I C 192/19

Sąd Rejonowy w KłodzkuKłodzko2019-05-20
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
kredytzapłataumowabankroszczeniekoszty procesuodsetki

Sąd Rejonowy w Kłodzku zasądził od pozwanej na rzecz banku całą dochodzoną kwotę 1 199,62 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, oddalając zarzuty pozwanej o wprowadzeniu w błąd.

Powództwo banku o zapłatę 1 199,62 zł z tytułu umowy kredytu gotówkowego zostało uwzględnione w całości. Pozwana zarzucała wprowadzenie w błąd przy zawieraniu umowy, jednak nie przedstawiła dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Sąd uznał, że strona powodowa wykazała zasadność roszczenia, a pozwana nie kwestionowała zawarcia umowy ani braku spłaty. Wniosek o połączenie spraw został oddalony z uwagi na brak związku faktycznego i prawnego między nimi.

Sąd Rejonowy w Kłodzku rozpoznał sprawę z powództwa Banku (...) S.A. przeciwko A. W. o zapłatę 1 199,62 zł. Strona powodowa domagała się zasądzenia należności z tytułu umowy kredytu gotówkowego zawartej w dniu 11 kwietnia 2017 r., wskazując na niewywiązanie się przez pozwaną z warunków umowy. Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzuciła, że została wprowadzona w błąd co do istotnych okoliczności udzielenia i zwrotu kredytu, jednak nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie tych twierdzeń. Sąd, analizując zgromadzony materiał dowodowy, w tym umowę kredytu, harmonogram spłaty oraz dokumentację dotyczącą wezwań do zapłaty i wypowiedzenia umowy, uznał roszczenie banku za zasadne. Sąd podkreślił, że pozwana nie kwestionowała faktu zawarcia umowy ani jej niespłacenia, a jej zarzuty o błędzie nie zostały udowodnione. Dodatkowo, pozwana nie skorzystała z prawa do odstąpienia od umowy i nie stawiła się na rozprawę w celu przesłuchania. Sąd oddalił również wniosek pozwanej o połączenie spraw, wskazując na brak związku faktycznego i prawnego między nimi. W konsekwencji, sąd zasądził od pozwanej na rzecz banku całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, pozwana nie wykazała, aby została wprowadzona w błąd.

Uzasadnienie

Pozwana nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń o błędzie, mimo że umowa kredytu i inne dokumenty jasno określały warunki, a pozwanej przysługiwało prawo do odstąpienia od umowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie należności

Strona wygrywająca

(...) Bank (...) S.A.

Strony

NazwaTypRola
(...) Bank (...) S.A.spółkapowód
A. W.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (7)

Główne

Dz. U. z 2018 r. poz. 2187 j.t. art. 69

Ustawa Prawo bankowe

Podstawa prawna umowy kredytu.

Pomocnicze

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

k.p.c. art. 219

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 481

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zasądzenie kosztów procesu od przegrywającej strony.

Dz. U. z 2018 r. poz. 785 j.t. art. 27

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Opłata sądowa od pozwu w wysokości 30 zł.

Dz. U. z 2018 r. poz. 265 t. j. art. § 2 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Koszty zastępstwa procesowego w wysokości 270 zł.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zasada ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) - strona powodowa wykazała zasadność roszczenia. Brak dowodów na poparcie zarzutów pozwanej o wprowadzeniu w błąd. Pozwana nie kwestionowała zawarcia umowy ani braku spłaty. Pozwana nie skorzystała z prawa do odstąpienia od umowy. Pozwana nie stawiła się na rozprawę celem przesłuchania. Dokumentacja kredytowa jednoznacznie określała warunki umowy.

Odrzucone argumenty

Zarzut wprowadzenia w błąd co do istotnych okoliczności udzielenia oraz zwrotu kredytu (nieudowodniony).

Godne uwagi sformułowania

Mimo twierdzeń zawartych w sprzeciwie od nakazu zapłaty, nie przedłożyła żadnych dowodów na ich poparcie. Pozwana nie kwestionowała zawarcia z poprzednikiem prawnym strony powodowej umowy kredytowej w dniu 11 kwietnia 2017 r., jak również okoliczności braku spłaty zaciągniętego zobowiązania. Mając na uwadze, że przedstawione przez stronę powodową dokumenty nie budziły wątpliwości co do ich autentyczności, zaś pozwana nie podjęła próby obrony swoich twierdzeń, Sąd uznał roszczenie strony powodowej za zasadne.

Skład orzekający

Izabela Kosińska-Szota

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej procedury dochodzenia należności przez banki w przypadku niespłacenia kredytu konsumenckiego oraz znaczenia udowodnienia zarzutów przez pozwanego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter rutynowy, dotyczący typowego sporu o zapłatę z umowy kredytowej, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Dane finansowe

WPS: 1199,62 PLN

należność główna z odsetkami: 1199,62 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 192/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska-Szota Protokolant: stażysta Kamila Kupiec po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2019 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko A. W. o zapłatę 1 199,62 zł I. zasądza od pozwanej A. W. na rzecz strony powodowej (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 1 199,62 zł (tysiąc sto dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 62/100) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie wyższymi niż odsetki maksymalne za opóźnienie od kwoty 1 126,72 zł od dnia 13 lipca 2018 roku; II. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 334 zł (trzysta trzydzieści cztery złote) tytułem kosztów procesu. (...) UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od pozwanej A. W. kwoty 1 199,62 zł z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie, nie wyższymi niż odsetki maksymalne za opóźnienie od kwoty 1 126,72 zł od dnia 13 lipca 2018 r. oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, w tym opłaty sądowej od pozwu i opłat skarbowych od dwóch pełnomocnictw. W uzasadnieniu pozwu podała, że w dniu 11 kwietnia 2017 r. pozwana zawarła z jej poprzednikiem prawnym - Bankiem (...) S.A. z siedzibą we W. umowę kredytu nr (...) , nie wywiązała się jednak z warunków określonych w umowie, co spowodowało powstanie wymagalnego zadłużenia wynoszącego na dzień 12 lipca 2018 r. 1 199,62 zł. Dodała, że na kwotę dochodzoną pozwem składa się należność główna w kwocie 1 177,29 zł (w tym kapitał 1 126,72 zł i odsetki umowne 50,57 zł) oraz odsetki z tytułu opóźnienia w wysokości 22,33 zł. Podniosła nadto, że zobowiązanie nie zostało przez pozwaną uregulowane, mimo wezwania do zapłaty. W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w dniu 21 września 2018 r. w postępowaniu upominawczym przez Referendarza Sądowego w Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie w sprawie VI Nc - e (...) pozwana A. W. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych zarzucając, że podczas zawierania umowy z bankiem została wprowadzona w błąd co do istotnych okoliczności udzielenia oraz zwrotu kredytu. Pismem procesowym z dnia 10 kwietnia 2019 r. pozwana, powołując się na przepis art. 219 k.p.c. , wniosła o połączenie toczących się przed Sądem Rejonowym w Kłodzku spraw o sygn. (...) do wspólnego rozpoznania z uwagi na ekonomikę procesową i możliwość podjęcia czynności w kierunku ugodowego zakończenia sporu. W piśmie z dnia 24 kwietnia 2019 r. strona powodowa wniosła o oddalenie wniosku pozwanej w przedmiocie połączenia spraw, podnosząc, że pozwana zawarła umowy w różnym czasie i inna jest data wymagalności każdego roszczenia, a zwlekanie z wnoszeniem powództwa jednym pozwem narażałoby stronę powodową na negatywne skutki procesowe. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 25 lutego 2013 r. pozwana zawarła z poprzednikiem prawnym strony powodowej - Bankiem (...) S.A. z siedzibą we W. Umowę rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego oraz Umowę usług bankowości elektronicznej (...) i Umowę o kartę płatniczą. W dniu 11 kwietnia 2017 r. pozwana zawarła umowę o kredyt gotówkowy na kwotę 1 215 zł na okres 72 miesięcy, z ratami w kwotach po 22,61 zł i ostatnią ratą w kwocie 21,58 zł. Na dzień zawarcia umowy oprocentowanie wynosiło 10% w stosunku rocznym, zaś rzeczywista stopa oprocentowania wyliczona jako całkowity koszt kredytu - 23,47%. W przypadku naruszenia warunków umowy bankowi przysługiwało prawo jej wypowiedzenia, z zachowaniem 30 - dniowego terminu, oraz zażądania spłaty całej należności. O powstaniu zaległości w spłacie kredytu bank miał jednak obowiązek zawiadomić pisemnie kredytobiorcę, wyznaczając dodatkowy termin do dobrowolnej spłaty zadłużenia. Przed podpisaniem umowy pozwana otrzymała informacje niezbędne do podjęcia decyzji w zakresie zaciąganego zobowiązania kredytowego, informacje istotne dla oceny ryzyka i kosztów związanych z zawarciem umowy, zapoznała się projektem umowy, została poinformowana o ryzyku zmiennej stopy procentowej i zobowiązała się do terminowego dokonywania spłat kredytu i odsetek zgodnie z harmonogramem. Pozwanej przysługiwało prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia, o czym została poinformowana na piśmie przy zawarcia umowy. Dowód: - Umowa rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego oraz Umowa usług bankowości elektronicznej (...) i Umowa o kartę płatniczą z 25.02.2013 r. - k. 18 - 19 - potwierdzenie zawarcia umowy o kredyt gotówkowy z 11.04.2017 r. wraz z informacją o ryzyku zmiennej stopy procentowej i harmonogramem spłaty kredytu - k. 20 - 25 - formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego - k. 26 - 27 - propozycja umowy o kredyt gotówkowy - k. 28 - 31 - regulamin kredytowania klientów indywidualnych w Banku (...) S.A. - k. 39 - Taryfa opłat i prowizji pobieranych przez Bank (...) S.A. za czynności bankowe dla ludności, obowiązujące od dnia 1 lutego 2017 r. - k. 40 - 63 - odpis z rejestru przedsiębiorców KRS - k. 66 - 83 W związku z nieregulowaniem należności wynikających z zawartej umowy o kredyt, pismem z dnia 13 lutego 2018 r. pozwana została wezwana do zapłaty przeterminowanego zadłużenia w wysokości 67,83 zł do dnia 6 marca 2018 r. Pozwana nie zapłaciła należności, co skutkowało wypowiedzeniem umowy w dniu 19 marca 2018 r., z zachowaniem 30 - dniowego terminu i wezwaniem do zapłaty kwoty 1 166,31 zł. Pismem z dnia 27 kwietnia 2018 r. ponownie wezwano pozwaną do zapłaty zadłużenia wynoszącego na dzień sporządzenia pisma 1 178,45 zł. Na dzień 12 lipca 2018 r. zobowiązanie pozwanej wyniosło 1 177,29 zł, w tym kapitał w kwocie 1 126,72 zł, odsetki umowne w kwocie 50,57 zł i odsetki z tytułu opóźnienia w kwocie 22,33 zł naliczone od dnia 26 kwietnia 2018 r. do dnia 12 lipca 2018 r. Dowód: - historia spłat kredytu i naliczania odsetek - k. 32 verte - 33 - ostateczne wezwanie do zapłaty z 13.02.2018 r. - k. 38 - wypowiedzenie umowy z 19.03.2018 r. wraz z kserokopią książki nadawczej - k. 35 - 36 - wezwanie do zapłaty z 27.04.2018 r. - k. 37 - wyciąg z ksiąg rachunkowych banku na dzień 2018-07-12 - k. 32 Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. Strona powodowa wywodziła swoje roszczenie z umowy o kredyt gotówkowy z 11 kwietnia 2017 r., której podstawy zawarcia uregulowane zostały w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187 j.t.). Zgodnie z treścią tego przepisu przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd uznał, że strona powodowa wykazała zasadność roszczenia dochodzonego pozwem, a zatem uczyniła zadość obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 6 k.c. , zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Pozwana, mimo twierdzeń zawartych w sprzeciwie od nakazu zapłaty, nie przedłożyła żadnych dowodów na ich poparcie. Pozwana nie kwestionowała zawarcia z poprzednikiem prawnym strony powodowej umowy kredytowej w dniu 11 kwietnia 2017 r., jak również okoliczności braku spłaty zaciągniętego zobowiązania. Powołała się natomiast na błąd co do istotnych okoliczności udzielenia oraz zwrotu kredytu, konkretnie ich nie precyzując. Mimo wezwania, pozwana nie stawiła się na rozprawie w dniu 20 maja 2019 r. celem przesłuchania. Dokumenty dołączone do pozwu, w szczególności umowa kredytu z 11 kwietnia 2017 r. wraz z harmonogramem spłaty, jednoznacznie i szczegółowo określały warunki przyznania kredytu, zasady oprocentowania i spłaty. Pozwanej przysługiwało również prawo do odstąpienia od umowy w terminie 14 dni od jej zawarcia, jednak pozwana z tego uprawnienia nie skorzystała. Dodatkowo, pozwana oświadczyła na piśmie, że przed podpisaniem umowy zapoznała się z jej projektem i otrzymała wszelkie informacje niezbędne do podjęcia decyzji o zawarciu umowy, była świadoma ryzyka i kosztów z tym związanych. Mając na uwadze, że przedstawione przez stronę powodową dokumenty nie budziły wątpliwości co do ich autentyczności, zaś pozwana nie podjęła próby obrony swoich twierdzeń, Sąd uznał roszczenie strony powodowej za zasadne i zasądził na jej rzecz należność dochodzoną pozwem. Należy przy tym podnieść, że odsetki dochodzone przez stronę powodową nie uchybiają przepisowi art. 481 k.c. ani postanowieniom zawartej umowy kredytowej. Na rozprawie w dniu 20 maja 2019 r. Sąd oddalił wniosek pozwanej o połączenie do wspólnego rozpoznania toczących się przed tut. Sądem przeciwko niej spraw z powództwa (...) Banku (...) S.A. z siedzibą w W. , bowiem nie istniał między nimi związek faktyczny ani prawny, w szczególności zaś źródłem roszczeń strony powodowej były różne umowy kredytowe zawierane przez pozwaną w innym czasie, a sprawy na różnym etapie rozpoznania. Orzekając o kosztach procesu, Sąd kierował się treścią art. 98 k.p.c. zasądzając je w całości od pozwanej jako przegrywającej proces na rzecz strony powodowej. Na koszty poniesione przez stronę powodową składają się: opłata sądowa od pozwu w wysokości 30 zł ustalona w oparciu o przepis art. 27 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 785 j.t.), koszty zastępstwa procesowego w wysokości 270 zł ustalone w oparciu § 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 t. j.) i opłaty skarbowe od pełnomocnictw - 34 zł.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI