I C 1489/17

Sygn. akt: I C 1489/17 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lipca 2018 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marek Makowczenko Protokolant: sekretarka Agnieszka Ulatowska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko J. M. o zapłatę 1. Zasądza od pozwanej J. M. na rzecz powoda (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 1988,38 jeden tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych 38/100 wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie, ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 1718,71 zł od dnia 24.12.2016r. do dnia zapłaty. 2. Nie obciąża pozwanej kosztami w sprawie. SSR Marek Makowczenko Sygn. akt I C 1489/17 upr. UZASADNIENIE (postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania zawartego w wyroku z dnia 4 lipca 2018 r.) Pozwem z dnia 30 stycznia 2017 r. wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. domagał się od pozwanej J. M. zapłaty kwoty 1.988,38 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 1.718,71 zł w związku z zawartą przez strony umową kredytu. Nadto wnosił o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu w wysokości 50,69 zł. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 113163/17 Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Giżycku wobec skutecznego złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 24 marca 2017 r. Pozwana J. M. nie kwestionowała roszczenia co do zasady, jak i wysokości. Twierdziła, iż podejmowała negocjacje z powodem co do korzystniejszych warunków spłaty zadłużenia, jednak okazały się one bezskuteczne. Powoływała się także na trudną sytuację materialną i zdrowotną. Podnosiła, iż utrzymuje się z emerytury w kwocie 720 zł miesięcznie, która w części zajęta jest przez komornika. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2018 r. wydanym w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Giżycku uwzględnił powództwo w całości (pkt 1) i postanowił nie obciążać pozwanej kosztami w sprawie (pkt 2). Sąd rozstrzyga o kosztach procesu w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji na wniosek strony zgłoszony najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Zgodnie z ogólnymi regułami postępowania procesowego Sąd dokonuje rozliczenia kosztów przy uwzględnieniu zasady kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Jednakże są sytuacje, w których ustawodawca przewidział możliwość odstąpienia od tej reguły i Sąd w niniejszej sprawie z tej możliwości skorzystał, stosując w zakresie orzeczenia o kosztach procesu art. 102 k.p.c. , który stanowi, iż w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Rozpoznając wniosek powoda o zwrot kosztów procesu Sąd wziął bowiem pod uwagę podnoszone przez pozwaną okoliczności – tj. złą sytuację materialną i osobistą oraz jej postawę. W toku postępowania pozwana podnosiła, iż nie uchyla się od odpowiedzialności oraz spłaca należność w miarę swoich należności, co potwierdził powód w piśmie procesowym z dnia 5 grudnia 2017 r. (k. 13). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje także podstawy do stwierdzenia, iż pozwana zmierzała do polubownego rozwiązania sporu – por. pisma kierowane do powoda z dnia 27.03.2016 r. (k. 31), 11.04.2016 r. (k. 34), 16.05.2016 r. (k. 39). Na uwagę zasługuje okoliczność, iż powód nie przychylił się do wniosków pozwanej w przedmiocie zmiany warunków umowy. Sąd miał także na względzie, iż brak spłaty należności w pełnej wysokości wynika ze złej sytuacji finansowej oraz pogorszeniem się stanu zdrowia pozwanej. Pozwana ma 79 lat, jest wdową, utrzymuje się z emerytury, która w części jest zajęta przez komornika. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności uzasadniają odstąpienie od generalnej zasady ponoszenia kosztów procesu i nieobciążanie pozwanej kosztami na podstawie art. 102 k.p.c. zgodnie z zasadą słuszności. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku, na zasadzie przywołanego przepisu.