I C 1691/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że pozbawienie możliwości obrony praw nie nastąpiło, mimo doręczenia wezwania na rozprawę przed ustanowieniem pełnomocnika.
Pozwany wniósł skargę o wznowienie postępowania, twierdząc, że został pozbawiony możliwości obrony swoich praw z powodu naruszenia przepisów o doręczeniach. Sąd Okręgowy oddalił skargę, argumentując, że wezwanie na rozprawę zostało wysłane przed ustanowieniem pełnomocnika, a pozwany miał możliwość przedstawienia swoich argumentów w pismach procesowych. W konsekwencji, sąd uznał, że pozbawienie możliwości działania nie miało miejsca.
Pozwany K. S. złożył skargę o wznowienie postępowania, domagając się uchylenia prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 czerwca 2017 r. i zwrotu wyegzekwowanego świadczenia. Podstawą skargi było rzekome pozbawienie go możności obrony praw wskutek naruszenia przepisów o doręczeniach, w szczególności art. 133 § 3 k.p.c., który nakazuje doręczanie pism pełnomocnikowi procesowemu. Sąd Okręgowy w Świdnicy oddalił skargę. Analiza wykazała, że zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy i wezwaniu pozwanego zostało wydane i wykonane przed otrzymaniem przez sąd odpowiedzi na pozew wraz z pełnomocnictwem. W tym momencie obowiązywał art. 133 § 1 k.p.c., nakazujący doręczenie osobiście stronie. Sąd uznał, że nie miał obowiązku ponownego doręczania wezwania pełnomocnikowi, który zgłosił się po wydaniu zarządzenia. Ponadto, pozwany aktywnie uczestniczył w postępowaniu, składając pisma procesowe, co wykluczało pozbawienie go możności działania. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wezwanie zostało wysłane przed ustanowieniem pełnomocnika i strona miała możliwość przedstawienia swoich argumentów w pismach procesowych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wezwanie na rozprawę zostało wysłane przed ustanowieniem pełnomocnika, a zatem obowiązywały przepisy o doręczeniu bezpośrednio stronie. Pozwany miał możliwość aktywnego udziału w postępowaniu poprzez składanie pism procesowych, co wykluczało pozbawienie go możności działania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie skargi
Strona wygrywająca
powód
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. | instytucja | powód |
| K. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 401 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 379 § 5
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 149 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 133 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 133 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Doręczenia dokonuje się osobiście stronie, gdy jest ona osobą fizyczną.
k.p.c. art. 133 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
W przypadku ustanowienia pełnomocnika procesowego, doręczenia należy dokonać temu pełnomocnikowi.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wezwanie na rozprawę zostało wysłane przed ustanowieniem pełnomocnika, co uzasadniało doręczenie bezpośrednio stronie. Pozwany aktywnie uczestniczył w postępowaniu, składając pisma procesowe, co wyklucza pozbawienie go możności działania. Odpis pisma powoda został bezpośrednio doręczony pełnomocnikowi pozwanego, co umożliwiało odniesienie się do niego.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 133 § 3 k.p.c. poprzez doręczenie wezwania na rozprawę stronie zamiast pełnomocnikowi. Pozbawienie pozwanego możności obrony swoich praw.
Godne uwagi sformułowania
pozbawienie możności działania doręczenia dokonuje się jej osobiście w sytuacji, gdy ustanowiono pełnomocnika procesowego, doręczenia należy dokonać temu pełnomocnikowi nie miał obowiązku zawiadamiania o terminie rozprawy pełnomocnika pozwanego sąd nie ma obowiązku ponownego doręczenia pełnomocnikowi strony pism uprzednio doręczonych stronie pozwany żadną miarą nie był pozbawiony możności działania
Skład orzekający
Waldemar Kuś
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o doręczeniach w kontekście ustanowienia pełnomocnika procesowego po wydaniu zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdy pełnomocnik zgłosił się po wydaniu zarządzenia o rozprawie, ale przed jej rozpoczęciem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania cywilnego - prawidłowości doręczeń i wpływu na możliwość obrony praw. Jest to istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Czy doręczenie pisma pełnomocnikowi jest zawsze obowiązkowe? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady.”
Dane finansowe
zwrot kosztów procesu: 5400 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IC 1691/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Kuś Protokolant: Justyna Malczyk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w G. przeciwko K. S. o zapłatę na skutek skargi o wznowienie postępowania I. skargę oddala; II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1691/17 UZASADNIENIE Pozwany K. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 23 czerwca 2017 r. , domagając się wznowienia postępowania , uchylenia wyroku w całości , zwrotu wyegzekwowanego świadczenia , a także zasądzenia kosztów procesu na jego rzecz od powoda (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w G. . Powód domagał się oddalenia skargi i zasądzenia na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych . Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W sprawie Sądu Okręgowego w (...) sygn. akt IC 225/17 przewodniczący , wyznaczając rozprawę , zarządził wezwanie na nią pełnomocnika powoda i pozwanego , który w tamtym czasie działał samodzielnie . Zarządzenie z 18 maja 2017 r. wykonane zostało tego samego dnia . Również 18 maja 2017 r. wpłynęła odpowiedź na pozew wniesiona przez radcę prawnego V. M. , która dołączyła pełnomocnictwo udzielone przez pozwanego . Zarządzeniem z 22 maja 2017 r. przewodniczący zobowiązał pełnomocnika powoda do złożenia pisma procesowego , w którym przedstawi wszystkie twierdzenia , zarzuty i dowody . Stosowne pismo pełnomocnik powoda złożył 19 czerwca 2017 r. ( data wpływu do sądu ) , doręczając jego odpis bezpośrednio pełnomocnikowi pozwanego . Tego samego dnia wpłynęło pismo pełnomocnika pozwanego sporządzone 14 czerwca 2017 r. Pozwany na rozprawę nie stawił się – wezwanie zostało zwrócone z adnotacją o niepodjęciu go w terminie , mimo 2-krotnego awizowania . Nie stawił się także pełnomocnik pozwanego . Sąd , przeprowadziwszy postępowanie dowodowe , wydał wyrok , którym uwzględnił powództwo w całości i zasądził od pozwanego koszty procesu na rzecz powoda . Okoliczności powyższe są niesporne . Sąd zważył , co następuje : Pozwany , wskazując art art. 401 par. 2 , 379 pkt 5 , 149 par. 2 oraz 133 par. 2 k.p.c. jako podstawę prawną skargi , zarzucił , że Sąd , doręczając wezwanie na rozprawę samej tylko stronie , a nie jej pełnomocnikowi naruszył przepisy postępowania ( art. 133 par. 3 k.p.c. ) , co oznacza , że pozwany został pozbawiony możności obrony swoich praw , a to skutkuje nieważnością postępowania . Przepis art. 401 k.p.c. stanowi , że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności , jeżeli m.in. strona wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania . Zgodnie z art. 133 par. 1 k.p.c. jeżeli strona jest osobą fizyczną , doręczenia dokonuje się jej osobiście . Paragraf 3 tego samego artykułu przesądza , że w sytuacji , gdy ustanowiono pełnomocnika procesowego , doręczenia należy dokonać temu pełnomocnikowi . Z ustaleń poczynionych w tej sprawie wynika , że zarządzenie przewodniczącego o wyznaczeniu rozprawy i wezwaniu pozwanego oraz pełnomocnika powoda zostało wydane i wykonane przed otrzymaniem przez sąd odpowiedzi na pozew i załączonego do niej pełnomocnictwa , a więc w warunkach opisanych w par. 1 cytowanego przepisu . W ocenie Sądu Sąd Okręgowy , rozpoznający sprawę , nie miał obowiązku zawiadamiania o terminie rozprawy pełnomocnika pozwanego . Dla poparcia tej tezy należy przytoczyć przez analogię postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie , sygn. akt II UZ 85 / 01 , wydane w innym zgoła stanie faktycznym , zgodnie z którym sąd nie ma obowiązku ponownego doręczenia pełnomocnikowi strony pism uprzednio doręczonych stronie . Podobne stanowisko Sąd Najwyższy zawarł w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r. w sprawie , sygn. akt I UZ 65/04 , gdy stwierdził , że sąd nie ma obowiązku doręczania odpisów orzeczeń pełnomocnikowi , jeżeli ich wcześniejsze doręczenie stronie było skuteczne . Reasumując zatem , skoro pełnomocnik powiadomił sąd o udzielonym mu pełnomocnictwie już po wydaniu i wykonaniu zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy , to brak było podstaw do oddzielnego powiadamiania go o tym terminie , obowiązek taki spoczywał na jego mocodawcy . W toku procesu pozwany złożył odpowiedź na pozew oraz pismo procesowe z dnia 14 czerwca 2017 r. , w których to obszernie przedstawił swoje zarzuty i ich uzasadnienie , nie składając wniosków dowodowych . To oznacza , że pozwany żadną miarą nie był pozbawiony możności działania . Sąd na rozprawie przeprowadził dowody wnioskowane przez powoda i wydał rozstrzygnięcie . Za niezasadny należy uznać zarzut pozwanego , zgłoszony w niniejszej sprawie , w piśmie z 15 listopada 2017 r. , że pozwany nie mógł odnieść się do ostatniego pisma powoda z 14 czerwca 2017 r. ze względu na brak prawidłowego zawiadomienia o rozprawie , skoro odpis tego pisma został bezpośrednio doręczony pełnomocnikowi pozwanego . Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania Sąd uznał , że skarga nie może być uwzględniona i jako taka podlega oddaleniu . W pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI