III C 511/15

Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w WarszawieWarszawa2015-11-27
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaokręgowy
fundusz sekurytyzacyjnyprzelew wierzytelnościprzedawnieniekredytodsetkikoszty procesutytuł wykonawczypostępowanie egzekucyjne

Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego kwotę ponad 114 tys. zł z odsetkami i kosztami procesu, oddalając zarzut przedawnienia.

Powód, fundusz sekurytyzacyjny, domagał się zapłaty ponad 114 tys. zł od pozwanego S. P. z tytułu niespłaconych kredytów. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia. Sąd Okręgowy ustalił, że pozwany zawarł kilka umów kredytowych, które zostały wypowiedziane. Roszczenie zostało przeniesione na powoda przez kolejne podmioty. Sąd uznał, że roszczenie nie jest przedawnione, ponieważ bieg terminu przedawnienia został przerwany przez nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu i późniejsze postępowanie egzekucyjne. W konsekwencji sąd zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Sprawa dotyczyła powództwa funduszu sekurytyzacyjnego przeciwko pozwanemu S. P. o zapłatę kwoty 114.726,90 PLN wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu. Pozew został pierwotnie złożony w elektronicznym postępowaniu upominawczym, jednak Sąd Rejonowy stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości ogólnej. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd Okręgowy ustalił, że pozwany zawarł z (...) S.A. Oddział w Polsce trzy umowy: o kredyt gotówkowy "Kredyt na Miarę" (20 marca 2007 r.), o kredyt gotówkowy "Kredyt Bezpieczny" (28 kwietnia 2008 r.) oraz umowę karty kredytowej (11 września 2008 r.). Wszystkie umowy zostały wypowiedziane przez bank w marcu i kwietniu 2010 roku z powodu braku spłaty. Bank wystawił przeciwko pozwanemu bankowy tytuł egzekucyjny, który następnie uzyskał klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Otwocku z 2 września 2010 roku. Na podstawie tytułu wykonawczego prowadzone było postępowanie egzekucyjne, które zostało umorzone 2 września 2013 roku, wyegzekwowując jedynie niewielką kwotę. Następnie doszło do szeregu przekształceń podmiotowych: (...) S.A. wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki pierwotnego banku, a następnie (...) Bank (...) S.A. przejął (...) S.A. Wierzytelność została wniesiona aportem do (...) Spółki z o.o. Sp. k., a następnie nabyta przez powoda na podstawie umowy o świadczenie w miejsce wykonania. Powód skapitalizował odsetki i określił wysokość zobowiązania pozwanego na kwotę dochodzoną pozwem. Sąd Okręgowy uznał, że przelew wierzytelności był dopuszczalny na podstawie art. 509 § 1 i 2 k.c., a wraz z wierzytelnością przeszły na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w tym roszczenie o zaległe odsetki. Sąd oddalił zarzut przedawnienia, wskazując, że bieg terminu przedawnienia został przerwany przez nadanie klauzuli wykonalności (2 września 2010 r.) i rozpoczął bieg na nowo od daty umorzenia postępowania egzekucyjnego (2 września 2013 r.). Zgodnie z 3-letnim terminem przedawnienia (art. 118 k.c.), roszczenie nie było przedawnione w dniu wniesienia pozwu (2 stycznia 2015 r.). Sąd zasądził dochodzoną kwotę wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu oraz zasądził zwrot kosztów procesu na rzecz powoda.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, roszczenie nie jest przedawnione.

Uzasadnienie

Bieg terminu przedawnienia został przerwany przez nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności w 2010 roku, a następnie rozpoczął bieg na nowo od daty umorzenia postępowania egzekucyjnego w 2013 roku. Z uwagi na 3-letni termin przedawnienia, roszczenie nie było przedawnione w momencie wniesienia pozwu w 2015 roku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

(...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W.

Strony

NazwaTypRola
(...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W.instytucjapowód
S. P.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (14)

Główne

k.c. art. 509 § 1

Kodeks cywilny

Przelew wierzytelności jest dopuszczalny bez zgody dłużnika, chyba że sprzeciwia się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

k.c. art. 509 § 2

Kodeks cywilny

Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.

k.c. art. 120 § 1

Kodeks cywilny

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

k.c. art. 123 § 1

Kodeks cywilny

Bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, albo przez wszczęcie mediacji.

k.c. art. 118

Kodeks cywilny

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.

k.c. art. 482 § 1

Kodeks cywilny

Odsetki ustawowe za opóźnienie mogą być naliczane od dnia wymagalności kapitału, jeżeli wierzyciel zażądał ich w pozwie.

k.c. art. 481 § 1

Kodeks cywilny

Jeżeli dłużnik opóźnił się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, choćby nie poniósł żadnej szkody.

k.p.c. art. 98 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Do niezbędnych kosztów procesu poniesionych przez jedną ze stron zalicza się koszty sądowe, koszty zastępstwa procesowego...

k.p.c. art. 98 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Do niezbędnych kosztów procesu poniesionych przez stronę... zalicza się koszty zastępstwa procesowego...

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Stronie, która wygrała proces, należy się zwrot niezbędnych kosztów procesu od przeciwnika.

Pomocnicze

k.c. art. 512

Kodeks cywilny

Dłużnik może powołać przeciwko przelewowi wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili, gdy dowiedział się o przelewie. Dłużnik nie może powołać przeciwko przelewowemu nabywcy takich zarzutów, których zbywca nie mógłby podnieść przeciwko temu nabywcy.

k.p.c. art. 229

Kodeks postępowania cywilnego

Nie wymagają dowodu fakty przyznane przez stronę przeciwną, jeśli nie budzą wątpliwości co do ich prawdziwości.

k.p.c. art. 232

Kodeks postępowania cywilnego

Strony są obowiązane przedstawiać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wynikają ich prawa i obowiązki.

k.c. art. 244

Kodeks cywilny

Dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przelew wierzytelności jest dopuszczalny. Roszczenie nie jest przedawnione z uwagi na przerwanie biegu przedawnienia przez nadanie klauzuli wykonalności i postępowanie egzekucyjne. Kapitalizacja odsetek i ich doliczenie do kapitału czynią całą wierzytelność wymagalną od daty wytoczenia powództwa.

Odrzucone argumenty

Zarzut przedawnienia roszczenia.

Godne uwagi sformułowania

przelew wierzytelności wynikającej z umowy kredytu jest dopuszczalny bieg przedawnienia został przerwany przez nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności bieg terminu przedawnienia rozpoczął się na nowo od dnia umorzenia postępowania egzekucyjnego

Skład orzekający

Ewa Dietkow

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność przelewu wierzytelności kredytowych oraz interpretacja przerwania biegu przedawnienia przez nadanie klauzuli wykonalności i postępowanie egzekucyjne."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i sekwencji zdarzeń procesowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe problemy związane z obrotem wierzytelnościami przez fundusze sekurytyzacyjne i kwestię przedawnienia, co jest istotne dla praktyków prawa.

Fundusz sekurytyzacyjny wygrał sprawę o ponad 114 tys. zł. Kluczowy był zarzut przedawnienia.

Dane finansowe

WPS: 114 726,9 PLN

zapłata: 114 726,9 PLN

zwrot kosztów procesu: 9354 PLN

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III C 511/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2015 roku Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, Wydział III Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Ewa Dietkow Protokolant: Kinga Kwaśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2015 roku w W. sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko S. P. o zapłatę zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 114.726,90 PLN (sto czternaście tysięcy siedemset dwadzieścia sześć i 90/100 złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 2 stycznia 2015 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 9.354,00 PLN (dziewięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu. III C 511/15 UZASADNIENIE W pozwie złożonym w dniu 2 stycznia 2015 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego S. P. kwoty 114.726,90 PLN z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Postanowieniem z 19 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i przekazał sprawę według właściwości ogólnej. Pozwany S. P. wniósł o oddalenie powództwa i podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany zawarł 20 marca 2007 roku w W. z (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. umowę o kredyt gotówkowy Kredyt na Miarę na kwotę 79.280,00 PLN – kopia umowy k. 47-47v. Dnia 28 kwietnia 2008 roku w W. pozwany zawarł z (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. umowę kredytu gotówkowego Kredyt Bezpieczny, w oparciu o którą bank udostępnił pozwanemu środki pieniężne w ramach odnawialnego limitu kredytowego – kopia umowy k. 45-45v. Następnie 11 września 2008 roku pozwany zawarł z (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. Umowę Karty Kredytowej – kopia umowy k. 49-49v. Pozwany nie spłacał zadłużenia wobec tego bank powyższe umowy wypowiedział – kopie zaświadczeń k. 46, 48 i 50. Umowa Kredyt na Miarę została pozwanemu wypowiedziana 4 marca 2010 roku – kopia zaświadczenia k. 48. Umowa o Kredyt Bezpieczny została wypowiedziana 28 czerwca 2010 roku – kopia zaświadczenia k. 46, zaś umowa Karty Kredytowej została wypowiedzenia 4 kwietnia 2010 roku – kopia zaświadczenia k. 50. (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. wystawił 20 sierpnia 2010 przeciwko pozwanemu bankowy tytuł egzekucyjny – kopia tytułu k. 51-51verte. W tytule bank stwierdził dług pozwanego z tytułu umowy o Kredyt na Miarę w kwocie 63.612,41 PLN, w tym 59.344,23 PLN niespłacony kredyt z odsetkami ustawowymi od 5 marca 2010 roku, odsetki umowne w kwocie 4.064,18 PLN od 21 marca 2007 roku do 4 marca 2010 roku i opłaty w kwocie 204,00 PLN; z tytułu umowy o Kredyt Bezpieczny w kwocie 6.173,75 PLN w tym 5.522,77 PLN niespłacony kredyt i odsetki ustawowe od 29 czerwca 2010 roku, odsetki umowne w kwocie 494.98 PLN liczone od 29 kwietnia 2008 roku do 28 czerwca 2010 roku i opłaty 156,00 PLN; z tytułu umowy o Kartę kredytową w kwocie 5.389,75 PLN wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 25 kwietnia 2010 roku do dnia faktycznej spłaty – kopia bankowego tytułu egzekucyjnego k. 51-51verte. Postanowieniem z 2 września 2010 roku Sąd Rejonowy w Otwocku nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu przeciwko pozwanemu z ograniczeniem jego odpowiedzialności do kwot: 200.000,00 PLN z tytułu umowy o Kredyt na Miarę, 150.000,00 PLN z tytułu Umowy Karty Kredytowej oraz 300.00,00 PLN z tytułu umowy o Kredyt Bezpieczny – kopia postanowienia k. 54-54verte. Sąd Rejonowy w Otwocku wydał wierzycielowi 9 września 2010 roku tytuł wykonawczy, na podstawie którego na wniosek wierzyciela Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Woli prowadził w sprawie Km 11084/10 postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanemu – kopia tytułu k. 54verte. Komornik w toku egzekucji wyegzekwował od pozwanego kwotę 2.547,95 PLN, w tym 900,00 PLN kosztów egzekucyjnych i umorzył postępowanie 2 września 2013 roku - wzmianka na kopii bankowego tytułu egzekucyjnego k. 54verte. Spółka Akcyjna (...) wstąpiła 19 września 2011 roku we wszystkie prawa i obowiązki (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. – kopia postanowienia k. 61, kopia decyzji (...) k. 62, - dowód - odpis pełny z K. P. k. 72-74. W wyniku połączenia (...) S.A. w (...) Bank (...) Spółka Akcyjna , spółka przejmująca (...) Bank przejęła cały majątek spółki przejmowanej – dowód – pełny odpis z KRS k. 74verte, 75. (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. stwierdzona bankowym tytułem egzekucyjnym następca prawny (...) Bank (...) Spółka Akcyjna jako komandytariusz wniósł aportem do (...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowa – dowód – umowa spółki komandytowej k. 68-71. Powód przedmiotową wierzytelność nabył od (...) Spółka z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółka Komandytowa na podstawie umowy o świadczenie w miejsce wykonania – dowód - umowa k. 67-68. Powód skapitalizował odsetki oraz określił wysokość zobowiązania pozwanego przed wniesieniem pozwu z umowy o Kredyt na Miarę: 97.382,05 PLN, w tym 56.739,78 PLN z tytułu kapitału, 40.438,27 PLN z tytułu odsetek oraz 204,00 PLN kosztów; z umowy o Kredyt Bezpieczny 10.423,78 PLN, w tym 5.522,77 PLN z tytułu kapitału, 4.667,01 PLN z tytułu odsetek, 234,00 PLN z tytułu kosztów oraz z umowy Karty Kredytowej 6.921,07 PLN – dowód - wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu k. 41-41v. Pozwany ma 74 lata, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1.200,00 PLN brutto oraz świadczenia emerytalnego żony w wysokości 1.200,00 PLN brutto – dowód - zeznania pozwanego protokół skrócony k. 109-110. Pozwany nie zakwestionował roszczenia powoda, zeznał, że ma jeszcze inne długi i są wobec niego prowadzone postępowania egzekucyjne – dowód zeznania pozwanego protokół skrócony k. 109-110. Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego: Pozwany nie kwestionował zawarcia umów z (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. , nie kwestionował przejścia uprawnień tego banku na (...) S.A. , przejęcia przez (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. , wniesienia aportem wierzytelności do (...) Spółki z Ograniczoną Odpowiedzialnością Spółki Komandytowej, a następnie nabycia wierzytelności przez powoda. Pozwany nie kwestionował wysokości długu, przyznał, że zaciągniętych kredytów nie spłacił. W tej części były to okoliczności przyznane, potwierdzone tylko kopiami dokumentów: umowy, bankowego tytułu egzekucyjnego, zaświadczeń, decyzji, czy postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności. Pozwany nie kwestionował ponadto prowadzenia przeciwko niemu egzekucji w sprawie Km 11084/10, zakończonej umorzeniem 2 września 2013 roku postępowania egzekucyjnego. Pozwany nie znał daty zakończenia postępowania egzekucyjnego, gdyż przeciwko niemu prowadzonych jest wiele postępowań egzekucyjnych. Nie były wymagane dokumenty, gdyż okoliczności przyznane nie wymagały w myśl art. 229 k.p.c. dowodzenia. W zakresie wysokości długu wniesieniem aportu do spółki oraz umowy świadczenia w miejsce wykonania, a następnie obliczenia wysokości wierzytelności Sąd oparł się na dokumentach złożonych przez powoda. Zgodnie z art. 244 k.c. dokumenty prywatne stanowią dowód tego, że osoba, która je podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumentach. Pozwany nie zakwestionował wiarygodności tych dowodów, zatem w myśl reguły wynikającej z art. 232 k.p.c. wymienione dokumenty są dowodem na okoliczność wysokości długu i jego wymagalności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Podstawą prawną roszczenia powoda jest przepis art. 509 § 1 i § 2 k.c. , zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Ani obecnie, ani w dacie zawarcia umowy o kredyt gotówkowy nie obowiązują i nie obowiązywały żadne przepisy szczególne, które czyniłyby przelew niemożliwym, sprzecznym z prawem. W umowie o kredyt gotówkowy stanowiącej źródło zobowiązania dłużnika brak jest zapisów dotyczących zakazu zbycia wierzytelności. Powód nie udowodnił, że dłużnik był o przelewie zawiadomiony na piśmie, ale pozwany jednocześnie nie podnosił spełnienia świadczenia do rąk poprzedniego wierzyciela – art. 512 k.c. Przelew wierzytelności poprzedniego wierzyciela na powoda był dopuszczalny także dlatego, że nie jest on sprzeczny z właściwością stosunku prawnego. Takie stanowisko zaakcentował Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 kwietnia 2011 roku w sprawie sygn. akt IV CSK 422/10, publ. LEX nr 1129145: „przelew wierzytelności wynikającej z umowy kredytu jest dopuszczalny. Takiego przelewu nie wyłącza żaden przepis ustawy, nie jest też on sprzeczny z właściwością stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu”. Zgodnie z dyspozycją art. 509 § 2 k.c. wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nim prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Z tytułu umowy o Kredyt na Miarę odsetki te wyniosły 40.438,27 PLN, zaś z tytułu umowy o Kredyt Bezpieczny odsetki wyniosły 4.667,01 PLN. Roszczenie powoda nie jest przedawnione. Zgodnie z treścią art. 120 § 1 k.c. bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne, zaś bieg terminu przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, albo przed sądem polubownym - art. 123 § 1 pkt 1 k.c. . Okolicznościami bezspornymi były daty wypowiedzenia pozwanemu umów przez kredytujący go (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. , i tak umowa o Kredyt na Miarę została wypowiedziana 4 marca 2010 roku, umowa o Kredyt Bezpieczny została wypowiedziana 28 czerwca 2010 roku, a umowa Karty Kredytowej wypowiedziana 4 kwietnia 2010 roku. Z datą wypowiedzenia każdej z umów rozpoczął bieg termin przedawnienia roszczeń z tych umów, jednak bieg przedawnienia został przerwany przez nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności przez Sąd Rejonowy w Otwocku 2 września 2010 roku. Przerwany termin rozpoczął bieg od nowa, tym razem co do terminu egzekwowania roszczenia stwierdzonego orzeczeniem sądu. Postępowanie egzekucyjne było prowadzone od 2010 roku do 2 września 2013 roku, tj. do jego umorzenia. Tym samym bieg terminu przedawnienia rozpoczął się na nowo od 2 września 2013 roku. Do roszczenia powoda ma zastosowanie 3 letni termin przedawnienia zgodnie z art. 118 k.c. Poczynając od dnia 2 września 2013 roku termin ten upłynąłby 3 września 2016 roku, a więc w dniu złożenia pozwu 2 stycznia 2015 roku nie upłynął. Powód skapitalizował odsetki i doliczył do niespłaconego kapitału, zatem w myśl art. 482 § 1 k.c. cała wierzytelność powoda jest wymagalna od daty wytoczenia powództwa. Stosownie do art. 481 § 1 i § 2 k.c. powodowi od tej daty należą się odsetki ustawowe, pozwany spóźnia się bowiem ze spełnieniem świadczenia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Sąd oparł na treści art. 98 §1 i 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. Na koszty te składają się: opłata od pozwu w kwocie 5.737,00 PLN oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 3.617,00 PLN, wynikające z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku poz. 490) oraz 17,00 PLN opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI