I C 1440/13

Sąd Rejonowy w LegionowieLegionowo2014-03-19
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
kredytzapłatawyrok zaocznykoszty procesuwierzytelność

Sąd Rejonowy w Legionowie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę ponad 52 tys. zł z odsetkami i kosztami procesu w wyroku zaocznym, uznając twierdzenia powoda za prawdziwe z uwagi na niestawiennictwo pozwanego.

Powód H. (...) wniósł o zasądzenie od pozwanego P. N. kwoty 52.848,72 zł z odsetkami, tytułem niespłaconego kredytu konsolidacyjnego. Sprawa została przekazana z elektronicznego postępowania upominawczego. Pozwany nie stawił się na rozprawie i nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd, stosując art. 339 k.p.c., wydał wyrok zaoczny, uznając twierdzenia powoda za prawdziwe i zasądzając całą dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu.

Powód H. (...) złożył pozew o zapłatę kwoty 52.848,72 zł z odsetkami, wynikającej z umowy kredytu konsolidacyjnego, który został wypowiedziany przez pierwotnego wierzyciela, (...) Bank S.A., z powodu braku spłaty. Bank zbył następnie przedmiotową wierzytelność na rzecz powoda. Sprawa pierwotnie toczyła się w elektronicznym postępowaniu upominawczym, skąd została przekazana do Sądu Rejonowego w Legionowie. Pozwany P. N. nie stawił się na rozprawie wyznaczonej na dzień 19 marca 2014 r., mimo prawidłowego powiadomienia (uznanego za doręczone w trybie art. 139 k.p.c.). Pozwany nie zajął również żadnego stanowiska w sprawie. Sąd, działając na podstawie art. 339 k.p.c., wydał wyrok zaoczny, przyjmując za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, ponieważ nie budziły one uzasadnionych wątpliwości ani nie zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W konsekwencji Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną kwotę 52.848,72 zł wraz z odsetkami umownymi oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd nadał również wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd może wydać wyrok zaoczny, przyjmując za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

Uzasadnienie

Sąd zastosował art. 339 k.p.c., uznając, że pozwany został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, a jego niestawiennictwo i brak zajęcia stanowiska pozwalają na wydanie wyroku zaocznego. Brak było podstaw do kwestionowania twierdzeń powoda.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

H. (...)

Strony

NazwaTypRola
H. (...)spółkapowód
P. N.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 339

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd wydaje wyrok zaoczny, gdy pozwany nie stawi się na rozprawę lub nie bierze w niej udziału, przyjmując za prawdziwe twierdzenia powoda, chyba że budzą one wątpliwości lub służą obejściu prawa.

Pomocnicze

k.p.c. art. 139

Kodeks postępowania cywilnego

Doręczenie pisma pozwanemu uznaje się za skuteczne, nawet jeśli nie odebrał on przesyłki, pod warunkiem prawidłowego powiadomienia.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu, nakładająca na stronę przegrywającą obowiązek zwrotu kosztów postępowania stronie wygrywającej.

k.p.c. art. 333 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość nadania wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Twierdzenia powoda oparte na umowie kredytu i cesji wierzytelności są prawdziwe. Pozwany nie stawił się na rozprawę i nie przedstawił żadnych dowodów przeciwko twierdzeniom powoda. Niespłacenie kredytu stanowi podstawę do żądania zapłaty.

Godne uwagi sformułowania

przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.

Skład orzekający

Krzysztof Stępniewski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wydawania wyroków zaocznych i stosowania art. 339 k.p.c."

Ograniczenia: Sprawa ma charakter rutynowy, oparty na standardowej procedurze cywilnej i nie zawiera nowatorskich interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa jest rutynowa i proceduralna, dotyczy standardowego zasądzenia należności w wyroku zaocznym. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Dane finansowe

WPS: 52 848,72 PLN

kwota główna: 52 848,72 PLN

koszty procesu: 4261 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I C 1440/13 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Stępniewski Protokolant: Natalia Pająk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r. w Legionowie z powództwa (...) przeciwko P. N. o zapłatę. I. Zasądza od pozwanego P. N. na rzecz powoda H. (...) kwotę 52.848,72 złotych z odsetkami w wysokości umownej wynoszącej czterokrotność obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 29.470,33 złotych od dnia 29.07.2013 roku do dnia zapłaty. II. Zasądza od pozwanego P. N. na rzecz powoda H. (...) kwotę 4.261,00 złotych tytułem kosztów procesu, w tym kwotę 3.600,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. III. Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. I C 1440/13 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 31 lipca 2013 roku złożony w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód H. (...) z siedzibą w K. (zwany dalej Powodem) wniósł o zasądzenie od P. N. (zwanego dalej Pozwanym) kwoty 52.848.72 złotych z odsetkami w wysokości umownej wynoszącej czterokrotność stopy lombardowej NBP od kwoty 29.470,33 złotych od dnia 29 lipca 2013 roku ro dnia zapłaty. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 22 października 2013 roku przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany w dniu 25 maja 2009 roku zawarł z (...) Bank S.A. (zwany dalej Bankiem) umowę o kredyt konsolidacyjny. Z uwagi na fakt, iż Pozwany, korzystając z kredytu, nie uregulował należności w terminie, Bank wypowiedział umowę i wezwał Pozwanego do zapłaty należności wskazanej w pozwie. Na mocy umowy z dnia 07 czerwca 2013 roku Bank zbył na rzecz Powoda wierzytelność przysługującą mu od Pozwanego. Sąd dał wiarę dokumentom załączonym do pozwu, albowiem nie budzą one wątpliwości Sądu, nie noszą śladów przerobienia bądź podrobienia, wreszcie ich treść pokrywa się z twierdzeniami pozwu. Na rozprawie wyznaczonej na dzień 19 marca 2014 roku nie stawił się pełnomocnik powoda (prawidłowo powiadomiony) oraz pozwany (uznany za powiadomionego w trybie art. 139 k.p.c. ). Pozwany nie zajął żadnego stanowiska w sprawie. Stosownie do przepisu art. 339 k.p.c. , jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny i w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W ocenie Sądu, wobec nieistnienia przesłanek w postaci uzasadnionych wątpliwości lub obejścia prawa, Sąd był uprawniony do wydania wyroku zaocznego w pełni uwzględniającego powództwo. Orzekając o kosztach postępowania, Sąd kierował się dyspozycją art. 98 k.p.c. , zaś nadając rygor natychmiastowej wykonalności, Sąd postąpił po myśli art. 333 par. 1 pkt 3 k.p.c. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI