I C 1788/15

Sygn. akt I C 1788/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Daria Ratymirska Protokolant Daria Paliwoda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2015 w Kłodzku sprawy z powództwa B. O. przeciwko C. S. w P. prowadząca działalność w P. przez (...) Spółka Akcyjna Oddział w P. z siedzibą w W. o zapłatę kwoty 615,00 zł I. zasądza od strony pozwanej C. S. w P. prowadząca działalność w P. przez (...) Spółka Akcyjna Oddział w P. z siedzibą w W. na rzecz powoda B. O. kwotę 615 (sześcset piętnaście) złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 13 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty; II. zasądza od strony pozwanej C. S. w P. prowadząca działalność w P. przez (...) Spółka Akcyjna Oddział w P. z siedzibą w W. na rzecz powoda B. O. kwotę 31 zł, tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt IC 1788/15 UZASADNIENIE Powód B. O. wniósł pozew przeciwko C. S. w P. działającej przez (...) S.A. Oddział w P. w W. o zapłatę kwoty 615 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu (13.08.2015r.) do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów sporządzenia prywatnej kalkulacji szkody w pojeździe powoda, powstałej na skutek wypadku z dnia (...) ., za którą odpowiedzialność odszkodowawczą ponosi pozwana. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając, że sporządzenie prywatnej ekspertyzy było zbędne i nie pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z przedmiotową sprawą. Podniosła, że po wniesieniu odwołania przez powoda w postępowaniu likwidacyjnym, wykonała wycenę szkody we własnym zakresie, co stanowiło podstawę dopłaty odszkodowania, nie zaś prywatna wycena, przedłożona przez powoda. Bezspornym było, że w dniu (...) miał miejsce wypadek, w którym uszkodzony został samochód marki O. (...) , użytkowany przez powoda. Sprawca zdarzenia był ubezpieczony u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej. Powód zgłosił szkodę u strony pozwanej, która uznała roszczenie co do zasady i wypłaciła mu w dniu 10.10.2014r. kwotę 8700 zł, tytułem odszkodowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W następstwie wyliczenia przez pozwaną wartości szkody na kwotę 8700 zł, powód zlecił rzeczoznawcy M. R. (1) wykonanie ekspertyzy na okoliczność wartości szkody. W dniu 30.10.2014r. rzeczoznawca wykonał opinię, ustalając wartość szkody na kwotę 10600 zł. Powód poniósł koszt opracowania tej opinii w kwocie 615 zł. Powołując się na opinię techniczną M. R. (1) , w piśmie z dnia 24.11.2014r., powód zwrócił się do strony pozwanej o dokonanie dopłaty odszkodowania. W dniu 5.12.2014r. pozwana sporządziła we własnym zakresie wycenę szkody na podstawie programu Eurotax, wyliczając szkodę na kwotę 9900 zł. W dniu 12.12.2014r. pozwana wypłaciła powodowi dalszą kwotę 1200 zł, tytułem odszkodowania. Pismem z dnia 24.01.2015r., a następnie pismem z dnia 11.06.2015r. (doręczonym w dniu 12.06.2015r.) powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 615 zł, tytułem zwrotu kosztów wykonania prywatnej opinii. Pismem z dnia 15.07.2015r. pozwana odmówiła zapłaty, wyjaśniając, że koszty te nie były z nią uzgodnione, nie były także uzasadnione i konieczne, ponieważ osobie poszkodowanej przysługuje prawo wniesienia odwołania od przedstawionego rozliczenia szkody, powód z tego prawa skorzystał, co spowodowało wykonanie przez pozwaną we własnym zakresie wyceny szkody, która to stanowiła podstawę późniejszej dopłaty odszkodowania. Dowód: - wyliczenie szkody przez pozwaną z dnia 30.09.2014r. wraz z kartą kontrolną (k-5-7); - opinia techniczna M. R. z dnia 30.10.2014r. (k-9-15); - faktura z dnia 31.10.2014r. (k-16); - pismo powoda do pozwanej z dnia 24.11.2014r. (k-17); - wyliczenie szkody przez pozwaną z dnia 5.12.2014r. wraz z kartą kontrolną (k-18-21); - potwierdzenie przelewu kwoty 1200 zł (k-22); - pismo powoda do pozwanej z dnia 24.01.2015r. (k-23); - przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 11.06.2015r. (k-24); - pismo pozwanej do powoda z dnia 15.07.2015r. (k-26). Sąd zważył, co następuje: Sąd oddalił wniosek pozwanej o dopuszczenie dowodu z akt szkody, bowiem pozwana, pomimo zobowiązania na rozprawie, nie sprecyzowała tego wniosku i nie wskazała, które konkretnie dokumenty, znajdujące się w aktach szkody, mają być przedmiotem dowodu i jakie fakty – sporne i istotne dla rozstrzygnięcia sprawy – miały być wykazane za pośrednictwem konkretnego dokumentu. Ustalony na podstawie w.w. dowodów stan faktyczny sprawy był zasadniczo niesporny. Wynika to także ze stanowiska pozwanego, zajętego na rozprawie, iż w sprawie nie ma okoliczności spornej i istotnej, która mogłaby być wykazana za pomocą dokumentów, znajdujących się w aktach szkody. Poza sporem była kwestia odpowiedzialności pozwanej za skutki wypadku oraz, że dotychczas pozwana wypłaciła powodowi kwotę 9900 zł, tytułem odszkodowania za szkodę w samochodzie. Sporne było, czy w zakresie szkody, podlegającej wyrównaniu przez pozwany zakład ubezpieczeń, z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawny szkody (posiadacza pojazdu mechanicznego), obok kosztów związanych z uszkodzeniem (zniszczeniem) pojazdu, mieszczą się koszty sporządzenia prywatnej opinii biegłego co do zakresu uszkodzeń, oraz, czy koszty te stanowią normalne następstwo działania (zaniechania), z którego szkoda wynikła. Zdaniem Sądu należało tu udzielić odpowiedzi twierdzącej i przychylić się do stanowiska powoda. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. D z.U.2013.392 ze zm.), z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Zgodnie z art. 822 k.c. , przedmiotem umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej jest przejęcie przez zakład ubezpieczeń odpowiedzialności za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiadałby ubezpieczający. Ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu (art. 35 powołanej ustawy). Zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za powstałą szkodę jest uzależniony od zakresu odpowiedzialności ubezpieczonego - posiadacza lub kierującego pojazdem. Zakład ubezpieczeń zamiast niego naprawia wyrządzone szkody. Odszkodowanie ubezpieczeniowe ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem. Jego wysokość winna odpowiadać wysokości odszkodowania należnego od ubezpieczonego na podstawie ogólnych zasad odpowiedzialności, zgodnie z zasadą pełnego odszkodowania. Poszkodowany jest uprawniony do odszkodowania w pełni pokrywającego szkodę wyrządzoną ruchem pojazdu mechanicznego. Strona pozwana, odpowiedzialna za szkodę, zobowiązana była zwrócić poszkodowanemu powodowi wszelkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki, poniesione w celu przywrócenia poprzedniego stanu uszkodzonego pojazdu. Odszkodowanie obejmuje także koszty ekspertyzy, wykonanej na zlecenie powoda przez rzeczoznawcę z zakresu techniki samochodowej, w kwocie 650 zł. Skorzystanie z fachowej konsultacji pozwoliło powodowi ustalić rozmiar szkody, przekraczający pierwotną wycenę, dokonaną przez stronę pozwaną w postępowaniu likwidacyjnym. Okoliczność, że pozwana nietrafnie określiła rozmiar i wartość szkody, zaniżając jej wartość, znalazła potwierdzenie w jej późniejszej opinii, sporządzonej na skutek odwołania w postępowaniu likwidacyjnym. Jednakże nie doszłoby do tego odwołania i ponownego zbadania sprawy przez pozwaną, gdyby powód nie skorzystał z fachowej pomocy rzeczoznawcy. Taka konsultacja wywołała wydatki w kwocie 650 zł. Są to wydatki, poniesione w następstwie zdarzenia szkodzącego, które by nie powstały bez tego zdarzenia, prowadzące do powypadkowego zmniejszenia majątku poszkodowanego, czyli straty. Pomiędzy poniesieniem przez powoda tego wydatku a wypadkiem zachodzi normalny związek przyczynowy, przy czym koszt ten był uzasadniony i koniczny w celu określenia prawidłowo rozmiaru szkody ( por. uchwała SN z dnia 18.05.2004r., III CZP 24/04, OSNC 2005/7-8/117; wyrok SA w Poznaniu z dnia 22.12.2014r., I A Ca 911/14, LEX nr 1665117 ). Brak przy tym jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania - zgodnie ze stanowiskiem pozwanej, że zakład ubezpieczeń ma obowiązek ustalić prawidłowy rozmiar i wysokość szkody dopiero w wyniku ewentualnego odwołania się poszkodowanego od pierwotnej decyzji co do wyceny i wysokości przyznanego odszkodowania. Na pozwanym spoczywał obowiązek prawidłowego wyliczenia szkody już w wyniku jej zgłoszenia przez powoda. Nierzetelne działanie w tym zakresie, sporządzenie ekspertyz technicznych dopiero w wyniku odwołania powoda od pierwotnej decyzji, wskazuje, że koszty poniesione przez powoda, w celu ustalenia rzeczywistej wartości szkody – wyższej, niż ustalenia pozwanego zakładu – były uzasadnione i konieczne dla prawidłowej likwidacji szkody. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest przy tym okoliczność, że podstawę dopłaty odszkodowania stanowiła późniejsza ekspertyza, wykonana we własnym zakresie przez pozwaną. Istotnym jest bowiem, że faktyczny rozmiar szkody został ustalony przez pozwaną dopiero na skutek odwołania powoda, skierowanego w oparciu o ekspertyzę techniczną, sporządzoną na jego zlecenie, która pozwoliła mu dopiero prawidłowo określić rozmiar i wysokość szkody. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 436 § 1 kc w zw. z art. 435 § 1 kc i art. 361 § 1 i 2 kc , art. 362 kc , 363 § 1 i 2 kc w zw. z art. 822 § 1 i 2 kc , uwzględniono powództwo w całości. Mając na uwdze, że przed wytoczeniem powództwa pozwana była wzywana do zapłaty, żądanie zasądzenia odsetek od dnia 13.08.2015r. podlegało uwzględnieniu, na art. 455 kc w zw. z art. 481§ 1 i 2 kc. Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 98 § 1 i 2 kpc . Stronę pozwaną obciąża obowiązek zwrotu kosztów procesu, poniesionych przez powoda, w skład których wchodzi opłata od pozwu (31 zł).