I C 1536/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy ustalił nieistnienie stosunku najmu lokalu mieszkalnego pomiędzy jednym z byłych małżonków a miastem, uznając, że definitywne opuszczenie lokalu przez najemcę stanowiło jego rezygnację z dalszego trwania stosunku najmu.
Powódka M.M. wniosła o ustalenie nieistnienia stosunku najmu lokalu mieszkalnego pomiędzy jej byłym mężem A.M. (1) a Miastem (...). Powódka argumentowała, że pozwany nie zamieszkuje w lokalu od 6 lat, opuścił go dobrowolnie po konflikcie małżeńskim i rozwodzie. Pozwany A.M. (1) potwierdził fakt niezamieszkiwania i niepartycypowania w kosztach utrzymania lokalu od 2006 roku. Miasto (...) wniosło o oddalenie powództwa, twierdząc, że umowa najmu nie została rozwiązana. Sąd uznał, że pozwany A.M. (1) zrezygnował z najmu poprzez definitywne opuszczenie lokalu, co uzasadniało uwzględnienie powództwa.
Powódka M.M. domagała się od Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia ustalenia, że stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w Warszawie przy ul. (...) pomiędzy jej byłym mężem A.M. (1) a wynajmującym Miastem (...) nie istnieje. Powódka podnosiła, że pozwany A.M. (1) nie zamieszkuje w lokalu od około 2006 roku, opuścił go dobrowolnie po konflikcie małżeńskim i rozwodzie, który nastąpił w 2008 roku, a także nie partycypuje w kosztach jego utrzymania. Pozwany A.M. (1) w odpowiedzi na pozew potwierdził te okoliczności, choć wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się postępowanie o podział majątku. Miasto (...) wniosło o oddalenie powództwa, argumentując, że umowa najmu zawarta na czas nieoznaczony nie została rozwiązana przez strony ani wypowiedziana przez najemcę. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym dokumenty i zeznania świadków oraz stron, ustalił, że pozwany A.M. (1) faktycznie opuścił lokal i przestał partycypować w jego kosztach od 2006 roku, a jego centrum życiowe znajduje się w P. Sąd uznał, że w świetle art. 189 k.p.c. powódka miała interes prawny w ustaleniu nieistnienia stosunku najmu, ponieważ zachodziła obiektywna niepewność stanu prawnego spornego lokalu. Sąd zinterpretował definitywne opuszczenie lokalu przez pozwanego jako rezygnację z dalszego trwania stosunku najmu (rozwiązanie umowy per facta concludentia), co w połączeniu z faktem, że lokal był wynajmowany w trakcie trwania małżeństwa i nie orzeczono o sposobie korzystania z niego w wyroku rozwodowym, doprowadziło do wniosku o utracie przez pozwanego statusu współnajemcy. W konsekwencji, sąd orzekł o nieistnieniu stosunku najmu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieje interes prawny, gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa, która wymaga ochrony prawnej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że powódka miała interes prawny w ustaleniu nieistnienia stosunku najmu, ponieważ po rozwodzie i faktycznym opuszczeniu lokalu przez jednego z najemców, istniała obiektywna niepewność co do stanu prawnego lokalu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
ustalenie nieistnienia stosunku najmu
Strona wygrywająca
M. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | powódka |
| A. M. (1) | osoba_fizyczna | pozwany |
| Miasto (...) | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Interes prawny występuje, gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa, która wymaga ochrony prawnej.
Pomocnicze
k.c. art. 680¹ § § 1
Kodeks cywilny
Małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych założonej przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa.
k.c. art. 77 § § 2
Kodeks cywilny
Jeżeli umowa została zawarta w formie pisemnej, jej rozwiązanie za zgodą obu stron, jak również odstąpienie od niej albo jej wypowiedzenie powinno być stwierdzone pismem (ad probationem).
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwany A.M. (1) faktycznie opuścił lokal mieszkalny i nie zamieszkuje w nim od 2006 roku. Pozwany A.M. (1) nie partycypuje w kosztach utrzymania lokalu od 2006 roku. Małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód, a w wyroku rozwodowym nie orzeczono o sposobie korzystania ze wspólnego lokalu. Definitywne opuszczenie lokalu przez najemcę stanowi rezygnację z dalszego trwania stosunku najmu (rozwiązanie umowy per facta concludentia). Istnienie interesu prawnego powódki w ustaleniu nieistnienia stosunku najmu z uwagi na obiektywną niepewność stanu prawnego.
Odrzucone argumenty
Umowa najmu nie została rozwiązana przez strony ani wypowiedziana przez najemcę. Fakt niezamieszkiwania w lokalu wskutek konfliktu małżeńskiego i rozwodu nie jest równoznaczny z wypowiedzeniem stosunku najmu. Powódka nie zwracała się do Miasta (...) w sprawie uregulowania stanu prawnego lokalu, co czyni powództwo przedwczesnym.
Godne uwagi sformułowania
stosunek najmu dochodzi do skutku w wyniku oświadczeń woli. stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w W. przy ul. (...) nawiązany został w trakcie trwania małżeństwa powódki i pozwanego umowa najmu łącząca pozwanego A. M. (1) z m. (...) została rozwiązana per facta concludentia. Definitywne opuszczenie lokalu przez pozwanego należy rozumieć jako jego rezygnację z dalszego trwania stosunku najmu. pozwanego A. M. (1) opuścił lokal jeszcze w trakcie małżeństwa ze powódką, a świadczy o tym treść wyroku rozwodowego, w którym nie orzeczono o sposobie korzystania z mieszkania, tym samym zasadne było przyjęcie, iż utracił on status współnajemcy lokalu.
Skład orzekający
Joanna Radzyńska-Głowacka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że definitywne opuszczenie lokalu przez najemcę może być uznane za rozwiązanie umowy najmu per facta concludentia, nawet bez formalnego wypowiedzenia, oraz istnienie interesu prawnego w takich sprawach."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów dotyczących najmu lokalu mieszkalnego w kontekście ustania małżeństwa i opuszczenia lokalu przez jednego z najemców.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznego zastosowania przepisów o najmie i interesie prawnym w kontekście sytuacji rodzinnej, co jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem cywilnym i rodzinnym.
“Czy opuszczenie mieszkania po rozwodzie automatycznie kończy umowę najmu?”
Dane finansowe
zwrot kosztów procesu: 100 PLN
zwrot kosztów procesu: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I C 1536/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2014r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Radzyńska-Głowacka Protokolant Izabela Plis po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa M. M. przeciwko A. M. (1) i Miastu (...) o ustalenie II. ustala, iż nie istnieje stosunek najmu lokalu mieszkalnego nr (...) a przy ul. (...) w W. pomiędzy A. M. (1) a Miastem (...) ; III. zasądza od Miasta (...) i A. M. (1) na rzecz M. M. kwoty po 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt IC 1536/12 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 2 lipca 2012 powódka M. M. domagała się ustalenia, że stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w W. przy ul. (...) nawiązanym pomiędzy wynajmującym m. (...) , a najemcą A. M. (1) nie istnieje. Uzasadniając treść podniesionych żądań podała, iż po jej stronie istnieje interes prawny określony w art. 189 kpc , rozumiany jako potrzeba wyroku o odpowiedniej treści wywołana rzeczywistym naruszeniem określonej sfery prawnej. Wskazała, iż A. M. (1) nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od 6 lat. Mieszkanie opuścił dobrowolnie zabierając swoje rzeczy osobiste oraz oddając klucze do lokalu. Nadto podniosła, że w 2008 r. Sąd rozwiązał jej małżeństwo z A. M. (1) . pozew wraz z załącznikami-k.1-5. W odpowiedzi na pozew z dnia 7 lutego 2013 r. pozwany A. M. (1) wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się postępowanie w Sądzie Okręgowym w Warszawie o podział majątku dorobkowego pomiędzy powódką a pozwanym. W uzasadnieniu swojego stanowiska opisał okoliczności, które zmusiły go do opuszczenia lokalu tj. konflikt z małżonką oraz rozwód. Ponadto pozwany potwierdził fakt niezamieszkiwania w lokalu od końca roku 2005 oraz braku partycypacji przez pozwanego w kosztach utrzymania tego lokalu. odpowiedz na pozew wraz z załącznikami-k.23-41. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie. Postępowanie zostało podjęte w dniu 10 września 2013 r. postanowienie-k.54,k.64. W odpowiedzi na pozew z dnia 29 kwietnia 2014 r. pozwany m. (...) wniosło o oddalenie powództwa oraz o nieorzekanie o prawie do lokalu socjalnego w stosunku do pozwanego A. M. (1) . M. (...) zarzuciło, iż nie było podstaw do przyjęcia, iż łączący go z pozwanym stosunek najmu nie istnieje. Podał, że zawarł z powódką i pozwanym umowę najmu przedmiotowego lokalu na czas nieoznaczony. Umowa ta nie została rozwiązana przez strony, a pozwany nie złożył wobec wynajmującego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy. Z kolei fakt nie zamieszkiwania w lokalu wskutek konfliktu małżeńskiego a następnie rozwodu nie jest równoznaczny z wypowiedzeniem stosunku najmu. Nadto zarzuciło, iż powódka nie zwracała się do m. (...) w sprawie uregulowania stanu prawnego przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a zatem powództwo jest przedwczesne. odpowiedz na pozew m. (...) -k.79-81. W toku postępowania stanowisko stron pozostało bez zmian. Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: Właścicielem lokalu nr (...) a, położonego w W. przy ul. (...) , jest m. (...) . Dowód: okoliczność bezsporna. W dniu 21 lipca 1999 r. M. M. i A. M. (1) zawarli z m. (...) umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Dowód: umowa najmu lokalu-k.4. zeznania powódki-k.84. W okresie od 9 czerwca 1990 r. do 5 lutego 2008 r. powódka M. M. oraz pozwany A. M. (1) pozostawali w związku małżeńskim. Związek małżeński stron został rozwiązany przez rozwód w dniu 5 lutego 2008 r. Dowód: wyrok-k.2., zeznania powódki-k.84, zeznania pozwanego A. M. (1) -k.85. Pozwany A. M. (1) od około 2006 r. wyprowadził się lokalu przy ul. (...) do P. , gdzie obecnie przebywa. Od tego momentu pozwany nie partycypował w kosztach utrzymania lokalu. Dowód: zeznania świadka B. P. -k.75, zeznania powódki-k.84. Pismem z dnia 14 kwietnia 2006 r. powódka poinformowała pozwanego m. (...) , iż w przedmiotowym lokalu na stałe przebywają 3 osoby tj. M. M. , P. M. i K. M. . Dowód: oświadczenie powódki-k.5., zeznania powódki-k.84. Pismem z dnia 23 czerwca 2009 r. pozwany A. M. (1) wniósł o podział majątku wspólnego powstałego w trakcie trwania małżeństwa z powódką. Dowód: sygn. akt I Ns 528 /10 wniosek-k.1. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie postanowił oddalić wniosek pozwanego. Dowód: sygn. akt I Ns 528 /10 postanowienie-k.18. Postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddaliła apelację wnioskodawcy. Dowód: sygn. akt V Ca 2901/12 postanowienie-k.257. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzone w aktach tj. IC 1536/12, I Ns 528/10, VCa (...) , a wskazane wyżej dokumenty, jak również w oparciu o zeznania świadka B. P. (k.75-76), powódki M. M. (k.84-85) oraz pozwanego A. M. (2) (k.85) Sąd dał wiarę złożonym dokumentom, gdyż ich prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału nie nasuwała żadnych wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Sąd dał również wiarę zeznaniom świadka B. P. w zakresie potwierdzenia dobrowolnego opuszczenia przez pozwanego przedmiotowego lokalu. W pozostałym zakresie zeznania świadka były bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania powódki oraz pozwanego A. M. (1) . Strony potwierdziły fakt niezamieszkiwania przez pozwanego w lokalu przy ul. (...) w W. , a nadto pozwany podkreślił, iż od 2006 roku nie partycypuje w kosztach utrzymania lokalu, a jego centrum życiowe znajduje się w P. . W pozostałym zakresie zeznania stron były bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd zważył co następuje : Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 189 k.p.c. powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Przepis ten wskazuje na dwie przesłanki powództwa o ustalenie: interes prawny powoda w ustaleniu oraz ustalenie powinno dotyczyć stosunku prawnego lub prawa, a nie okoliczności faktycznej. Interes prawny w rozumieniu cytowanego przepisu występuje wówczas, gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa. Niepewność ta powinna być jednak obiektywna, czyli zachodzić według rozumnej oceny sytuacji, a nie tylko subiektywna, tj. według odczucia powoda. Interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. występuje tylko wówczas, gdy zachodzi potrzeba jego ochrony prawnej ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21. lutego 1997 r.; II CKU 7/97 ). Przez „interes prawny” w znaczeniu art. 189 k.p.c. rozumieć należy istniejącą potrzebę uzyskania korzyści w sferze sytuacji prawnej ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 1999 r.; I ACa 1046/98 ). W świetle zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, iż powódka miała interes prawny w ustaleniu nieistnienia stosunku prawnego najmu spornego lokalu mieszkalnego pomiędzy pozwanym A. M. (1) a pozwanym m. (...) . Mając zaś na uwadze, iż małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o sposobie korzystania ze wspólnego lokalu, a pozwany w przedmiotowym lokalu faktycznie nie zamieszkiwał, uznać należało, iż po stronie powódki zachodziła obiektywna niepewność stanu prawnego spornego lokalu, przejawiająca się w wątpliwości istnienia stosunku prawnego najmu lokalu pomiędzy pozwanym A. M. (1) a m. (...) . Odnosząc się do żądania pozwu wskazać, należy, iż umowa najmu dochodzi do skutku w wyniku oświadczeń woli. Do przesłanek jej zawarcia nie należy wydanie rzeczy najemcy, nie ma więc charakteru czynności prawnej realnej. Jest umową konsensualną, która nakłada na wynajmującego obowiązek oddania najemcy rzeczy do używania i wydanie rzeczy następuje w wykonaniu zaciągniętego zobowiązania. Tym samym stwierdzić należy, iż stosunek najmu lokalu mieszkalnego położonego w W. przy ul. (...) nawiązany został w trakcie trwania małżeństwa powódki i pozwanego, bowiem w dniu w dniu 21 lipca 1999 r. powódka i pozwany złożyli zgodne oświadczenia podpisując umowę (sygn. akt I Ns 528/10 k. 86-88 ) Nadto stosownie zaś do treści art. 680 1 § 1 zd. 1 k.c. małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych założonej przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 77 § 2 k.c. jeżeli umowa została zawarta w formie pisemnej, jej rozwiązanie za zgodą obu stron, jak również odstąpienie od niej albo jej wypowiedzenie powinno być stwierdzone pismem ( ad probationem ). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie umowa najmu łącząca pozwanego A. M. (1) z m. (...) została rozwiązana per facta concludentia . Definitywne opuszczenie lokalu przez pozwanego należy rozumieć jako jego rezygnację z dalszego trwania stosunku najmu. Nie można też pominąć, że pozwany A. M. (1) opuścił lokal jeszcze w trakcie małżeństwa ze powódką, a świadczy o tym treść wyroku rozwodowego, w którym nie orzeczono o sposobie korzystania z mieszkania, tym samym zasadne było przyjęcie, iż utracił on status współnajemcy lokalu. Taki stan rzeczy uzasadniał w ocenie Sądu uwzględnienie powództwa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji jak w pkt. I sentencji wyroku. Jako podstawę orzeczenia o kosztach przyjęto art. 98 k.p.c. (pkt. II sentencji wyroku). Zarządzenie: Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi m. (...) oraz pozwanemu A. M. (1) z poczuciem.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI