Orzeczenie · 2018-05-08

I C 1494/14

Sąd
Sąd Rejonowy w Gdyni
Miejsce
Gdynia
Data
2018-05-08
SAOSCywilneochrona posiadaniaŚredniarejonowy
posiadanieochrona posiadanianaruszenie posiadaniaprzywrócenie posiadaniasamowolne naruszenieart 344 kcart 478 kpclokal mieszkalnywymiana zamków

Powód W. F. wniósł pozew o ochronę posiadania lokalu mieszkalnego, twierdząc, że pozwana G. B. (jego była żona) wraz z synami włamała się do mieszkania, wymieniła zamki i wyrzuciła jego rzeczy. Pozwana wniosła o odrzucenie pozwu, argumentując, że prawomocnym postanowieniem z 2013 r. powód został zobowiązany do opuszczenia lokalu, a następnie dobrowolnie go opuścił. Sąd Rejonowy w Gdyni, stosując art. 478 k.p.c., badał jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając prawa do lokalu. Ustalono, że powód faktycznie zamieszkiwał w lokalu, który stanowił centrum jego życia, a wymiana zamków i pozbawienie go wstępu przez pozwaną stanowiło samowolne naruszenie posiadania. Sąd uznał, że wcześniejsze postanowienie o podziale majątku nie miało znaczenia dla sprawy posesoryjnej, gdyż zostało wydane przed naruszeniem posiadania. Ponieważ pozwana nadal posiadała lokal, a postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone, sąd uwzględnił powództwo, nakazując przywrócenie posiadania poprzez wydanie kluczy. Zasądzono również koszty procesu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Potwierdzenie prymatu ochrony posiadania nad prawem do rzeczy w postępowaniu posesoryjnym, nawet w sytuacji, gdy prawo do rzeczy przysługuje pozwanemu.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy wyłącznie spraw o naruszenie posiadania, gdzie kluczowe jest badanie ostatniego stanu posiadania i faktu naruszenia, a nie prawa do rzeczy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wymiana zamków w drzwiach lokalu mieszkalnego i pozbawienie dotychczasowego mieszkańca wstępu do lokalu stanowi samowolne naruszenie posiadania w rozumieniu art. 342 k.c. i art. 344 k.c.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wymiana zamków i pozbawienie wstępu do lokalu stanowi samowolne naruszenie posiadania.

Uzasadnienie

Sąd badał jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, zgodnie z art. 478 k.p.c. Ustalono, że powód faktycznie zamieszkiwał w lokalu, a pozwana, wymieniając zamki i pozbawiając go wstępu, samowolnie naruszyła jego posiadanie. Wcześniejsze prawomocne orzeczenie o podziale majątku nie miało znaczenia dla sprawy posesoryjnej, gdyż zostało wydane przed naruszeniem posiadania.

Czy prawomocne orzeczenie sądu dotyczące prawa do lokalu (np. w sprawie o podział majątku) może stanowić podstawę do oddalenia powództwa o przywrócenie posiadania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli orzeczenie zostało wydane przed naruszeniem posiadania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 344 § 1 k.c., roszczenie o przywrócenie posiadania nie jest zależne od prawa do rzeczy, chyba że prawomocne orzeczenie sądu stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem. Takie orzeczenie musi być wydane po naruszeniu posiadania. Postanowienie o podziale majątku, wydane przed naruszeniem, nie spełnia tego warunku.

Czy powództwo o przywrócenie posiadania rzeczy może być skuteczne przeciwko osobie, która naruszyła posiadanie, jeśli w toku sprawy przeniosła posiadanie na inną osobę?

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli posiadanie zostało przeniesione na inną osobę.

Uzasadnienie

Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa, powództwo o przywrócenie posiadania rzeczy nie może być skutecznie dochodzone przeciwko osobie, która naruszyła posiadanie rzeczy, jeżeli w toku sprawy przeniosła posiadanie tej rzeczy na inną osobę. W tej sprawie ustalono jednak, że pozwana nadal pozostaje posiadaczem nieruchomości, ponieważ postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uwzględniono powództwo
Strona wygrywająca
W. F.

Strony

NazwaTypRola
W. F.osoba_fizycznapowód
G. B.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (6)

Główne

k.c. art. 344 § 1

Kodeks cywilny

Przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem.

k.p.c. art. 478

Kodeks postępowania cywilnego

W sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego.

Pomocnicze

k.c. art. 344 § 2

Kodeks cywilny

Roszczenie wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu roku od chwili naruszenia.

k.c. art. 336

Kodeks cywilny

Posiadaczem rzeczy jest zarówno posiadacz samoistny, jak i posiadacz zależny rzeczy.

k.c. art. 342

Kodeks cywilny

Nie wolno naruszać samowolnie posiadania, chociażby posiadacz był w złej wierze.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powód faktycznie zamieszkiwał w lokalu i posiadał tam swoje rzeczy osobiste. • Wymiana zamków i pozbawienie wstępu do lokalu stanowiło samowolne naruszenie posiadania. • Prawomocne orzeczenie o podziale majątku wydane przed naruszeniem posiadania nie wyłącza roszczenia posesoryjnego. • Pozwana nadal pozostaje posiadaczem nieruchomości, gdyż postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone.

Odrzucone argumenty

Powód dobrowolnie opuścił lokal po otrzymaniu wezwania do jego opróżnienia. • Pozwana miała prawo do lokalu na mocy prawomocnego postanowienia o podziale majątku. • Powód nie był już posiadaczem lokalu w momencie wniesienia pozwu.

Godne uwagi sformułowania

Sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego. • Nie wolno naruszać samowolnie posiadania, chociażby posiadacz był w złej wierze. • W przypadku „władania rzeczą” (corpus) chodzi o dostrzegalny fakt fizycznego władztwa nad rzeczą, „zatrzymania” rzeczy, jej „używania”, „korzystania”. • W niniejszej sprawie strona pozwana usiłowała odeprzeć zarzuty powoda dotyczące samowolnego naruszenia posiadania, podnosząc, że powód wcześniej dobrowolnie opuścił lokal...

Skład orzekający

Małgorzata Nowicka - Midziak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prymatu ochrony posiadania nad prawem do rzeczy w postępowaniu posesoryjnym, nawet w sytuacji, gdy prawo do rzeczy przysługuje pozwanemu."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw o naruszenie posiadania, gdzie kluczowe jest badanie ostatniego stanu posiadania i faktu naruszenia, a nie prawa do rzeczy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak nawet w sytuacji, gdy prawo do lokalu wydaje się jasne (postanowienie o podziale majątku), ochrona posiadania może doprowadzić do przywrócenia stanu poprzedniego. Jest to ciekawy przykład z praktyki ochrony praw lokatorów/posiadaczy.

Była żona wymieniła zamki? Sąd przywrócił posiadanie lokalu byłemu mężowi!

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 191,88 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst