I C 639/14

Sąd Rejonowy w BrzeguBrzeg2014-11-27
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
cesja wierzytelnościwyrok zaocznyciężar dowoduumowa bankowabrak dowodów

Sąd Rejonowy oddalił powództwo o zapłatę, ponieważ powód nie udowodnił istnienia pierwotnego zadłużenia pozwanego.

Powód, działając na podstawie umowy cesji, domagał się od pozwanego zapłaty 963,79 zł. Pozwany nie stawił się na rozprawę, co skutkowało wydaniem wyroku zaocznego. Sąd, mimo przyjęcia twierdzeń powoda za prawdziwe co do zasady, oddalił powództwo, ponieważ powód nie przedłożył dowodów na istnienie pierwotnego zadłużenia pozwanego wobec pierwotnego wierzyciela, opierając się jedynie na umowie cesji i wyciągu z ksiąg rachunkowych.

Powód P. N. S. F. I. Z. z siedzibą we Wrocławiu wniósł o zasądzenie od pozwanego A. M. kwoty 963,79 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu, wywodząc swoje roszczenie z umowy cesji wierzytelności zawartej z pierwotnym wierzycielem. Pozwany nie stawił się na rozprawę, w związku z czym sąd wydał wyrok zaoczny. Sąd Rejonowy w Brzegu, rozpoznając sprawę, przyjął twierdzenia powoda o faktach za prawdziwe zgodnie z art. 339 § 2 k.p.c., jednakże oddalił powództwo. Uzasadnieniem było niewykazanie przez powoda istnienia pierwotnego zobowiązania pozwanego wobec pierwotnego wierzyciela. Sąd podkreślił, że sama umowa cesji i wyciąg z ksiąg rachunkowych nie są wystarczającymi dowodami na istnienie zadłużenia, a powód nie przedłożył pierwotnej umowy bankowej ani innych dokumentów potwierdzających wysokość długu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, umowa cesji i wyciąg z ksiąg rachunkowych nie są wystarczające do udowodnienia istnienia pierwotnego zadłużenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że powód, który nabył wierzytelność w drodze cesji, musi udowodnić istnienie pierwotnego zobowiązania pozwanego wobec cedenta. Sama umowa cesji i wyciąg z ksiąg rachunkowych nie zastępują dowodu na istnienie pierwotnego długu, zwłaszcza gdy nie przedstawiono pierwotnej umowy bankowej ani innych dokumentów potwierdzających wysokość zadłużenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

pozwany

Strony

NazwaTypRola
P. N. S. F. I. Z.instytucjapowód
A. M.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 339 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny.

k.p.c. art. 339 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W powyższym przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Pomocnicze

k.p.c. art. 340

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak udowodnienia przez powoda istnienia pierwotnego zadłużenia pozwanego wobec pierwotnego wierzyciela.

Odrzucone argumenty

Roszczenie powoda oparte na umowie cesji i wyciągu z ksiąg rachunkowych.

Godne uwagi sformułowania

Sąd oparł się na twierdzeniach powoda oraz dołączonych przez niego do pozwu dokumentach, które co do swojej prawdziwości nie budziły uzasadnionych wątpliwości. O ile powód wykazał fakt zawarcia umowy przelewu wierzytelności, która obejmowała swoim zakresem zadłużenie pozwanego, o tyle w żaden sposób nie udowodnił faktu istnienia zobowiązania w tej właśnie kwocie pomiędzy wierzycielem pierwotnym, a pozwanym... Sam wykaz z ksiąg rachunkowych, przy braku jakiegokolwiek dowodu istnienia zobowiązania pomiędzy pozwaną a pierwotnym wierzycielem, nie mógł stanowić podstawy uwzględnienia powództwa.

Skład orzekający

Halina Bułkowska-Boberska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Konsekwencje prawne braku udowodnienia pierwotnego zadłużenia w sprawach o zapłatę opartych na cesji wierzytelności; znaczenie dowodów w postępowaniu cywilnym."

Ograniczenia: Dotyczy spraw, gdzie powód dochodzi zapłaty na podstawie umowy cesji, a pozwany nie kwestionuje istnienia długu, ale powód nie przedstawia wystarczających dowodów na jego pierwotne powstanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczową zasadę ciężaru dowodu w sprawach cywilnych, szczególnie w kontekście cesji wierzytelności, co jest istotne dla praktyków prawa.

Cesja wierzytelności to nie wszystko – dlaczego sąd oddalił pozew mimo braku odpowiedzi pozwanego?

Dane finansowe

WPS: 963,79 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 639/14 upr. Na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 Stawili się : za powoda nikt zawiado9miony prawidłowo. Pozwany nie stawił się pomimo należytego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień – ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2014 Sąd Rejonowy w Brzegu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Halina Bułkowska-Boberska Protokolant st. sekr. sądowy Danuta Klimek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. w B. sprawy z powództwa P. N. S. F. I. Z. we W. przeciwko A. M. o zapłatę 1. powόdztwo oddala, 2. kosztami postępowania obciąża powoda w zakresie poniesionym. Na oryginale właściwy podpis Sygn.akt I C 639/14 UZASADNIENIE Powód P. N. S. F. I. Z. z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie od pozwanego A. M. kwoty 963,79 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. W uzasadnieniu żądania podniósł, iż w drodze umowy cesji zawartej z c. A. z siedzibą we W. nabył w stosunku do pozwanego wierzytelność z tytułu zawartej przez pozwaną z pierwotnym wierzycielem umowy bankowej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 14.10.2009 roku powód zawarł z c. A. umowę bankową o numerze (...) . W dniu 27 września 2013 r. powód zawarł z poprzednim wierzycielem umowę przelewu wierzytelności. W wyciągu ksiąg rachunkowych Funduszu objętych cesją widnieje zadłużenie w kwocie żądanej pozwem dotyczące pozwanego wynikające z umowy kredytowej zawartej z cedentem. Powód pismem z 20.02.2014 roku dokonał wezwania do zapłaty. Dowód: -umowa sprzedaży wierzytelności, -wykaz z ksiąg rachunkowych, - wezwanie do zapłaty , -zawiadomienie o cesji wierzytelności – k. 22 Sąd zważył, co następuje: Art. 339 § 1 k.p.c. stanowi, że jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W takim wypadku stosownie do treści paragrafu drugiego powołanego przepisu przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W przedmiotowej sprawie Sąd, w oparciu o powołany artykuł wydał wyrok zaoczny. Pozwany mimo prawidłowego wezwania na rozprawę i doręczenia mu odpisu pozwu wraz z załącznikami nie stawił się na wyznaczone posiedzenie, jak również nie złożył w sprawie żadnych pisemnych czy też ustnych wyjaśnień, a jednocześnie nie wnosił o przeprowadzenie rozprawy w jego nieobecności ( art. 340 k.p.c. ). Orzekając zatem co do istoty sprawy, Sąd oparł się na twierdzeniach powoda oraz dołączonych przez niego do pozwu dokumentach, które co do swojej prawdziwości nie budziły uzasadnionych wątpliwości. Art. 6 k.c. stanowi, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. O ile powód wykazał fakt zawarcia umowy przelewu wierzytelności, która obejmowała swoim zakresem zadłużenie pozwanego, o tyle w żaden sposób nie udowodnił faktu istnienia zobowiązania w tej właśnie kwocie pomiędzy wierzycielem pierwotnym, a pozwanym, które warunkuje treść ewentualnego stosunku prawnego powoda z pozwanym, a tym samym wpływa na treść merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Powód nie dołączył do pozwu pierwotnej umowy zawartej pierwotnym wierzycielem, z której to umowy przedmiotowa wierzytelność ma wynikać, nie przedłożył również żadnych dokumentów, czy rachunków dowodzących wysokości zadłużenia pozwanego. Swoje roszczenie powód opiera wyłącznie na umowie cesji i dołączonym do niej wykazie wierzytelności, z których wynika tylko tyle, że umowa została zawarta i obejmuje zadłużenie pozwanego w kwocie wskazanej w częściowym wykazie wierzytelności. Sam wykaz z ksiąg rachunkowych, przy braku jakiegokolwiek dowodu istnienia zobowiązania pomiędzy pozwaną a pierwotnym wierzycielem, nie mógł stanowić podstawy uwzględnienia powództwa. Żądanie nie zostało bowiem w ten sposób udowodnione ( art. 6 k.c. ).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI