I C 183/14

Sygn. akt IC 183/14 upr Dnia 25 lipca 2014r. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Sokółce, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Mariusz Łapiński Protokolant: Joanna Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2114r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) Kasy (...) w S. przeciwko G. B. o zapłatę I. zasądza od pozwanej G. B. odpowiadającej solidarnie z K. B. (1) i M. B. (1) , na rzecz powoda (...) Kasy (...) w S. kwotę 27834,21 złotych (dwudziestu siedmiu tysięcy ośmiuset trzydziestu czterech złotych i dwudziestu jeden groszy) z 13% odsetek w stosunku rocznym od dnia 11.04.2014 roku, do dnia zapłaty. II. zasądza od pozwanej G. B. , na rzecz powoda (...) Kasy (...) w S. kwotę 1409 złotych z tym zastrzeżeniem, iż co do kwoty 365 złotych G. B. odpowiada za zapłatę kosztów procesu solidarnie z K. B. (1) i M. B. (1) . Sygn. akt I C 183/14 UZASADNIENIE W dniu 11 kwietnia 2014 roku (...) Kasa (...) w S. wystąpiła z żądaniem zasądzenia od G. B. , K. B. (2) i M. B. (1) solidarnie na rzecz powoda kwoty 27834,21 złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu, do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania według norm przepisanych (k.2-4). Powódka wskazała, iż na powyższą kwotę składa się należność w rozmiarze 26477,38 złotych z tytułu zaległego kapitału, kwota 1107 złotych z tytułu odsetek umownych, a ponadto kwota 209,83 zł z tytułu odsetek karnych i 40 zł z tytułu opłat windykacyjnych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, iż 30 sierpnia 2011 roku została zawarta pomiędzy nią, a M. B. (2) umowa pożyczki nr (...) . Za wykonanie zobowiązania wynikającego z powyższej umowy poręczyła pozwana G. B. . W związku z brakiem spłaty rat pożyczki kredytobiorca został wezwany do zapłaty zaległości, zaś poręczyciel powiadomiony o zaległości. W dniu 7 września 2012 została podjęta uchwała o wypowiedzeniu umowy. Dnia 17 października 2012 roku zmarł M. B. (2) , a spadek po nim odziedziczyły pozwane K. B. (1) i M. B. (1) – na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 3 stycznia 2013 roku. Z uwagi na powyższe do wykonania zobowiązania zostały wezwane pozwane G. B. , K. B. (1) i M. B. (1) , jednak zadłużenie nie zostało uregulowane. W dniu 17 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy w S. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (sygn. akt I Nc (...) ), w którym nakazał pozwanym zapłatę na rzecz powoda solidarnie kwoty 27834,21 zł wraz z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym w wysokości 13 % od dnia 11 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty z uwzględnieniem dalszych zmian wysokości odsetek ustawowych oraz kwoty 365 zł tytułem kosztów procesu. Od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw złożyła G. B. . Wskazała w nim, iż wierzyciel powinien w pierwszej kolejności skierować roszczenie do spadkobierców pozwanego, przy czym – zdaniem pozwanej – wezwanie do zapłaty wysłane powinno być za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, a nie listem poleconym. Wskazała ponadto, iż pozwane nie mieszkają pod adresem, na który zostało wysłane wezwanie do zapłaty. Podczas rozprawy w dniu 22 lipca 2014 roku pozwana G. B. oświadczyła, że podtrzymuje wniesiony sprzeciw (k.67), potwierdziła, iż poręczyła wykonanie zobowiązania dochodzone niniejszym pozwem, jednakże z uwagi na trudną sytuację majątkową nie jest w stanie go wykonać. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 30 sierpnia 2011 roku M. B. (2) zawarł z (...) Kasą (...) w S. umowę pożyczki kwoty 30000 złotych, oprocentowanej według zmiennej stopy procentowej w wysokości 14,80 % w skali roku (k. 5-6). Zgodnie z treścią umowy oraz harmonogramem spłat (k.7-8) zaciągnięte przez pożyczkobiorce zobowiązanie miało być przezeń spłacane w miesięcznych ratach począwszy od września 2011 roku, do sierpnia 2016 roku. Za wykonanie przez pożyczkobiorcę powyższego zobowiązania poręczyła pozwana G. B. (k.6). W związku z zaległościami w spłacie należności z tytułu umowy pożyczki za co najmniej dwa okresy płatności w kwocie 1464,47 złotych M. B. (2) został wezwany do zapłaty należności w terminie 7 dni z jednoczesnym pouczeniem o tym, iż w przypadku nieuregulowania zaległości zarząd (...) podejmie uchwałę o wypowiedzeniu umowy (k.9, 11). O powyższym została jednocześnie poinformowana pozwana – jako poręczyciel (k.10-11). Pismem z dnia 7 września 2012 roku powódka wypowiedziała umowę pożyczki zawartą z M. B. (2) z uwagi na niepłacenie poszczególnych rat pożyczki informując jednocześnie o powyższym G. B. (k. 12-15). W dniu 17 października 2012 roku zmarł M. B. (2) . Spadek po nim na podstawie ustawy nabyły córki M. B. (1) i K. B. (1) – w częściach równych (k. 16-17). Po śmierci pożyczkobiorcy (...) w S. pismami z 6.12.2013 roku i 25.01.2013 roku (k.19-24) wezwała poręczycielkę jak też w/w córki M. B. (2) do zapłaty. Powyższe okoliczności faktyczne ustalone przez sąd na podstawie umowy pożyczki, harmonogramu spłat, pism obejmujących wezwania do zapłaty, zawiadomienia poręczyciela, wypowiedzenie umowy, a ponadto w oparciu o dowody nadania i doręczenia oraz akt poświadczenia dziedziczenia (k.5-24) nie były między stronami sporne. Nakazem zapłaty z dnia 17 kwietnia 2014 roku (sygn. akt (...) ) Sąd Rejonowy w S. nakazał pozwanym zapłatę na rzecz powoda solidarnie kwoty 27834,21 zł wraz z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym w wysokości 13 % od dnia 11 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty z uwzględnieniem dalszych zmian wysokości odsetek ustawowych oraz kwoty 365 zł tytułem kosztów procesu. Powyższego zakazu pozwane M. B. (1) i K. B. (1) nie zaskarżyły, wobec czego uprawomocnił się on w stosunku do nich z dniem 29 maja 2014 roku. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 876§1k.c. przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się osobiście względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik tego zobowiązania nie wykonał. Zgodnie zaś z treścią art.881k.c., w braku odmiennego zastrzeżenia, poręczyciel jest odpowiedzialny jak współdłużnik solidarny. Wskazana w tym przepisie zasada solidarnej odpowiedzialności dłużnika i poręczyciela polega na tym, że wraz z wymagalnością długu wierzyciel może dochodzić spełnienia świadczenia, według swego wyboru, od dłużnika albo od poręczyciela – zarówno od obu z nich łącznie, jak i osobno od każdego z nich. W odniesieniu do podniesionego przez pozwaną zarzutu, iż powódka powinna w pierwszej kolejności prawidłowo wezwać do zapłaty - jako dłużnika - spadkobierczynie pozwanego, wskazać należy, iż bez znaczenia dla odpowiedzialności pozwanej G. B. jako poręczyciela jest fakt, że za wykonanie zobowiązania jako dłużnik główny odpowiadają pozwane M. B. (1) i K. B. (1) – jako spadkobierczynie zmarłego M. B. (2) jak też to czy do spełnienia świadczenia zostały przez powódkę wezwane. W momencie bowiem udzielenia poręczenia G. B. stała się dłużnikiem solidarnym wraz z pożyczkobiorcą, a wierzyciel uprawniony jest – od chwili wymagalności roszczenia - do dochodzenia wykonania zobowiązania przez poręczyciela nawet z pominięciem dłużnika głównego. Poręczenie ma charakter akcesoryjny, a nie subsydiarny, co oznacza, że dług poręczyciela staje się wymagalny z chwilą, gdy dłużnik główny opóźni się ze spełnieniem świadczenia, bez względu na to, czy spadkobierczynie dłużnika zostały wezwane do wykonania zobowiązania. Jednocześnie zauważyć należy, iż jak wynikało to z ustalonego w sprawie stanu faktycznego poręczycielka została zawiadomiona jeszcze za życia pożyczkobiorcy o powstaniu zaległości, a następnie wobec jej nieuregulowania o wypowiedzeniu zawartej z M. B. (2) umowy. Na marginesie zauważyć należy, iż w przypadku spełnienie świadczenia przez poręczyciela - poręczyciel wstępuje w prawa zaspokojonego wierzyciela do wysokości spełnionego świadczenia, uzyskując roszczenie do dłużnika głównego o spełnienie świadczenia. Pozwana nie zakwestionowała ani istnienia zobowiązania, ani też jego wysokości, toteż sąd, mając na uwadze całokształt zgromadzonego w sporawej materiału dowodowego, przede wszystkim zaś treść przedłożonej przez stronę powodową umowy wraz z harmonogramem spłat, uznał tę okoliczność za przyznaną przez pozwaną na podstawie art.230 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 481§1 i 2k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Z uwagi na fakt, iż w momencie wniesienia pozwu roszczenie było już wymagalne, żądanie w zakresie odsetek należało uwzględnić w całości. Mając powyższe okoliczności na uwadze sąd orzekł jak w pkt I wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł w oparciu o dyspozycję art. 98§1k.p.c. zgodnie z zasadą ponoszenia odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwana przegrała sprawę, a więc na niej ciąży obowiązek zwrotu powódce wszystkich należnych, poniesionych kosztów na które składają się opłata sądowa w wysokości 1392 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Zwrot kosztów sądowych, w zakresie w jakim konieczność ich poniesienia przez powódkę wynikła już na etapie postępowania upominawczego w przedmiocie wydania nakazu zapłaty z dnia 17 kwietnia 2014 roku (sygn. akt (...) ), tj. w kwocie 365 złotych, obciąża solidarnie G. B. , K. B. (1) i M. B. (1) .