I C 154/14

Sygn. akt:I C 154/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2014 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Zych po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 roku w Gliwicach sprawy z powództwa I. M. przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w R. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli 1. nakazuje pozwanej - Zarządowi (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w R. złożenie oświadczenia woli, którego treścią jest wyodrębnienie i przeniesienie na powódkę I. M. własności lokalu znajdującego się w R. przy ulicy (...) oznaczonego numerem (...) o powierzchni 38 m 2 , do którego I. M. przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego na warunkach określonych w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000 roku z późniejszymi zmianami w brzmieniu: Zarząd (...) Spółdzielni Mieszkaniowej ustanawia odrębną własność lokalu mieszkalnego numer (...) położonego na III kondygnacji budynku w R. przy ulicy (...) , z wejściem z klatki schodowej nr (...) , składającego się z kuchni, łazienki, przedpokoju i dwóch pokoi o łącznej powierzchni użytkowej 38 m ( 2) , do którego pomieszczeniem przynależnym jest piwnica o powierzchni 3,12 m ( 2) czyli o łącznej powierzchni 41,12 m ( 2) wraz z własnością udziału związanego z tym lokalem mieszkalnym wynoszącego 2363/100 000 (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt trzy stutysięcznych) części we wszelkich częściach wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali lub dotychczasowych właścicieli nieruchomości oraz takim samym udziałem w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu numer (...) objętej księgą wieczystą Kw. Nr (...) Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej. Zarząd (...) Spółdzielni Mieszkaniowej przenosi nieodpłatnie na rzecz I. M. odrębną własność lokalu mieszkalnego numer (...) położonego na III kondygnacji budynku w R. przy ulicy (...) , z wejściem z klatki schodowej nr (...) , składającego się z kuchni, łazienki, przedpokoju i dwóch pokoi o łącznej powierzchni użytkowej 38 m ( 2) , do którego pomieszczeniem przynależnym jest piwnica o powierzchni 3,12 m ( 2) czyli o łącznej powierzchni 41,12 m ( 2) wraz z własnością udziału związanego z tym lokalem mieszkalnym wynoszącego 2363/100 000 (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt trzy stutysięcznych) części we wszelkich częściach wspólnych budynku i innych urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali lub dotychczasowych właścicieli nieruchomości oraz takim samym udziałem w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu numer (...) objętej księgą wieczystą Kw. Nr (...) Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej.” 2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600,00 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, 3. nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 3755,00 (trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. I C 154/14 UZASADNIENIE Powódka wniosła o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli o treści podanej w pozwie, podając że pozwana zakwestionowała formę oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do części wkładu mieszkaniowego złożonego przez jednego ze spadkobierców jej męża. Pozwana Spółdzielnia uznała powództwo(k.83) za wyjątkiem kosztów procesu, podając że dopiero do pozwu dołączono wniosek spadkobiercy o stwierdzenie nabycia spadku i zeznanie podatkowe co umożliwiło porównanie podpisu spadkobiercy z podpisem na oświadczeniu o zrzeczeniu się części wkładu mieszkaniowego. W czasie trwania związku małżeńskiego powódki jej mężowi-członkowi spółdzielni- przydzielono spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. Mąż powódki zmarł w 1993 roku. Spadek po nim nabyła powódka i bracia męża. Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego przypadło z mocy art.220 prawa spółdzielczego powódce. Powódka jest obecnie członkiem spółdzielni a jej lokal spełnia wymogi samodzielnego lokalu mieszkalnego; Zarząd pozwanej podjął decyzję w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali, w tym lokalu powódki. Powódka dwukrotnie wystąpiła do pozwanej z pisemnym żądaniem zawarcia z powódką umowy przeniesienia własności lokalu mieszkalnego. Pozwana wezwała powódkę do uzupełnienia dokumentów. W odpowiedzi na zapytanie pełnomocnika powódki pozwana podała, że koniecznym jest przedstawienie przez spadkobiercę brata męża powódki oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do części wkładu mieszkaniowego i rezygnacji z roszczenia zawarcia umowy ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu spisanego w obecności pracownika (...) lub poświadczonego notarialnie. W reakcji na powyższe powódka poinformowała ponownie pozwaną, że w ramach działu spadkobierca ten złożył oświadczenie w formie pisemnej o zrzeczeniu się prawa do części wkładu mieszkaniowego i rezygnacji z roszczenia zawarcia umowy ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, wobec czego żądanie takich dokumentów w formie żądanej przez pozwaną nie znajduje podstaw prawnych. Pozwana- przed procesem- nigdy nie kwestionowała autentyczności podpisu tego spadkobiercy. Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o świadczenia o uznaniu powództwa i dokumenty złożone do akt. Na zasadzie art.213 par.2 kpc Sąd jest związany uznaniem powództwa. W realiach sprawy uznanie nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego ani nie zmierzało do obejścia prawa. Wynik procesu ustali zgodny z prawem stan prawny. Powództwo mające oparcie w art.189 kpc oraz art.12 usm jest zasadne. Pozwana dała powód do wytoczenia sprawy, gdyż nie tylko bezpodstawnie żądała formy czynności prawnej nie przewidzianej przepisami prawa, ale także nie wskazała że ma wątpliwości co do autentyczności podpisu i nie wskazała uprzednio pozwanej jakie dokumenty mogłyby te wątpliwości rozwiać. Pozwana jako profesjonalista winna się liczyć iż strona mająca wobec niej roszczenie wystąpi na drogę sądową zamiast narażać się na długotrwałą i nieefektywną korespondencję. Konsekwencją uznania jest obowiązek poniesienia kosztów wynikający z art.98 kpc ; wyjątek jest uregulowany w art.101 kpc i nie ma zastosowania w sprawie niniejszej, gdyż jak wykazano istniał powód do wytoczenia sprawy. O nieuiszczonych kosztach sądowych orzeczono na zasadzie art.113ust.1 uoks.