I C 1571/12

Powódka, spółka (...) Finanse S.A., wniosła o zasądzenie od pozwanego M. K. kwoty 215,17 zł tytułem kary umownej, której wierzytelność nabyła od operatora telekomunikacyjnego. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym, zarzucając bezpodstawne naliczenie kary. Pozwany wyjaśnił, że umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych była aneksowana, a zmiana lokalizacji usługi okazała się niemożliwa z przyczyn technicznych, co operator uznał za zerwanie umowy. Pozwany kwestionował zasadność kary, powołując się na regulamin i początkową korzystną interpretację przez pracowników operatora. Sąd Rejonowy w Oleśnicy, rozpoznając sprawę w trybie postępowania uproszczonego (art. 505¹ i nast. kpc), ustalił, że pozwany był abonentem operatora telekomunikacyjnego, który naliczył karę umowną. Wierzytelność została zbyta powodowi, a pozwany nie uiścił należności. Sąd podkreślił, że w postępowaniu uproszczonym wnioski dowodowe nie zgłoszone w pozwie lub odpowiedzi na pozew zasadniczo nie są rozpoznawane (art. 505⁵ § 1 kpc). Ciężar dowodu spoczywa na powodzie (art. 6 kc). Sąd stwierdził, że przeprowadzone dowody (odpisy dokumentacji, nota obciążeniowa, nota odsetkowa, wezwanie do zapłaty, przelew wierzytelności, umowa o świadczenie usług) nie wykazały istnienia okoliczności uzasadniających naliczenie kary umownej ani odpowiednich postanowień regulaminowych. Z tego powodu sąd uznał, że brak było podstaw do ustalenia istnienia wymagalnego zobowiązania i oddalił powództwo. Wnioski dowodowe pozwanego uznano za nieistotne dla rozstrzygnięcia, gdyż powód nie udowodnił zasadności swojego roszczenia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający