Orzeczenie · 2025-08-01

I C 1892/21

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2025-08-01
SAOSnieruchomościużytkowanie wieczysteWysokaokręgowy
nieruchomościużytkowanie wieczysteopłatyplan zagospodarowania przestrzennegowartość nieruchomościzasady współżycia społecznegozmiana stosunkóworzecznictwosąd okręgowy

Sprawa dotyczyła zapłaty opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości rolnej. Powód, (...) Ośrodek (...), domagał się od pozwanego Biura (...) S.A. kwoty wynikającej z pierwotnie ustalonej opłaty rocznej. Pozwany podnosił zarzuty dotyczące sprzeczności żądania z zasadami współżycia społecznego (art. 5 k.c.), nadzwyczajnej zmiany stosunków (art. 357[1] k.c.) oraz utraty wartości nieruchomości z powodu zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, które uniemożliwiły zabudowę. Sąd Okręgowy, opierając się na prawomocnym wyroku z innej sprawy (IV C 359/17), który ustalił wysokość opłaty rocznej na znacznie niższą kwotę (56.160,51 zł od 2013 r.), zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 405.751,93 zł, obejmującą należność główną za lata 2013-2016 oraz skapitalizowane odsetki. Sąd uznał, że zarzuty pozwanego dotyczące art. 5 k.c. i art. 357[1] k.c. nie mogły być uwzględnione w tym postępowaniu, a prawomocne ustalenie niższej opłaty wiązało sąd na podstawie art. 365 § 1 k.p.c. W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania, stosunkowo je rozdzielając.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie związania sądu prawomocnym orzeczeniem w przedmiocie ustalenia opłaty za użytkowanie wieczyste oraz interpretacja art. 5 k.c. i art. 357[1] k.c. w kontekście opłat za użytkowanie wieczyste po zmianach planistycznych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której istniało prawomocne orzeczenie ustalające wysokość opłaty. Interpretacja art. 357[1] k.c. jako podstawy do odrębnego powództwa jest utrwalona.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd jest związany prawomocnym orzeczeniem ustalającym wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, nawet jeśli pozwany podnosi zarzuty dotyczące utraty wartości nieruchomości i sprzeczności żądania z zasadami współżycia społecznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd jest związany prawomocnym orzeczeniem na podstawie art. 365 § 1 k.p.c., co uniemożliwia ponowne badanie przesłanek dotyczących wartości nieruchomości i wysokości opłaty, jeśli zostały one już rozstrzygnięte.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy podkreślił, że prawomocny wyrok w sprawie IV C 359/17, który ustalił wysokość opłaty rocznej na 56.160,51 zł od 2013 r., wiąże strony i sąd w niniejszej sprawie. Okoliczności podnoszone przez pozwanego, dotyczące utraty wartości nieruchomości i zmian w planie zagospodarowania, istniały już w dacie wydania tamtego wyroku i zostały uwzględnione.

Czy żądanie zapłaty opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, której wysokość została prawomocnie ustalona na niższym poziomie, stanowi nadużycie prawa podmiotowego (art. 5 k.c.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, żądanie zapłaty opłaty rocznej, której wysokość została prawomocnie ustalona, nie stanowi nadużycia prawa podmiotowego, nawet jeśli pozwany utracił możliwość korzystania z nieruchomości zgodnie z pierwotnymi planami.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że art. 238 k.c. nakłada na użytkownika wieczystego obowiązek uiszczania opłaty rocznej, a przepis ten ma charakter imperatywny. Oddalenie powództwa w całości doprowadziłoby do przysporzenia po stronie pozwanego. Nadużycie prawa podmiotowego nie może prowadzić do utraty prawa, a jedynie do obrony przed jego nadużyciem. Sąd zauważył również, że pozwany sam wnosił o obniżenie opłaty do kwoty zbliżonej do tej ustalonej w prawomocnym wyroku.

Czy zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uniemożliwiająca zabudowę nieruchomości, stanowi nadzwyczajną zmianę stosunków uzasadniającą zmianę umowy użytkowania wieczystego (art. 357[1] k.c.)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut nadzwyczajnej zmiany stosunków nie jest zarzutem procesowym w tradycyjnym rozumieniu, lecz podstawą do odrębnego powództwa o zmianę treści umowy. Ponadto, okoliczności te zostały już uwzględnione przy ustalaniu niższej opłaty rocznej.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że art. 357[1] k.c. nie stanowi zarzutu obronnego w odpowiedzi na pozew, lecz podstawę do wytoczenia powództwa o zmianę umowy. Podkreślono, że nawet jeśli doszło do zmiany stosunków, to niemal trzykrotne obniżenie opłaty rocznej nie uzasadnia przyjęcia, że doszło do nadzwyczajnej zmiany stosunków w rozumieniu tego przepisu.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Częściowe uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
(...) Ośrodek (...)

Strony

NazwaTypRola
(...) Ośrodek (...)instytucjapowód
Biuro (...) S.A.spółkapozwany

Przepisy (10)

Główne

k.c. art. 238

Kodeks cywilny

Wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. Przepis ma charakter iuris cogentis (imperatywny).

k.p.c. art. 365 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Prawomocne orzeczenie wiąże strony i sąd.

u.g.n. art. 71 § ust. 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 71 § ust. 4

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.

Pomocnicze

k.c. art. 233

Kodeks cywilny

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Sąd nie mógł uznać zasadności zarzutu naruszenia prawa podmiotowego, gdyż przepis ten nie może prowadzić do nabycia prawa lub korzyści majątkowej, a jedynie do obrony przed nadużyciem.

k.c. art. 357[1]

Kodeks cywilny

Nie jest zarzutem procesowym, lecz podstawą do powództwa o zmianę treści umowy.

k.p.c. art. 108 § §1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § §1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Związanie sądu prawomocnym orzeczeniem ustalającym wysokość opłaty rocznej (art. 365 § 1 k.p.c.). • Imperatywny charakter przepisu art. 238 k.c. nakładającego obowiązek uiszczania opłaty rocznej. • Żądanie zapłaty ustalonej prawomocnie opłaty nie stanowi nadużycia prawa podmiotowego (art. 5 k.c.). • Zmiana planu zagospodarowania przestrzennego została uwzględniona przy ustalaniu niższej opłaty rocznej.

Odrzucone argumenty

Sprzeczność żądania z art. 5 k.c. (nadużycie prawa podmiotowego). • Nadzwyczajna zmiana stosunków (art. 357[1] k.c.) uzasadniająca zmianę opłaty. • Utrata wartości i przydatności gospodarczej nieruchomości z powodu zmian w planie zagospodarowania przestrzennego. • Żądanie zapłaty opłaty w pierwotnej wysokości jest niezasadne.

Godne uwagi sformułowania

Sąd był związany prawomocnym orzeczeniem tut. Sądu z 22.08.2022 r. w sprawie IV C 359/17, którym ustalono że wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste działki nr (...) obręb (...) od 01.01.2013 r. wynosi 56.160,51 zł. • Przepis art. 238 Kodeksu cywilnego, który ma charakter iuris cogentis, użytkownik wieczysty obowiązany jest do uiszczania rocznej opłaty przez cały okres trwania prawa użytkowania wieczystego. • Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, iż w realiach niniejszej sprawy oddalenie powództwa w całości doprowadziłoby do sytuacji, w której to po stronie pozwanego Biura (...) S.A. z siedzibą w W. doszłoby do faktycznego przysporzenia, a korzystanie z dobrodziejstwa przepisu art. 5 k.c. , nie może prowadzić do nabycia prawa, czy też korzyści majątkowej, a jedynie do obrony przed jego nadużyciem. • Nadzwyczajna zmiana stosunków w rozumieniu art. 357 1 k.c. (...) nie jest zarzutem w tradycyjnym rozumieniu, lecz podstawą do powództwa o zmianę treści umowy przez stronę, która uważa, że wskutek takiej zmiany doszło do nadmiernej trudności w spełnieniu świadczenia lub rażącej straty.

Skład orzekający

Piotr Królikowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie związania sądu prawomocnym orzeczeniem w przedmiocie ustalenia opłaty za użytkowanie wieczyste oraz interpretacja art. 5 k.c. i art. 357[1] k.c. w kontekście opłat za użytkowanie wieczyste po zmianach planistycznych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której istniało prawomocne orzeczenie ustalające wysokość opłaty. Interpretacja art. 357[1] k.c. jako podstawy do odrębnego powództwa jest utrwalona.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje konflikt między prawem własności a zmianami w otoczeniu prawnym (plan zagospodarowania), a także praktyczne zastosowanie zasady związania prawomocnym orzeczeniem i ograniczeń w stosowaniu klauzul generalnych jak art. 5 k.c.

Nawet po zmianie planu zagospodarowania, sąd związał się prawomocnym orzeczeniem ws. opłaty za użytkowanie wieczyste.

Dane finansowe

WPS: 708 475,55 PLN

należność główna z tytułu opłat za użytkowanie wieczyste: 405 751,93 PLN

zwrot kosztów procesu: 21 696,37 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst