I C 1825/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd oddalił powództwo o eksmisję właścicielki lokalu, wskazując, że takie żądanie jest niezasadne, a spółdzielnia powinna wystąpić o sprzedaż lokalu w drodze licytacji na podstawie ustawy o własności lokali.
Spółdzielnia mieszkaniowa wniosła o eksmisję właścicielki lokalu, zarzucając jej rażące naruszenie porządku domowego, zły stan sanitarny lokalu i uciążliwość dla sąsiadów. Sąd oddalił powództwo, stwierdzając, że właściciel nie może być eksmitowany na podstawie art. 222 § 1 k.c. Wskazał, że właściwą drogą jest żądanie sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie art. 16 ustawy o własności lokali, pod warunkiem uzyskania wniosku od większości właścicieli.
Powództwo o eksmisję właścicielki lokalu mieszkalnego zostało oddalone przez Sąd Rejonowy. Powód, reprezentowany przez pełnomocnika, domagał się nakazania pozwanej opuszczenia i opróżnienia lokalu, powołując się na rażące naruszanie porządku domowego, zły stan sanitarny lokalu, występowanie insektów oraz zbieractwo przez pozwaną, co miało być uciążliwe dla innych mieszkańców. Sąd uznał, że podstawą żądania był art. 222 § 1 k.c. (roszczenie windykacyjne), jednakże nie zostały spełnione jego przesłanki, ponieważ pozwana była właścicielką lokalu, a nie jego posiadaczem bez tytułu prawnego. Sąd podkreślił, że właściciel nie może być eksmitowany z własnego lokalu, nawet jeśli rażąco narusza porządek domowy. Zamiast tego, zgodnie z art. 16 ustawy o własności lokali, wspólnota mieszkaniowa (lub w tym przypadku zarząd spółdzielni na wniosek większości właścicieli) może żądać sprzedaży lokalu w drodze licytacji. Sąd zaznaczył, że powód nie wykazał, aby taka większość właścicieli zwróciła się do niego z wnioskiem o wytoczenie takiego powództwa. W związku z tym, żądanie eksmisji zostało uznane za niezasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, właściciel lokalu nie może zostać eksmitowany na podstawie art. 222 § 1 k.c. Powództwo o eksmisję właściciela jest niezasadne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 222 § 1 k.c. dotyczy ochrony właściciela przed posiadaczem rzeczy bez tytułu prawnego. Właściciel lokalu nie może być eksmitowany z własnego lokalu na tej podstawie, nawet jeśli narusza porządek domowy. W takich przypadkach właściwym środkiem jest żądanie sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie art. 16 ustawy o własności lokali.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie powództwa
Strona wygrywająca
(...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. M. | osoba_fizyczna | pozwana |
| (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W. | spółka | powód |
Przepisy (4)
Główne
u.w.l. art. 16 § ust. 1
Ustawa o własności lokali
Umożliwia żądanie sprzedaży lokalu w drodze licytacji, jeżeli właściciel zalega z opłatami lub rażąco narusza porządek domowy.
Pomocnicze
k.c. art. 222 § § 1
Kodeks cywilny
Przepis ten dotyczy ochrony właściciela przed posiadaczem rzeczy bez tytułu prawnego, a nie eksmisji właściciela z jego lokalu.
u.s.m. art. 27 § ust. 1
Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych
W zakresie nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o własności lokali.
u.s.m. art. 27 § ust. 5
Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych
Określa, że z żądaniem sprzedaży lokalu występuje zarząd spółdzielni na wniosek większości właścicieli lokali.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwana jest właścicielką lokalu, a nie jego posiadaczem bez tytułu prawnego. Roszczenie o eksmisję właściciela na podstawie art. 222 § 1 k.c. jest niezasadne. Właściwą drogą jest żądanie sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie art. 16 ustawy o własności lokali. Brak wniosku od większości właścicieli lokali o wytoczenie powództwa o sprzedaż licytacyjną.
Odrzucone argumenty
Pozwana rażąco narusza porządek domowy. Lokal znajduje się w złym stanie sanitarnym i jest uciążliwy dla sąsiadów. Pozwana zajmuje się zbieractwem.
Godne uwagi sformułowania
Dopóki pozwana pozostaje właścicielką lokalu, żądanie jej eksmisji nie może zostać uwzględnione, choćby naruszała porządek domowy w najbardziej nawet rażący sposób. Żądanie eksmisji pozwanej z lokalu jest niezasadne, bo nie-właściciel (w niniejszej sprawie powód) nie może żądać, aby właściciel lokalu (pozwana) opuścił tenże lokal.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 222 § 1 k.c. w kontekście eksmisji właściciela oraz zastosowanie art. 16 ustawy o własności lokali."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy powodem jest spółdzielnia, a pozwanym właściciel lokalu. Wymaga spełnienia przesłanek z art. 16 u.w.l. i wniosku większości właścicieli.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, że nawet w skrajnych przypadkach uciążliwości ze strony właściciela, prawo przewiduje specyficzne procedury, a nie standardową eksmisję. Jest to pouczające dla zarządców nieruchomości i właścicieli.
“Czy można eksmitować właściciela mieszkania za bałagan i smród? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt: I C 1825/19 UZASADNIENIE wyroku z dnia 21 listopada 2019 roku S ąd ustalił następujący stan faktyczny: H. M. jest właścicielką lokalu mieszkalnego numer (...) , położonego w budynku numer (...) przy ul. (...) w W. , dla którego Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. , VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) (okoliczności bezsporne, nadto wydruk z internetowej przeglądarki ksiąg wieczystych Ministerstwa Sprawiedliwości – k. 15-19). H. M. nabyła lokal na podstawie umowy z 22 grudnia 2009 r. w przedmiocie ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności lokalu. Przed zawarciem umowy przedmiotowy lokal znajdował się w zasobach (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z siedzibą w W. (okoliczności niesporne, nadto dokument „Przydział lokalu mieszkalnego lokatorskiego” z 10 grudnia 1980 r. – k. 20). (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W. administruje budynkiem przy ul. (...) w W. (okoliczność bezsporna). H. M. ma 66 lat. Pobiera świadczenie rentowe z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nie korzysta ze świadczeń opieki społecznej i nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna (dowód: informacje z Urzędu Pracy, Ośrodka Pomocy (...) i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – k. 88, 90, 94). Spółdzielnia (...) zgłosiła Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w (...) W. nieprawidłowy stan sanitarno-porządkowy oraz występowanie dużej ilości insektów na balkonie lokalu mieszkalnego numer (...) w budynku przy ul. (...) w W. . Organ nie podjął interwencji wskazując, że Spółdzielnia posiada środki prawne, aby rozwiązać problem we własnym zakresie (dowód: pismo inspektora sanitarnego – k. 21). Spółdzielnia (...) zwróciła się do Ośrodka Pomocy (...) D. O. w W. o objęcie H. M. całodobową opieką wskazując, że zgodnie z informacjami uzyskanymi od mieszkańców budynku przy ul. (...) w W. , zajmuje się ona zbieractwem i nie radzi sobie z codziennymi obowiązkami. Na skutek pisma pracownik socjalny wielokrotnie udał się do mieszkania H. M. , ale nikogo nie zastał w lokalu. H. M. nie odpowiedziała także na pisemne wezwanie z prośbą o kontakt z pracownikiem socjalnym (dowód: pismo Spółdzielni z 17 września 2018 r. – k. 22, pisma Ośrodka Pomocy (...) k. 29, 30, 31). W dniu 3 stycznia 2019 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w (...) W. otrzymał zgłoszenie od jednego z mieszkańców budynku przy ul. (...) w W. , dotyczące ,,nieprawdopodobnego smrodu”, wydobywającego się z lokalu numer (...) , należącego do H. M. . Organ wezwał Spółdzielnię (...) do podjęcia działań wobec użytkownika lokalu numer (...) , celem egzekwowania obowiązków z art. 16 ustawy o własności lokali . W dniu 30 stycznia 2019 r. komisja składająca się z przedstawicieli Spółdzielni (...) i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (...) W. w asyście Policji udała się do lokalu należącego do H. M. celem sprawdzenia jego stanu sanitarno-epidemiologicznego. Lokal był zamknięty i brak było sygnałów, że ktoś przebywa w środku. W związku z tym kontrola stanu lokalu nie doszła do skutku (dowód: pismo inspektora sanitarnego – k. 32, pisma Spółdzielni o udzielenie asysty Policji i udział przedstawiciela Sanepidu w kontroli lokalu – k. 33, 34, protokół z oględzin – k. 37). Przedstawiciele Spółdzielni (...) w dniu 26 lutego 2019 r. podjęli drugą próbę oględzin lokalu należącego do H. M. . Lokal był zamknięty. Mieszkaniec lokalu numer (...) poinformował przedstawicieli Spółdzielni, że H. M. na pewno mieszka w lokalu numer (...) (dowód: notatka służbowa z 26 lutego 2019 r. – k. 40). S ąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu. Podstawą żądania pozwu był art. 222 § 1 k.c. Przesłankami udzielenia ochrony przewidzianej w powyższym przepisie jest spełnienie następujących przesłanek: właściciel wyzuty jest z posiadania rzeczy, swoje roszczenie kieruje przeciwko posiadaczowi jego rzeczy, posiadaczowi nie przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. W niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z powołanego przepisu. Właścicielem lokalu numer (...) w budynku przy ul. (...) w W. nie jest powód, a pozwana. Powód nie miał więc uprawnienia do żądania nakazania pozwanej opuszczenia i opróżnienia przedmiotowego lokalu. Powód podnosił, że pozwana w rażący sposób narusza regulamin i porządek domowy oraz nie udostępnia lokalu celem przeprowadzenia koniecznych przeglądów i kontroli. Zgodnie z twierdzeniami pozwu lokal należący do pozwanej jest w złym stanie sanitarnym, na balkonie występują liczne insekty, a sama pozwana zajmuje się zbieractwem. Wszystko powyższe jest bardzo uciążliwe dla pozostałych mieszkańców budynku przy ul. (...) w W. . Przy założeniu, że powód wykazałby wszystkie powyższe okoliczności, celem usunięcia pozwanej z lokalu numer (...) przy ul. (...) w W. powinien wystąpić z innym żądaniem niż żądanie eksmisyjne. Dopóki pozwana pozostaje właścicielką lokalu, żądanie jej eksmisji nie może zostać uwzględnione, choćby naruszała porządek domowy w najbardziej nawet rażący sposób. Powód ma natomiast inne środki prawne służące ochronie interesów jego i pozostałych mieszkańców budynku przy ul. (...) . Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych , w zakresie nieuregulowanym w przedmiotowej ustawie do prawa odrębnej własności lokalu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o własności lokali , z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Stosownie do treści art. 16 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali , jeżeli właściciel lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat lub wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu albo przez swoje niewłaściwe zachowanie czyni korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym, wspólnota mieszkaniowa może w trybie procesu żądać sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z nieruchomości. Artykuł 27 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, że z żądaniem, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali , występuje zarząd spółdzielni na wniosek większości właścicieli lokali w budynku lub budynkach położonych w obrębie danej nieruchomości. Skoro powód powołuje się na to, że pozwana w sposób rażący i uporczywy wykracza przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu, czyniąc korzystanie z nieruchomości wspólnej uciążliwym, to powinien wystąpić przeciwko niej z żądaniem, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali (żądanie licytacyjnej sprzedaży lokalu w trybie k.p.c. ). Żądanie eksmisji pozwanej z lokalu jest niezasadne, bo nie-właściciel (w niniejszej sprawie powód) nie może żądać, aby właściciel lokalu (pozwana) opuścił tenże lokal. Powód w pozwie nie wskazał wprawdzie podstawy prawnej swojego żądania, ale nie ulega wątpliwości, że wystąpił z roszczeniem opartym o art. 222 § 1 k.c. Powód jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który w pozwie w sposób jednoznaczny sformułował roszczenie. Pozew został zatytułowany „Pozew o eksmisję”, a sama treść żądania obejmuje nakazanie pozwanej opróżnienia i opuszczenia lokalu. Wysokość uiszczonej od pozwu opłaty (200 zł) także jednoznacznie wskazuje, że intencją powoda było wystąpienie z powództwem eksmisyjnym. Nie było więc żadnych podstaw do tego, aby żądanie zgłoszone w niniejszej sprawie zakwalifikować jako żądanie z art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali . Zresztą nawet gdyby wbrew wyraźnemu brzmieniu pozwu przyjąć, że powód wystąpił z żądaniem z art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali , to i tak podlegałoby ono oddaleniu. Zarząd spółdzielni mieszkaniowej może wystąpić z przedmiotowym żądaniem na wniosek większości właścicieli lokali w danym budynku. W niniejszej sprawie powód nie udowodnił, że większość właścicieli lokali w budynku przy ul. (...) wystąpiła do niego z wnioskiem o wytoczenie powództwa o sprzedaż licytacyjną lokalu pozwanej. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w wyroku. ZARZĄDZENIE doręczyć pełnomocnikowi powoda odpis wyroku z uzasadnieniem. Dnia 04 grudnia 2019 r.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI