Sygn. akt I C 159/25 UZASADNIENIE W dniu 28 lutego 2025 roku (data stempla pocztowego) do Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim wpłynął pozew (...) (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko pozwanemu S. Ś. o zapłatę. W pozwie tym powód domagał się zasądzenia od pozwanego łącznej kwoty 3597,75 zł wraz z odsetkami wskazanymi w żądaniu pozwu od poszczególnych kwot składowych, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu pozwu (k. 2 – 5). W dniu 12 marca 2025 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Radzyniu Podlaskim I Wydziale Cywilnym wydał nakaz zapłaty, w którym zasądził żądaną przez powoda kwotę 3597,75 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od dnia 31 października 2024 roku oraz kwotę 817,00 zł tyt. zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie (k. 49). W dniu 3 kwietnia 2025 roku (data wpływu), w ustawowo przypisanym terminie pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu sprzeciwu (k. 55-61). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 29 maja 2024 roku pozwany S. Ś. zawarł z (...) S.A. z siedzibą w W. umowę pożyczki nr (...) . Umowa została zawarta na okres do dnia 28 czerwca 2024. Pozwanemu przyznano pożyczkę kwocie 3000 zł. Całkowity koszt pożyczki wyniósł 370,28, zaś całkowita kwota do zapłaty wyniosła 3370,28 zł. Dowód: umowa pożyczki nr (...) – k. 7-14 W dniu 6 czerwca 2024 roku (...) S.A. z siedzibą w W. zawarł z powodem (...) (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. umowę przelewu wierzytelności. Z zestawienia wierzytelności do w/w umowy cesji wierzytelności wynika, iż umowa obejmowała przedmiotową umowę pożyczki. Dowód: umowa przelewu wierzytelności (k. 22-26) Powyższy stan faktyczny jest bezsporny i został ustalony na podstawie powyżej wymienionych dowodów. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo powoda (...) (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko pozwanemu S. Ś. o zapłatę jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, że powód nie posiada legitymacji czynnej do wytoczenia powództwa. Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim (t. jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 1497 z późn. zm.) „Instytucja pożyczkowa uzależnia udzielenie kredytu konsumenckiego od pozytywnej oceny zdolności kredytowej kredytobiorcy.” Ustępy 2 i 3 powołanego powyżej przepisu wskazują w jaki sposób należy dokonać oceny zdolności kredytowej kredytobiorcy, zaś ust. 4 zdanie 3 stanowi, iż „obowiązek wykazania, że instytucja pożyczkowa dokonała oceny zdolności kredytowej w sposób zgodny z wymogami ust. 2 , spoczywa na instytucji pożyczkowej lub jej następcach prawnych.”. Sankcja za niezachowanie zasad wskazanych w ust. 1 – 4 art. 9a ustawy o kredycie konsumenckim została określona w ust. 5 tego przepisu. Zgodnie z art. 9a ust 5 pkt 1 skutkiem naruszenia powołanych wyżej przepisów jest to, iż zbycie wierzytelności z tej umowy w drodze przelewu lub w inny sposób jest nieważne. W niniejszej sprawie powód w żaden sposób nie udowodnił, iż została dokonana ocena zdolności kredytowej w sposób zgodny z wymogami ust. 2. art. 9a w/w ustawy. Zawarte w uzasadnieniu pozwu twierdzenia powoda, iż pożyczkodawca dokonał pozytywnej oceny zdolności kredytowej pożyczkobiorcy stosownie do regulacji art. 9a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim oraz wskazanie, iż do oceny zdolności kredytowej pożyczkodawca każdorazowo pobiera raport z BIK a nadto wykorzystuje dane od dostawcy zewnętrznego, który na podstawie modeli predykcyjnych ocenia zdolność kredytową klientów, należało uznać za gołosłowne. Jeszcze raz należy podkreślić, iż zgodnie z art. 9a ust. 4 zdanie 3 „obowiązek wykazania, że instytucja pożyczkowa dokonała oceny zdolności kredytowej w sposób zgodny z wymogami ust. 2, spoczywa na instytucji pożyczkowej lub jej następcach prawnych.”. Mając na uwadze powyższe Sąd oddali powództwo jako bezzasadne. Ponieważ powództwo powoda zostało oddalone, a pozwany S. Ś. nie wykazał, aby poniósł jakiekolwiek koszty procesu, Sąd zgodnie z treścią art. 98 k.p.c. nie obciążył powoda obowiązkiem ich zwrotu. Z przytoczonych wyżej względów Sąd orzekł jak w wyroku. apb
Pełny tekst orzeczenia
I C 159/25
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.