I C upr. 137 / 13

Sygn. akt I C upr. 137 / 13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 08 maja 2013 roku Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział I Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący : SSR Teresa Mertuszka Protokolant : Agnieszka Chmielewska - Jakimionek po rozpoznaniu w dniu 08.05.2013 roku w Lubaniu sprawy z powództwa Gminy Miejskiej L. Administracji (...) w L. przeciwko A. Ś. , J. Ś. i S. Ś. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanego S. Ś. (1) na rzecz strony powodowej Gminy Miejskiej L. Administracja (...) kwotę 5.457,52 zł ( pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 52/100 ) z odsetkami ustawowymi od dnia 02.01.2013r. z tym, że powyższa należność powinna być zapłacona solidarnie z należnością ustaloną nakazem zapłaty z dnia 28.01.2013r. sygn. akt I Nc 20/13, II. zasądza od pozwanego S. Ś. (1) na rzecz strony powodowej Gminy Miejskiej L. Administracja (...) kwotę 1.263 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z tym, że powyższa należność powinna być zapłacona solidarnie z należnością ustaloną nakazem zapłaty z dnia 28.01.2013r. sygn. akt I Nc 20/13. Sygn.akt I Cupr 137/13 Uzasadnienie. Strona powodowa Gmina Miejska L. – Administracja (...) , reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego J. Ż. , wniosła o solidarne zasądzenie od pozwanych A. Ś. , J. Ś. i S. Ś. (1) kwoty 5.457,52 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami procesu. Uzasadniając powództwo pełnomocnik strony powodowej podniósł, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się zaległości powstałe na skutek nieopłacanego przez pozwanych czynszu z tytułu najmu lokalu mieszkalnego położonego w L. przy ul. (...) . Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 28 stycznia 2013r. w sprawie sygn.akt I Nc 20/13 Sąd nakazał pozwanym A. Ś. , J. Ś. i S. Ś. (1) solidarną zapłatą na rzecz strony powodowej kwoty dochodzonej pozwem wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 02 stycznia 2013r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu w kwocie 1.263 zł. Od powyższego nakazu pozwany S. Ś. (1) skutecznie wywiódł sprzeciw, w którym zarzucił, że nie jest najemcą przedmiotowego lokalu mieszkalnego, natomiast z rodzicami zawarł umowę, że oni obowiązani są opłacać czynsz, a on opłaty za media (gaz i prąd); a ponadto na własny koszt wyremontował w lokalu sufit oraz wstawił okna, w związku z czym zgłosił zarzut potrącenia tych należności w stosunku do kwoty dochodzonej pozwem. W odpowiedzi na sprzeciw pozwanego pełnomocnik strony powodowej podtrzymał żądanie pozwu i wniósł o nieuwzględnianie zarzutu potrącenia z uwagi na brak stosownej zgody strony powodowej na prace remontowe przeprowadzone przez pozwanego S. Ś. (1) oraz stosowanej umowy pomiędzy stronami w tym zakresie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Stronę powodową i pozwanego A. Ś. łączy umowa najmu lokalu mieszkalnego nr (...) , położonego w L. przy ul. (...) . Wspólnie z najemcą w dniu wniesienia pozwu byli zameldowani i stale w tym lokalu przebywali pozwani J. Ś. i S. Ś. (1) . (dowód – umowa najmu z dnia 01 marca 1995r. k. akt 3-4) Od stycznia 2010r. do marca 2010r. wymiar czynszu wynosił 202,20 zł; od kwietnia 2010r. do grudnia 2010r. – 206,01 zł; od stycznia 2011r. do marca 2011r. – 207,13 zł; w kwietniu 2011r. – 208,58 zł; od maja 2011r. do marca 2012r. – 238,34 zł i od kwietnia 2012r. do listopada 2012r. – 247,15 zł. W dniu 29 lutego 2012r. Administracja (...) w L. , reprezentowana przez kierownika T. G. zawarła z pozwanym A. Ś. , jako najemcą przedmiotowego lokalu, porozumienie, na podstawie, którego zobowiązał się on do regularnego uiszczania bieżących opłat czynszowych oraz rozłożonej na 36 rat zaległości w ówczesnej wysokości 3.377,30 zł, poczynając od marca 2012r. W związku z tym, że pozwani nie wywiązali się z przyjętego na siebie obowiązku i w dalszym ciągu nie płacili na rzecz strony powodowej czynszu, ich zobowiązanie z tego tytułu w dniu 31 lipca 2012r. wyniosło 4.468,92 zł. Następstwem było wezwanie ich przez stronę powodową do uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni. Do dnia wniesienia pozwu pozwani należności nie uregulowali, a ich zaległość wzrosła do kwoty dochodzonej pozwem. (dowód – zestawienie sald płatnika na dzień 05.12.2012r. k. akt 5-6; porozumienie z dnia 29.02.2012r. k. akt 7; wezwanie do zapłaty z dnia 10.08.2012r. k. akt 8) Pozwany S. Ś. (1) w przedmiotowym lokalu mieszka wraz z ojcem, głównym najemcą A. Ś. oraz matką J. Ś. . Żadne z rodziców nie pracuje. Zgodnie z umową z rodzicami zobowiązał się ponosić koszty mediów, zaś ono zobowiązali się opłacać czynsz za mieszkanie. W dniu 30 października 2010r. poniósł on koszt wymiany okiem w lokalu w wysokości 2.100 zł. Wymiana okien nie była wcześniej uzgodniona z wynajmującym, czyli stroną powodową. (dowód – faktura VAT nr (...) z 30.10.2010r. k. akt 25; pismo pozwanego S. Ś. do strony powodowej z 22.11.2010r. k. akt 28; pismo strony powodowej do pozwanego Ś. z 10.12.2010r. k. akt 29; przesłuchanie pozwanego S. Ś. k. akt 36) Sąd zważył, co następuje: Bezsporna w tej sprawie jest okoliczność, że pozwani nie uiszczali na rzecz strony powodowej należnego czynszu z tytułu najmu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w L. przy ul. (...) . Bezsporna jest również wysokość dochodzonej pozwem należności, gdyż nie była ona kwestionowane przez pozwanego S. Ś. (1) . Sporne jest, czy pozwany S. Ś. (1) jest zobowiązany solidarnie wraz z pozostałymi pozwanymi do zapłaty na rzecz strony powodowej kwoty dochodzonej pozwem oraz, czy należność ta nie powinna ulec zmniejszeniu na skutek zgłoszonego przez niego zarzutu potrącenia z tytułu wymiany na własny koszt okien w zajmowanym lokalu. Strony wiąże umowa najmu lokalu mieszkalnego z dnia 1 marca 1995r. Do obowiązków wynajmującego na podstawie art. 659 § 1 kc należy oddanie najemcy rzeczy do używania przez czas oznaczony bądź nieoznaczony, natomiast do obowiązków najemcy należy zapłata umówionego czynszu, przy czym, zgodnie z art. 669 kc czynsz należy opłacać w terminie umówionym. Zgodnie z art. 688 1 § 1 i 2 kc za zapłatę czynszu oraz innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie, a ich odpowiedzialność ogranicza się do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania. Pozwany S. Ś. (1) w lokalu jest stale zameldowany i przebywał w czasie powstania zaległości dochodzonej pozwem, czemu nie zaprzeczył podczas całego postępowania. P. tam zresztą nadal. Powoływanie się przez niego na poczynione z rodzicami ustalenia, co do sposobu ponoszenia opłat związanych z zajmowanym lokalem mogą być wiążące względem nich, nie mają jednak żadnego skutku prawnego w stosunku do strony powodowej, która swoje roszczenie opiera na przepisach wskazanych powyżej. Pozwany S. Ś. (1) może mieć natomiast roszczenia względem swoich rodziców o wzajemne rozliczenie ponoszonych przez strony tej umowy należności. Dlatego też należało uznać, że S. Ś. (1) był biernie legitymowany w niniejszej sprawie i odpowiada on solidarnie wraz z rodzicami względem strony powodowej za powstałe zaległości w uiszczaniu należnego czynszu. Odnosząc się z kolei do podniesionego przez pozwanego zarzutu potrącenia, należało uznać go za niezasadny. Wprawdzie, jak to orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 stycznia 2008r. IV CSK 356/08 (LEX nr 492155), od potrącenia jako czynności materialnoprawnej, odróżnić trzeba zarzut potrącenia będący czynnością procesową, to do dokonania potrącenia może dojść zarówno w trakcie postępowania sądowego jak i poza nim. Oświadczenie o potrąceniu, o którym mowa w art. 499 kc , jest czynnością materialnoprawną powodującą – w razie wystąpienia przesłanek określonych w art. 498 § 1 kc – odpowiednie umorzenie wzajemnych wierzytelności, natomiast zarzut potrącenia jest czynnością procesową, polegającą na żądaniu oddalenia powództwa w całości lub w części z powołaniem się na okoliczność, że roszczenie objęte żądaniem pozwu wygasło wskutek potrącenia. Oświadczenie o potrąceniu stanowi wiec materialnoprawną podstawę zarzutu potrącenie. Podniesienie w sprzeciwie zarzutu potrącenia jest tym samym równoznaczne ze złożeniem oświadczenia o potrąceniu, jeżeli takie oświadczenie nie zostało wniesione wcześniej. Podnosząc zarzut potrącenia pozwany oświadcza, bowiem swą wolę potrącenia, gdyż w przeciwnym razie podniesiony zarzut byłby bezskuteczny. W niniejszej sprawie należało zatem uznać, że pozwany wraz z wniesieniem w sprzeciwie zarzutu potrącenia złożył jednocześnie oświadczenie o potrąceniu swojej wierzytelności w wysokości 2.100 zł z roszczeniem strony powodowej dochodzonym pozwem. Podstawą potrącenia jest istnienie po obu stronach wymagalnych wierzytelności, których przedmiotem są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, i które to wierzytelności mogą być dochodzone przed sądem lub innym organem państwowym. N. stronie powodowej przysługuje względem pozwanych wymagalna wierzytelność z tytułu istniejących po ich stronie zaległości czynszowych. Nie można natomiast uznać, by pozwanemu S. Ś. (1) przysługiwała wobec strony powodowej wierzytelność z tytułu poniesionych przez niego kosztów wymiany okien w zajmowanym lokalu. Zgodnie z § 7 umowy najmu wiążącej strony, najemca mógł wprowadzać w lokalu ulepszenia tylko za zgodą wynajmującego i na podstawie pisemnej umowy określającej sposób rozliczenia z tego tytułu. Pozwany natomiast dokonał wymiany okien bez wcześniejszego zgłoszenia tego zamiaru stronie powodowej i bez zawarcia stosownej pisemnej umowy. Tym samu nie można uznać, że przysługuje mu wobec strony powodowej wierzytelność, która zgodnie z art. 498 § 1 kc nadawałaby się do potrącenia, a którą Sąd mógłby w toku postępowania odliczyć od kwoty dochodzonego roszczenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie wszystkich powołanych przepisów, należało orzec jak w punkcie pierwszym wyroku, ustalając jednocześnie, że należność obciążająca pozwanego S. Ś. (1) powinna być zapłacona solidarnie z pozwanymi A. Ś. i J. Ś. , wobec których nakaz zapłaty z dnia 28 stycznia 2013r. w sprawie I Nc 20/13 uprawomocnił się. Orzeczenie o kosztach ma podstawę prawną w przepisie art. 98 kpc . Na koszty procesu składają się – opłata sądowa w wysokości 63 zł oraz poniesione przez stronę powodową koszty zastępstwa procesowego w wysokości 1.200 zł.