I C 1501/15

Sygn. akt I C 1501/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29.09.2017 roku Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Wiśniewska Protokolant: staż. Grzegorz Nitka po rozpoznaniu w dniu 29.09.2016 roku w Toruniu sprawy z powództwa: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. D. przeciwko: A. L. i M. C. po rozpoznaniu zarzutów pozwanych od nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Toruniu z 12.06. 2015 r. I. prostuje niedokładność w nakazie zapłaty Sądu Okręgowego w T. z 12.06. 2015 r. w sprawie INc 132/15 przez wpisanie po słowach „aby zapłacili” słów „solidarnie z weksla”, II. nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w T. z 12.06.2015r w sprawie I Nc 132/15 utrzymuje w mocy w całości, III. zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1500zł ( jeden tysiąc pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1501/15 UZASADNIENIE Powódka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. D. pozwem z dnia 28 maja 2015r. domagała się orzeczenia nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym, że pozwani A. L. oraz M. C. mają zapłacić powódce solidarnie kwotę 111.524,36zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 17 marca 2015r. do dnia zapłaty, Pozew zawiera wniosek o zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powódki kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa prawnego w kwocie 3.600zł i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W przypadku wniesienia zarzutów wnioskowano o utrzymanie nakazu zapłaty w mocy. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności podniesiono, iż powódka jest posiadaczem weksla wystawionego przez pozwanego A. L. poręczonego przez pozwaną M. C. . Podniesiono, że pozwany wystawił powódce weksel własny in blanco , bez protestu z deklaracją wekslową upoważniającą do wypełnienia weksla w każdym czasie w razie opóźnienia w zapłacie należności , do wysokości należności istniejących w chwili podpisania weksla jak i mogących powstać w przyszłości. Podniesiono, iż weksel został poręczony przez M. C. . Uzasadniając właściwość miejscową wskazano art. 37(1) kpc , z którego wynika, że powództwo przeciwko zobowiązanemu z weksla można wytoczyć przed sąd miejsca płatności . W uzasadnieniu w drugiej kolejności powódka podała także, że zawarła z pozwanym A. L. umowę współpracy z gospodarstwem rolnym, zgodnie z którą zobowiązała się zaopatrywać w/w pozwanego w towary służące do produkcji rolnej. W punkcie 11 w/w umowy pozwany zobowiązał się w przypadku nieterminowej zapłaty za zakupiony towar uiścić odsetki umowne w wysokości czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego w stosunku rocznym. Pozwany A. L. zakupił u powódki towar do produkcji rolnej, na potwierdzenie czego zostały wystawione stosowne faktury VAT, które nie zostały przez pozwanego zapłacone. Podniesiono, że w wyniku faktoringu wierzytelności wynikające z wystawionych faktur wskazanych w uzasadnieniu pozwu zostały przeniesione na (...) Spółka Akcyjna w W. jednak umową z 25.03. 2014r dokonano na rzecz powódki zwrotnego przeniesienia wierzytelności wynikających z faktur B/2012/91645, W /2012/90696, G/201395296, G 2013/99611, G/2013/18933, G 2013/59944, B/2013/62786, B/201363154, B/2013/68410, B/2013/101688, W/2013/101010, B/2013/102982, W2013/92748/W/2013/93083, G/201392718,W/2013/93368, B/2013/2012510. Wskazano, że pozwani zostali wezwani do wykupu weksla jednak żądanej należności nie zapłacili. Na dochodzone przez powódkę roszczenie składają się następujące kwoty: - 96.068,67zł należność główna wynikająca z niezapłaconych faktur dołączonych do pozwu: B/2012/91645, W/2012/90696, G/2013/95296,G/2013/99611, G/2013/18933, G/2013/59944, B/2013/62786, B/2013/63154, B/2013/68410, B/2013/101688, W/2013/101010, B/2013/102982, W/2013/92748, W/2013/93083, G/2013/92718, W/2013/93368, B/2013/102510, pomniejszona o uregulowaną część należności z faktury nr B/2012/91645 w kwocie 28.219,82 zł oraz kwotę 505,41 zł wynikającą z korekty faktury nr W/2013/92748, - 14.896,35zł skapitalizowane odsetki na dzień wykupu weksla, tj. 16.03.2015r., - 559,34zł odsetki od należności uregulowanych po terminie, tj. za fakturę nr B/2012/91645 oraz wynikające z noty odsetkowej L/5427. Pismem z dnia 5 marca 2015 r. pozwani zostali wezwani do wykupu będącego w posiadaniu powódki weksla pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową. Pomimo tego do dnia dzisiejszego pozwani nie zapłacili obciążającej ich należności. Sąd Okręgowy w Toruniu nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 12 czerwca 2015r. wydanym w sprawie I Nc 132/15 nakazał pozwanym A. L. i M. C. , aby zapłacili na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. - D. kwotę 111.524,36zł (sto jedenaście tysięcy pięćset dwadzieścia cztery złote 36/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 17 marca 2015 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 5.012zł (pięć tysięcy dwanaście złotych) tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 3.617zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego, w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu albo wnieśli w tym terminie zarzuty (k.81). Powyższy nakaz w całości - zaskarżyli pozwani. We wniesionych zarzutach (k. 85-87) wnieśli o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Motywując powyższe pozwani podnieśli, że potwierdzili odbiór towarów w zakresie 2 faktur tj. faktury VAT B/2012/91645 i faktury VAT W2012/90696. Stwierdzili, iż dokonali zapłaty za w/w faktury zgodnie z dowodem zapłaty 01 marca 2013 r. na kwotę 17.610zł. Dlatego nie jest zasadne żądanie odsetek ustawowych od należności wynikające z tych faktur w kwocie 3.247,57 złotych, albowiem pozwany dokonał zapłaty faktur w terminie. Dalej pozwani zakwestionowali fakt otrzymania towarów wynikających pozostałych faktur: Nr G/2013/95296, G/2013/99611, G/2013/18933, G/2013/59944, B/2013/62786, B/2013/63154,B/2013/68410, B/2013/101688, W/20l3/101010,B/2013/102982, 2013/92748,W/2013/93083, G/2013/92718, W/2013/93368, B2013/102510. Ich zadaniem podpisy pod dokumentami WZ załączonymi do faktur nie należą do pozwanego. Pozwany nie odbierał dostawy tych towarów. Towary te nie trafiły do pozwanego i nie były przez niego wykorzystane. W ocenie pozwanych dowody dostaw zostały przedłożone przez stronę powodową i na niej spoczywa ciężar dowodu wykazania prawdziwości zapisów i podpisów pozwanego. Pozwani wnieśli o powołanie biegłego z zakresu badania autentyczności pisma ręcznego w celu ustalenia czy podpisy pod w/w fakturami należą do pozwanego A. L. . W tym miejscu pozwani powołali się na art. 253 k.p.c. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2015r. (k. 118) Sąd zwolnił pozwanych od kosztów sądowych w części tj. od opłaty od zarzutów. Powódka w odpowiedzi na zarzuty (k. 123-126) wniosła o ich oddalenie w całości i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. Wskazała, co następuje: - nieprawdą jest, iż pozwani zapłacili za faktury B/2012/91645 i W/2012/90696, załączonym do pisma dowodem zapłaty z 01.03.2013 r. Taka wpłata miała miejsce, jednak została ona zaliczona na należności wynikające z innych, wcześniej wymagalnych faktur i not odsetkowych. Pozwani nigdy nie kwestionowali dokonanego przez powódkę rozliczenia płatności. Wskazane przez pozwanych faktury B/2012/91645 i W/20I2/90696 w chwili dokonania wpłaty przedmiotowej kwoty, tj. 01.03.2013r., nie były jeszcze wymagalne; - powódka wykazała fakt dostarczenia przedmiotowych towarów do gospodarstwa pozwanego poprzez załączenie do każdej faktury dowodu potwierdzającego odbiór towaru, w postaci dokumentów dostawy, na których widniały podpisy pozwanego i pieczątka gospodarstwa rolnego pozwanego. Ponadto w przypadku faktury W/2013/92748 w miejscu odbioru towaru stwierdzono podczas rozładunku uszkodzenie trzech worków materiału siewnego, co odnotowano na liście przewozowym. Podobnie, w dokumencie dostawy do faktury G/2013/59944 odnotowano usyp z dwóch worków. Oznacza to, że towar trafił do miejsca przeznaczenia. Pozwani uznawali swoje zadłużenie wobec powódki, czego dowodem są rozmowy telefoniczne między stronami i korespondencja mailowa; - wbrew twierdzeniom pozwanych, to na nich spoczywa ciężar dowodu wykazania, że podpis złożony na dokumentach odbioru towaru do nich nie należy. Zgodnie bowiem z art.6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015r. (k. 170) Sąd zwolnił pozwanych od kosztów sądowych w części tj. od obowiązku uiszczenia zaliczki na biegłego. W dalszym toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska. Sąd ustalił co następuje: Powódka jest posiadaczem i remitentem weksla z poręczeniem wystawionego przez pozwanego A. L. . (dowód: weksel – k. 14, 80) Pozwany A. L. wystawił powódce weksel własny in blanco „bez protestu” z deklaracją wekslową, upoważniającą do jego wypełnienia w każdym czasie w razie opóźnienia w zapłacie należności, do wysokości należności istniejących w chwili podpisania weksla jak i mogących powstać w przyszłości. Weksel został poręczony przez pozwaną M. C. . (dowód: deklaracja wekslowa – k. 15-16) W dniu 14 października 2011r. powódka zawarła z pozwanym A. L. umowę współpracy z gospodarstwem rolnym, zgodnie z którą powódka zobowiązała się zaopatrywać wskazanego pozwanego w towary służące do produkcji rolnej. W punkcie 11 w/w umowy pozwany A. L. zobowiązał się do zapłaty za zakupiony towar w terminach określonych w fakturach . W przypadku nieterminowej zapłaty za zakupiony towar zobowiązał się uiścić odsetki umowne w wysokości czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego w stosunku rocznym. (dowód: odpis aktualny z KRS powoda – k. 8-13, umowa o współpracy – k. 17-18, 202-204 – oryginał umowy) Pozwany A. L. zakupił u powódki towar do produkcji rolnej na potwierdzenie czego zostały wystawione faktury VAT o nr: B/2012/91645, W/2012/90696; G/2013/95296; G/2013/99611, G/2013/18933, G/2013/59944, B/2013/62786, B/2013/63154, B/2013/68410, B/2013/101688, W/2013/101010 B/2013/102982, W/2013/92748, W/2013/93083, G/2013/92718, W/2013/93368, B/2013/102510, G/2012/58677, G/2012/70192, G/2012/90688, G/2012/90690, G/2012/91060. W wyniku umowy faktoringu krajowego wierzytelności wynikające z ww. faktur wraz z pozostałymi prawami z nimi związanymi zostały przeniesione na (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. . Pomimo upływu terminów wyznaczonych w ww. fakturach pozwany A. L. nie zapłacił wynikających z w/w faktur należności. Należności powódki zostały częściowo skompensowane z należnościami pozwanego A. L. wynikającymi z faktur VAT nr: 7/2013 z dnia 05.09.2013 r., 8/2013 z dnia 18.09.2013 r., i 12/2013 z dnia 23.10.2013 r. Kompensata objęła należności wynikające z faktur nr: G/2012/58677, G/2012/70192, G/2012/90688, G/20I2/90690, G/2012/91060, jednak z uwagi na opóźnienie w uregulowaniu tych należności wystawiono notę odsetkową nr L/5427 na kwotę 218,69zł. Część należności wynikającej z faktury nr B/2012/91645 w kwocie 28.219,82 zł również skompensowano i z powodu opóźnienia także naliczono odsetki w kwocie 340,65zł. Powódka wystawiła również korektę faktury W/2013/92748 zmniejszając należność wynikającą z tej faktury z kwoty 5.054,07 zł na 4.548,66 zł. Pomimo upływu terminów płatności wynikających z pozostałych w/w faktur pozwany A. L. nie uregulował wynikających z nich należności. (dowód: faktury VAT, dokumenty przewozowe, noty odsetkowe, kompensaty – k. 19-51, 53-67, potwierdzenie doręczenia – k. 52, oryginały dokumentacji finansowej – k. 177-193, 199 wraz z załącznikami, k 68 umowa cesji zwrotnej wierzytelności z 25.03. 2014r miedzy powódką a (...) Spółka Akcyjna ) Dnia 1 marca 2013r. pozwani wpłacili na rzecz powódki kwotę 17.610zł.Na dowodzie wpłaty nie wskazano na poczet, których faktur ma nastąpić zaliczenie tej kwoty. Na dowodzie wpłaty w rubryce tytułem wpisano „ spłata”. Wpłata ta została przez powódkę zaliczona na należności wynikające z faktury VAT nr G/2012/53284 w kwocie 16 432,75 zł i faktury VAT nr G/2012/39625 w kwocie 259,80 zł. Pozostała kwota 1.177,25 zł została zaliczona na trzy noty odsetkowe, tj. notę L/5978 – 132zł, L7110 - 476,00zł i L/1949 - 569,25zł. (dowód: faktura VAT nr G/2012/53284 w kwocie 16 432,75 zł - k. 128, faktura VAT nr G/2012/39625 w kwocie 259,80 zł – k. 127, noty odsetkowe, decyzje – k. 129 -135, dokumentacja księgowa – k. 136-139, dowód wpłaty – k. 90, oryginały dokumentacji finansowej – k. 177-193, 199 wraz z załącznikami) Należności z faktur B/2012/91645 i W/20I2/90696 były wymagalne z dniem 30 września 2013r. (dowód: faktury VAT nr: B/2012/91645 – k. 19, nr W/2012/90696 – k. 21, - oryginały dokumentacji finansowej – k. 177-193, 199 wraz z załącznikami) Dnia 12 marca 2014r. pozwana M. C. wystosowała do powódki wiadomość e-mail o następującej treści: „Witam, Pani A. zwracam się do Pani z wielką, ogromną prośbą. Czy mogę prosić Panią o wstawiennictwo w naszej sprawie. Z tego co wiem, to nasz czas się skończył i Pani koleżanka chce kierować sprawę do sądu. Ja bardzo Panią proszę, wręcz błagam o pomoc. Może uda się Pani wynegocjować dla nas jeszcze troszkę czasu, chociaż do końca miesiąca. To naprawdę nie jest tak, że my nic nie robimy w tej kwestii. Naprawdę skupiłam się teraz tylko na tej sprawie, to dla mnie priorytet. Dzwonię do banku prawie codziennie, dziś również ale albo Pani T. która się nami zajmuje jest "zarobiona" albo tak jak dziś jest na szkoleniu. Nam również zależy i to bardzo na załatwieniu sprawy pomyślnie i szybko. Do tej pory może i mieliśmy jakieś potknięcia, ale zaległości zawsze były uregulowane. Przepraszam, za zaistniałą sytuację. Naprawdę, to nie jest celowe działanie. My naprawdę chcemy Państwa spłacić, ale czuję że już wszystko się przeciwko nam sprzymierzyło. Pod koniec miesiąca zaczną też do nas wpływać należności ze sprzedaży tuczników, więc przelewy na pewno i na prawdę się ruszą. Błagam o pomoc, wyrozumiałość i zaufanie. Nigdy nikogo celowo nie wprowadzało w błąd, teraz też tak jest. Wszystko co przekazywałam były to informacje z banku lub gminy. Bardzo proszę o wstawiennictwo w naszej sprawie. Ja rozumiem, że to jest Państwa praca, ale proszę dać nam szansę. Kończąc życzę Pani miłego dnia. Z góry dziękuję za pomoc. Z podrwieniami, M. A. oraz pozostali członkowie rodziny” (dowód: korespondencja e-mail – k. 140, zeznania świadka A. T. – k. 157v.-158, zeznania świadka A. K. – k. 158-158v.) Umową z dnia 25.03.2014 r. dokonano na rzecz powódki zwrotnego przeniesienia wierzytelności wynikających z faktur VAT nr:B/2012/91645, W/2012/90696, /2013/95296, G/2013/99611, G/2013/18933, G/2013/59944, B/2013/62786, B/2013/63154, B/2013/68410, B/2013/101688, W/2013/101010, B/2013/102982, W/2013/92748, W/2013/93083, G/2013/92718, W/2013/93368, (...) wraz z pozostałymi prawami z nimi związanymi, w tym prawem do odsetek, o czym poinformowano pozwanego A. L. pismem z dnia 2 kwietnia 2014r. Zgodnie z § 1 ust. 8 Aneksu nr 28 do umowy faktoringu krajowego z regresem nr 80/2008 z dnia 04.11.2008 r. w przypadku, gdy za nabyte wierzytelności odbiorca dokona zapłaty kwoty wierzytelności głównej po terminie wymagalności, to (...) przenosi na Dostawcę wierzytelności z tytułu odsetek za opóźnienie w zapłacie liczone od dnia wymagalności do dnia zapłaty kwoty głównej przez odbiorcę i nie jest wymagane składanie jakichkolwiek dalszych oświadczeń woli w tym zakresie. (dowód: umowa cesji zwrotnej wierzytelności wraz z aneksem – k. 68,70-72v., - zawiadomienie – k. 69) Pismem z dnia 5 marca 2015 r. pozwani zostali wezwani do wykupu będącego w posiadaniu powódki weksla z poręczeniem pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową. W dniu 16 marca 2015r powódka zgodnie z deklaracją wekslową z 15.05. 2012r wypełniła weksel złożony przez wystawcę A. L. i poręczony przez M. C. na kwotę 111.524,36zł stanowiącą wysokość wierzytelności przysługujących powódce . (dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty wraz z dowodem nadania – k. 73-74) Dnia 1 lipca 2015r. pozwany A. L. wystosował do powódki wiadomość e-mail o następującej treści: „Witam, W związku z zaistniałą sytuacją zwracam się do Państwa z ogromną prośbą. Mając na celu zachowanie naszych dobrych relacji chciałbym jak najszybciej spłacić zobowiązanie jakie wobec Państwa widnieje. Niestety spadające ceny żywca znacznie mi to utrudniają, dlatego zdecydowałem się na zaciągnięcie kredytu by w większej mierze zaspokoić Państwa roszczenia. Niestety i tu pojawiły się problemy, stąd też moja prośbą w Państwa stronę. Czy byłaby możliwość na pewien czas wykreślić nas z KRD, ponieważ jest to jedyna przeszkoda jaka stoi nam na zdobyciu kredytu. Bardzo proszę o przychylenie się do naszej prośby. Z góry dziękuję. Z poważaniem A. L. ” (dowód: korespondencja e-mail – k. 141, zeznania świadka A. T. – k. 157v.-158, zeznania świadka A. K. – k. 158-158v.) Na dzień wydania wyroku powódce przysługiwało wobec pozwanego A. L. wymagalne roszczenie o zapłatę kwoty: - 96.068,67zł - należność główna wynikająca z w/w niezapłaconych faktur: B/2012/91645, W/2012/90696. G/2013/95296, G/2013/99611, G/2013/18933, G/2013/59944, B/2013/62786, B/2013/63154, B/2013/68410, B/2013/101688, W/2013/101010, B/2013/102982, W/2013/92748, W/2013/93083, /2013/92718, W/2013/93368, B/2013/102510, pomniejszona o uregulowaną część należności z faktury nr B/2012/91645 w kwocie 28.219,82 zł oraz kwotę 505,41 zł wynikającą z korekty faktury nr W/2013/92748, - 14.896,35 zł - skapitalizowane odsetki na dzień wykupu weksla, tj. 16.03.2015 r., - 559,34zł - odsetki od należności uregulowanych po terminie, tj. za fakturę nr B/2012/91645 oraz wynikające z noty odsetkowej L/5427. (dowód: stan zadłużenia – k. 75-78) Czytelne podpisy na nazwisko A. L. widniejące na: 1. oryginale „Zlecenia na wykonanie usługi transportowej nr W/20352, data zamówienia 12.03.2013 (podpis o treści „ L. A. ”) - k. nr 178, kopia k. nr 28, odnoszącym się do Faktury VAT G 2013/18933, 2. oryginale „Listu przewozowego nr 873428452” z dnia 13.06.2013 r. (podpis o treści „ L. ” w pozycji nr 24 „data i pieczątka odbiorcy”) - karta nr 180, kopia k. nr 30, odnoszącymi się do Faktury VAT G 2013/59944, 3. oryginale „Protokół odchyleń” nr 1283710752 dnia 02.10.2012 godz. 15.30 - nienumerowany, Tom II akt sprawy, odnoszącymi się do Faktury VAT G 2013/59944, (dwa podpisy - jeden o treści „ L. A. ” i drugi o treści „ L. ”), kopia k. nr 31, 4. oryginale „ WZ” nr 3422/PWZ/2013 (podpis o treści „ L. A. ”) - karta nr 182 akt sprawy, odnoszącym się do Faktury (...) , kopia k. nr 33, 5. oryginale „ WZ” nr 9096/PWZ/2013 (podpis o treści „ L. A. ”) - karta nr 184 akt sprawy, odnoszącym się do Faktur VAT B 2013/63154, kopia k. nr 35, 6. oryginale „ WZ” nr 1335018002 (podpis o treści „ L. A. (...) ”) - karta nr 189 akt sprawy, odnoszącym się do Faktury VATB 2013/101688, kopia k. nr 40, 7. oryginale „ WZ” nr 1359019589 (podpis o treści „ A. L. ” w pozycji „podpis odbiorcy”) - k. nr 191 akt sprawy, odnoszącym się do Faktury VATB 2013/102982, kopia k. nr 44, 8. oryginale „Protokołu odchyleń” (podpis o treści „ A. L. ”) (oryginał - nienumerowany, Tom II akt sprawy o numerze „ archive number 11686839), odnoszącym się do Faktury VAT W2013/92748, kopia k. nr 47, 9. oryginale „Listu przewozowego” nr 1367040357 (podpis o treści „ A. L. ”) (oryginał - nienumerowany, Tom II akt, nr „archive number 116896836) odnoszącym się do Faktury VAT W 2013/93083, kopia k. 50, 10. oryginale „Listu przewozowego nr 1283710752” (podpis o treści „ L. A. ”) na dowóz towaru „akcesoria, paleta - 2, parametry 2350,00” - archive number 116896816 z dnia 24.09.2012 r., kopia k. nr 22 zostały nakreślone przez A. L. . Czytelne podpisy na nazwisko A. L. widniejące na: 11. oryginale „Zbiorczego dokumentu dostawy” nr ZDD 839859 z dnia 16.09.2013 r. godz. 9.53, relacja 94 - 94, odbiorca - K. , L. A. i M. , nadawca - G. D. , A. Sp z o.o. oznaczonego „archive numer” - 116896840 (podpis o treści „ A. L. ”) (oryginał - nienumerowany, Tom II akt sprawy), odnoszącym się do Faktury VAT G/2013/95296,kopia k. nr 24, 12 . oryginale „ WZ” nr 1359019647 (podpis o treści „ A. L. ”) - k. nr 193 akt sprawy odnoszącym się do Faktury VATB 2013/102510, kopia k. nr 56, 13. oryginale „ WZ” nr 1359007511 (podpis o treści (...) ) k. nr 186 akt sprawy, odnoszącymi się do Faktury VAT B 2013/68410, kopia k. nr 37, 14. oryginale „Listu przewozowego” nr 1367048434 (podpis o treści „ A. L. ”) (oryginał - nienumerowany, Tom II akt sprawy, nr „archive number 116896841), odnoszącym się do Faktury VATW2013/101010, kopia k. 42 zostały nakreślone przez M. C. . Podpisy, częściowo zasłonięte odciskiem pieczęci znajdujące się na: 15. oryginale „Dokumentu najmu pojazdu” (podpis o treści „ L. ”) - k. nr 187, odnoszącym się do Faktury VAT B 2013/68410, kopia k. nr 38, 16. oryginale „Listu przewozowego” nr 1367040613 (podpis o treści „ A. L. ”) (oryginał - nienumerowany, Tom II akt sprawy, o numerze „archive number 116896837), odnoszącym się do Faktury VAT W2013/93368, kopia k. nr 54, 17. oryginale „Listu przewozowego” nr 1367039896 (podpis o treści „ A. L. ”) (oryginał - nienumerowany, Tom II akt sprawy, „archive number 116896836), odnoszącym się do Faktury VAT W2013/92748, kopia k. nr 46 prawdopodobnie zostały nakreślone przez M. C. . 18. Dokument w postaci kopii „Potwierdzenia doręczenia” numer paczki 0007858600102P - k. nr 52, odnoszący się do Faktury VAT G 2013/92718, wg informacji zawartej w piśmie - k nr 198 - „podpis na dokumencie został złożony w formie elektronicznej” - nie zawiera dostatecznych cech do identyfikacji, dlatego też niemożliwe jest ustalenie jego wykonawcy na podstawie analizy pismoznawczej. (dowód: materiał porównawczy pobrany od pozwanych – k. 247, materiał porównawczy – k. 250, opinia biegłego grafologa – k. 252-292, ustna uzupełniająca opinia biegłego grafologa – k. 336v.-337, opracowanie naukowe – k. 329-334) Pozwani A. L. oraz M. C. w trakcie zaciągania zobowiązań będących przedmiotem niniejszego powództwa oraz w trakcie procesu pozostawali w konkubinacie , mieszkali razem pod adresem pozwanego A. L. w miejscowości L. , ul. (...) , (...)-(...) K. , prowadzili wspólne gospodarstwo domowe. Posiadają wspólne dziecko. (dowód: zeznania świadka A. K. – k. 158-158v, zeznania świadka A. T. – k. 157v.-158, informacja Posterunku Policji z 15.05. 2017r k 349, Informacja Komisariatu Policji w K. z 27.06. 2017r k 356 ) Celem realizacji w/w umowy o współpracy z dnia 14 października 2011r. z powódką przeważnie kontaktowała się pozwana M. C. . (dowód: zeznania świadka A. K. – k. 158-158v, zeznania świadka A. T. – k. 157v.-158) Pozwani A. L. oraz M. C. nadal mieszkają razem pod adresem: L. ul. (...) , (...)-(...) K. . (dowód: pismo Policji – k. 349, pismo Policji – k. 356) Pozwani mają wspólne dziecko. (okoliczność bezsporna – k. 97) Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny, częściowo bezsporny, Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w sprawie, na podstawie zeznań świadków A. K. i A. T. , biorąc też pod uwagę treść opinii biegłego z zakresu badań pisma ręcznego i podpisów i jego ustne wyjaśnienia złożone na rozprawie. Co do zasady za wiarygodne uznano zarówno wszystkie dokumenty urzędowe jak i prywatne, których domniemanie autentyczności wynikające z art. 245 kodeksu postępowania cywilnego – a w odniesieniu do dokumentów urzędowych również zgodności z prawdą tego, co zostało w nich zaświadczone, wynikające z art. 244 kpc – nie zostały podważone. Sąd w całości dał wiarę opinii biegłej z zakresu badań pisma ręcznego i podpisów mgr J. R. . Opinia ta wykazała, iż część podpisów zostało nakreślonych przez A. L. a część literalnie mających być autorstwa pozwanego A. L. , znajdujących się na wskazanych w opinii dokumentach, zostało nakreślone przez pozwaną M. C. . Przedmiotowa opinia została sporządzona przez specjalistę, którego wiedza i doświadczenie nie budziły wątpliwości Sądu. Opiniującą nie łączyły jakiekolwiek relacje z żadną ze stron, a zatem nie miała ona powodów, aby być stronniczą. Opinia jest przejrzysta, jasna i konkretna, a zawarte w niej wnioski i zalecenia należy uznać za zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Wnioski te zostały potem dodatkowo umotywowane ustnymi wyjaśnieniami biegłego złożonymi na rozprawie. Na mocy z art. 230 kpc uznano za bezsporne te okoliczności faktyczne przytoczone w pozwie, zarzutach , dalszych pismach procesowych, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym zgromadzonym w sprawie; podobnie oceniono okoliczności przytoczone w drodze informacyjnego wysłuchania pozwanego – za wyjątkiem jego twierdzeń w przedmiocie miejsca zamieszkania pozwanej. Dowody z przesłuchania świadków A. K. i A. T. Sąd również uznał za wiarygodne. Korespondują one z treścią zgromadzonych w sprawie dokumentów, w szczególności z osnową dwóch wiadomości e-mail znajdujących się na k. 140-141 akt. Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanych, albowiem wezwani do osobistego stawiennictwa nie stawili się na rozprawę w dniu 29.09. 2017r pomimo prawidłowego wezwania do osobistego stawiennictwa. i uniemożliwili przeprowadzenie tego dowodu .Pozwani byli prawidłowo wezwani na rozprawę w dniu 29.09. 2017r. a pełnomocnik adw. A. W. prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Odpisy opinii biegłej były również prawidłowo doręczone. Za pozwanego A. L. odpis opinii odebrał jego pełnomocnik. Prawidłowo doręczono również odpis opinii pozwanej M. C. . Pełnomocnik profesjonalny adw. A. W. ( oświadczenie na piśmie z 20.12. 2016r adw. A. W. k 304) oraz pozwany A. L. ( oświadczenie k 336 na rozprawie z 17.03. 2017r) podali sądowi informacje o rzekomym braku kontaktu z pozwaną i jej wyprowadzeniem się , usiłując zasugerować, że między stronami pozwanymi jest sprzeczność interesów jednak sąd ustalił na podstawie wiarygodnych informacji Policji z 15.05. 2017r i 27.06. 2017r, że są to informacje nieprawdziwe . Z informacji Policji wynika, że Pozwana M. C. nieprzerwanie mieszkała z konkubentem oraz w dniu 27.06. 2017r przebywała w L. ul. (...) w miejscu zamieszkania konkubenta. Na marginesie - nieuzasadniona odmowa strony, stwarzająca przeszkodę stawianą przez nią w przeprowadzeniu dopuszczalnego dowodu - może być przez sąd oceniona bardzo negatywnie dla strony odmawiającej przy analizowaniu w sprawie ostatecznego wyniku postępowania dowodowego (por.: wyrok SN z dnia 14 lutego 1996 r., II CRN 197/95, Prok. i Pr.-wkł. 1996, nr 7-8, poz. 43). Pozwani w zgłoszonych zarzutach podnieśli kilka kwestii. Podkreślenia wymaga to, iż dotyczyły one jedynie stosunku podstawowego . Nie zgłoszono żadnych zarzutów odnośnie do weksla. Zgłoszone zarzuty okazały się – zdaniem Sądu - chybione. Pozwani w pierwszej kolejności twierdzili, iż nie otrzymali towaru, wynikającego z dołączonych do pozwu faktur, za wyjątkiem dwóch – tj. faktury VAT B/2012/91645 i faktury VAT W2012/90696, a podpisy pozwanego A. L. na dokumentach odbioru zostały sfałszowane. Sąd nie podziela powyższego zarzutu. Pozwani twierdzeń o nieotrzymaniu towaru przez A. L. nie wykazali, do czego byli zobowiązani treścią art. 6 kc. Okazuje się, iż istotnie część podpisów na dokumentach o treści” A. L. ” nie pochodziła od A. L. , ale jak wynika z opinii biegłej podpisy A. L. nakreśliła pozwana M. C. konkubina pozwanego, pozostająca z pozwanym we wspólnym gospodarstwie domowym, która poręczyła weksel i faktycznie współpracowała z powódką w imieniu pozwanego . Ustalono, iż w okresie dostaw towarów pozwani pozostawali w konkubinacie oraz we wspólnym gospodarstwie domowym (i – jak wynika z wywiadu Policji – nadal we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają). Pozwani faktycznie wspólnie zarządzali prowadzoną działalnością, na przemian kontaktowali się w tym zakresie z powódką (jak zeznała świadek A. T. zawsze kontaktowała się z nią pozwana M. C. ). Zgodnie z art. 231 kpc sąd może uznać za ustalone fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, jeżeli wniosek taki można wyprowadzić z innych ustalonych faktów (domniemanie faktyczne). Wskazane powyżej okoliczności – na zasadzie domniemania faktycznego – pozwalają przyjąć, iż towar do pozwanych dotarł, a twierdzenia o jego nieotrzymaniu to wyraz strategii procesowej obliczonej na oddalenie powództwa .Pozbawione logiki byłoby przyjęcie, że towar, którego odbiór pokwitowała konkubina pozwanego, nie dotarł do A. L. . Wszak pozwany A. L. nie podnosił, że toczą się postępowania karne dotyczące przestępczego działania jego konkubiny. Niezależnie od tego trzeba podnieść, że w marcu 2014r. i w lipcu 2015r. w drodze korespondencji e-mail nastąpiło faktyczne uznanie zadłużenia wobec powoda . Dobitnie świadczy o tym treść wiadomości znajdujących się na k. 140 i 141 akt. Gdyby – jak oświadczają pozwani – uiścili oni wcześniej (dnia 1 marca 2013r.) pieniądze za towar objęty fakturami VAT B/2012/91645 i W2012/90696 i nie otrzymali towaru objętego fakturami pozostałymi, to nie twierdziliby w późniejszych wiadomościach, iż „My naprawdę chcemy Państwa spłacić, ale czuję że już wszystko się przeciwko nam sprzymierzyło” (wiadomość e-mail z marca 2014r.) tudzież - „chciałbym jak najszybciej spłacić zobowiązanie jakie wobec Państwa widnieje” (wiadomość e-mail z lipca 2015r.). Kolejny zarzut pozwanych – o zarachowaniu wpłaty z dnia 1 marca 2013r. na poczet należności z faktury VAT B/2012/91645 i faktury VAT W2012/90696 również nie może się ostać. Pozwani w żaden sposób nie wykazali, iż umówiono się co do takiego sposobu rozliczenia. W umowie o współpracy z dnia 14 października 2011r. stosownych zapisów brak. Przedłożony przez pozwanych dowód wpłaty z dnia 1 marca 2013r. (k. 90) nie zawiera w tym przedmiocie żadnych szczegółowych dyspozycji. Adnotacja zamieszczona na tym dowodzie” tytułem spłaty” wskazuje, że kwotę 17.610zł uiszczono tytułem spłaty wymagalnych już zobowiązań. Rację ma powódka, kiedy twierdzi, iż należności z faktur B/2012/91645 i W/20I2/90696 nie były dnia 1 marca 2013r. wymagalne. Skoro tak, to zastosowanie powinny znaleźć normy zawarte w kodeksie cywilnym , w szczególności art. 451 § 1 i 3 kc : ( § 1 ) dłużnik mający względem tego samego wierzyciela kilka długów tego samego rodzaju może przy spełnieniu świadczenia wskazać, który dług chce zaspokoić. Jednakże to, co przypada na poczet danego długu, wierzyciel może przede wszystkim zaliczyć na związane z tym długiem zaległe należności uboczne oraz na zalegające świadczenia główne. ( § 3 ) W braku oświadczenia dłużnika lub wierzyciela spełnione świadczenie zalicza się przede wszystkim na poczet długu wymagalnego, a jeżeli jest kilka długów wymagalnych - na poczet najdawniej wymagalnego. W świetle wskazanych norm nie budzi wątpliwości, iż zachowanie powódki, która dokonaną wpłatę zaliczyła na zaległe należności główne oraz uboczne, było prawidłowe. Treść wskazanych wyżej wiadomości e-mail świadczy zaś o tym, że pozwani tak dokonanego zarachowania nie kwestionowali. Na zakończenie wypada odnieść się do pisma procesowego pełnomocnika pozwanych z dnia 20 grudnia 2016r. (k. 304-305). Pełnomocnik stwierdził w nim, iż był zmuszony wypowiedzieć pozwanej M. C. pełnomocnictwo procesowe z uwagi na „sprzeczność interesów”, poza tym pozwana M. C. wyprowadziła się, nie ma z nią kontaktu, prawdopodobnie przebywa pod adresem: (...) , (...)-(...) M. . Sąd przeprowadził stosowne dochodzenie, zarządził wywiad Policji, która ustaliła, iż: - pozwana pod adresem (...) , (...)-(...) M. nie przebywa od 5 lat, - pozwana nadal mieszka z pozwanym. Takie zachowanie pełnomocnika ocenić trzeba bardzo negatywnie jako jaskrawe nadużycie uprawnień procesowych. Działał on w sposób wyraźnie instrumentalny, obliczony na przedłużenie procesu. Wydaje się, iż świadomie podniósł nieprawdziwe okoliczności. Zgodnie z art. 3 kpc strony i uczestnicy postępowania obowiązani są dokonywać czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami (…). Strony powinny działać w toku postępowania w sposób rzetelny i zgodny z zasadą lojalności wobec strony przeciwnej oraz sądu. Przepis art. 3 kpc zobowiązuje strony zarówno do wyjaśnienia okoliczności sprawy, jak i nakłada na nie obowiązek mówienia prawdy. Z obowiązkiem mówienia prawdy związana jest także powinność zupełności, czyli kompletności wyjaśnień, wyrażająca się w tym, że strona ma obowiązek przedstawienia wszystkich okoliczności sprawy, a więc również tych niekorzystnych (por. Joanna Bodio: Komentarz aktualizowany do art. 3 Kodeksu postępowania cywilnego, LEX 2016, teza 2). W konsekwencji - Sąd jakiejkolwiek sprzeczności interesów pozwanych nie stwierdza. Reasumując powyższe wywody należy uznać, że zarzuty pozwanych dotyczące stosunku podstawowego się nieuzasadnione. Zarzutów dotyczących weksla nie podnoszono. Biorąc pod uwagę powyższe – na podstawie art. 496 kpc - Sąd orzekł jak punkcie II wyroku to jest nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w Toruniu z 12.06. 2015r utrzymał w mocy w całości . Zgodnie bowiem z art. 48 prawa wekslowego z 28.04. 1936r posiadacz weksla może żądać niezapłaconej sumy wekslowej oraz odsetek ustawowych od dnia płatności. W myśl zaś art.32 prawa wekslowego poręczyciel wekslowy odpowiada tak samo jak ten za kogo poręczył. Na podstawie art. 47 prawa wekslowego odpowiedzialność wystawcy i poręczyciela weksla jest solidarna. Jednocześnie zaistniała potrzeba sprostowania niedokładności w nakazie zapłaty przez wpisanie po słowach „ aby zapłacili” słów „ solidarnie z weksla”. Treść żądania pozwu, uzasadnienia pozwu i nakazu zapłaty nie nasuwa wątpliwości odnośnie do tego, że nakaz zapłaty był wydany na podstawie weksla .Powód w pierwszej kolejności odwoływał się do treści weksla, uzasadniając właściwość miejscową też powołał przepis dotyczący zobowiązania wekslowego- art. 37(1) kpc . Żądano odsetek ustawowych od dnia następnego po dniu wypełnienia weksla. W nakazie zapłaty przyjęto odpowiedzialność wystawcy weksla i poręczyciela wekslowego, zasądzono odsetki ustawowe od dnia następnego po dniu wypełnienia weksla. Wobec tego należało przyjąć, że brak w nakazie zapłaty słów solidarnie z weksla stanowi niedokładność, którą należy sprostować w trybie art. 350 kpc . Wobec powyższego w punkcie I wyroku Sąd, na mocy art. 350 § 1 kpc w zw. z art. 353(2) kpc , z urzędu, sprostował oczywistą niedokładność nakazu zapłaty z dnia z dnia 12 czerwca 2015r. W punkcie III wyroku Sąd poniesionymi przez powódkę kosztami procesu solidarnie obciążył pozwanych. Sąd orzekł tu na zasadzie art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 105 § 2 kpc – zgodnie z wynikiem sprawy. Zasądzone koszty obejmują wysokość zaliczki na opinię biegłego uiszczonej przez powódkę (1.500zł). Obciążanie nastąpiło w zakresie nie objętym rozstrzygnięciem o kosztach zawartym w nakazie zapłaty. Pozwani zostali przez Sąd zwolnieni od kosztów sądowych w części, tj. od obowiązku uiszczenia zaliczki na biegłego - w przypadającej na nich części. Jednak zgodnie z treścią art. 108 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnienie od kosztów sądowych nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Tym samym pozwani powinni zwrócić powódce uiszczoną przez nią cześć zaliczki.