I C 1616/14

Sygn. akt: I C 1616/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Dobrawa Michałowska Protokolant: sekr. sądowy Dorota Luboch po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. we W. przeciwko P. G. o zapłatę I. zasądza od pozwanego P. G. na rzecz strony powodowej (...) Bank (...) S.A. we W. kwotę 3.597,74 zł (trzy tysiące pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych siedemdziesiąt cztery grosze) wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi od kwoty 1.103,77 zł od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia zapłaty, II. w pozostałym zakresie powództwo oddala, III. zasądza od pozwanego P. G. na rzecz strony powodowej (...) Bank (...) S.A. we W. kwotę 51,92 zł (pięćdziesiąt jeden złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 21,92 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, IV. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Dnia 22 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji w zakresie co do pkt I ,III co do wierzyciela (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. identyfikującego się numerem KRS (...) ,przeciwko dłużnikowi P. G. identyfikującego się numerem PESEL (...) oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy. Orzeczenie podlega wykonaniu jako prawomocne. Tytuł wykonawczy wydano (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W. . Sędzia: Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność St. sekr. sąd. T. C. Sygn. akt C 1616/14 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wniosła o zasądzenie od pozwanego P. G. kwoty 3.953,80 zł wraz z umownymi odsetkami wskazanymi w pozwie, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że strona powodowa zawarła z pozwaną w dniu 15 kwietnia 2005 r. umowę kredytu. Na dochodzone roszczenie składa się kwota 1.103,77 zł tytułem należności głównej, odsetki za okres od dnia 15 kwietnia 2005 r. do dnia 31 lipca 2014 r. w kwocie 2.493,97 zł, koszty opłaty i prowizje w kwocie 356,06 zł. Natomiast dalsze odsetki miały być naliczane od należności głównej od dnia 16 kwietnia 2014 r. w wysokości odsetek maksymalnych. Strona pozwana nie wdała się w spór co do istoty sprawy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 15 kwietnia 2005 r. pozwany P. G. zawarł z poprzednikiem prawnym strony powodowej (...) Bankiem S.A. we W. umowę pożyczki oraz umowę kredytu na zakup towarów i usług w kwocie 1.103,77 zł. Pozwany zobowiązał się do spłaty wskazanej kwoty w 24 miesięcznych ratach. Za okres opóźnienia w spłacie rat kredytu bank uprawniony był do naliczania odsetek w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP. Dowód: umowa kredytu, k. 9-10 Pismem z dnia 29 października 2013 r. Bank wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 3.737,64 zł z tytułu wskazanej umowy. Dowód: wypowiedzenie umowy z dowodem doręczenia, k. 12-13. Na dzień 31 lipca 2014 r. zadłużenie pozwanej wynosiło kwotę 1.103,77 zł tytułem należności głównej, kwotę 2.493,97 zł tytułem odsetek karnych za okres od 15 kwietnia 2005 r. Dowód: okoliczność niezaprzeczona, wyciąg z ksiąg banku, k. 11. Uchwałą nr 3 z dnia 12 stycznia 2012 r. nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy (...) Banku S.A. we W. zmieniono nazwę banku na (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. . Dowód: odpis KRS, k. 5-8. Sąd zważył, co następuje: Powództwo, co do zasady zasługuje na uwzględnienie. Ustalając stan faktyczny, Sąd oparł się na dowodach z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową. Zgodnie z treścią art. 229 k.p.c. nie wymagają dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości. Natomiast w świetle art. 230 k.p.c. , gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Z uwagi na fakt, że przytoczone okoliczności w zakresie roszczenia należności głównej i dochodzonych odsetek nie budzą wątpliwości w świetle całokształtu materiału dowodowego, sąd uznał fakty te za udowodnione. Kwestią budząca wątpliwości w niniejszej sprawie, jaka była przedmiotem rozważań sądu w niniejszej sprawie, był obowiązek zapłaty kwoty 356,06 zł tytułem kosztów opłat i prowizji. Sąd oddalił powództwo w tym zakresie. Powód w ocenie Sądu nie wykazał poniesionych kosztów, nie wskazał podstawy naliczonych opłat i prowizji, co więcej nie wskazał dokładnie jakich kwot dochodzi z tytułu każdej ze wskazanych podstaw. W tym zakresie, Sąd miał na względzie regulację przepisu art. 6 k.c. , zgodnie z którą ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne (ciężar dowodu), a nadto przepisu art. 3 k.p.c. , wedle którego trony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami, dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody. Rzeczą Sądu nie jest zatem zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ( art. 232 k.p.c. ). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 k.c. ). Ponieważ pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, ani nie stawił się na rozprawie, Sąd zgodnie z przepisem art. 339 § 1 k.p.c. wydał wyrok zaoczny. Orzeczenie o rygorze natychmiastowej wykonalności uzasadnia z kolei przepis art. 333 § 1 punkt 3 ) k.p.c. , który nakazuje, w przypadku wydania wyroku zaocznego, nadać orzeczeniu rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast orzeczenie o kosztach jest uzasadnione treścią art. 100 k.p.c. , który stanowi, że w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania. W przedmiotowej sprawie strona powodowa wygrała sprawę w przeważającej części i dlatego Sąd orzekł, że pozwana jest zobowiązana zwrócić stronie powodowej kwotę 30 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej oraz 4,92 zł tytułem taksy notarialnej za odpis pełnomocnictwa procesowego.