I C 188/24

Sąd Rejonowy w KętrzynieKętrzyn2024-11-22
SAOSCywilneodpowiedzialność deliktowaŚredniarejonowy
odpowiedzialność cywilnamałoletnikradzieższkodakodeks cywilnyart. 426 k.c.nadzórroszczenie

Podsumowanie

Sąd oddalił powództwo o zapłatę skierowane przeciwko 12-latkowi, który dokonał kradzieży, ze względu na brak jego odpowiedzialności za szkodę z uwagi na wiek.

Powód dochodził zapłaty od małoletniego N. P. kwoty 1 540,50 zł z odsetkami, tytułem kradzieży pieniędzy i dewiz z szafki na basenie. Sąd ustalił, że pozwany, mający 12 lat i 4 miesiące w chwili zdarzenia, dokonał kradzieży wspólnie z innym nieletnim. Mimo bezsporności okoliczności, sąd oddalił powództwo, powołując się na art. 426 k.c., który wyłącza odpowiedzialność osób poniżej 13 roku życia za wyrządzoną szkodę.

Powód A. S. (1) wniósł o zapłatę od małoletniego N. P. kwoty 1 540,50 zł z ustawowymi odsetkami, wskazując, że pozwany wraz z innym nieletnim dokonał kradzieży pieniędzy i dewiz z jego portfela pozostawionego w szafce na basenie. Sąd Rejonowy w Kętrzynie w postępowaniu w sprawach nieletnich ustalił fakt kradzieży, ale nie orzekł o obowiązku naprawienia szkody. Powództwo w niniejszej sprawie zostało skierowane przeciwko N. P. jako sprawcy, a jego matka wskazana została jako przedstawicielka ustawowa. Sąd, opierając się na art. 426 k.c., oddalił powództwo, podkreślając, że małoletni, który nie ukończył 13 lat w chwili wyrządzenia szkody, nie ponosi za nią odpowiedzialności. Sąd zaznaczył, że poszkodowanemu przysługuje ewentualne roszczenie wobec osób odpowiedzialnych za nadzór nad małoletnim, np. rodziców, na podstawie art. 427 k.c.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, małoletni, który nie ukończył 13 lat w chwili wyrządzenia szkody, nie ponosi odpowiedzialności cywilnej za wyrządzoną szkodę.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 426 k.c., małoletni poniżej 13 roku życia nie ponosi odpowiedzialności za szkodę, gdyż nie można mu przypisać winy. Jest to fikcja prawna oparta na przesłankach medyczno-socjologicznych, która jest niepodważalna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

N. P.

Strony

NazwaTypRola
A. S. (1)osoba_fizycznapowód
N. P.osoba_fizycznapozwany
A. S. (2)osoba_fizycznaprzedstawicielka ustawowa pozwanego
K. Ś.osoba_fizycznawspółsprawca (nieletni)

Przepisy (6)

Główne

k.c. art. 426

Kodeks cywilny

Wyłącza odpowiedzialność małoletnich do lat trzynastu na zasadzie winy, gdyż nie można im przypisać winy. Jest to niepodważalna fikcja prawna.

k.c. art. 427

Kodeks cywilny

Określa odpowiedzialność osób zobowiązanych do nadzoru nad małoletnimi poniżej 13 lat.

Pomocnicze

k.c. art. 415

Kodeks cywilny

k.r.o. art. 95 § § 1

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Określa zakres władzy rodzicielskiej, w tym obowiązek pieczy nad osobą i majątkiem dziecka.

k.r.o. art. 96 § § 1

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Rodzice wychowują dziecko i kierują nim.

Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich art. 1 § § 1 pkt 2

Wspomniana jako podstawa formalnego założenia o braku zdolności świadomego podejmowania decyzji u małoletnich poniżej 13 lat (w kontekście starej ustawy).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Małoletni poniżej 13 roku życia nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę na podstawie art. 426 k.c.

Godne uwagi sformułowania

Małoletni, który nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę. Przyjęcie tej fikcji jest niepodważalne (praesumptio iuris ac de iure).

Skład orzekający

Sławomir Szubstarski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku odpowiedzialności cywilnej małoletnich poniżej 13 lat oraz wskazanie podstaw odpowiedzialności osób sprawujących nad nimi nadzór."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy sprawca szkody nie ukończył 13 lat w chwili jej wyrządzenia. Nie wyłącza odpowiedzialności osób trzecich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę prawa cywilnego dotyczącą odpowiedzialności nieletnich, co jest istotne dla prawników i rodziców.

Czy 12-latek może odpowiadać za kradzież? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 1540,5 PLN

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: I C 188/24 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 listopada 2024 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Szubstarski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2024 r. w K. na podstawie art. 339 §1 k.p.c. sprawy z powództwa A. S. (1) przeciwko N. P. o zapłatę I. Powództwo oddala. Sygn. akt: I C 188/24 UZASADNIENIE Powód A. S. (1) wniósł powództwo o zapłatę przeciwko N. P. oraz A. S. (2) jako jego przedstawicielce ustawowej. Domagał się zasądzenia od pozwanego, na jego rzecz, kwoty 1 540,50 złotych z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 9 lutego 2023 roku do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania. Wskazał, że 5 czerwca 2022 roku, w K. w szatni basenu krytego, nieletni N. P. , syn P. i A. , urodzony (...) , działając wspólnie i w porozumieniu, dokonał na szkodę powoda zaboru w celu przywłaszczenia kwoty 1 500 zł oraz banknotu 2 dolarowego, dwóch banknotów jednodolarowych i banknotu 5 €, które pozostawił w portfelu w niezabezpieczonej szafce. Sąd Rejonowy w K. Wydział III Rodzinny i Nieletnich nie orzekł o obowiązku naprawienia szkody przez pozwanego, natomiast matka pozwanego, pomimo jej wezwania, nie wykazała się chęcią rozmowy ani zadośćuczynienia powodowi. Następnie pismem z 30 lipca 2024 r. powód oświadczył, że pozwanym jest N. P. , natomiast jego matka została wskazana wyłącznie jako przedstawicielka ustawowa małoletniego pozwanego. Od pozwanego N. P. domaga się zapłaty kwoty 770,25 złotych oraz połowy poniesionych kosztów procesu. Przedstawicielka ustawowa pozwanego N. P. nie zajęła stanowiska w sprawie. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany N. P. , działając wspólnie i w porozumieniu z nieletnim K. Ś. w dniu 5 czerwca 2022 roku, w szatni budynku basenu krytego przy ulicy (...) w K. , dokonał kradzieży pozostawionych przez powoda A. S. (1) kwoty 1 500 zł oraz banknotu 2 dolarowego, dwóch banknotów jednodolarowych i banknotu 5 €, o łącznej wartości 1 540,50 złotych. Postanowieniem z 19 października 2022 roku Sąd Rejonowy w Kętrzynie, w sprawie I. N. (...) ustalił, że nieletni dokonali wskazanej kradzieży, udzielił upomnienia i nie orzekał o obowiązku naprawienia szkody. Pozwany N. P. urodził się (...) , w chwili popełnienia kradzieży miał 12 lat i 4 miesiące. ( dowód: 1. kopia postanowienia Sądu Rejonowego w Kętrzynie z 18 października 2022 roku w sprawie I. N. (...) k. 8; 2. Zaświadczenie z bazy PESEL-SAD k.28 ) Sąd zważył, co następuje: Okoliczności sprawy są bezsporne, a w świetle ustalenia Sądu Rejonowego w Kętrzynie w sprawie I. N. (...) , można je uznać za bezdyskusyjne. Pomimo tego powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie wobec jego skierowania przeciwko osobie poniżej 13 roku życia. Stosownie do treści art. 415 kodeksu cywilnego (dalej k.c. ), kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Natomiast stosownie do art. 426 i 427 k.c. małoletni, który nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę, a obowiązany do naprawienia szkody wyrządzonej przez tę osobę jest ten, który z mocy ustawy zobowiązany był do nadzoru nad osobą, której z powodu wieku albo stanu psychicznego lub cielesnego winy poczytać nie można. Artykuł 426 k.c. wyłącza odpowiedzialność osób małoletnich do lat trzynastu na zasadzie winy, gdyż osobom w tym przedziale wiekowym winy przypisać nie można. Wynika to z pewnej fikcji opartej na przesłankach medyczno-socjologicznych, pozwalających na generalne, formalne założenie, że małoletni, który nie ukończył trzynastu lat, nie jest zdolny do świadomego podejmowania decyzji oraz swobodnego wyrażania swej woli (por. art. 12 k.c. oraz art. 1 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich , Dz.U. z 2016 r., poz. 1654 (obecnie ustawy z 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich – przyp. S.Sz. ). Przyjęcie tej fikcji jest niepodważalne ( praesumptio iuris ac de iure ), co oznacza, że obciążenie małoletniego, który nie ukończył trzynastu lat, odpowiedzialnością za wyrządzoną szkodę nie jest możliwe nawet wtedy, gdyby udało się wykazać, iż działał z pełnym rozeznaniem i w sposób umożliwiający przypisanie mu winy z zastosowaniem kryteriów psychologicznych. Granica trzynastu lat dotyczy chwili wyrządzenia szkody. Małoletni, który w chwili wyrządzenia szkody nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę także wtedy, gdy w chwili wyrokowania jest już pełnoletni. (tak: J. Gudowski, G. Bieniek [w:] T. Bielska-Sobkowicz, H. Ciepła, M. Sychowicz, R. Trzaskowski, T. Wiśniewski, C. Żuławska, J. Gudowski, G. Bieniek, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania. Część ogólna, wyd. II , Warszawa 2018, art. 426.) Ustalenie okoliczności bezwzględnie wyłączającej odpowiedzialność małoletniego było wystarczające dla konieczności oddalenia powództwo skierowanego przeciwko małoletniemu w całości. W przypadku wyrządzenia szkody przez małoletnich, którzy nie ukończyli trzynastu lat, poszkodowanemu przysługuje ewentualnie roszczenie na podstawie art. 427 k.c. wobec osób odpowiedzialnych za nadzór nad małoletnimi. Krąg osób podlegających odpowiedzialności na podstawie tego przepisu obejmuje przede wszystkim rodziców ( art. 95 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej k.r.o. )). Zgodnie z art. 95 § 1 k.r.o. władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka; władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny ( art. 95 § 3 k.r.o. ); rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim ( art. 96 § 1 k.r.o. ). Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie stoi powodowi na przeszkodzie do ewentualnego ponownego jego skierowania przeciwko osobie, która ponosi winę w nadzorze nad małoletnim sprawcą. ZARZĄDZENIE 1. (...) ; 2. (...) ; 3. (...) . K. , 30 grudnia 2024 r.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę