I C 1424/23

Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział II Cywilny Odwoławczy, oddalił apelację pozwanej M. Ł. od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu w sprawie o zapłatę. Sąd uznał, że apelacja jest bezzasadna, a Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i poczynił trafne rozważania. Sąd odrzucił zarzut dotyczący umocowania powódki do zawarcia umowy, wskazując, że ewentualne wyjście przez pośrednika poza zakres pełnomocnictwa nie wpływa na skuteczność umowy wobec osób trzecich, a umowa była wykonywana. Kluczowym zagadnieniem była dopuszczalność naliczania odsetek od kredytowanych kosztów pożyczki, takich jak prowizja i składka ubezpieczeniowa. Sąd Okręgowy, powołując się na orzecznictwo i analizę przepisów Dyrektywy 2008/48/WE oraz ustawy o kredycie konsumenckim, uznał takie oprocentowanie za dopuszczalne, pod warunkiem jasnego poinformowania konsumenta o tym fakcie w umowie. W tej konkretnej umowie, punkt 7 jasno wskazywał na oprocentowanie kredytowanych kosztów pożyczki, co pozwana zaakceptowała. W związku z tym, zarzuty dotyczące abuzywności, braku wykazania wysokości roszczenia czy nieskuteczności wypowiedzenia, oparte na błędnym założeniu o niedopuszczalności oprocentowania, zostały uznane za bezpodstawne. Sąd nie stwierdził również innych wad umowy skutkujących sankcją kredytu darmowego. Zarzut dotyczący wiarygodności dokumentów prywatnych również został odrzucony z powodu braku precyzyjnego ustosunkowania się do twierdzeń powódki i braku dowodów przeciwnych. W konsekwencji, apelacja została oddalona na podstawie art. 385 kpc, a pozwana obciążona kosztami zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający