I C 1445/24

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z powództwa L. T. i B. B. przeciwko (...) Bank (...) S.A. o ustalenie nieważności umowy kredytu na cele mieszkaniowe denominowanego w CHF oraz o zapłatę kwoty 390 481,86 zł. Powodowie domagali się ustalenia nieważności umowy z 2008 roku, wskazując na abuzywność klauzul przeliczeniowych dotyczących kursu kupna i sprzedaży waluty CHF. Pozwany bank wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując nieważność umowy i abuzywność jej postanowień, a także podnosząc zarzut potrącenia. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, ustalił, że umowa kredytu była typową umową kredytu denominowanego w CHF, a powodowie jako konsumenci nie negocjowali jej postanowień. Sąd uznał klauzule przeliczeniowe za niedozwolone postanowienia umowne (art. 385¹ § 1 k.c.) ze względu na ich niejednoznaczność, rażące naruszenie interesów konsumenta oraz przyznanie bankowi swobody w ustalaniu kursu waluty. W związku z tym, że postanowienia te dotyczyły świadczeń głównych umowy, ich wyeliminowanie skutkowało nieważnością całej umowy kredytu. Sąd stwierdził, że powodowie mieli interes prawny w ustaleniu nieważności umowy. Powództwo o zapłatę zostało oddalone, ponieważ bank skutecznie potrącił swoją wierzytelność (wypłacony kapitał kredytu) z wierzytelnością powodów, co na mocy art. 498 § 1 k.c. doprowadziło do umorzenia wzajemnych zobowiązań. Sąd zasądził od pozwanego banku na rzecz powodów zwrot kosztów procesu, uznając, że bank przegrał sprawę co do zasady (ustalenie nieważności umowy), a stwierdzenie abuzywności powinno premiować konsumenta w zakresie kosztów. Koszty obejmowały opłatę od pozwu, opłaty skarbowe od pełnomocnictwa, opłatę od wniosku o zabezpieczenie oraz koszty zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający