I C 16/21

I C 16/21 UZASADNIENIE Powód M. K. wniósł do Sądu Rejonowego w Ciechanowie pozew przeciwko T. S. (1) , T. S. (2) i S. S. , żądając nakazania pozwanym zaniechania dalszych naruszeń prawa własności nieruchomości, stanowiącej jego własność, położonej w O. gm. G. , stanowiącej działkę nr (...) , dla której Sąd Rejonowy w Ciechanowie prowadzi księgę wieczystą nr (...) , polegających na przechodzeniu i przejeżdżaniu po w/w nieruchomości. Pozwani T. S. (1) , T. S. (2) i S. S. wnosili o oddalenie powództwa. Sąd ustalił i zważył, co następuje : W dniu 13 lipca 2021 r. T. S. (2) i T. S. (1) wystąpili z wnioskiem o ustanowienie dla każdoczesnego właściciela nieruchomości, położonej w O. gm. G. , stanowiącej działkę nr (...) , będą aktualnie ich własnością, dla której Sąd Rejonowy w Ciechanowie prowadzi księgę wieczystą nr (...) , służebności drogowej polegającej na prawie przejazdu i przechodu przez nieruchomość, położoną w O. gm. G. , stanowiącą działkę nr (...) , będą własnością uczestnika postępowania M. K. , dla której Sąd Rejonowy w Ciechanowie prowadzi księgę wieczystą nr (...) . Sprawa ta została zarejestrowana pod sygnaturą I Ns 257/21. Doszło w tej sprawie do skutecznego doręczenia odpisu wniosku uczestnikowi postępowania M. K. . Kolejne sprawy sądowe inicjowane przez jedną lub drugą stronę (w tutejszym Sądzie toczyła się między nimi jeszcze sprawa o przywrócenie naruszonego posiadania, o sygnaturze I C 948/20), wnoszone są w związku ze sporem na tle korzystania przez pozwanych z fragmentu nieruchomości powoda, w obrębie zjazdu z/na drogę publiczną. Pozwani T. S. (2) i T. S. (1) nabyli własność nieruchomości w O. , stanowiącej działkę o numerze (...) , właśnie od powoda M. K. . Przedmiotowa działka została wydzielona z większej nieruchomości, której właścicielem pozostaje M. K. . W efekcie działki w/w osób sąsiadują ze sobą. Wraz z wydzieleniem działki nr (...) , został też wydzielony pas drogi dojazdowej do drogi publicznej, biegnący wzdłuż drogi urządzonej dla działki powoda nr (...) . Jednak działka pozwanych T. S. (2) i T. S. (1) (nr 499/2) nie ma urządzonego zjazdu na drogę publicznej (tzw. „mostka” nad rowem melioracyjnym). Dotychczas T. S. (2) i T. S. (1) oraz inne osoby ich odwiedzające (w tym pozwana S. S. – córka T. i T. S. (2) ) korzystali ze zjazdu urządzonego przy działce nr (...) , a w tym celu musieli również przejeżdżać przez fragment działki powoda ( działki nr (...) ). Zjeżdżając na „wspólny mostek” usytuowany przy drodze publicznej, powodowie na ostatnim odcinku, tj. na około 15 metrów przed mostkiem, wjeżdżali właśnie na działkę M. K. . Aktualnie powód M. K. sprzeciwia się korzystaniu przez pozwanych w jakimkolwiek zakresie z jego nieruchomości. Konsekwencją tego jest pozew skierowany przeciwko T. S. (1) , T. S. (2) i S. S. o nakazanie zaniechania dalszych naruszeń prawa własności jego nieruchomości, rozpoznawany w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na powyższe, T. S. (2) i T. S. (1) wystąpili z wnioskiem o ustanowienie służebności drogowej polegającej na prawie przejazdu i przechodu przez nieruchomość, położoną w O. gm. G. , stanowiącą działkę nr (...) , będącą własnością M. K. . Wskazać w tym miejscu należy, że istotą każdej służebności gruntowej, w tym służebności drogi koniecznej, jest posiadanie uprawnień do cudzej nieruchomości, które co do zasady przysługują jej właścicielowi. Prowadzi ona więc do ograniczenia właściciela w wykonywaniu jego prawa własności. Skoro pozwani T. S. (2) i T. S. (1) żądają ustanowienia służebności drogowej polegającej na prawie przejazdu i przechodu przez działkę nr (...) , będącą własnością uczestnika postępowania M. K. , tak aby uzyskać dostęp do zjazdu z drogi publicznej, to ewentualne uwzględnienie ich wniosku, może doprowadzić do sytuacji, w której powód nie będzie mógł skutecznie domagać się w tym zakresie ochrony prawa własności swej nieruchomości. W myśl art. 177 § 1 pkt 1 KPC , sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania cywilnego. Przepis ten kreuje zasadę tzw. prejudycjalności orzeczeń sądowych. W doktrynie wyrażony został pogląd, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania cywilnego wówczas, gdy mające zapaść w tej drugiej sprawie orzeczenie będzie mogło mieć decydujące znaczenie dla orzeczenia w sprawie, w której zawiesza się postępowanie. Przy czym kwestia, czy to inne postępowanie toczy się w tym samym trybie (nieprocesowym, procesowym) nie ma znaczenia [por. Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego Tom I pod red. prof. dr hab. K. P. – Wydawnictwo C.H. (...) W. , 1996 r. str. 578]. W ocenie Sądu oczywistym jest, że kwestia posiadania uprawnień do korzystania z nieruchomości powoda w ramach służebności drogi koniecznej, której ustanowienia – w toku innego postępowania cywilnego – domagają się pozwani, stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, a wynik tamtego postępowania stanowi praeiudicium dla tej sprawy. Uwzględniając powyższe, Sąd – w oparciu o art. 177 § 1 pkt 1 KPC – orzekł jak w sentencji postanowienia.