I C 157/18

Sygn. akt: I C 157/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2019 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Monika Muszko-Adamczak Protokolant: sekretarka Marta Strzała po rozpoznaniu w dniu 6 września 2019 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. przeciwko (...) 1. powództwo oddala; 2. nakazuje pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 614,52 (sześćset czternaście 52/100) złotych tytułem kosztów sądowych; 3. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia SO Monika Muszko-Adamczak Sygn. akt I C 157/18 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 12 października 2017 roku powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 97.701,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w zapłacie od dnia 25 maja 2017 roku do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu powód podał, że prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której w dniu 8 grudnia 2016 r. podpisał wraz z (...) S.A. z siedzibą w G. umowę, zgodnie z którą spółka ta zleciła powodowi wykonanie jako podwykonawcy prac budowlanych, dotyczących zabezpieczenia antykorozyjnego konstrukcji (...) śluzy D. na inwestycji pn. „ (...) ” w ramach przedsięwzięcia „ (...) ”. Inwestorem tego przedsięwzięcia był Skarb Państwa - (...) . Powód wskazał, że (...) S.A. była generalnym wykonawcą przedmiotowych prac budowlanych na podstawie umowy zawartej z inwestorem. Umowa zawarta przez powoda z generalnym wykonawcą miała charakter umowy podwykonawczej. Z tytułu wykonania prac powód miał otrzymać 635.515,62 zł netto. Następnie po aneksowaniu umowy, ustalono, że wynagrodzenie podwykonawcy wyniesie 716.212,82 zł netto. Strona powodowa wykonała wszystkie prace, do których została zobowiązana w umowie z Generalnym Wykonawcą tj. (...) S.A. Powód został zgłoszony Inwestorowi (pozwanemu) jako podwykonawca, a pozwany nie wyraził sprzeciwu na wykonanie części prac budowlanych przez powoda. Co więcej, prace na kwotę dochodzoną pozwem zostały protokolarnie odebrane i zaakceptowane. Równocześnie powód podał, że w dniu 19.12.2016 r. wystawił fakturę VAT obejmującą koszt wszystkich wykonanych prac związanych z zabezpieczeniem antykorozyjnym konstrukcji (...) . Należność z tej faktury została skorygowana następnie poprzez wystawienie (...) S.A faktury korygującej (...) z 30.12.2016 r. Korekta ta opiewała na wartość do zapłaty 186.247,22 zł brutto i została ona zapłacona powodowi przez pozwanego w dniu 15.02.2017 r. Następnie powód wystawił (...) S.A fakturę Vat (...) na kwotę 432.274,99 zł z korektą do tej faktury na kwotę większą o 22.197,81 zł. Obie te wartości zostały powodowi również zapłacone przez pozwanego, bądź na jego zlecenie przez Ministerstwo (...) ; kwota 432.274,99 zł w dniu 29.03.2017 r. zaś kwota 22.197.81 zł 27.04.2017 r. Powód podał, że nie otrzymał ani od wykonawcy ani od pozwanego zapłaty za prace określone w protokole odbioru częściowego robót nr (...) z uwagi na fakt, że w stosunku do Generalnego Wykonawcy (...) S.A. otwarto postępowanie układowe ze względu na problemy finansowe tej spółki i w związku z tym zasadne jest żądanie zapłaty wyżej wskazanej kwoty od inwestora, który odpowiada solidarnie z Generalnym Wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia powodowi. Z uwagi na to, że w protokołach odbiorów częściowych robót wykonanych przez powoda nr (...) z dnia 19/12/2016 oraz nr (...) z dnia 1/03/2017 powtórzyły się pozycja kosztorysowa 1.6.1.21 na kwotę 31.967,50 zł oraz pozycja kosztorysowa 1.6.4.25 na kwotę 10.515,31 zł, (...) Sp. z o.o. wystawiła (...) S.A. fakturę korygującą (...) do faktury Vat (...) , w której zmniejszyła kwotę swych należności o wartość 42.482,81 zł, co dało wartość dochodzoną pozwem tj. 97.701,30 zł. Faktura korygująca (...) do faktury Vat (...) została wysłana do (...) S.A. oraz do pozwanego w dniu 14.09.2017 r. listem poleconym. Mimo to ani (...) S.A. , ani pozwany nie zapłacili powodowi do dnia złożenia pozwu należności za wykonane i odebrane prace wymienione w protokole nr (...) z dnia 1/03/2017. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych ewentualnie zgodnie z przedłożonym spisem kosztów. Pozwany podał że na podstawie protokołu odbioru nr (...) nie uczestniczył w odbiorze żaden z inspektorów nadzoru inwestora i nie jest w związku z tym możliwa jednoznaczna identyfikacja robót, których w istocie protokół dotyczy. Pozwany podał, że nie jest mu znana rzeczywista treść relacji gospodarczych pomiędzy powodem i Generalnym Wykonawcą. Nadto pozwany podał, że roboty budowlane były wykonywane przez powoda na podstawie nieskutecznej wobec inwestora umowy, nieważnych aneksów, zleceń ustnych. Ponadto pozwany wskazał, że projekt umowy podwykonawczej został przesłany pozwanemu drogą elektroniczną w dniu 18 listopada 2016 roku a pozwany złożył sprzeciw z zachowaniem 14 dniowego terminu. W dniu 4 lutego 2017 roku pozwany otrzymał od Generalnego Wykonawcy dwa projekty aneksów do umowy podwykonawczej i pozwany nie wyraził zgody na zawarcie aneksów, wskazując jednocześnie, że nie ponosi odpowiedzialności solidarnej za zapłatę wygrodzenia powoda. Pismem z dnia 13 marca 2018 roku pozwany wniósł o oznaczenie, jako strony pozwanej – w miejsce Skarbu Państwa, reprezentowanego przez (...) w G. – państwową osobę prawną: (...) wskazując, że w dniu 1 stycznia 2018 roku weszła w życie ustawa Prawo wodne , na mocy której z dniem wejścia w życie ustawy znosi się dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, zaś regionalne zarządy gospodarki wodnej będące państwowymi jednostkami budżetowymi stają się jednostkami organizacyjnymi Wód Polskich, które są państwową osobą prawną w rozumieniu ustawy o finansach publicznych oraz ustawy Prawo wodne . Pismem z dnia 6 kwietnia 2018 roku powód podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wskazując, że pozwany akceptował obecność powoda na placu budowy, wiedział o zakresie prac, jakie Generalny Wykonawca przekazał powodowi do wykonania, a ponadto wiedział za jaką kwotę powód te prace wykonuje. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 roku oznaczono jako stronę pozwaną (...) ”. Pismem z dnia 2 lipca 2018 roku pozwany (...) podtrzymał stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wskazał, że zaprzecza twierdzeniom jakoby poprzednik prawny przyjął odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia powoda w sposób dorozumiany czynny poprzez akceptację jego działalności na placu budowy, podając że pozwany w dniu 22 grudnia 2016 roku skutecznie wyraził sprzeciw wobec zawarcia umowy podwykonawczej. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 8 grudnia 2016 r. powód podpisał z (...) S.A. z siedzibą w G. umowę, zgodnie z którą spółka ta zleciła powodowi wykonanie jako podwykonawcy prac budowlanych, dotyczących zabezpieczenia antykorozyjnego konstrukcji (...) na inwestycji pn. (...) w ramach przedsięwzięcia (...) . Inwestorem tego przedsięwzięcia był Skarb Państwa - (...) w G. . (...) S.A. była generalnym wykonawcą prac budowlanych na podstawie umowy zawartej z inwestorem – Skarbem Państwa - (...) w G. . Z tytułu wykonania prac powód miał otrzymać 635.515,62 zł netto a po aneksowaniu umowy, ustalono, że wynagrodzenie podwykonawcy wyniesie 716.212,82 zł netto. W dniu 18 listopada 2016 roku pozwany otrzymał projekt umowy podwykonawczej przy wystąpieniu wykonawcy nr (...) . W dniu 2 grudnia 2016 roku inwestor złożył od w/w projektu sprzeciw (k 124). W dniu 8 grudnia 2016 roku Inwestor otrzymał od Generalnego Wykonawcy kolejną umowę podwykonawczą przy wystąpieniu nr (...) . W dniu 22 grudnia 2016 roku inwestor złożył od w/w projektu sprzeciw, wskazując ponadto, że poprzedni sprzeciw nadal obowiązuje (k 129). W dniu 9 grudnia 2016 roku Generalny Wykonawca przesłał pozwanemu wstąpienie, w którym stwierdził że doszło milczącego zatwierdzenia umowy podwykonawczej. W dniu 12 grudnia 2016 roku Inwestor zaprzeczył jakoby nie udzielił odpowiedzi na wstąpienie. W dniu 4 lutego 2017 roku Generalny Wykonawca przesłał pozwanemu dwa projekty aneksów do umowy podwykonawczej – aneks nr (...) z dnia 26 stycznia 2017 roku oraz aneks nr (...) , a pozwany przesłał Generalnemu Wykonawcy odpowiedź w której wskazał, iż nie wyraża zgody na zawarcie przesłanych aneksów i nie ponosi odpowiedzialności solidarnej za zapłatę wynagrodzenia powoda. Pomimo zgłoszonych sprzeciwów przez pozwanego, powód nadal wykonywał prace remontowe. Pracownicy powoda byli widziani przez inwestora na placu budowy. W dniu 19.12.2016 r., w związku z wykonanymi pracami powód wystawił fakturę VAT obejmującą koszt wszystkich wykonanych prac związanych z zabezpieczeniem antykorozyjnym konstrukcji (...) . Należność z tej faktury została skorygowana następnie poprzez wystawienie Głównemu Wykonawcy faktury korygującej (...) z 30.12.2016 r. Korekta ta opiewała na wartość 186.247,22 zł brutto i została ona uregulowana przez pozwanego w dniu 15.02.2017 r. Ustalono nadto, że powód wystawił (...) S.A fakturę Vat (...) na kwotę 432.274,99 zł z korektą do tej faktury na kwotę większą o 22.197,81 zł. Obie te wartości zostały powodowi również zapłacone przez pozwanego bądź na jego zlecenie przez Ministerstwo (...) ; kwota 432.274,99 zł w dniu 29.03.2017 r. zaś kwota 22.197.81 zł 27.04.2017 r. Ustalono, że w stosunku do Generalnego Wykonawcy - (...) S.A. otwarto postępowanie układowe ze względu na problemy finansowe spółki. Z uwagi na to, że w protokołach odbiorów częściowych robót wykonanych przez powoda nr (...) z dnia 19/12/2016 oraz nr (...) z dnia 1/03/2017 powtórzyły się pozycja kosztorysowa na kwotę 31.967,50 zł oraz pozycja kosztorysowa na kwotę 10.515,31 zł (...) Sp. z o.o. wystawiła (...) S.A. fakturę korygującą (...) do faktury VAT (...) , w której zmniejszyła kwotę swych należności o wartość 42.482,81 zł, co dało wartość 97.701,30 zł. Faktura korygująca (...) do faktury VAT (...) została wysłana do (...) S.A. oraz do pozwanego w dniu 14.09.2017 r. Dowody: umowa z dnia 8 grudnia 2016 roku nr (...) wraz z aneksem, protokół odbioru częściowego robót z dnia 1 marca 2017 roku i wystąpienia wykonawcy z dnia 9 grudnia 2016 roku, faktury z dnia 19 grudnia 2016 roku, 30 grudnia 2016 roku, 12 stycznia 2017 roku, 27 marca 2017 roku, wydruki z operacji bankowych, postanowienie Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 10 maja 2017 roku, zawiadomienie wierzycieli z dnia 16 maja 2017, faktura nr (...) z 8 marca 2017 roku i faktura korygująca (...) z dnia 8 września 2017 roku, korespondencja pomiędzy (...) S.A. a pozwanym, korespondencja przedprocesowa stron, umowa z dnia 5 października 2012 roku wraz z aneksami, wystąpienia wykonawcy z dnia 18 listopada 2016 roku, 8 grudnia 2016 roku, 4 lutego 2017 roku wraz z odpowiedziami pozwanej z dnia 2 grudnia 2016 roku, 22 grudnia 2016 roku, 6 lutego 2017 roku, protokoły odbioru częściowego robót wraz z zestawieniem wykonanych prac, zeznania świadka W. K. J. S. , D. K. (1) , S. G. , E. B. , M. G. , A. K. , W. T. , D. K. (2) , zeznania powoda, pismo i dokumentacja D. K. (2) , wypisy z dziennika budowy z pisma z dnia 17 maja 2019 roku, kosztorysy nr (...) prac wykonanych na inwestycji od 8.12.2016 roku do 7.01.2017r. wraz z księgą obmiaru tych prac, kosztorysu nr (...) robót wykonanych na inwestycji od 8.02.2017r. do 7.03. 2017r. wraz z księgą obmiaru tych prac, kosztorysu nr (...) robót wykonanych na inwestycji od 8.05.2017r. do 7.06.2017r. wraz z księgą obmiaru tych prac oraz kosztorysu nr (...) prac wykonanych na inwestycji od 8.06.2017r. do 22.06.2017r. Opisany stan faktyczny Sad ustalił w oparciu o przedstawioną przez strony dokumentację oraz zeznania świadków. Stan faktyczny, dotyczący obecności pracowników powoda na budowie i wykonywania przez nich robót określonych w umowie podwykonawczej nie był w sprawie sporny. Świadkowie pozwanego wskazali również jednoznacznie, że powód wykonywał prace opisane w umowie. Jedyną okolicznością sporną było ustalenie, czy pozwany jako inwestor skutecznie złożył sprzeciw, a tym samym czy ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania generalnego wykonawcy. Sąd zważył, co następuje: Roszczenia powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powód dochodził zapłaty kwoty 97.701,30 zł za roboty budowlane których źródłem była umowa z dnia 8 grudnia 2016 r. zawartej z Głównym Wykonawcą - (...) S.A. z siedzibą w G. zgodnie z którą to umową spółka ta zleciła powodowi wykonanie jako podwykonawcy prac budowlanych dotyczących zabezpieczenia antykorozyjnego konstrukcji (...) na inwestycji pn. „ (...) ” w ramach przedsięwzięcia (...) i solidarnej odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane przez Inwestora. Zgodnie z art. 647 Kodeksu cywilnego przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Zgodnie natomiast z art. 647 1 § 1, 2, 4 i 5 k.c obowiązującym w dacie zawarcia umowy podwykonawczej, w umowie o roboty budowlane, o której mowa w art. 647 k.c. , zawartej między inwestorem a wykonawcą (generalnym wykonawcą), strony ustalają zakres robót, które wykonawca będzie wykonywał osobiście lub za pomocą podwykonawców. Do zawarcia przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą jest wymagana zgoda inwestora. Jeżeli inwestor, w terminie 14 dni od przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu, wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonywania robót określonych w umowie lub projekcie, nie zgłosi na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważa się, że wyraził zgodę na zawarcie umowy. Umowy, o których mowa powinny być dokonane w formie pisemnej pod rygorem nieważności a zawierający umowę z podwykonawcą oraz inwestor i wykonawca ponoszą solidarną odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonywane przez podwykonawcę. Mając na uwadze powyższe oraz materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie a nadto dokonując analizy art. 647 1 § 2 k.c. § 2-5 k.c. wskazać należy że do powstania odpowiedzialności solidarnej inwestora i (generalnego) wykonawcy wobec podwykonawcy konieczne jest wystąpienie następujących trzech przesłanek: 1) zawarcie przez wykonawcę z podwykonawcą umowy, której przedmiotem jest wykonanie robót budowlanych; 2) wyrażenie przez inwestora (w sposób czynny, w tym wyraźny lub dorozumiany, albo bierny) zgody na dojście do skutku tej umowy; 3) istnienie wymagalnej wierzytelności podwykonawcy wobec wykonawcy o zapłatę wynagrodzenia za wykonane roboty budowlane. W każdym przypadku na podwykonawcy spoczywa ciężar udowodnienia, że objęte odpowiedzialnością solidarną roszczenie o zapłatę na jego rzecz wynagrodzenia powstało i jest wymagalne ( art. 6 k.c. ). Odnosząc się do pierwszej z przesłanek, należy zauważyć, że wykładnia gramatyczna art. 647 1 § 2 prowadzi do wniosku, iż inwestor odpowiada jedynie wobec podwykonawcy związanego z (generalnym) wykonawcą umową o roboty budowlane, co w przedmiotowej sprawie nie jest przedmiotem sporu. Druga przesłanka powstania zobowiązania solidarnego, czyli zgoda inwestora - pozostaje od chwili wejścia w życie art. 647 1 kc , przedmiotem rozbieżnych interpretacji w doktrynie i orzecznictwie. Pierwsza z wątpliwości interpretacyjnych dotyczyła tego, czy zgoda inwestora stanowi zgodę osoby trzeciej w rozumieniu art. 63 § 2 , wobec czego wymaga formy pisemnej pod rygorem ad solemnitatem, a w razie jej braku umowę zawartą między (generalnym) wykonawcą a podwykonawcą kwalifikować należy jako nieważną. Po początkowych wahaniach wątpliwości te, przynajmniej na płaszczyźnie judykatury, zostały rozstrzygnięte w uchwale składu 7 sędziów SN z dnia 29 kwietnia 2008 r., III CZP 6/08, OSNC 2008, nr 11, poz. 121 (zob. też glosy P. Drapały, OSP 2009, z. 6, poz. 67, M. Gutowskiego, OSP 2009, z. 9, poz. 90, B. Kosteckiego, Zgoda inwestora na zawarcie umowy pomiędzy wykonawcą a podwykonawcą. Komentarz do uchwały SN z dnia 29 kwietnia 2008 r., III CZP 6/08, R.Pr. 2011, nr 3, s. 19), w której stwierdzono, że do zgody wymaganej przez art. 647 1 § 2 i 3 nie stosuje się art. 63 § 2 . Zgoda ta może być wyrażona przez każde zachowanie, które ujawnia ją w sposób dostateczny ( art. 60 ); niezależnie od tego zgodę uważa się za wyrażoną w razie ziszczenia się przesłanek określonych w art. 647 1 § 2 zdanie drugie. W judykaturze wskazuje się, że zgoda inwestora na zawarcie przez wykonawcę umowy z podwykonawcą może być wyrażona w dwojaki sposób: czynny (aktywny), polegający na wyraźnym lub dorozumianym oświadczeniu woli, lub bierny (pasywny), objawiający się brakiem zgłoszenia przez inwestora na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń w terminie 14 dni od przedstawienia mu umowy z podwykonawcą lub jej projektu, wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonania określonych robót powierzonych podwykonawcy (art. 647 1 § 2 zdanie drugie). Przesłanka zgody inwestora zawiera element gwarancyjny dotyczący ochrony interesów tego podmiotu przed ryzykiem związanym z odpowiedzialnością solidarną, na co zwrócono uwagę w wyroku SN z dnia 9 kwietnia 2008 r., V CSK 492/07, LEX nr 424317, oraz w wyroku SN z dnia 2 lipca 2009TTATCSK-24/09, LTXmr 527185. Zmiana przepisu art. 647 1 kc z 2017 roku wprowadziła wymóg formy pisemnej zgłoszenia oraz sprzeciwu, pod rygorem nieważności, ale przepis ten nie obowiązywał w dacie zawarcia umowy przez strony. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż pozwany po otrzymaniu w dniu 18 listopada 2016 roku i 8 grudnia 2016 roku projektów umów podwykonawczych przy wystąpieniu wykonawcy nr (...) oraz nr (...) złożył skutecznie w dniu 2 grudnia 2016 roku oraz 22 grudnia 2016 roku sprzeciwy . Nadto pozwany w dniu 12 grudnia 2016 roku zaprzeczył jakoby nie udzielił odpowiedzi na wstąpienia, a także w odpowiedzi na dwa projekty aneksów do umowy podwykonawczej – aneks nr (...) z dnia 26 stycznia 2017 roku oraz aneks nr (...) a pozwany przesłał Generalnemu Wykonawcy odpowiedź w której wskazał, iż nie wyraża zgody na zawarcie przesłanych aneksów i nie ponosi odpowiedzialności solidarnej za zapłatę wynagrodzenia. Powyższe prowadzi do wniosku, iż pozwany dokonał w przypisanym terminie skutecznego złożenia sprzeciwów i tym samym nie można przypisać mu odpowiedzialności solidarnej . W świetle powyższych ustaleń nie ma znaczenia akceptowanie przez pozwanego pracowników powoda na budowie. Skutecznie złożony sprzeciw nie powoduje bowiem nieważności umowy zawartej pomiędzy powodem a generalnym wykonawcą, a jedynie wyłącza solidarną odpowiedzialność inwestora za zobowiązania generalnego wykonawcy. Jednocześnie strona powodowa nie wykazała, aby w późniejszym okresie pozwany wyraził zgodę na zawarcie umowy z dnia 8 grudnia 2016 roku. Na powodzie bowiem spoczywał ciężar wykazania, że pozwany ostatecznie wyraził zgodę na zawarcie umowy. Co prawda, w swoich zeznaniach świadek W. K. wskazał, że było trzecie pismo inwestora, wyrażające zgodę na powoda jako podwykonawcę, ale strona powodowa nie przedstawiła go, a pozwany temu zaprzeczył. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że pozwany skutecznie złożył sprzeciw, a tym samym zwolnił się od odpowiedzialności solidarnej za zapłatę wynagrodzenia powodowi i powództwo oddalił. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu pomiędzy stronami podjęte zostało w zgodzie z zasadami dotyczącymi obowiązku zwrotu kosztów niezbędnych do celowego prowadzenia procesu oraz odpowiedzialności za wynik procesu, statuowanymi w art. 98 § k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Ponieważ pozwana wygrała proces w całości, zatem zaistniały przesłanki do obciążenia powodowej Spółki obowiązkiem zwrotu na jej rzecz wszystkich poniesionych kosztów procesu, na którą złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej 5 400 zł, ustalonej w oparciu o § 15 ust. 1 w zw. z §2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Kwota 614,52 (sześćset czternaście 52/100) złotych tytułem kosztów sądowych na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wynikła z nieopłaconych do tej pory zaliczkami kosztów dojazdu świadków. Natomiast Sąd zaliczył na uiszczone już koszty postępowania opłatę w kwocie 2124 zł, która została nadpłacona przy wnoszeniu pozwu. sędzia Monika Muszko – Adamczak