I C 1725/13

Sygn. akt I C 1725/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: Ewelina Świrta po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. w Kłodzku sprawy z powództwa R. Z. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę 18.193,00 zł zasądza od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda R. Z. kwotę 18.192,41 zł (osiemnaście tysięcy sto dziewięćdziesiąt dwa złote 41/100) z ustawowymi odsetkami od 20 listopada 2011 r. oraz tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 3.327,00 zł (trzy tysiące trzysta dwadzieścia siedem złotych 00/100). Sygn. akt I C 1725/13 UZASADNIENIE Powód R. Z. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej (...) w w. kwoty 18 193 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu powód podał, że w dniu 14 października 2011 roku poniósł szkodę w pojeździe marki M. (...) , a w chwili powstania szkody samochód sprawcy był ubezpieczony w u strony pozwanej, która odmówiła wypłaty odszkodowania wyceniając szkodę na dochodzona kwotę 18 193 zł. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że zaprzecza wszelkim twierdzeniom pozwu, które nie zostały przyznane, a między stronami istnieje spór co do przebiegu zdarzenia i możliwości uszkodzenia pojazdu oraz co do daty początkowej odsetek ustawowych od żądanego zadośćuczynienia oraz wskazała na brak podstaw do powoływania biegłego na okoliczność kosztów naprawy bowiem przedmiot sporu jak wskazuje powód jest to kwota wynikająca z kalkulacji naprawy sporządzonej przez stronę pozwaną. Sad ustalił następujący stan faktyczny: W dniu (...) pojazd powoda M. (...) brał udział w zdarzeniu drogowym polegającym na wymuszeniu pierwszeństwa przez sprawcę wypadku, ubezpieczonego w (...) , kierującego samochodem F. (...) , (...) . Na skutek wymuszenia pierwszeństwa powód unikając zderzenia czołowego odruchowo skręcił kierownicą i wjechał do rowu doznając uszczerbku na zdrowiu i szkody w samochodzie. Kalkulacje wysokości szkody sporządziła strona pozwana w toku jej likwidacji, ustalając wysokość szkody na 18 192, 41 zł. Dowód : - akta szkody . - przesłuchanie powoda k- 122 - przesłuchanie świadka T. m. K- 84 - oświadczenie K- 7, 94-95 - pismo (...) - 13, 15 - opinia w aktach (...) K- 64-68 Pismem z dnia 20 grudnia 2011 roku (...) odmówiło powodowi wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej innego uczestnika ruchu. Pismem z dnia 9 i 28 stycznia 2012 roku powód wezwał (...) do zapłaty odszkodowania w terminie 7 dni , a (...) odmówiło, kwestionując przebieg zdarzenia. Dowód : - pisma K- 17-20 W sprawie (...) powód R. Z. pozwał stronę pozwaną (...) w W. i prawomocnym wyrokiem z dnia 29 maja 2014 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku zasądził na rzecz powoda kwotę 9 000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną w wyniku wypadku z dnia (...) krzywdę i ustalił odpowiedzialność (...) za mogące się pojawić w przyszłości następstwa wypadku. Strona pozwana nie zaskarżyła wyroku w sprawie (...) Dowód: - Wyrok i uzasadnienie K- 95-100 w aktach sprawy (...) W tak ustalonym stanie faktycznym Sad zważył: Roszczenie powoda jest uzasadnione w całości. Orzeczenie oparto o dokonane ustalenia i powołane akta szkody, materiały z akt sprawy (...) , zeznania świadka T. M. , a przede wszystkim wyliczoną w kalkulacji strony pozwanej szkodę powoda, w wysokości 18 192, 41 zł . Kwestionowanie przebiegu zdarzenia i nie wypłacenie odszkodowania przez (...) nie zostało poparte żadnymi okolicznościami, wnioskami ani dowodami. Powołany przez stronę pozwaną świadek T. M. – instruktor nauki jazdy, potwierdził okoliczności zaistniałej szkody, podobnie jak zebrany i opisany w uzasadnieniu materiał dowodowy w aktach sprawy (...) , zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu, uwzględniającym powództwo R. Z. o zadośćuczynienie związane ze skutkami wypadku będącego podstawa żądania odszkodowania za szkodę w pojeździe. Strona pozwana nie zakwestionowała wysokości szkody ani własnej kalkulacji, a jedynie po upływie kilku miesięcy od zdarzenia odmówiła wypłaty odszkodowania pomimo że sprawca wypadku nie kwestionuje jego przebiegu i zawinienia oraz naruszenia Prawa o ruchu drogowym . Sąd dał wiarę świadkowi T. M. , szczególnie z uwagi na to, ze jest instruktorem nauki jazdy i przyznał zarówno w tej sprawie jaki i w poprzedniej (...) , że jest sprawcą wypadku , wymusił pierwszeństwo i spowodował wjechanie powoda do rowu skutkujące uszczerbkiem na zdrowiu i szkodą w pojeździe wycenioną przez stronę pozwaną. Na podstawie zeznań tego świadka Sąd ustalił związek przyczynowy pomiędzy zawinieniem sprawcy kierowcy F. (...) T. M. , ubezpieczonego u strony pozwanej, polegającym na wymuszeniu pierwszeństwa, stanowiącym naruszenie przepisów Prawa o ruchu drogowym , a wjechaniem powoda do rowu skutkującym szkodą opisaną przez stronę pozwaną i wycenioną na 18 192, 41 zł. Wskazane dokumenty i dowody uzasadniają uwzględnienie żądań na podstawie art. 822 k.c. oraz 805 k.c. Obowiązek świadczenia ubezpieczyciela ( art. 805 § 1 k.c. ) wynikający z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ( art. 822 § 1 k.c. ) aktualizuje się w razie wystąpienia stanu odpowiedzialności cywilnej ubezpieczającego (ubezpieczonego), objętej treścią stosunku prawnego ubezpieczenia. Obowiązek świadczenia ubezpieczyciela z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powstaje więc z chwilą powstania stanu odpowiedzialności cywilnej jego kontrahenta, bez względu na to, czy dokonał on już naprawy wyrządzonej osobie trzeciej szkody, a nawet czy w ogóle zamierza ją naprawić. Świadczenie należne od ubezpieczyciela z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały już w wyniku wystąpienia zdarzenia wyrządzającego szkodę osobie trzeciej, a który istnieje już od chwili wyrządzenia jej szkody. Dla określenia chwili powstania obowiązku ubezpieczyciela spełnienia świadczenia z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej nie ma zatem znaczenia okoliczność, czy uprawniony z tej umowy faktycznie naprawił już szkodę, a nawet czy zamierza to uczynić (wyrok SN z 27 czerwca 1988 r., I CR 151/88, PUG 1989, nr 10-12, s. 310; podobnie wyrok SN z 12 lutego 2004 r., V CK 187/03, Wokanda 2004, nr 7-8, s. 15). Przepis art. 822 § 4 k.c. stanowi, że uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia OC może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. Przez "uprawnionego do odszkodowania" należy rozmieć właśnie poszkodowanego. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli osoba ponosząca odpowiedzialność cywilną za szkodę jest ubezpieczona w zakresie odpowiedzialności cywilnej, poszkodowany ma dwóch dłużników: tę osobę oraz ubezpieczyciela. Przepis ten nie wyklucza rzecz jasna możliwości żądania przez poszkodowanego odszkodowania wyłącznie od osoby odpowiedzialnej za szkodę. Jeżeli ubezpieczyciel zapłaci poszkodowanemu należne mu odszkodowanie, to ustaje obowiązek odszkodowawczy ubezpieczonego. Jeżeli natomiast roszczenie poszkodowanego zaspokoi ubezpieczony ponoszący odpowiedzialność cywilną za szkodę, to może on następnie kierować do ubezpieczyciela roszczenie o zapłatę na jego rzecz odszkodowania ubezpieczeniowego, równego odszkodowaniu, które zapłacił on uprzednio poszkodowanemu. Należy jednak zauważyć, że ubezpieczyciel będzie zobowiązany zapłacić odszkodowanie ubezpieczonemu, który samodzielnie zaspokoił roszczenia poszkodowanego, w takim zakresie, w jakim roszczenia te były zasadne (J. Orlicka, Roszczenie regresowe ubezpieczonego do zakładu ubezpieczeń w ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej (w:) Prawo wobec wyzwań współczesności , Poznań 2006, s. 341). Mając na względzie powyższe ustalenia, analizę i orzecznictwo Sąd uwzględnił powództwo. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.