I ACz 7/13

Sygn. akt I ACz 7/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Anna Pelc po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. G. przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu i Zakładowi Karnemu w R. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie I Wydział Cywilny z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I C 1361/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zwolnił powoda od kosztów sądowych w sprawie i jednocześnie oddalił jego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W ocenie Sądu powód nie wykazuje nieporadności, nie ma problemów z redagowaniem pism procesowych, określaniem swoich żądań i formułowaniem wniosków, a w tej sytuacji udział po jego stronie profesjonalnego pełnomocnika nie jest potrzebny. W zażaleniu na powyższe postanowienie powód domagał się jego zmiany i przyznania mu adwokata z urzędu, argumentując, że nie zna przepisów prawa, nie wie jakie wnioski może składać, jakie pytania zadawać pozwanym. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Ustanowienie dla strony pełnomocnika opłacanego ze środków Skarbu Państwa jest instytucją wyjątkową, stosowaną wyłącznie w sytuacji kiedy istnieje rzeczywista potrzeba ( art. 117 § 5 k.p.c. ). Oceny, czy taka potrzeba zachodzi Sąd dokonuje biorąc pod uwagę zarówno przymioty osobiste strony, a szczególnie jej nieporadność w formułowaniu żądań i przedstawianiu okoliczności faktycznych sprawy, jak i charakter samej sprawy. Analiza pism składanych przez powoda w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że nie ma on trudności z samodzielnym formułowaniem swoich żądań, które potrafi jasno precyzować i uzasadniać, z przytoczeniem przepisów prawa i orzecznictwa, a w tej sytuacji należy sądzić, że przy pomocy dopuszczalnych w oparciu o art. 5 k.p.c. pouczeń ze strony sądu jest w stanie z samodzielnie prowadzić proces. Trzeba też podkreślić, że z uwagi na fakt, iż powód jest osobą pozbawioną wolności, przepisy k.p.c. nakładają na sąd dodatkowe obowiązki, które mają zapewnić realizację jego praw. Samo subiektywne przekonanie powoda, że sam nie poradzi sobie w prowadzeniu procesu, czy też tylko brak środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru nie może być podstawą finansowania kosztów zastępstwa procesowego ze środków budżetu Państwa. Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu przez Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.