – jak wskazywał powód - rzeczywistą podstawą umorzenia postępowania egzekucyjnego stanowił art. 823 k.p.c. co miało ten skutek, że przedmiotowy wniosek egzekucyjny nie mógł stanowić zdarzenia przerywającego bieg terminu przedawnienia dochodzonego roszczenia. Bezsporna w niniejszej sprawie była treść wyroku zaocznego z dnia 10 czerwca 1998 r. Sąd Okręgowy w J. w sprawie o sygn. akt (...) i nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 11 maja 1998 r. Sąd Rejonowy w Z. w sprawie o sygn. akt (...) . Poza sporem był również fakt wszczęcia postępowania egzekucyjnego na wniosek pozwanej z dnia 31 sierpnia 1998 r. na postawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r. w sprawie o sygn. akt (...) , które zostało umorzone postanowieniem z dnia 22 czerwca 2001 r. Między stronami nie było w końcu sporu w zakresie wszczęcia przez pozwanego wniosku egzekucyjnego z dnia 12 października 2009 r. z ograniczeniem kwoty egzekwowanego roszczenia objętej nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r., sygn. akt (...) do wysokości 50 000 zł, a następnie rozszerzenia postępowania wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2012 r. do całej wierzytelności objętej nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r., sygn. akt (...) oraz zainicjowania postępowania egzekucyjnego w oparciu o wyrok zaoczny Sądu Okręgowego w J. z dnia 10 czerwca 1998 r., sygn. akt (...) . Zgodnie z art. 125 § 1 k.c. roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenia okresowe należne w przyszłości ulega przedawnieniu trzyletniemu. W myśl art. 123 § 1 k.c. bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia(1); przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje (2); przez wszczęcie mediacji (3). Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo ( art. 124 § 1 k.c. ). W razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone ( art. 124 § 2 k.c. ). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, że sporne roszczenia ulegają 10-letniemu przedawnieniu, z uwagi na to, że zostały stwierdzone prawomocnymi orzeczeniami sądowymi: wyrokiem zaocznym z dnia 10 czerwca 1998 r. Sąd Okręgowy w J. w sprawie o sygn. akt (...) i nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 11 maja 1998 r. Sąd Rejonowy w Z. w sprawie o sygn. akt (...) . Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że roszczenie stwierdzone wyrokiem zaocznym z dnia 10 czerwca 1998 r. Sądu Okręgowego w J. w sprawie o sygn. akt (...) , zaopatrzonym w klauzulę wykonalności z dnia 25 sierpnia 1998 r., uległo 10-letniemu terminowi przedawnienia, o którym stanowi art. 125 § 1 k.c. Roszczenie stwierdzone wymienionym tytułem wykonawczym nie zostało objęte postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez Komornika Sądowego Rewiru (...) przy Sądzie Rejonowym w Z. w sprawie o sygn. akt (...) , które zostało umorzone dnia 22 czerwca 2001 r. Dopiero pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. w sprawie egzekucyjnej przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Z. K. B. (2) (sygn. akt (...) ) strona pozwana wniosła o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko A. B. i R. B. na postawie tytułu wykonawczego Sądu Okręgowego w J. z dnia 10 czerwca 1998 r., sygn. akt (...) . Od dnia nadania wyrokowi klauzuli wykonalności postanowieniem z dnia 25 sierpnia 1998 r. do dnia wszczęcia postępowania komorniczego w części dotyczącej roszczenia wynikającego z przedmiotowego wyroku zaocznego tj. dnia 24 kwietnia 2012 r., strona pozwana nie podejmowała wiec jakichkolwiek czynności zmierzających do przerwania biegu terminu przedawnienia. Strona pozwana nawet nie wskazywała przy tym, aby podejmowała czynności w tym zakresie. W konsekwencji, wobec braku aktywności wierzyciela, 10-letni termin przedawnienia roszczenia objętego wyrokiem zaocznym Sądu Okręgowego w J. z dnia 10 czerwca 1998 r., sygn. akt (...) upłynął dnia 25 sierpnia 2008 r., co uzasadniało żądanie powoda pozbawienia wykonalności tegoż tytułu wykonawczego w całości (pkt. 1 sentencji wyroku). Z kolei nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 11 maja 1998 r. Sądu Rejonowego w Z. w sprawie o sygn. akt (...) , zaopatrzony klauzulą wykonalności z dnia 25 sierpnia 1998 r., stanowił podstawę wniosku egzekucyjnego złożonego przez pozwanego dnia 31 sierpnia 1998 r. wniesionego przeciwko A. B. i K. B. (1) do Komornika Sądowego Rewiru (...) przy Sądzie Rejonowym w Z. w sprawie o sygn. akt (...) . Następnie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2001 r. Komornik umorzył przedmiotowe postępowanie z uwagi na bezskuteczność egzekucji ( art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. ). Roszczenie stwierdzone tytułem uległoby zatem przedawnieniu w 23 czerwca 2011 r., jednak wierzyciel wystąpił ponownie do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. K. B. (2) (sygn. akt (...) ) z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego pismem z dnia 12 października 2009 r. Niniejszy wniosek dotyczył wierzytelności objętej nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 11 maja 1998 r. Sąd Rejonowy w Z. w sprawie o sygn. akt (...) , z tym że pozwana ograniczyła wysokość egzekwowanego roszczenia do kwoty 50 000 zł, co wprost wynika z treści wniosku. Tym samym doszło do przerwania biegu przedawnienia, gdyż omawiana czynność miała na celu egzekucję roszczenia. Wniosek egzekucyjny wywołuje bowiem skutek w postaci przerwania biegu przedawnienia roszczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu jednak tylko w takim zakresie, w jakim wniosek egzekucyjny wskazuje egzekwowane świadczenie. Zatem tylko w odniesieniu do tej części zasądzonego roszczenia wierzyciel dokonuje w ten sposób czynność przedsięwziętą bezpośrednio w celu zaspokojenia roszczenia ( art. 123 § 1 pkt 1 k.c. ). Reasumując bieg przedawnienia zasądzonego roszczenia w pozostałej części, to jest tej, która nie została objęta wnioskiem egzekucyjnym z 12 października 2009 r. nie mógł więc ulec przerwaniu, skoro co do tej części zasądzonego roszczenia nie została przez wierzyciela przedsięwzięta czynność bezpośrednio w celu zaspokojenia roszczenia w tym zakresie, w którym nie obejmował go wniosek egzekucyjny z 12 października 2009 r. W konsekwencji w części, która nie była objęta ponownym wnioskiem, tak pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym, 10-letni termin przedawnienia, wynikający z art. 125 § 1 k.c. , nie został przerwany i upłynął 22 czerwca 2011 r. Rozszerzenie postępowania egzekucyjnego na mocy wniosku z dnia 24 kwietnia 2012 r. do całej wierzytelności objętej nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym w sprawie o sygn. akt (...) , nastąpiło zatem po upływie terminu przedawnienia roszczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym, o który chodzi w sprawie. Jednocześnie Sąd nie przychylił się do stanowiska powoda w zakresie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. akt (...) z mocy samego prawa ( art. 823 k.p.c. ). Skutek w postaci umorzenia postępowania na gruncie art. 823 k.p.c. powstaje w następstwie niedopełnienia przez wierzyciela w ciągu roku czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania. Czynnością potrzebną do dalszego prowadzenia postępowania jest wniosek, który powinien zgłosić wierzyciel, aby organ egzekucyjny mógł kontynuować egzekucję. Chodzi o wnioski dotyczące takich czynności, podjęcie których przewiduje przepis prawa. Ponadto termin roczny biegnie od dnia ostatniej czynności dokonanej przez organ egzekucyjny, a nie przez wierzyciela. Bezczynność wierzyciela istnieje zatem wówczas gdy jest on zobowiązany do dokonania czynności niezbędnej do dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a obowiązek ten ma podstawę prawną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2008 r. IV CSK 16/2008 - nie publ.). W niniejszym przypadku taka sytuacja nie miała miejsca. Nie doszło zatem do przedawnienia roszczenia stwierdzonego opisanym wyżej tytułem wykonawczym w zakresie kwoty 50 000 zł, a co za tym idzie powództwo w tej części oparte na zasadzie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. nie mogło zostać uwzględnione. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd pozbawiał tytuł wykonawczy w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 maja 1998 r. w sprawie (...) wykonalności w części ponad kwotę 50 000 zł (pkt. 2. sentencji wyroku), oddalając roszczenie w pozostały zakresie (pkt. 3. sentencji wyroku). Sąd ustanowił dla powoda pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik z urzędu powódki – radca prawny P. P. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na swoją rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu (k. 142). Wynagrodzenie pełnomocnika powódki w niniejszej sprawie Sąd ustalił na postawie § 15 w zw. z § 16 w zw. z § 2 ust. 1 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349) na kwotę 7 200 zł plus podatek VAT (pkt. 4 sentencji wyroku). O poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa kosztach sądowych obejmujących opłatę od pozwu, od uiszczenia której powód został zwolniony (28 817 zł) oraz obejmujących koszty pełnomocnika z urzędu ustanowionego dla powoda (7 200 + podatek VAT = 8 856 zł), rozstrzygnięto na podstawie art. 83 ust. 2 oraz art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipa 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Sąd uwzględnił, że powód wygrał sprawę w 91%, gdyż jego roszczenie przeciwegzekucyjne w wysokości 575 334 zł (k. 97) zostało uwzględnione do kwoty 526 334 zł. W konsekwencji nakazano stronie pozwanej uiszczenie na rzecz Skarbu Państwa 91% kosztów poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa, tj. kwoty w łącznej wysokości 34 283 zł (pkt. 5 sentencji wyroku), która stanowiła 91% opłaty od pozwu w kwocie 28 817 zł oraz 91% koszty pełnomocnika z urzędu ustanowionego dla powoda w kwocie 8 856 zł.